hipospadia żołędziowa

Hipospadia żołędziowa to wrodzona wada rozwojowa układu moczowo-płciowego u mężczyzn, charakteryzująca się nieprawidłowym umiejscowieniem ujścia cewki moczowej, które zamiast na szczycie żołędzi prącia znajduje się na jego dolnej powierzchni. Jest to najłagodniejsza forma hipospadii, gdzie ujście cewki zlokalizowane jest w obrębie żołędzi lub korony żołędzi.

Częstość występowania hipospadii żołędziowej szacuje się na około 1 na 250-300 żywych urodzeń płci męskiej. Etiologia jest wieloczynnikowa i obejmuje predyspozycje genetyczne oraz czynniki środowiskowe, w tym ekspozycję na substancje zaburzające gospodarkę hormonalną w okresie prenatalnym.

Diagnostyka hipospadii żołędziowej opiera się głównie na badaniu fizykalnym noworodka. Wada ta często współistnieje z innymi anomaliami, takimi jak spodziectwo (wygięcie prącia ku dołowi) czy nieprawidłowo rozwinięta napletka. W przypadkach wątpliwych pomocne mogą być badania obrazowe układu moczowego.

Leczenie hipospadii żołędziowej jest chirurgiczne i zwykle przeprowadzane jest między 6. a 18. miesiącem życia dziecka. Zabieg ma na celu korekcję ujścia cewki moczowej, wyprostowanie prącia oraz rekonstrukcję napletka, jeśli to konieczne. Najczęściej stosowane techniki operacyjne to MAGPI (meatal advancement and glanuloplasty), procedura Mathieu czy TIP (tubularized incised plate).

Rokowanie w przypadku hipospadii żołędziowej jest bardzo dobre, a powikłania pooperacyjne występują stosunkowo rzadko. Do najczęstszych komplikacji należą przetoki cewkowo-skórne, zwężenie ujścia cewki moczowej oraz nawrót skrzywienia prącia. Odpowiednio wcześnie przeprowadzona korekcja chirurgiczna pozwala na prawidłowe funkcjonowanie układu moczowego i osiągnięcie satysfakcjonujących efektów estetycznych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl