przewlekłe zapalenie dróg oddechowych

Przewlekłe zapalenie dróg oddechowych to grupa schorzeń charakteryzujących się długotrwałym procesem zapalnym dotyczącym górnych i dolnych dróg oddechowych. Do najczęstszych jednostek chorobowych w tej grupie należą przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), przewlekłe zapalenie oskrzeli, astma oraz rozstrzenie oskrzeli.

Etiopatogeneza przewlekłego zapalenia dróg oddechowych jest złożona i obejmuje czynniki środowiskowe (ekspozycja na dym tytoniowy, zanieczyszczenia powietrza, alergeny), czynniki infekcyjne (nawracające infekcje wirusowe i bakteryjne) oraz predyspozycje genetyczne. Przewlekły stan zapalny prowadzi do przebudowy strukturalnej ściany dróg oddechowych, nadreaktywności oskrzeli oraz zaburzeń czynnościowych układu oddechowego.

Objawy kliniczne obejmują przewlekły kaszel (często z odkrztuszaniem wydzieliny), duszność (początkowo wysiłkową, z czasem spoczynkową), świszczący oddech oraz nawracające infekcje dróg oddechowych. W zaawansowanych stadiach choroby może dochodzić do niewydolności oddechowej, serca płucnego i znacznego upośledzenia jakości życia pacjentów.

Diagnostyka przewlekłego zapalenia dróg oddechowych opiera się na badaniu podmiotowym, przedmiotowym, badaniach czynnościowych układu oddechowego (spirometria z próbą rozkurczową), badaniach obrazowych (RTG klatki piersiowej, tomografia komputerowa) oraz badaniach laboratoryjnych. W wybranych przypadkach wykonuje się badania endoskopowe (bronchoskopia) z pobraniem materiału do badań mikrobiologicznych i histopatologicznych.

Leczenie ma charakter wielokierunkowy i obejmuje eliminację czynników etiologicznych, farmakoterapię (leki rozszerzające oskrzela, glikokortykosteroidy wziewne, mukolityki, antybiotyki), rehabilitację oddechową, tlenoterapię oraz w wybranych przypadkach leczenie operacyjne. Istotnym elementem postępowania jest profilaktyka, w tym szczepienia przeciwko grypie i pneumokokom oraz zaprzestanie palenia tytoniu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl