skala Knodella
Skala Knodella (inaczej zwana wskaźnikiem aktywności histologicznej – HAI, ang. Histological Activity Index) to system oceny histopatologicznej stosowany w diagnostyce przewlekłych zapaleń wątroby, szczególnie w przebiegu wirusowego zapalenia wątroby typu B i C. Została opracowana w 1981 roku przez Richarda Knodella i współpracowników.
System ten ocenia cztery główne komponenty patologii wątroby: martwicę kęsową (piecemeal necrosis), martwicę wewnątrzzrazikową, zapalenie wrotne oraz włóknienie. Każdy z parametrów otrzymuje określoną liczbę punktów, które po zsumowaniu dają wynik w zakresie od 0 do 22, gdzie wyższe wartości odpowiadają większemu nasileniu zmian chorobowych.
W praktyce klinicznej skala Knodella pozwala na obiektywną ocenę aktywności zapalnej i stopnia włóknienia wątroby, co ma istotne znaczenie w prognozowaniu przebiegu choroby, planowaniu leczenia oraz monitorowaniu odpowiedzi na terapię przeciwwirusową. Współcześnie często stosuje się jej zmodyfikowane wersje lub alternatywne systemy oceny, takie jak skala METAVIR czy skala Ishaka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entecavir Polpharma 0,5 mg
Entekawir jest nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy, wykazującym wysoką specyficzność wobec polimerazy HBV (Ki = 0,0012 μM) i hamującym replikację DNA wirusa na trzech etapach. W badaniach in vitro wykazuje silne działanie przeciwwirusowe z wartością EC50 wynoszącą 0,004 µM dla dzikiego typu HBV oraz 0,026 µM dla szczepów opornych na lamiwudynę. Entekawir nie wykazuje antagonistycznego działania wobec innych NRTI i jest selektywny względem polimeraz komórkowych, co potwierdza jego bezpieczeństwo. Oporność na entekawir rozwija się głównie u pacjentów z mutacjami LVDr (rtM204V, rtL180M) i dodatkowymi mutacjami w pozycjach rtT184, rtS202 lub rtM250, co może prowadzić do zmniejszenia wrażliwości na lek nawet do 741-krotnego spadku. W monoterapii u pacjentów zakażonych HIV i HBV bez HAART istnieje ryzyko selekcji mutacji M184V HIV, co ogranicza stosowanie entekawiru w tej grupie.
abakawir, adefowir, analog guanozyny, antygen HBeAg, antygen HBsAg, badanie histologiczne, dydanozyna, emtrycytabina, fosforylacja, immunoglobulina, lamiwudyna, mitochondrialne DNA, mutacja LVDr, niewyrównana czynność wątroby, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkryptaza, oporność na leki, polimeraza DNA, polimeraza γ, przełom wirusologiczny, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, rak wątrobowokomórkowy, replikacja DNA wirusa, serokonwersja, skala Knodella, stawudyna, tenofowir, terapia przeciwretrowirusowa, trifosforan deoksyguanozyny, wirus zapalenia wątroby typu B, wyrównana czynność wątroby, zydowudyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entecavir Fomed 0,5 mg
Entekawir, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy, wykazuje wysoką specyficzność wobec polimerazy HBV, z wartością Ki dla entekawiru-trifosforanu wynoszącą 0,0012 µM. Mechanizm działania polega na konkurencyjnym hamowaniu inicjacji polimerazy, odwrotnej transkrypcji ujemnej nici DNA oraz syntezy nici dodatniej DNA HBV. Entekawir charakteryzuje się długim wewnątrzkomórkowym okresem półtrwania aktywnej formy (15 godzin), co zapewnia trwałe działanie przeciwwirusowe. W badaniach in vitro EC₅₀ dla dzikiego typu HBV wynosi 0,004 µM, natomiast dla szczepów opornych na lamiwudynę (rtL180M, rtM204V) mediana EC₅₀ wynosi 0,026 µM. Entekawir wykazuje również aktywność wobec HIV-1, choć w wyższych stężeniach (EC₅₀ od 0,026 do >10 µM), z możliwością indukcji mutacji M184I w warunkach mikromolowych. Nie stwierdzono antagonistycznego działania entekawiru w połączeniu z innymi NRTI, takimi jak abakawir, lamiwudyna czy tenofowir.
aktywność AlAT, analog guanozyny, antygen HBeAg, fosforylacja, marskość wątroby, miano DNA HBV, mitochondrialne DNA, niewyrównana czynność wątroby, NRTI, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkrypcja, odwrotna transkryptaza, oporność na lamiwudynę, polimeraza HBV, pregenomowe RNA, proces martwiczo-zapalny, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, skala Knodella, substytucja M184I, substytucje rtL180M i rtM204V, synteza DNA HBV, trifosforan deoksyguanozyny, trifosforan entekawiru, wirus zapalenia wątroby typu B, wyrównana czynność wątroby, zmiany martwiczo-zapalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entecavir Synoptis 1 mg
Entekawir, będący analogiem guanozyny, wykazuje wysoką selektywność i skuteczność w hamowaniu polimerazy HBV poprzez konkurencyjne blokowanie trifosforanu deoksyguanozyny. Jego aktywna forma, entekawir-TP, ma wewnątrzkomórkowy okres półtrwania wynoszący 15 godzin i hamuje trzy kluczowe etapy replikacji HBV: inicjację polimerazy, odwrotną transkrypcję oraz syntezę dodatniej nici DNA. Stała inhibicji Ki dla polimerazy HBV wynosi 0,0012 μM, co świadczy o wysokiej specyficzności, przy jednoczesnym niskim powinowactwie do polimeraz komórkowych (Ki 18-40 µM) i mitochondrialnych (Ki > 160 µM), co minimalizuje ryzyko toksyczności mitochondrialnej. Entekawir wykazuje silną aktywność przeciwwirusową z wartością EC₅₀ 0,004 µM w komórkach HepG2 zakażonych dzikim typem HBV oraz zachowuje skuteczność wobec szczepów opornych na lamiwudynę (mediana EC₅₀ 0,026 µM) i adefowir, bez oporności krzyżowej. Ponadto, entekawir nie wykazuje antagonistycznych interakcji z innymi lekami przeciwwirusowymi, w tym NRTI stosowanymi w terapii HIV.
analog nukleozydowy, antygen HBeAg, koinfekcja HBV/HIV, marskość, miano DNA HBV, mutacja M184V, NRTI, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkrypcja, odwrotna transkryptaza HIV, oporność krzyżowa, oporność na adefowir, oporność na lamiwudynę, polimeraza komórkowa DNA, polimeraza γ, pregenomowe RNA, proces martwiczo-zapalny, skala Knodella, skala włóknienia, synteza DNA HBV, synteza mitochondrialnego DNA, terapia antyretrowirusowa, toksyczność mitochondrialna, trifosforan deoksyguanozyny, zmiany martwiczo-zapalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entecavir Aurovitas 1 mg
Entekawir, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy o kodzie ATC J05AF10, jest analogiem guanozyny wykazującym wysoką selektywność wobec polimerazy HBV (Ki = 0,0012 μM) i słabe działanie na polimerazy komórkowe (Ki 18-40 μM). Aktywna forma trifosforanowa entekawiru (okres półtrwania 15 h) hamuje inicjację polimerazy HBV, odwrotną transkrypcję ujemnej nici DNA oraz syntezę nici dodatniej DNA. W badaniach in vitro EC50 dla dzikiego typu HBV wynosi 0,004 μM, a dla szczepów opornych na lamiwudynę (rtL180M, rtM204V) mediana EC50 to 0,026 μM. Szczepy oporne na adefowir (rtN236T, rtA181V) pozostają wrażliwe na entekawir. W odniesieniu do HIV-1, entekawir wykazuje zmienną aktywność (EC50 0,026 do >10 μM), z możliwością indukcji mutacji M184I przy wysokich stężeniach. Nie stwierdzono antagonizmu entekawiru z innymi nukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy (NRTI) stosowanymi w terapii HBV i HIV.
analog guanozyny, antygen HBeAg, badanie histologiczne, dziki typ HBV, entekawir, koinfekcja HBV/HIV, marskość wątroby, mitochondrialne DNA, mutacje oporności, niewyrównana czynność wątroby, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkrypcja, odwrotna transkryptaza HBV, oporność na lamiwudynę, polimeraza DNA HBV, polimeraza HBV, polimeraza γ, pregenomowe RNA, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, replikacja wirusa, skala Knodella, trifosforan deoksyguanozyny, zmiany martwiczo-zapalne, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entecavir Ranbaxy 0,5 mg
Entekawir, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy, wykazuje silną aktywność przeciwwirusową wobec HBV poprzez hamowanie kluczowych etapów replikacji wirusa, w tym inicjacji polimerazy, odwrotnej transkrypcji ujemnej nici DNA oraz syntezy nici dodatniej DNA. Jego aktywna forma, entekawir-trifosforan, charakteryzuje się niską wartością Ki (0,0012 μM) wobec polimerazy HBV, co świadczy o wysokiej skuteczności, przy jednoczesnym słabym wpływie na polimerazy komórkowe (Ki 18-40 µM) i mitochondrialne DNA (Ki >160 µM). W badaniach in vitro EC50 dla dzikiego typu HBV wynosi 0,004 µM, a dla szczepów opornych na lamiwudynę (rtL180M, rtM204V) wzrasta do 0,026 µM. Entekawir pozostaje skuteczny wobec wirusów opornych na adefowir (rtN236T, rtA181V) oraz wykazuje brak antagonizmu z innymi nukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy stosowanymi w terapii HBV i HIV.
AlAT, analog guanozyny, antygen HBeAg, entekawir, inhibitory odwrotnej transkryptazy, koinfekcja HBV i HIV, komórki HepG2, marskość wątroby, mitochondrialne DNA, niewyrównana czynność wątroby, nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, odpowiedź wirusologiczna, odwrotna transkrypcja, oporność na adefowir, oporność na lamiwudynę, polimeraza DNA HBV, polimeraza HBV, pregenomowe RNA, proces martwiczo-zapalny, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, skala Knodella, substytucje rtL180M i rtM204V, trifosforan, trifosforan deoksyguanozyny, wyrównana czynność wątroby, zapalenie wątroby typu B, zmiany martwiczo-zapalne, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entecavir Ranbaxy 1 mg
Entekawir, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy, wykazuje wysoką selektywność i skuteczność wobec polimerazy HBV, z wewnątrzkomórkowym okresem półtrwania aktywnej formy trifosforanu wynoszącym 15 godzin. Jego stała Ki wobec polimerazy HBV wynosi 0,0012 μM, co świadczy o silnym działaniu hamującym syntezę DNA wirusa, przy jednoczesnym minimalnym wpływie na polimerazy komórkowe (Ki 18-40 μM) oraz mitochondrialne (Ki >160 μM). Entekawir skutecznie hamuje replikację dzikiego typu HBV już przy stężeniu EC50 0,004 µM, a także pozostaje aktywny wobec szczepów opornych na lamiwudynę (EC50 mediana 0,026 µM) oraz adefowir, nie wykazując antagonistycznego działania w połączeniu z innymi NRTI. W odniesieniu do HIV-1, entekawir wykazuje zmienną aktywność (EC50 0,026 do >10 µM), z możliwością selekcji mutacji M184I przy wysokich stężeniach.
aminotransferaza alaninowa, analog guanozyny, antygen HBeAg, entekawir, fosforylacja, komórki HepG2, marskość wątroby, mitochondrialne DNA, mutacje HBV, niewyrównana czynność wątroby, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkrypcja, odwrotna transkryptaza, oporność na adefowir, oporność na lamiwudynę, oporność wirusa HBV, polimeraza DNA HBV, polimeraza wirusa HBV, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, skala Knodella, substytucja rtL180M, substytucja rtN236T, trifosforan, zmiany martwiczo-zapalne, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entekavir Adamed 0,5 mg
Entekawir, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy z grupy leków przeciwwirusowych (kod ATC J05AF10), wykazuje wysoką specyficzność wobec polimerazy HBV, z wartością Ki dla trifosforanu entekawiru wynoszącą 0,0012 μM. Mechanizm działania polega na konkurencji z trifosforanem deoksyguanozyny, co hamuje kluczowe etapy replikacji HBV, w tym inicjację polimerazy, odwrotną transkrypcję ujemnej nici DNA oraz syntezę nici dodatniej DNA. Entekawir charakteryzuje się długim okresem półtrwania wewnątrzkomórkowym (15 godzin) i wykazuje silne działanie hamujące syntezę DNA HBV już przy stężeniu EC₅₀ 0,004 μM w komórkach HepG2. Szczepy oporne na lamiwudynę (mutacje rtL180M, rtM204V) wykazują nieco wyższą medianę EC₅₀ (0,026 μM), natomiast wirusy oporne na adefowir pozostają wrażliwe na entekawir. W badaniach in vitro nie stwierdzono antagonistycznego działania entekawiru w połączeniu z innymi NRTI stosowanymi w terapii HBV i HIV.
AlAT, analog guanozyny, DNA HBV, dysfagia, fosforylacja, marskość wątroby, miano DNA HBV, mitochondrialne DNA, niewyrównana czynność wątroby, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkryptaza, oporność na lamiwudynę, polimeraza DNA HBV, polimeraza HBV, pregenomowe RNA, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, replikacja wirusa, skala Knodella, skala włóknienia, substytucja rtL180M, substytucja rtN236T, trifosforan, trifosforan deoksyguanozyny, zmiany martwiczo-zapalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entecavir Fomed 1 mg
Entekawir, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy z kodem ATC J05AF10, jest analogiem guanozyny o wysokim powinowactwie do polimerazy HBV (Ki = 0,0012 µM). Jego aktywna forma, trifosforan entekawiru (TP), hamuje inicjację polimerazy, odwrotną transkrypcję ujemnej nici DNA oraz syntezę dodatniej nici DNA wirusa HBV. Entekawir wykazuje silne działanie przeciwwirusowe z wartością EC₅₀ 0,004 µM w komórkach HepG2 zakażonych dzikim typem HBV, a także skuteczność wobec szczepów opornych na lamiwudynę (EC₅₀ 0,026 µM) i adefowir. W badaniach nad HIV-1 wykazuje zmienną aktywność (EC₅₀ 0,026 do >10 µM), z możliwością selekcji mutacji M184I przy wysokich stężeniach. Entekawir nie wykazuje antagonistycznego działania w połączeniu z innymi NRTI stosowanymi w terapii HBV i HIV.
adefowir, analog guanozyny, antygen HBeAg, działanie przeciwwirusowe, emtrycytabina, koinfekcja HBV i HIV, komórki HepG2, marskość wątroby, NRTI, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkryptaza, oporność na entekawir, oporność na lamiwudynę, polimeraza HBV, skala Knodella, substytucja rtL180M, synteza DNA HBV, trifosforan deoksyguanozyny, wirusowe zapalenie wątroby typu B - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entecavir Polpharma 1 mg
Entekawir, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy, wykazuje wysoką skuteczność przeciwwirusową wobec HBV poprzez hamowanie kluczowych aktywności polimerazy wirusowej, z wartością Ki dla polimerazy DNA HBV wynoszącą 0,0012 μM. W badaniach in vitro entekawir wykazuje silne działanie hamujące syntezę DNA HBV już przy stężeniu EC50 0,004 µM w komórkach HepG2, a także zachowuje aktywność wobec szczepów opornych na lamiwudynę i adefowir. W terapii przewlekłego WZW B u dorosłych, entekawir w dawce 0,5-1 mg/dobę wykazuje znaczną poprawę parametrów histologicznych, wirusologicznych i biochemicznych po 48 tygodniach, z redukcją miana HBV DNA do nieoznaczalnych wartości (<300 kopii/ml) u 57% pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby, przewyższając skutecznością adefowir. U pacjentów z koinfekcją HIV/HBV entekawir stosowany w monoterapii nie jest zalecany ze względu na ryzyko rozwoju oporności HIV; wymagana jest jednoczesna skuteczna terapia przeciwretrowirusowa (HAART).
analog guanozyny, fosforylacja, HBV, immunoglobulina anty-HBV, koinfekcja HIV-HBV, mitochondrialne DNA, nawrót wirusologiczny, niewyrównana czynność wątroby, NRTI, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkryptaza, oporność genotypowa, oporność na adefowir, oporność na lamiwudynę, polimeraza DNA, polimeraza HBV, pregenomowe RNA, przełom wirusologiczny, serokonwersja HBeAg, skala Knodella, skala włóknienia, stała inhibicji, terapia przeciwretrowirusowa, wskaźnik Child-Turcotte-Pugh, wyrównana czynność wątroby, zmiany martwiczo-zapalne - Leksykon substancji czynnych
Entekawir – Właściwości farmakodynamiczne
Entekawir, będący analogiem guanozyny, wykazuje wysoką selektywność i skuteczność w hamowaniu polimerazy HBV poprzez konkurowanie z trifosforanem deoksyguanozyny. Jego aktywna forma, trifosforan (TP), charakteryzuje się wewnątrzkomórkowym okresem półtrwania wynoszącym 15 godzin. Stała Ki entekawiru-TP względem polimerazy DNA HBV wynosi 0,0012 μM, co świadczy o bardzo wysokim powinowactwie, podczas gdy powinowactwo do polimeraz komórkowych DNA α, β i δ jest ponad 10 000-krotnie niższe (Ki 18-40 μM), co minimalizuje toksyczność wobec komórek gospodarza. Entekawir wykazuje silne działanie przeciwwirusowe z wartością EC50 na poziomie 0,004 μM w komórkach HepG2 zakażonych dzikim typem HBV, a także zachowuje aktywność wobec szczepów opornych na lamiwudynę (EC50 mediana 0,026 μM) oraz pełną wrażliwość szczepów opornych na adefowir. Brak antagonizmu z innymi lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HBV i HIV umożliwia jego bezpieczne stosowanie w terapii skojarzonej, choć entekawir nie jest rekomendowany jako lek przeciw HIV ze względu na zmienną wrażliwość szczepów HIV-1.
aktywność AlAT, analog guanozyny, antygen HBeAg, koinfekcja HBV/HIV, komórki HepG2, mitochondrialne DNA, mutacja oporności na lamiwudynę, niewyrównana czynność wątroby, nukleotydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkrypcja, oporność na adefowir, oporność na entekawir, oporność na lamiwudynę, polimeraza DNA HBV, polimeraza HBV, polimeraza komórkowa DNA, polimeraza γ, pregenomowe RNA, proces martwiczo-zapalny, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, skala Knodella, substytucja M184I, trifosforan, trifosforan deoksyguanozyny, wirus rekombinowany, wyrównana czynność wątroby, zmiany martwiczo-zapalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entecavir Aurovitas 0,5 mg
Entekawir, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy o kodzie ATC J05AF10, jest analogiem guanozyny wykazującym silne, selektywne hamowanie polimerazy DNA wirusa HBV. Po wewnątrzkomórkowej fosforylacji do trifosforanu (TP), entekawir-TP blokuje inicjację polimerazy HBV, odwrotną transkrypcję ujemnej nici DNA oraz syntezę dodatniej nici DNA, z wartością Ki wynoszącą 0,0012 μM, co świadczy o wysokiej specyficzności wobec enzymu wirusowego. W badaniach in vitro EC50 dla dzikiego typu HBV wynosi 0,004 μM, a dla szczepów opornych na lamiwudynę (rtL180M, rtM204V) wzrasta do 0,026 μM, pozostając w zakresie stężeń klinicznie osiągalnych. Entekawir wykazuje minimalny wpływ na polimerazy komórkowe DNA α, β, δ (Ki 18-40 μM) oraz mitochondrialne (Ki >160 μM), co wskazuje na niski potencjał toksyczności. Ponadto, lek zachowuje aktywność wobec szczepów opornych na adefowir (rtN236T, rtA181V) i nie wykazuje antagonistycznego działania w połączeniu z innymi NRTI stosowanymi w terapii HBV i HIV.
AlAT, antygen HBeAg, emtrycytabina, fosforylacja, HBV, inhibitor nukleozydowy, inhibitor odwrotnej transkryptazy, koinfekcja HBV/HIV, marskość wątroby, miano DNA HBV, mitochondrialne DNA, niewyrównana czynność wątroby, odwrotna transkrypcja, oporność na adefowir, oporność na lamiwudynę, polimeraza HBV, polimeraza komórkowa DNA, pregenomowe RNA, skala Knodella, stała hamowania, substytucja rtL180M, substytucja rtN236T, trifosforan, trifosforan deoksyguanozyny, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entecavir Synoptis 0,5 mg
Entekawir, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy (ATC: J05AF10), wykazuje wysoką selektywność i skuteczność w terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV). Jego aktywna forma trifosforan (TP) o okresie półtrwania 15 godzin hamuje kluczowe etapy replikacji HBV, w tym inicjację polimerazy, odwrotną transkrypcję ujemnej nici DNA oraz syntezę nici dodatniej DNA. Stała inhibicji (Ki) dla polimerazy HBV wynosi 0,0012 μM, co świadczy o silnym działaniu przeciwwirusowym, przy jednoczesnym niskim powinowactwie do ludzkich polimeraz DNA (Ki 18-40 µM) i braku wpływu na polimerazę γ (Ki >160 µM). Entekawir wykazuje niskie wartości EC₅₀: 0,004 µM dla dzikiego typu HBV oraz 0,026 µM dla szczepów opornych na lamiwudynę (LVDr), co potwierdza jego skuteczność także wobec mutantów. Ponadto, lek nie wykazuje antagonistycznego działania w terapii skojarzonej z innymi NRTI, co jest istotne w leczeniu pacjentów z koinfekcją HBV/HIV.
aktywność AlAT, aktywność przeciwwirusowa, analog guanozyny, antygen HBeAg, dysfagia, działanie molekularne, fosforylacja, HIV-1, koinfekcja HBV/HIV, komórki HepG2, marskość wątroby, mechanizm działania leku, mechanizm oporności, miano DNA HBV, mitochondrialne DNA, mutacje HBV, niewyrównana czynność wątroby, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odpowiedź wirusologiczna, odwrotna transkrypcja, oporność komórkowa, oporność na adefowir, oporność na lamiwudynę, polimeraza HBV, poprawa histologiczna, proces martwiczo-zapalny, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, skala Knodella, stała inhibicji, włóknienie wątroby, wyrównana czynność wątroby, zmiany martwiczo-zapalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entekavir Adamed 1 mg
Entekawir, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy (kod ATC: J05AF10), wykazuje wysoką specyficzność i skuteczność w hamowaniu polimerazy HBV. Po wewnątrzkomórkowej fosforylacji do aktywnej formy trifosforanu (okres półtrwania 15 godzin), entekawir-TP konkuruje z trifosforanem deoksyguanozyny, hamując inicjację polimerazy HBV, odwrotną transkrypcję ujemnej nici DNA oraz syntezę nici dodatniej DNA. Stała inhibicji (Ki) wynosi 0,0012 μM, a EC₅₀ dla redukcji syntezy DNA HBV to 0,004 μM w komórkach HepG2. Entekawir zachowuje aktywność wobec szczepów opornych na lamiwudynę (EC₅₀ mediana 0,026 μM) oraz jest skuteczny wobec szczepów opornych na adefowir. Nie wykazuje antagonizmu z innymi NRTI stosowanymi w terapii HBV i HIV, a jego wpływ na polimerazy komórkowe jest minimalny (Ki dla polimeraz α, β, δ: 18-40 μM; brak istotnego wpływu na polimerazę γ i syntezę mtDNA przy Ki >160 μM).
analog guanozyny, analog nukleozydowy, antygen HBeAg, dysfunkcja mitochondrialna, dziki typ HBV, fosforylacja, hodowla komórkowa, komórki HepG2, marskość wątroby, miano DNA HBV, mitochondrialne DNA, niewyrównana czynność wątroby, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odpowiedź histologiczna, odpowiedź wirusologiczna, odwrotna transkrypcja, oporność na adefowir, oporność na entekawir, oporność na lamiwudynę, polimeraza HBV, pregenomowe RNA, proces martwiczo-zapalny, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, skala Knodella, stała inhibicji, szczep HIV-1, trifosforan, trifosforan deoksyguanozyny, wirus zapalenia wątroby typu B, wyrównana czynność wątroby, zmiany martwiczo-zapalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entecavir Zentiva 1 mg
Entekawir, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy o kodzie ATC J05AF10, jest analogiem guanozyny wykazującym wysoką selektywność i skuteczność przeciwwirusową wobec HBV. Po wewnątrzkomórkowej fosforylacji do aktywnej formy trifosforanu (entekawir-TP, t½ = 15 h), hamuje on kluczowe etapy replikacji HBV, w tym inicjację polimerazy, odwrotną transkrypcję ujemnej nici DNA oraz syntezę nici dodatniej DNA. Charakteryzuje się niską wartością Ki (0,0012 μM) wobec polimerazy HBV oraz wysoką selektywnością względem polimeraz komórkowych (Ki 18–40 μM), co minimalizuje ryzyko toksyczności mitochondrialnej. W badaniach in vitro entekawir wykazuje silną aktywność przeciwwirusową z wartością EC50 0,004 μM dla dzikiego typu HBV oraz 0,026 μM dla szczepów opornych na lamiwudynę (rtL180M, rtM204V). Ponadto zachowuje skuteczność wobec szczepów opornych na adefowir (rtN236T, rtA181V). W badaniach nad HIV-1 wykazuje zmienną aktywność, a w stężeniach mikromolowych może indukować mutacje oporności (M184I), jednak nie wykazuje antagonistycznego działania w połączeniu z innymi NRTI.
aminotransferaza alaninowa, analog guanozyny, antygen HBeAg, DNA HBV, dziki typ HBV, fosforylacja wewnątrzkomórkowa, marskość wątroby, mutacje HBV, niewyrównana czynność wątroby, nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkrypcja, odwrotna transkryptaza HBV, oporność na entekawir, oporność na lamiwudynę, polimeraza wirusa HBV, pregenomowe RNA, replikacja wirusa, sekwencjonowanie genetyczne, skala Knodella, toksyczność mitochondrialna, trifosforan deoksyguanozyny, wirusowe zapalenie wątroby typu B, włóknienie wątroby, wyrównana czynność wątroby, zmiany martwiczo-zapalne