zespół Wernickego-Korsakoffa

Zespół Wernickego-Korsakoffa (ZWK) to poważne zaburzenie neurologiczne składające się z dwóch powiązanych ze sobą stanów: encefalopatii Wernickego i psychozy Korsakoffa. Jest to konsekwencja niedoboru tiaminy (witaminy B1), najczęściej występująca u osób z przewlekłym alkoholizmem, ale może rozwinąć się również w wyniku niedożywienia, długotrwałych wymiotów, chemioterapii czy operacji bariatrycznych.

Encefalopatia Wernickego stanowi ostrą fazę schorzenia, charakteryzującą się triadą objawów: zaburzeniami świadomości, ataksją oraz oczopląsem i oftalmoplegią. Nieleczona prowadzi do rozwoju psychozy Korsakoffa, cechującej się znacznymi zaburzeniami pamięci (szczególnie anterograde amnesia), konfabulacjami oraz trudnościami w przyswajaniu nowych informacji.

Diagnostyka ZWK opiera się głównie na obrazie klinicznym, badaniach neuroobrazowych (MRI) ukazujących zmiany w obrębie wzgórza, ciał suteczkowatych i okolicy okołowodociągowej, oraz oznaczeniu poziomu tiaminy we krwi. W ostrej fazie konieczne jest natychmiastowe parenteralne podanie tiaminy, co może zapobiec progresji do nieodwracalnej psychozy Korsakoffa. Rokowanie zależy od czasu rozpoczęcia leczenia – wczesna interwencja znacząco poprawia szanse na odwrócenie objawów neurologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl