metabolit donepezylu
Metabolit donepezylu to produkt przemian biochemicznych leku donepezyl, który jest inhibitorem acetylocholinesterazy stosowanym w leczeniu choroby Alzheimera. Główne metabolity donepezylu powstają w wyniku przemian enzymatycznych zachodzących głównie w wątrobie przy udziale enzymów cytochromu P450, w szczególności izoenzymów CYP2D6 i CYP3A4.
Najważniejszym metabolitem donepezylu jest 6-O-desmetyldonepezyl, który wykazuje aktywność farmakologiczną zbliżoną do związku macierzystego. Ponadto powstają metabolity takie jak związki N-demetylowane oraz glukuronidowane pochodne, które są wydalane głównie z moczem. Metabolizm donepezylu może ulegać zmianom u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób starszych.
Znajomość profilu metabolicznego donepezylu ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie w kontekście interakcji lekowych oraz dostosowania dawkowania u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu. U pacjentów z polimorfizmami genów kodujących enzymy CYP450 może dochodzić do zmian w profilu metabolitów, co potencjalnie wpływa na skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Donepezyl, substancja czynna leku Pamigen, charakteryzuje się przewidywalnym profilem farmakokinetycznym z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po 3-4 godzinach od podania doustnego. Wykazuje proporcjonalność dawka-stężenie oraz AUC, a obecność pokarmu nie wpływa na jego wchłanianie, co ułatwia stosowanie niezależnie od posiłków. Donepezyl wiąże się w około 95% z białkami osocza, a jego okres półtrwania wynosi około 70 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę i prowadzi do kumulacji przy podawaniu wielokrotnym. Po około 3 tygodniach stosowania osiągany jest stan stacjonarny z niewielkimi wahaniami stężenia w ciągu doby. Metabolizm zachodzi głównie przez enzymy cytochromu P450, z aktywnym metabolitem 6-O-dezmetylodonepezyl wykazującym podobną aktywność farmakologiczną jak związek macierzysty.
5-O-dezmetylodonepezyl, 6-O-dezmetylodonepezyl, badanie radioizotopowe, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, cytochrom P450, demencja naczyniopochodna, dystrybucja w organizmie, ekspozycja na lek, krążenie wrotne jelitowo-wątrobowe, metabolit donepezylu, metabolizm i wydalanie, N-tlenek cis-donepezylu, niewydolność wątroby, okres półtrwania, pochodna glukuronidowa, pole pod krzywą stężenia, stan stacjonarny, stężenie leku w osoczu, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie nerkowe -
Leksykon leków
Donepezyl, podawany doustnie w dawkach 5 mg i 10 mg, charakteryzuje się liniową farmakokinetyką z osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po 3-4 godzinach. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~95%) oraz długi okres półtrwania eliminacji około 70 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Stan stacjonarny osiągany jest po około 3 tygodniach regularnego stosowania. Donepezyl jest metabolizowany głównie przez układ cytochromu P450, z aktywnym metabolitem 6-O-desmetylodonepezyl stanowiącym 11% radioaktywności osocza i wykazującym podobną aktywność farmakologiczną. Eliminacja leku odbywa się głównie przez nerki (57% radioaktywności, w tym 17% w postaci niezmienionej) oraz przewód pokarmowy (14,5%). Wchłanianie donepezylu nie jest istotnie modyfikowane przez obecność pokarmu, co ułatwia stosowanie leku u pacjentów z otępieniem.
5-O-desmetylodonepezyl, 6-O-desmetylodonepezyl, biodostępność, biotransformacja, chlorowodorek donepezylu, cis-N-tlenek donepezylu, cytochrom P450, dystrybucja tkankowa, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas glukuronowy, metabolit donepezylu, okres półtrwania, otępienie naczyniowe, otępienie typu Alzheimera, pole pod krzywą stężenia, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, upośledzenie funkcji wątroby, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie poznawcze
