antybiotyk przeciwpseudomonalny
Antybiotyki przeciwpseudomonalne to specjalistyczna grupa leków przeciwbakteryjnych ukierunkowanych na zwalczanie zakażeń wywołanych przez bakterie z gatunku Pseudomonas aeruginosa. Ten Gram-ujemny patogen charakteryzuje się wrodzoną opornością na wiele standardowych antybiotyków oraz zdolnością do szybkiego nabywania dodatkowych mechanizmów oporności.
Do głównych klas antybiotyków przeciwpseudomonalnych należą: cefalosporyny III i IV generacji (ceftazydym, cefepim), karbapenemy (meropenem, imipenem), fluorochinolony (ciprofloksacyna, lewofloksacyna), aminoglikozydy (tobramycyna, amikacyna), polimyksyny (kolistyna) oraz niektóre penicyliny z inhibitorami β-laktamaz (piperacylina z tazobaktamem).
Zakażenia Pseudomonas aeruginosa występują często u pacjentów z obniżoną odpornością, mukowiscydozą, rozległymi oparzeniami oraz u osób hospitalizowanych, szczególnie na oddziałach intensywnej terapii. Stanowią poważne wyzwanie terapeutyczne ze względu na wysoką śmiertelność i trudności w leczeniu.
Ze względu na narastającą oporność, w ciężkich zakażeniach pseudomonalnych stosuje się często terapię skojarzoną dwoma antybiotykami o różnych mechanizmach działania. Decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane w oparciu o wyniki antybiogramu, który określa wrażliwość konkretnego szczepu na dostępne antybiotyki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tobramycyna SUN 300 mg/5 ml
Tobramycyna SUN (300 mg/5 ml) to aminoglikozydowy antybiotyk o działaniu bakteriobójczym, stosowany wziewnie u pacjentów z mukowiscydozą zakażonych Pseudomonas aeruginosa. Mechanizm działania polega na zaburzeniu syntezy białek bakteryjnych i uszkodzeniu błony komórkowej, co prowadzi do śmierci bakterii. W terapii wziewnej stężenia tobramycyny w plwocinie muszą być 10-25-krotnie wyższe niż MIC dla skuteczności przeciwko P. aeruginosa. Badania kliniczne wykazały, że 97% pacjentów osiąga stężenia 10-krotnie przekraczające MIC, a 95% – 25-krotnie przekraczające MIC. Pomimo wzrostu wartości MIC (z MIC50 1 do 2 μg/ml i MIC90 z 8 do 32 μg/ml) podczas długotrwałego leczenia, poprawa czynności płuc utrzymuje się u większości pacjentów, nawet przy MIC ≥ 128 µg/ml. Tobramycyna wykazuje aktywność wobec P. aeruginosa, Haemophilus influenzae i Staphylococcus aureus, natomiast szczepy Burkholderia cepacia, Stenotrophomonas maltophilia i Alcaligenes xylosoxidans są niewrażliwe.
alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk przeciwpseudomonalny, Aspergillus, Burkholderia cepacia, czynność płuc, działanie bakteriobójcze, działanie niepożądane, FEV1, Haemophilus influenzae, jednostki tworzące kolonie, klirens kreatyniny, minimalne stężenie hamujące, mukowiscydoza, oporność bakteryjna, oporność na aminoglikozydy, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Stenotrophomonas maltophilia, stężenie graniczne, synteza białka bakteryjnego