jednostki tworzące kolonie
Jednostki tworzące kolonie (JTK, z ang. Colony Forming Units – CFU) to termin używany w mikrobiologii do określenia liczby żywych komórek bakterii lub grzybów zdolnych do namnażania się i tworzenia widocznych kolonii na podłożu agarowym. Jest to kluczowa metoda ilościowa stosowana w diagnostyce mikrobiologicznej.
Metoda oznaczania JTK polega na posiewie odpowiednio rozcieńczonej próbki na płytkę z podłożem hodowlanym, a następnie zliczeniu wyrosłych kolonii po inkubacji. Każda kolonia reprezentuje jedną pierwotną komórkę (lub skupisko komórek), która była zdolna do podziału i utworzenia widocznej kolonii. Wynik wyrażany jest jako liczba JTK na jednostkę objętości lub masy badanej próbki (np. JTK/ml lub JTK/g).
Oznaczanie jednostek tworzących kolonie znajduje szerokie zastosowanie w diagnostyce zakażeń, badaniach czystości mikrobiologicznej wody, żywności, leków, a także w badaniach dotyczących skuteczności środków dezynfekcyjnych i antybiotyków. W medycynie klinicznej metoda ta pomaga określić nasilenie zakażenia oraz monitorować skuteczność leczenia przeciwdrobnoustrojowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lactovaginal około 10^10 (w tym nie mniej niż 10^8 CFU) pałeczek Lactobacillus rhamnosus 573
Produkt leczniczy Lactovaginal w postaci twardych kapsułek dopochwowych zawiera około 10¹⁰ pałeczek Lactobacillus rhamnosus 573, w tym nie mniej niż 10⁸ CFU na kapsułkę. Preparat jest przeznaczony do stosowania miejscowego i wykazuje bezpieczeństwo stosowania zarówno w okresie ciąży, jak i laktacji. Dane kliniczne potwierdzają brak przeciwwskazań do stosowania u kobiet ciężarnych oraz karmiących piersią, co pozwala lekarzom na rekomendowanie Lactovaginal bez obaw o negatywny wpływ na matkę i rozwijający się płód lub dziecko. Produkt nie był jednak poddany badaniom oceniającym wpływ na płodność, co powinno być uwzględniane podczas konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tobramycin Via pharma 300 mg/5 ml
Tobramycyna, aminoglikozydowy antybiotyk bakteriobójczy produkowany przez Streptomyces tenebrarius, działa poprzez zaburzenie syntezy białek bakteryjnych, co prowadzi do uszkodzenia błony komórkowej i śmierci komórki. W leczeniu mukowiscydozy, szczególnie zakażeń Pseudomonas aeruginosa, tobramycyna podawana wziewnie wymaga osiągnięcia stężeń w plwocinie 10- do 25-krotnie wyższych niż minimalne stężenie hamujące (MIC), ze względu na hamujące działanie plwociny na aktywność antybiotyku. Badania kliniczne potwierdziły, że u 97% pacjentów stężenia leku w plwocinie były co najmniej 10-krotnie wyższe od MIC, a u 95% nawet 25-krotnie wyższe, co korelowało z poprawą kliniczną, nawet w przypadku szczepów o MIC przekraczającym standardowe progi wrażliwości stosowane dla podania pozajelitowego.
alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna, aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, Aspergillus, Burkholderia cepacia, czynność płuc, jednostki tworzące kolonie, minimalne stężenie hamujące, mukowiscydoza, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, nebulizator, oporność na aminoglikozydy, plwocina, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Stenotrophomonas maltophila, Streptomyces tenebrarius, synteza białka, tobramycyna - Leksykon leków
Przedawkowanie – OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę
Przedawkowanie OncoTICE, definiowane jako podanie we wlewie dopęcherzowym zawartości powyżej jednej fiolki (2-8 x 10⁸ CFU żywych, atenuowanych prątków BCG podszczepu TICE), niesie ryzyko rozwoju ogólnoustrojowego zakażenia BCG. Po rekonstytucji w 50 ml soli fizjologicznej, zawiesina zawiera 0,4–1,6 x 10⁷ CFU/ml, a przekroczenie tej dawki może prowadzić do nasilonej reakcji immunologicznej, rozprzestrzeniania się prątków poza pęcherz moczowy oraz systemowej infekcji. Objawy przedawkowania obejmują silne zapalenie pęcherza moczowego, krwiomocz, dyzurię, gorączkę, objawy grypopodobne, a także potencjalny rozsiew zakażenia do gruczołu krokowego, jąder, najądrzy czy nerek, a także reakcje immunologiczne takie jak zapalenie stawów i reakcje nadwrażliwości.
częstomocz, dyzuria, immunoterapia, infekcja systemowa, jednostki tworzące kolonie, krwiomocz, leczenie przeciwgruźlicze, objawy grypopodobne, ogólnoustrojowe zakażenie BCG, podszczep TICE, prątki BCG, reakcja immunologiczna, reakcja nadwrażliwości, wlew dopęcherzowy, zakażenie BCG, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie jąder, zapalenie najądrzy, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie stawów - Leksykon substancji czynnych
Bifidobacterium animalis – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Bifidobacterium animalis subsp. lactis (Bb-12) stanowi 37,5% mikrobiologicznego składu produktu leczniczego Trilac, z całkowitą zawartością 1,6 x 10⁹ CFU bakterii kwasu mlekowego w każdej kapsułce. W odniesieniu do stosowania w okresie ciąży, brak jest specyficznych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo tego szczepu, co wymaga od lekarzy indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed zaleceniem preparatu kobietom ciężarnym. W okresie laktacji nie stwierdzono przeciwwskazań do stosowania Trilac zawierającego Bb-12, pod warunkiem przestrzegania zalecanego dawkowania, co umożliwia bezpieczne stosowanie u matek karmiących piersią.
Brak jest również danych klinicznych dotyczących wpływu Bifidobacterium animalis subsp. lactis na płodność u kobiet, choć dostępne informacje nie wskazują na negatywne oddziaływanie szczepów probiotycznych z rodzaju Bifidobacterium w tym zakresie. Lekarz powinien poinformować pacjentki o braku specyficznych badań bezpieczeństwa w ciąży oraz o konieczności przestrzegania dawkowania w okresie laktacji. Dodatkowo, kapsułki Trilac mają postać żelatynową, białą lub biało-kremową, wypełnioną proszkiem lub wałeczkiem o jasnobeżowej do łososiowej barwie, co może być istotne przy omawianiu preparatu z pacjentkami.
- Leksykon substancji czynnych
Salmonella enterica – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt Vivotif zawiera żywe, atenuowane szczepy Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a w dawce nie mniejszej niż 2×10 CFU w kapsułce dojelitowej. Brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań dotyczących wpływu szczepionki na rozród zwierząt oraz bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Nie ustalono, czy podanie Vivotifu w okresie ciąży może powodować uszkodzenia płodu lub negatywnie wpływać na zdolności rozrodcze. Z tego względu stosowanie szczepionki w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że istnieje bezwzględna konieczność, np. w przypadku wysokiego ryzyka zakażenia podczas podróży do obszarów endemicznych duru brzusznego.
dur brzuszny, jednostki tworzące kolonie, kapsułki dojelitowe, obszar endemiczny, płodność, przenikanie do mleka, rozwój płodu, Salmonella enterica, Salmonella typhi, szczep atenuowany, szczep bakteryjny, szczep Ty21a, wchłanianie ogólnoustrojowe, zakażenie Salmonella, zdolność rozrodcza, żywe komórki bakteryjne - Leksykon chorób i schorzeń
Przerost bakteryjny jelita cienkiego – Diagnostyka i diagnoza
Przerost bakteryjny jelita cienkiego (SIBO) charakteryzuje się nadmiernym wzrostem bakterii w jelicie cienkim, co komplikuje diagnostykę ze względu na nakładanie się objawów z innymi schorzeniami gastroenterologicznymi, zwłaszcza zespołem jelita drażliwego (IBS). Diagnostyka opiera się głównie na testach oddechowych mierzących stężenia wodoru (H₂) i metanu (CH₄) w wydychanym powietrzu po podaniu glukozy lub laktulozy. Dodatni wynik definiuje się jako wzrost H₂ o ≥20 ppm w ciągu 90 minut lub metanu o ≥10 ppm w dowolnym momencie testu. Złotym standardem pozostaje ilościowa hodowla aspiratu jelita cienkiego, z kryteriami diagnostycznymi stężenia bakterii >10³ CFU/ml według nowszych wytycznych, jednak metoda ta jest inwazyjna, kosztowna i obarczona ryzykiem zanieczyszczenia próbki. Test IBS-Smart, wykrywający przeciwciała przeciw cytotoksynie CdtB i winkulinie, stanowi innowacyjne narzędzie do identyfikacji SIBO po zatruciu pokarmowym, wskazując na deficyt kompleksu ruchowego wędrującego jelita.
antybiotykoterapia, aspirat jelita cienkiego, celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna, infekcja grzybicza, infekcja pasożytnicza, jednostki tworzące kolonie, jelito czcze, niedobór witamin, nieswoiste zapalenie jelit, nietolerancja fruktozy, nietolerancja laktozy, pasaż jelitowy, próg diagnostyczny, przerost bakteryjny jelita cienkiego, refluks żołądkowo-przełykowy, test oddechowy, test oddechowy z glukozą, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie wchłaniania, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Protrivagin nie mniej niż 108 CFU/ do 100 mg
Produkt leczniczy Protrivagin, zawierający Lactobacillus plantarum P 17630 w dawce nie mniejszej niż 10⁸ CFU na kapsułkę dopochwową (100 000 000 CFU), nie wykazuje znanych skutków przedawkowania. Dostępne dane kliniczne oraz charakterystyka produktu nie wskazują na występowanie objawów toksycznych ani negatywnych efektów po zastosowaniu dawek przekraczających zalecane. Brak jest określonej dawki powodującej przedawkowanie oraz specyficznych zaleceń terapeutycznych w przypadku nadmiernego stosowania leku.
- Leksykon substancji czynnych
Mycobacterium bovis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mycobacterium bovis BCG szczep duński 1331, obecny w BCG Szczepionce AJVaccines, jest żywym atenuowanym szczepem bakterii stosowanym w profilaktyce gruźlicy. Po rekonstytucji, dawka 0,1 ml dla dorosłych i dzieci powyżej 12 miesięcy zawiera 2-8 x 10^5 CFU, natomiast dawka 0,05 ml dla niemowląt poniżej 12 miesięcy zawiera 1-4 x 10^5 CFU. W dokumentacji produktu, w sekcji 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego, producent wyraźnie wskazuje na brak dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej szczepionki, co oznacza brak informacji o toksyczności, genotoksyczności, potencjalnym działaniu rakotwórczym oraz wpływie na reprodukcję.
atenuowany szczep bakterii, Bacillus Calmette-Guérin, BCG Szczepionka AJVaccines, bezpieczeństwo substancji czynnej, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, jednostki tworzące kolonie, Mycobacterium bovis BCG, profilaktyka gruźlicy, rekonstytucja, szczep duński 1331, toksyczność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Skład i postać leku – OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę
OncoTICE to preparat immunoterapeutyczny zawierający żywe atenuowane prątki BCG, podszczep TICE, w dawce 2-8 x 10⁸ CFU na fiolkę. Po rekonstytucji w 50 ml izotonicznego roztworu soli fizjologicznej uzyskuje się zawiesinę o stężeniu 0,4–1,6 x 10⁷ CFU/ml, przeznaczoną do bezpośredniego podawania do pęcherza moczowego w terapii nowotworów. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, asparagina, kwas cytrynowy, dipotasu fosforan, magnezu siarczan, amonowo-żelazowy cytrynian, glicerol, amonowy wodorotlenek oraz cynku mrówczan, które stabilizują i wspierają wzrost prątków BCG. Produkt jest dostępny w fiolkach ze szkła typu I, zamkniętych korkiem z gumy bromobutylowej, w opakowaniach po 1 lub 3 fiolki, z okresem ważności 1 rok przy przechowywaniu w temperaturze 2-8°C, chroniony przed światłem.
asparagina jednowodna, Bacillus Calmette-Guérin, dipotasu fosforan, guma bromobutylowa, immunoterapia, immunoterapia nowotworów, izotoniczny roztwór soli fizjologicznej, jednostki tworzące kolonie, kontaminacja bakteryjna, kwas cytrynowy jednowodny, laktoza jednowodna, magnezu siarczan siedmiowodny, niezgodność farmaceutyczna, podszczep TICE, prątki BCG, rekonstytucja zawiesiny, warunki aseptyczne, zagrożenie biologiczne, zawiesina do pęcherza moczowego - Leksykon chorób i schorzeń
Biegunka związana z antybiotykami – Zapobieganie i profilaktyka
Biegunka związana z antybiotykami (AAD) dotyka 5-35% pacjentów leczonych antybiotykami, a w niektórych grupach nawet do 40%. Definiowana jest jako wystąpienie ≥3 wodnistych stolców dziennie podczas lub do 2 tygodni po antybiotykoterapii. Profilaktyka AAD opiera się na racjonalnym stosowaniu antybiotyków oraz suplementacji probiotykami, które zmniejszają ryzyko AAD o 37-51%. Najskuteczniejsze szczepy to Lactobacillus rhamnosus GG, Saccharomyces boulardii, Lactobacillus casei oraz Bacillus licheniformis, przy dawkach ≥5 mld CFU/dzień, optymalnie powyżej 10 mld CFU/dzień. Suplementację probiotyków należy rozpocząć w ciągu 24-48 godzin od rozpoczęcia antybiotykoterapii, z zachowaniem około 2-godzinnego odstępu między podaniem antybiotyku a probiotyku (z wyjątkiem S. boulardii). Szczególnie wskazane jest stosowanie probiotyków u osób starszych (>65 lat), dzieci, pacjentów z historią AAD lub infekcji C. difficile, osób przyjmujących antybiotyki długoterminowo oraz mieszkańców domów opieki.
antybiotykoterapia, biegunka związana z antybiotykami, choroba zastawkowa serca, fidaksomycyna, higiena rąk, infekcja Clostridioides difficile, infekcja wirusowa, jednostki tworzące kolonie, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus casei, Lactobacillus rhamnosus GG, laktoferyna, loperamid, mikroflora jelitowa, odwodnienie, probiotyki, przeszczep mikrobioty kałowej, racjonalne stosowanie antybiotyków, Saccharomyces boulardii, subsalicylan bizmutu, wankomycyna, wzdęcie brzucha, zaburzenia odporności, zespół krótkiego jelita - Leksykon substancji czynnych
Bifidobacterium animalis – Przedawkowanie
Bifidobacterium animalis subsp. lactis jest stosowany jako składnik probiotyczny w preparacie leczniczym Trilac, gdzie stanowi 37,5% składu bakterii kwasu mlekowego, obok Lactobacillus acidophilus (37,5%) i Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus (25,0%). Całkowita liczba jednostek tworzących kolonię (CFU) w jednej kapsułce Trilac wynosi 1,6 x 10⁹. W dostępnej dokumentacji medycznej nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu ani wystąpienia działań niepożądanych związanych z nadmiernym spożyciem Bifidobacterium animalis subsp. lactis. Preparat posiada status GRAS (Generally Recognized As Safe), co potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania w zalecanych dawkach.
bakterie kwasu mlekowego, biegunka, Bifidobacterium animalis, charakterystyka produktu leczniczego, dyskomfort brzuszny, efekty niepożądane, jednostki tworzące kolonie, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus delbrueckii, leczenie objawowe, reakcja nadwrażliwości, reakcje przewodu pokarmowego, status GRAS, szczepy probiotyczne, wzdęcia - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja dróg moczowych – Diagnostyka i diagnoza
Infekcja dróg moczowych (UTI) jest jedną z najczęstszych infekcji bakteryjnych w praktyce klinicznej, wymagającą szybkiej i precyzyjnej diagnostyki w celu zapobiegania powikłaniom, takim jak uszkodzenie nerek. Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej objawów (dysuria, częstomocz, ból podbrzusza) oraz badaniach laboratoryjnych, w tym badaniu ogólnym moczu i posiewie. Test paskowy wykazuje czułość 75% i swoistość 82%, a próg diagnostyczny w posiewie moczu wynosi >1000 CFU/ml dla kobiet i mężczyzn, zgodnie z wytycznymi AUA i IDSA. Posiew moczu jest złotym standardem, szczególnie wskazanym u pacjentów z powikłanymi, nawracającymi UTI, immunosupresją, czy po instrumentacji dróg moczowych. Prawidłowe pobranie próbki (np. ze środkowego strumienia) jest kluczowe dla wiarygodności wyników.
antybiotykoterapia, badanie ogólne moczu, bakteriuria, biomarkery zapalne, cewnikowanie, cystoskopia, cystouretrografia mikcyjna, częstomocz, delirium, dysuria, Escherichia coli, esteraza leukocytarna, infekcja dróg moczowych, jednostki tworzące kolonie, kamica nerkowa, krwiomocz, odmiedniczkowe zapalenie nerek, parcie na mocz, posiew moczu, rezonans magnetyczny, śródmiąższowe zapalenie pęcherza, test paskowy, tkliwość nadłonowa, tomografia komputerowa, ultrasonografia nerek, urografia, uszkodzenie nerek, zakażenie bakteryjne, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherza moczowego, zarządzanie antybiotykoterapią - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie pęcherza moczowego – Diagnostyka i diagnoza
Zapalenie pęcherza moczowego (cystitis) to zapalny proces dolnych dróg moczowych, klasyfikowany jako niepowikłany lub powikłany, z różnym ryzykiem niepowodzenia terapii antybiotykowej. Diagnostyka opiera się na wywiadzie klinicznym (dysuria, częstomocz, parcia naglące, ból nadłonowy, krwiomocz) oraz badaniach laboratoryjnych, w tym badaniu ogólnym moczu i posiewie. W badaniu ogólnym moczu poszukuje się leukocytów, erytrocytów i bakterii, a testy paskowe wykrywają esterazę leukocytów i azotyny. Za diagnostyczną liczbę kolonii w posiewie moczu przyjmuje się ≥10³ CFU/ml uropatogenu. Posiew jest szczególnie wskazany u pacjentów z powikłanym zapaleniem, nietypowymi objawami, brakiem poprawy po leczeniu, nawracającymi infekcjami, kobiet w ciąży oraz u mężczyzn z objawami. Badania obrazowe (USG, cystoskopia, RTG, CT, MRI) stosuje się w przypadkach powikłanych, nawracających infekcji lub braku odpowiedzi na leczenie.
antybiotykoterapia, atrofia pochwy, badanie histopatologiczne, badanie ogólne moczu, badanie paskowe moczu, cystoskopia, częstomocz, dysuria, dzienniczek mikcji, erytrocyty, jednostki tworzące kolonie, kamienie moczowe, krwiomocz, leukocyty, nawracające zapalenie pęcherza, niepowikłane zapalenie pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek, parcie naglące, posiew moczu, posocznica, powikłane zapalenie pęcherza, ropomocz, śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, tkliwość nadłonowa, uropatogen, USG jamy brzusznej, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherza moczowego, zespół pęcherza nadreaktywnego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tobramycyna SUN 300 mg/5 ml
Tobramycyna SUN (300 mg/5 ml) to aminoglikozydowy antybiotyk o działaniu bakteriobójczym, stosowany wziewnie u pacjentów z mukowiscydozą zakażonych Pseudomonas aeruginosa. Mechanizm działania polega na zaburzeniu syntezy białek bakteryjnych i uszkodzeniu błony komórkowej, co prowadzi do śmierci bakterii. W terapii wziewnej stężenia tobramycyny w plwocinie muszą być 10-25-krotnie wyższe niż MIC dla skuteczności przeciwko P. aeruginosa. Badania kliniczne wykazały, że 97% pacjentów osiąga stężenia 10-krotnie przekraczające MIC, a 95% – 25-krotnie przekraczające MIC. Pomimo wzrostu wartości MIC (z MIC50 1 do 2 μg/ml i MIC90 z 8 do 32 μg/ml) podczas długotrwałego leczenia, poprawa czynności płuc utrzymuje się u większości pacjentów, nawet przy MIC ≥ 128 µg/ml. Tobramycyna wykazuje aktywność wobec P. aeruginosa, Haemophilus influenzae i Staphylococcus aureus, natomiast szczepy Burkholderia cepacia, Stenotrophomonas maltophilia i Alcaligenes xylosoxidans są niewrażliwe.
alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk przeciwpseudomonalny, Aspergillus, Burkholderia cepacia, czynność płuc, działanie bakteriobójcze, działanie niepożądane, FEV1, Haemophilus influenzae, jednostki tworzące kolonie, klirens kreatyniny, minimalne stężenie hamujące, mukowiscydoza, oporność bakteryjna, oporność na aminoglikozydy, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Stenotrophomonas maltophilia, stężenie graniczne, synteza białka bakteryjnego - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus acidophilus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Trilac zawiera szczep Lactobacillus acidophilus (La-5) stanowiący 37,5% składu bakteryjnego, co odpowiada 0,6 x 10⁹ CFU na kapsułkę (przy całkowitej liczbie 1,6 x 10⁹ CFU bakterii kwasu mlekowego). W dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego szczepu oraz całego preparatu. Nie przeprowadzono badań oceniających toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, wpływ na płodność, toksyczność reprodukcyjną i rozwojową ani interakcje na poziomie przedklinicznym. Pozostałe bakterie w Trilac to Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus (25,0%) oraz Bifidobacterium animalis subsp. lactis (37,5%).
bakterie kwasu mlekowego, Bifidobacterium animalis, działania niepożądane, genotoksyczność, jednostki tworzące kolonie, kapsułka twarda, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus delbrueckii, oporność na antybiotyki, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, szczep lactobacillus acidophilus, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, translokacja bakterii