lek zwiększający ciśnienie tętnicze
Leki zwiększające ciśnienie tętnicze, określane jako leki presyjne lub wazopresory, to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w stanach hipotensji (niedociśnienia), szczególnie w sytuacjach nagłych, zagrażających życiu. Działają one poprzez zwiększenie oporu naczyniowego obwodowego, kurczenie naczyń krwionośnych lub zwiększenie kurczliwości mięśnia sercowego.
Do najczęściej stosowanych leków zwiększających ciśnienie tętnicze należą: noradrenalina, adrenalina, dopamina, dobutamina, fenylefryna, wazopresyna oraz metaraminol. Każdy z nich charakteryzuje się nieco odmiennym mechanizmem działania i profilem farmakologicznym, co determinuje ich zastosowanie w konkretnych sytuacjach klinicznych.
Wskazaniami do stosowania leków presyjnych są przede wszystkim wstrząs (septyczny, kardiogenny, anafilaktyczny), ciężka hipotensja w przebiegu znieczulenia, masywny krwotok, zatrzymanie krążenia oraz inne stany nagłe przebiegające ze znacznym spadkiem ciśnienia tętniczego. Leki te podawane są zazwyczaj dożylnie, często w postaci ciągłego wlewu, pod ścisłą kontrolą parametrów hemodynamicznych.
Stosowanie leków zwiększających ciśnienie tętnicze wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak: arytmie, niedokrwienie narządów wskutek nasilonego skurczu naczyń, nadciśnienie tętnicze, zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu. Z tego względu terapia tymi preparatami powinna być prowadzona przez doświadczony personel medyczny, najlepiej w warunkach oddziału intensywnej terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Terazosyna – Przedawkowanie
Terazosyna, alfa-adrenolityk stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz nadciśnienia tętniczego, w przypadku przedawkowania wywołuje głównie objawy sercowo-naczyniowe, z dominującym niedociśnieniem tętniczym. Niedociśnienie to wynika z blokady receptorów alfa-adrenergicznych i rozszerzenia naczyń krwionośnych, co może prowadzić do hipoperfuzji narządów kluczowych, takich jak mózg, serce i nerki. Objawy przedawkowania obejmują również zaburzenia rytmu serca, dysfunkcję nerek oraz objawy neurologiczne (zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia świadomości) związane z niedostateczną perfuzją mózgową. Terazosyna wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza, co ogranicza skuteczność dializy jako metody eliminacji leku w zatruciu.
alfa-adrenolityk, białko osocza, czynność nerek, czynność układu krążenia, dializa, EKG, hipoperfuzja mózgowa, hipoperfuzja nerek, kurczenie naczyń krwionośnych, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek zwiększający ciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wielonarządowa, objętość osocza, omdlenie, receptor alfa-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, terazosyna, uszkodzenie nerek, wazopresor, wstrząs, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie perfuzji narządów, zaburzenie rytmu, zaburzenie świadomości, zawrót głowy