białko transportujące BCRP
Białko transportujące BCRP (Breast Cancer Resistance Protein), znane również jako ABCG2 (ATP-binding cassette sub-family G member 2), jest białkiem błonowym należącym do rodziny transporterów ABC. Pełni ono kluczową rolę w usuwaniu różnych substancji z komórek, w tym leków, toksyn i metabolitów endogennych.
BCRP występuje głównie w barierze krew-mózg, łożysku, wątrobie, jelitach i komórkach macierzystych. Jego fizjologiczna funkcja obejmuje ochronę organizmu przed ksenobiotykami oraz udział w transporcie substancji endogennych, takich jak kwas moczowy i porfiryny. W kontekście klinicznym, BCRP ma istotne znaczenie jako mediator oporności wielolekowej w nowotworach, utrudniając skuteczność chemioterapii.
Polimorfizmy genu ABCG2 kodującego BCRP mogą wpływać na farmakokinetykę wielu leków, w tym inhibitorów kinazy tyrozynowej, statyn i niektórych antybiotyków. Najlepiej poznany wariant c.421C>A (Q141K) zmniejsza ekspresję i funkcję BCRP, co prowadzi do zwiększonej biodostępności substratów tego transportera i potencjalnie wyższego ryzyka działań niepożądanych związanych z lekami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosutrox 10 mg
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, charakteryzuje się farmakokinetyką obejmującą szybkie osiągnięcie maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po około 5 godzinach oraz bezwzględną biodostępnością na poziomie około 20%, co wskazuje na istotny efekt pierwszego przejścia. Lek wykazuje znaczną dystrybucję tkankową (objętość dystrybucji około 134 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (~90%, głównie albuminami). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez izoenzym CYP2C9, z mniejszym udziałem CYP2C19, CYP3A4 i CYP2D6, a jej metabolity N-demetylowane zachowują około 50% aktywności farmakologicznej. Eliminacja odbywa się głównie przez przewód pokarmowy (~90% w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu przez nerki (~10%, z czego 5% w formie niezmienionej). Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 19 godzin, a średni klirens osoczowy około 50 l/h, co umożliwia stosowanie leku w dawkowaniu raz na dobę bez ryzyka kumulacji.
białko transportujące BCRP, białko transportujące OATP1B1, biotransformacja, cholesterol LDL, ciężka niewydolność nerek, CYP2C9, cytochrom P450, dyslipidemia, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja ustrojowa, eliminacja leku, genotyp ABCG2, genotyp SLCO1B1, hepatocyt, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, liniowość farmakokinetyki, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent dializowany, pochodna laktonowa, pochodna N-demetylowana, pole pod krzywą, polimorfizm genetyczny, profil farmakokinetyczny, skala Child-Pugh, stężenie w osoczu, transporter OATP-C, wiązanie z białkami osocza, wychwyt wątrobowy