translokacja t(14;18)
Translokacja t(14;18)(q32;q21) jest jedną z najczęstszych aberracji chromosomowych występujących w nowotworach układu chłonnego, szczególnie w chłoniaku grudkowym (FL), gdzie wykrywana jest w około 85-90% przypadków. Aberracja ta polega na przeniesieniu fragmentu chromosomu 18 zawierającego gen BCL2 w okolice genu łańcucha ciężkiego immunoglobuliny (IGH) na chromosomie 14.
Konsekwencją tej translokacji jest nadekspresja białka BCL2, które hamuje apoptozę komórkową, prowadząc do wydłużenia przeżycia limfocytów B i sprzyjając ich transformacji nowotworowej. Mechanizm molekularny obejmuje umieszczenie genu BCL2 pod kontrolą silnego promotora IGH, co skutkuje zaburzeniem regulacji ekspresji antyapoptotycznego białka BCL2.
Diagnostyka translokacji t(14;18) opiera się głównie na metodach cytogenetyki molekularnej (FISH) oraz technikach molekularnych (PCR). Wykrycie tej aberracji ma znaczenie diagnostyczne w różnicowaniu chłoniaków, szczególnie w przypadku chłoniaka grudkowego, a także potencjalnie prognostyczne oraz terapeutyczne, jako cel terapii celowanej.
Warto podkreślić, że translokacja t(14;18) może również występować w innych podtypach chłoniaków, takich jak chłoniak rozlany z dużych komórek B (DLBCL), a także u niektórych osób zdrowych, co wskazuje, że sama translokacja nie jest wystarczająca do pełnej transformacji nowotworowej i wymaga dodatkowych zmian genetycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Chłoniak – Patofizjologia i mechanizm
Chłoniaki to heterogenna grupa nowotworów złośliwych wywodzących się z klonalnej proliferacji limfocytów B, T oraz komórek NK. Patogeneza chłoniaków jest wieloczynnikowa i obejmuje przewlekłą stymulację tkanki limfoidalnej, immunosupresję oraz zakażenia wirusowe, takie jak EBV (obecny w ~45% chłoniaka Hodgkina) i CMV. Charakterystyczne dla wielu chłoniaków są translokacje chromosomalne, np. t(14;18)(q32;q21) w chłoniaku grudkowym (FL), prowadzące do deregulacji onkogenów takich jak BCL2 czy MYC. Aktywacja szlaków sygnałowych BCR i NF-κB, mutacje w genach MYD88, CARD11, CD79A/B oraz zaburzenia epigenetyczne odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu proliferacji i przeżycia komórek nowotworowych. W chłoniaku Hodgkina komórki HRS tworzą immunosupresyjne mikrośrodowisko, wykorzystując m.in. aktywację szlaku JAK/STAT i ekspresję białek EBV (LMP1, LMP2), co sprzyja ucieczce immunologicznej i progresji choroby.
centrum rozrodcze, chłoniak, chłoniak Burkitta, chłoniak grudkowy, chłoniak Hodgkina, chłoniak MALT, chłoniak nieziarniczy, glofitamab, Helicobacter pylori, immunoglobulina, komórki B, komórki NK, modyfikator epigenetyczny, mutacja aktywująca, NF-κB, proliferacja limfocytów, przeciwciało bispecyficzne, receptor BCR, szlak JAK-STAT, tkanka limfoidalna, transformacja histologiczna, translokacja chromosomalna, translokacja chromosomów, translokacja t(14;18)