astma oskrzelowa alergiczna
Astma oskrzelowa alergiczna to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych, w której czynnikiem wyzwalającym objawy są alergeny środowiskowe. Mechanizm choroby opiera się na nadreaktywności oskrzeli i ich skurczu w odpowiedzi na kontakt z alergenem, co prowadzi do charakterystycznych objawów: duszności, świszczącego oddechu, kaszlu i uczucia ściskania w klatce piersiowej.
W patofizjologii astmy alergicznej kluczową rolę odgrywa reakcja immunologiczna typu I (natychmiastowa) z udziałem IgE, mastocytów, eozynofilów oraz limfocytów Th2. Kontakt z alergenem prowadzi do uwolnienia mediatorów zapalnych, które powodują skurcz mięśni gładkich oskrzeli, obrzęk błony śluzowej i nadprodukcję śluzu.
Diagnostyka astmy alergicznej obejmuje badania czynnościowe układu oddechowego (spirometria z próbą rozkurczową), testy alergiczne (punktowe testy skórne, oznaczenie swoistych IgE), pomiar tlenku azotu w powietrzu wydychanym (FeNO) oraz ocenę kliniczną objawów. Charakterystyczna jest dobra odpowiedź na leki przeciwastmatyczne i zmienność objawów zależna od ekspozycji na alergeny.
Leczenie astmy alergicznej opiera się na dwóch głównych strategiach: farmakoterapii oraz unikaniu alergenów. Podstawą farmakoterapii są wziewne glikokortykosteroidy jako leki przeciwzapalne oraz β2-mimetyki jako leki rozszerzające oskrzela. W ciężkich przypadkach stosuje się także leki biologiczne (np. przeciwciała anty-IgE, anty-IL-5). Immunoterapia swoista stanowi metodę przyczynowego leczenia alergii, która może modyfikować naturalny przebieg choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego – Dawkowanie i sposób podawania
Wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae) w postaci liofilizatu podjęzykowego zawiera 12 SQ-HDM na dawkę i jest stosowany w immunoterapii podjęzykowej u dorosłych oraz młodzieży (12-17 lat) z alergicznym nieżytem nosa oraz astmą oskrzelową wywołaną alergią na roztocze. Standardowa dawka to 1 liofilizat (12 SQ-HDM) na dobę. Początek działania klinicznego obserwuje się po 8-14 tygodniach, a modyfikacja przebiegu choroby wymaga terapii trwającej do 3 lat, choć dostępne dane kliniczne dotyczą 18 miesięcy leczenia. Brak poprawy klinicznej w ciągu pierwszego roku jest wskazaniem do przerwania terapii. Preparat nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat, młodzieży z astmą poniżej 18 lat oraz osób powyżej 65 lat ze względu na brak danych klinicznych.
alergia na roztocze kurzu domowego, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, astma oskrzelowa alergiczna, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, działanie niepożądane, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, liofilizat podjęzykowy, modyfikacja przebiegu choroby, nadzór medyczny, pacjent pediatryczny, poprawa kliniczna, wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego - Leksykon substancji czynnych
Olcha – Wskazania do stosowania
Substancja czynna olcha (Alnus sp.) jest kluczowym składnikiem alergenowych preparatów stosowanych w immunoterapii swoistej (SIT) IgE-zależnych reakcji alergicznych na pyłki drzew, często w połączeniu z alergenami brzozy i leszczyny. Wskazania do terapii obejmują alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie spojówek oraz łagodną lub umiarkowaną astmę oskrzelową wywołaną uczuleniem na pyłek olchy. Preparaty dostępne są w formie roztworu podjęzykowego (Perosall D) oraz zawiesiny do iniekcji (Pollinex Tree), z dawkami standaryzowanymi odpowiednio w JS/ml i SU/ml. Immunoterapia prowadzona jest w dwóch fazach: indukcyjnej, z narastającym stężeniem alergenu (np. Perosall D od 1 do 5000 JS/ml, Pollinex Tree od 600 do 4000 SU/ml), oraz podtrzymującej, z podawaniem maksymalnej tolerowanej dawki.
aldehyd glutarowy, alergia na pyłki drzew, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, alergoid, alergolog, astma oskrzelowa alergiczna, diagnostyka alergologiczna, ekstrakt alergenowy, faza indukcyjna, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, leczenie przyczynowe alergii, mieszanka alergenowa, preparat immunoterapeutyczny, przeciwciało IgE, reakcja alergiczna IgE-zależna, terapia podtrzymująca, test skórny alergologiczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Acarizax 12 SQ-HDM
ACARIZAX to standaryzowany liofilizat podjęzykowy zawierający alergeny roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae, stosowany w dawce 12 SQ-HDM (1 liofilizat na dobę) u dorosłych i młodzieży (12-17 lat) w leczeniu alergicznego nieżytu nosa oraz astmy oskrzelowej wywołanej alergią. Początek działania klinicznego obserwuje się zwykle po 8-14 tygodniach terapii, a modyfikacja choroby wymaga stosowania immunoterapii przez okres 3 lat, choć dostępne dane skuteczności dotyczą 18 miesięcy leczenia u dorosłych. Terapia powinna być rozpoczęta i monitorowana przez doświadczonego lekarza alergologa, z pierwszą dawką podaną pod nadzorem medycznym i obserwacją pacjenta przez co najmniej 30 minut ze względu na ryzyko reakcji alergicznych.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa alergiczna, choroba alergiczna, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, działanie niepożądane, immunoterapia alergenowa, liofilizat podjęzykowy, nadzór medyczny, natychmiastowe działanie niepożądane, reakcja alergiczna, roztocza kurzu domowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Novo-Helisen Depot –
Novo-Helisen Depot jest lekiem stosowanym w immunoterapii swoistej (odczulaniu) w alergiach IgE-zależnych, takich jak alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie spojówek oraz astma oskrzelowa. Preparat zawiera wyciągi alergenowe pochodzenia zwierzęcego (sierść, nabłonki, pierze), grzybów pleśniowych lub roztoczy kurzu domowego, dobierane indywidualnie do spektrum uczulenia pacjenta. Produkt dostępny jest w trzech stężeniach, umożliwiających stopniowe zwiększanie dawki: dla alergenów zwierzęcych 25, 250 i 2500 PNU/ml, dla grzybów pleśniowych 5, 50 i 500 PNU/ml, a dla roztoczy kurzu domowego 50, 500 i 5000 TU/ml lub PNU/ml. Stężenia są rozcieńczane w stosunku 1:10 między kolejnymi poziomami. Preparat podawany jest w formie zawiesiny do wstrzykiwań, zawierającej substancje pomocnicze, takie jak glinu wodorotlenek i fenol, które mają wpływ na bezpieczeństwo terapii.
alergia IgE-zależna, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa alergiczna, duszność, grzyb pleśniowy, immunoterapia swoista, jednostka azotu białkowego, jednostka terapeutyczna, nadreaktywność oskrzeli, obrzęk błony śluzowej nosa, przeciwciało IgE, przewlekłe zapalenie dróg oddechowych, roztocze kurzu domowego, schorzenie alergiczne IgE-zależne, spektrum uczulenia, świszczący oddech, tolerancja immunologiczna, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy grzybów pleśniowych, wyciąg alergenowy roztoczy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sallevia 110 mg/ml
Preparat Sallevia w formie syropu o stężeniu 110 mg/ml zawiera płynny wyciąg z ziela tymianku (Thymi extractum fluidum) i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na tymianek (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L.) oraz na inne rośliny z rodziny jasnowatych (Lamiaceae), takie jak lawenda, mięta, szałwia, rozmaryn, melisa czy bazylia, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Syrop zawiera 3,1% (V/V) etanolu, co wymaga ostrożności lub unikania stosowania u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, kobiet w ciąży i karmiących oraz u osób przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem. Obecność sorbitolu (E 420) stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy oraz może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe i wpływać na kontrolę glikemii u diabetyków.
alkoholizm, astma oskrzelowa alergiczna, atopowe zapalenie skóry, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba refluksowa przełyku, choroba wątroby, dziedziczne zaburzenie, interakcja lekowa z alkoholem, kontrola glikemii, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja fruktozy, padaczka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, wodorotlenek amonowy, wyciąg z ziela tymianku, zaburzenie żołądkowo-jelitowe