blokada nerwu udowego
Blokada nerwu udowego (nervus femoralis) to procedura anestezjologiczna polegająca na podaniu środka znieczulającego miejscowo w okolicę nerwu udowego, co powoduje czasowe zniesienie czucia i/lub funkcji motorycznych w obszarze unerwionym przez ten nerw. Jest to jedna z najczęściej wykonywanych blokad nerwów obwodowych w praktyce klinicznej.
Nerw udowy jest największą gałęzią splotu lędźwiowego (L2-L4) i zaopatruje przednią część uda, w tym mięsień czworogłowy uda, a jego gałąź czuciowa (nerw skórny przyśrodkowy) unerwiająca przyśrodkową powierzchnię goleni. Blokada tego nerwu znajduje zastosowanie w operacjach kolana, uda oraz jako element multimodalnej terapii przeciwbólowej po zabiegach ortopedycznych.
Technicznie blokadę można wykonać z użyciem metody identyfikacji nerwu za pomocą neurostymulatora lub, co obecnie jest standardem, pod kontrolą ultrasonografii (USG). Miejsce wykonania blokady to najczęściej okolica więzadła pachwinowego, gdzie nerw udowy leży bocznie od tętnicy udowej. Powikłania są rzadkie i obejmują: punkcję naczynia, infekcję, uszkodzenie nerwu czy toksyczne działanie środków znieczulających przy ich przypadkowym podaniu donaczyniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ropimol 7,5 mg/ml
Ropimol, zawierający chlorowodorek ropiwakainy w stężeniu 7,5 mg/ml, jest przeznaczony do stosowania wyłącznie przez doświadczonych specjalistów w znieczuleniach przewodowych lub pod ich nadzorem, z zachowaniem zasady podawania najmniejszej skutecznej dawki. W chirurgii stosuje się różne dawki w zależności od rodzaju znieczulenia: zewnątrzoponowe lędźwiowe i cięcie cesarskie – 113-150 mg (15-20 ml), zewnątrzoponowe piersiowe – 38-113 mg (5-15 ml), blokada dużych nerwów – 75-300 mg (10-40 ml), a blokada miejscowa od 7,5 do 225 mg (1-30 ml). Szczególną ostrożność należy zachować przy blokadzie splotu ramiennego z dostępu między mięśniami pochyłymi i nadobojczykowego ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych. Dawkowanie musi być indywidualizowane, a podawanie leku powinno odbywać się powoli (25-50 mg/min) z częstą aspiracją, aby uniknąć podania donaczyniowego lub podpajęczynówkowego.
analgezja pooperacyjna, blok rdzeniowy, blokada dużego nerwu, blokada małego nerwu, blokada nerwów obwodowych, blokada nerwów ruchowych, blokada nerwu udowego, blokada splotu ramiennego, cewnik zewnątrzoponowy, chlorowodorek ropiwakainy, cięcie cesarskie, dawka wzrastająca, dysfagia, opioidowy lek przeciwbólowy, podanie donaczyniowe, podanie nadtwardówkowe, podanie okołonerwowe, podanie podpajęczynówkowe, toksyczne stężenie, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ośrodkowego układu nerwowego, wlew ciągły, znieczulenie przewodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe lędźwiowe, znieczulenie zewnątrzoponowe piersiowe - Leksykon substancji czynnych
Ropiwakaina – Dawkowanie i sposób podawania
Ropiwakaina powinna być stosowana wyłącznie przez lub pod nadzorem specjalistów doświadczonych w znieczuleniach przewodowych, z indywidualnym doborem dawki na podstawie stanu pacjenta i doświadczenia lekarza, stosując najmniejszą skuteczną dawkę. Dawkowanie różni się w zależności od rodzaju znieczulenia – np. zewnątrzoponowe lędźwiowe w chirurgii: stężenie 7,5 mg/ml, objętość 15-25 ml, dawka 113-188 mg, czas trwania 4-6 h; blokada splotu ramiennego: 7,5-10 mg/ml, 30-40 ml, 225-300 mg, czas trwania 6-10 h; leczenie bólu pooperacyjnego infuzją ciągłą: 2 mg/ml, 6-14 ml/h, 12-28 mg/h. U dzieci dawkowanie jest dostosowane do masy ciała, np. zewnątrzoponowe jednorazowe 2 mg/ml, 1 ml/kg, 2 mg/kg, a infuzja ciągła do 0,2-0,6 mg/kg/godz. Ropiwakaina metabolizowana jest w wątrobie, co wymaga ostrożności u pacjentów z jej niewydolnością, natomiast u pacjentów z niewydolnością nerek zwykle nie wymaga korekty dawki przy krótkotrwałym stosowaniu.
adrenalina, blokada nerwów obwodowych, blokada nerwu biodrowo-pachwinowego, blokada nerwu udowego, blokada powięzi biodrowej, blokada rdzeniowa, blokada splotu ramiennego, blokada zewnątrzoponowa krzyżowa, ból pooperacyjny, ból porodowy, działanie toksyczne, fentanyl, infuzja zewnątrzoponowa, lidokaina, opioidy, ostry ból, podanie donaczyniowe, podanie podpajęczynówkowe, ropiwakaina, środek znieczulający, wlew okołonerwowy, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie przewodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe lędźwiowe, znieczulenie zewnątrzoponowe piersiowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ropivacaine Kabi 2 mg/ml
Ropivacaine Kabi jest lekiem do znieczuleń regionalnych, dostępnym w stężeniach 2 mg/ml, 7,5 mg/ml oraz 10 mg/ml, przeznaczonym do podawania wyłącznie przez lekarzy doświadczonych w tej technice. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu pacjenta i rodzaju znieczulenia, z zachowaniem zasady stosowania najmniejszej skutecznej dawki. Przykładowo, w znieczuleniu zewnątrzoponowym lędźwiowym stosuje się bolusy 10-20 ml roztworu 2 mg/ml (20-40 mg), z czasem indukcji 10-15 minut i czasem trwania 0,5-1,5 godziny. Infuzje ciągłe w leczeniu bólu porodowego lub pooperacyjnego podaje się w dawkach 6-14 ml/godz. (12-28 mg/godz.). Blokady regionalne obejmują szeroki zakres dawek od 2 do 200 mg, w zależności od techniki i obszaru znieczulenia.
adrenalina, blokada nerwów obwodowych, blokada nerwowa, blokada nerwu udowego, blokada rdzeniowa, blokada regionalna, blokada splotu ramiennego, ból pooperacyjny, ból porodowy, dawka próbna, działanie toksyczne, epinefryna, infuzja ciągła, lidokaina, lignokaina, ostry ból, podanie donaczyniowe, podanie podpajęczynówkowe, roztwór do wstrzykiwań, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe lędźwiowe, znieczulenie zewnątrzoponowe piersiowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ropivacaine Kabi 10 mg/ml
Ropivacaine Kabi jest dostępny w stężeniach 2 mg/ml, 7,5 mg/ml oraz 10 mg/ml w formie roztworu do iniekcji, przeznaczonym do stosowania przez wykwalifikowany personel medyczny specjalizujący się w znieczuleniach regionalnych. Dawkowanie należy indywidualizować, bazując na stanie klinicznym pacjenta i doświadczeniu lekarza, stosując najmniejszą skuteczną dawkę. W przypadku roztworu 2 mg/ml, zalecane dawki dla znieczulenia zewnątrzoponowego lędźwiowego to bolus 10-20 ml (20-40 mg) z czasem indukcji 10-15 minut i czasem trwania 0,5-1,5 godziny, a także infuzje ciągłe 6-14 ml/godz. (12-28 mg/godz.) stosowane w leczeniu bólu pooperacyjnego i porodowego. Blokady regionalne wymagają dawek od 2 do 200 mg, z czasem działania 2-6 godzin. Podawanie leku wymaga ostrożności, w tym aspiracji przed i podczas iniekcji, powolnego wstrzykiwania dawki głównej (25-50 mg/min) oraz monitorowania objawów toksyczności i funkcji życiowych pacjenta.
adrenalina, blokada nerwów obwodowych, blokada nerwu udowego, blokada rdzeniowa, blokada splotu ramiennego, ból pooperacyjny, ból porodowy, dawka próbna, infuzja ciągła, lidokaina, neuropatia obwodowa, podanie donaczyniowe, podanie podpajęczynówkowe, ropiwakaina, toksyczność układowa, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ropivacaine Kabi 2 mg/ml
Ropivacaine Kabi, dostępny w stężeniu 2 mg/ml, jest wskazany do znieczuleń regionalnych i leczenia ostrego bólu, w tym bólu pooperacyjnego oraz porodowego, pod warunkiem podawania przez doświadczonych lekarzy. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, stosując najmniejszą skuteczną dawkę, z uwzględnieniem rodzaju znieczulenia i stanu pacjenta. Przykładowo, w znieczuleniu zewnątrzoponowym lędźwiowym bolus wynosi 20-40 mg (10-20 ml), a infuzja ciągła 12-28 mg/godz. (6-14 ml/godz.), z czasem trwania blokady do 1,5 godziny dla bolusa. W blokadach nerwów obwodowych dawki wahają się od 2 do 200 mg, z czasem działania 2-6 godzin. U dzieci dawki są dostosowane do masy ciała, np. jednorazowa blokada zewnątrzoponowa krzyżowa u dzieci do 25 kg to 2 mg/kg (1 ml/kg), a infuzja ciągła do 0,4 mg/kg/godz. przez 72 godziny. Zaleca się uważną aspirację przed i podczas podawania, aby uniknąć podania donaczyniowego, oraz monitorowanie czynności życiowych pacjenta.
blokada nerwów obwodowych, blokada nerwu biodrowo-pachwinowego, blokada nerwu udowego, blokada powięzi biodrowej, blokada rdzeniowa, blokada splotu ramiennego, blokada zewnątrzoponowa krzyżowa, ból pooperacyjny, ból porodowy, cewnik zewnątrzoponowy, epinefryna, infuzja zewnątrzoponowa, lidokaina, lidokaina z adrenaliną, lignokaina, opioid, podanie donaczyniowe, podanie podpajęczynówkowe, uszkodzenie nerwu, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe lędźwiowe, znieczulenie zewnątrzoponowe piersiowe