adhezyjne białko komórkowe
Adhezyjne białko komórkowe (CAM – Cell Adhesion Molecule) to grupa glikoprotein powierzchniowych umożliwiających przyleganie komórek do macierzy pozakomórkowej oraz do innych komórek. Odgrywają kluczową rolę w procesach takich jak rozwój embrionalny, utrzymanie integralności tkanek, gojenie ran, migracja komórek oraz odpowiedź immunologiczna.
Do głównych rodzin adhezyjnych białek komórkowych należą kadheryny (odpowiedzialne za połączenia komórka-komórka zależne od jonów wapnia), integryny (mediujące interakcje komórka-macierz zewnątrzkomórkowa), selektyny (uczestniczące w adhezji leukocytów do śródbłonka) oraz nadrodzina immunoglobulin (biorące udział w wielu procesach biologicznych, w tym w rozpoznawaniu komórkowym).
Zaburzenia ekspresji lub funkcji adhezyjnych białek komórkowych są związane z wieloma stanami patologicznymi, w tym z procesami nowotworowymi (inwazja i przerzutowanie), chorobami autoimmunologicznymi, infekcjami oraz zaburzeniami rozwojowymi. Ze względu na ich kluczową rolę w procesach fizjologicznych i patologicznych, białka te stanowią ważny cel terapeutyczny w medycynie.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Mometazonu furoinian, substancja czynna preparatu Momester Nasal, jest miejscowym glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, stosowanym w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (kod ATC: R01AD09). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu uwalniania mediatorów reakcji alergicznej, w tym leukotrienów oraz cytokin prozapalnych takich jak IL-1, IL-5, IL-6 i TNF-alfa. Szczególnie istotne jest silne hamowanie cytokin Th2 (IL-4 i IL-5) produkowanych przez komórki T CD4+, co ma kluczowe znaczenie w patogenezie chorób alergicznych. Badania prowokacji donosowej wykazały skuteczność mometazonu w redukcji aktywności histaminy, eozynofili, neutrofili oraz białek adhezyjnych nabłonka, zarówno we wczesnej, jak i późnej fazie reakcji alergicznej. W badaniach klinicznych u pacjentów z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, 28% pacjentów odczuło efekt terapeutyczny już po 12 godzinach, a mediana czasu do złagodzenia objawów u 50% pacjentów wyniosła 35,9 godziny.
adhezyjne białko komórkowe, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, chlorek benzalkoniowy, choroba alergiczna, cytokina prozapalna, cytokina Th2, czynnik martwicy nowotworów alfa, działanie przeciwzapalne, eozynofil, glikokortykosteroid, histamina, interleukina-1, interleukina-4, interleukina-5, interleukina-6, komórka T-CD4, kortykosteroid donosowy, kortyzol, leukotrien, mediator reakcji alergicznej, mometazonu furoinian, neutrofil, reakcja alergiczna, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, test prowokacji donosowej, test stymulacji tetrakozaktydem -
Leksykon substancji czynnych
Mometazonu furoinian, będący glikokortykosteroidem stosowanym miejscowo w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (kod ATC: R01AD09), wykazuje silne działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne poprzez hamowanie uwalniania mediatorów reakcji alergicznej, takich jak leukotrieny, histamina oraz cytokiny prozapalne (IL-1, IL-5, IL-6, TNF-alfa). Szczególnie istotne jest jego działanie na cytokiny Th2 (IL-4, IL-5) produkowane przez komórki T CD4+, co jest kluczowe w modulacji odpowiedzi immunologicznej typu Th2. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność mometazonu w redukcji aktywności i liczby eozynofilów oraz neutrofilów, a także zmniejszenie ekspresji białek adhezyjnych nabłonka, co przekłada się na kompleksowe działanie przeciwzapalne zarówno we wczesnej, jak i późnej fazie reakcji alergicznej.
adhezyjne białko komórkowe, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, cytokina prozapalna, cytokina Th2, działanie przeciwzapalne, eozynofil, glikokortykosteroid miejscowy, interleukina-1, interleukina-5, interleukina-6, kortyzol w osoczu, leukocyt, leukotrien, mediator reakcji alergicznej, mometazon furoinian, neutrofil, odpowiedź immunologiczna Th2, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, populacja pediatryczna, reakcja alergiczna, test prowokacji donosowej, test stymulacji tetrakozaktydem, TNF-alfa