koniugacja z glicyną
Koniugacja z glicyną to proces biochemiczny, w którym cząsteczki ksenobiotyków (substancji obcych dla organizmu) lub endogennych metabolitów łączą się z aminokwasem glicyną. Jest to istotny mechanizm detoksykacji organizmu, zachodzący głównie w wątrobie podczas II fazy metabolizmu.
Proces ten polega na utworzeniu wiązania peptydowego między grupą karboksylową substancji metabolizowanej a grupą aminową glicyny. Związki powstałe w wyniku koniugacji z glicyną są zwykle bardziej polarne i lepiej rozpuszczalne w wodzie, co ułatwia ich wydalanie z organizmu z moczem lub żółcią.
Klinicznie istotna jest koniugacja z glicyną kwasów żółciowych, kwasu benzoesowego, kwasu salicylowego oraz wielu leków zawierających grupy karboksylowe. Zaburzenia tego procesu mogą prowadzić do toksyczności niektórych substancji lub nieprawidłowości w metabolizmie kwasów żółciowych, co ma znaczenie w diagnostyce i terapii chorób wątroby.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Aspirin Complex Hot zawiera kwas acetylosalicylowy (500 mg) oraz pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg), które wykazują odmienne właściwości farmakokinetyczne. Kwas acetylosalicylowy jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (11-15 μg/mL) po 13-19 minutach. Metabolizowany jest głównie w wątrobie do kwasu salicylowego i innych metabolitów, z okresem półtrwania zależnym od dawki (2-3 godziny dla małych dawek do około 15 godzin dla dużych). Kwas salicylowy i jego metabolity silnie wiążą się z białkami osocza, przenikają przez barierę łożyskową oraz do mleka kobiet karmiących, co ma znaczenie kliniczne w ciąży i laktacji. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki.
acetylosalicylan glukuronidu, alkalizacja moczu, bariera łożyskowa, biotransformacja, chlorowodorek pseudoefedryny, fenylosalicylan glukuronidu, glukuronidacja, hemodializa, hydroksylacja, kinetyka eliminacji, koniugacja z glicyną, kwas acetylosalicylowy, kwas gentyzurynowy, kwas gentyzynowy, kwas salicylowy, kwas salicylurowy, metabolizm pseudoefedryny, niewydolność nerek, norpseudoefedryna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stężenie w osoczu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby -
Leksykon leków
Difenhydraminy chlorowodorek, substancja czynna SENOLEK (50 mg, kapsułki miękkie), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z biodostępnością wynoszącą 40-60% z powodu efektu pierwszego przejścia w wątrobie. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 1-4 godzin, a maksymalny efekt uspokajający obserwuje się w 1-3 godziny po podaniu. Lek wiąże się z białkami osocza w 80-85%, głównie z albuminami. Metabolizm zachodzi głównie przez izoenzym CYP2D6 oraz inne izoenzymy cytochromu P450, z przekształceniem do kwasu difenylometoksyoctowego i procesem dealkilacji. Difenhydramina jest jednocześnie inhibitorem CYP2D6, co może wpływać na interakcje lekowe. Wydalanie odbywa się głównie w postaci metabolitów, z niezmienioną substancją wydalaną w około 1% z moczem.
biodostępność, Cmax, CYP2D6, difenhydraminy chlorowodorek, działanie uspokajające, efekt pierwszego przejścia, inhibitor CYP2D6, interakcja lekowa, izoenzymy P450, koniugacja z glicyną, kwas difenylometoksyoctowy, marskość wątroby, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, niewydolność wątroby, okres półtrwania, podanie doustne, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zmienność międzyosobnicza
