technologia mikromacierzy
Technologia mikromacierzy (microarray) to zaawansowana metoda diagnostyczna umożliwiająca jednoczesną analizę ekspresji tysięcy genów w jednym badaniu. Technika ta polega na umieszczeniu na stałym podłożu (najczęściej szklanej płytce) licznych fragmentów DNA o znanej sekwencji, które służą jako sondy do wykrywania komplementarnych cząsteczek w badanej próbce.
W medycynie mikromacierze znajdują szerokie zastosowanie w diagnostyce molekularnej, onkologii, farmakogenomice oraz badaniach nad predyspozycjami genetycznymi. Pozwalają na identyfikację specyficznych wzorców ekspresji genów charakterystycznych dla różnych stanów chorobowych, co umożliwia wczesne wykrywanie chorób, precyzyjną klasyfikację nowotworów oraz dobór spersonalizowanej terapii.
Szczególne znaczenie technologia mikromacierzy ma w onkologii, gdzie pozwala na molekularną klasyfikację nowotworów, identyfikację biomarkerów prognostycznych oraz przewidywanie odpowiedzi na leczenie. W pediatrii i genetyce klinicznej mikromacierze CGH (porównawcza hybrydyzacja genomowa) stanowią cenne narzędzie diagnostyczne w wykrywaniu aberracji chromosomowych, mikrodelecji i mikroduplikacji, które mogą być przyczyną zaburzeń rozwojowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba rąk, stóp i jamy ustnej – Diagnostyka i diagnoza
Choroba rąk, stóp i jamy ustnej (HFMD) to wysoce zakaźna infekcja wirusowa, głównie u dzieci poniżej 10 roku życia, wywoływana najczęściej przez coxsackiewirus A16, enterowirus A71 (EV-A71) oraz coxsackiewirus A6. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na obrazie klinicznym, obejmującym charakterystyczną wysypkę pęcherzykową na dłoniach i stopach oraz bolesne owrzodzenia w jamie ustnej, często z towarzyszącą niską gorączką. Wskazaniem do badań laboratoryjnych, takich jak RT-PCR z wymazów z gardła, pęcherzyków lub kału, jest nietypowy przebieg, ciężkie objawy lub konieczność różnicowania z innymi chorobami dermatologicznymi i zakaźnymi. W diagnostyce laboratoryjnej stosuje się również metody serologiczne, immunoenzymatyczne (ELISA) oraz, w rzadkich przypadkach, badania histopatologiczne. Wydalanie wirusa może trwać do 6 tygodni po ustąpieniu objawów, co ma znaczenie epidemiologiczne.
ataksja móżdżkowa, badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, badanie serologiczne, choroba rąk, stóp i jamy ustnej, coxsackiewirus A16, enterowirus, enterowirus A71, herpangina, izolacja wirusa, metoda immunoenzymatyczna, morfologia krwi, multiplex PCR, obrzęk płuc, odwrotna transkryptaza, ospa wietrzna, ostre wiotkie porażenie, owrzodzenie jamy ustnej, płyn mózgowo-rdzeniowy, półpasiec, reakcja łańcuchowa polimerazy, RT-PCR, rumień wielopostaciowy, technologia mikromacierzy, wirus opryszczki zwykłej, wysypka grudkowo-pęcherzykowa, wysypka pęcherzykowa, zakażenie mpox, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na orzeszki ziemne – Diagnostyka i diagnoza
Alergia na orzeszki ziemne stanowi istotne wyzwanie diagnostyczne ze względu na jej potencjalnie zagrażający życiu charakter oraz rosnącą częstość występowania. Diagnostyka powinna opierać się na kompleksowym wywiadzie klinicznym, badaniu fizykalnym oraz specjalistycznych testach, takich jak punktowe testy skórne (SPT) z reakcją ≥8 mm, oznaczenia swoistych IgE (sIgE) z progiem ≥15 kU/L oraz diagnostyka molekularna (CRD) identyfikująca przeciwciała przeciwko komponentom Ara h 1, Ara h 2, Ara h 3, Ara h 6, Ara h 8 i Ara h 9. Szczególnie wysoką wartość predykcyjną mają sIgE przeciwko Ara h 2 i Ara h 6, które korelują z ryzykiem anafilaksji. Nowoczesne metody, takie jak test aktywacji bazofilów (BAT) i test aktywacji komórek tucznych (MAT), wykazują wysoką swoistość (np. MAT 98%) i czułość (Hoxb8 MAT: 93% czułości, 96% swoistości przy stężeniu alergenu ≥100 ng/ml), przewyższając tradycyjne testy. Bead-based epitope assay (BBEA) osiąga dokładność diagnostyczną na poziomie 93%, redukując liczbę fałszywie dodatnich wyników.
alergia pokarmowa IgE-zależna, bąbel skórny, bazofil, diagnostyka oparta na komponentach, dieta eliminacyjna, doustny test prowokacji pokarmowej, immunoglobulina E, komórka tuczna, nietolerancja pokarmowa, punktowy test skórny, swoiste przeciwciało IgE, technologia mikromacierzy, test aktywacji bazofilów, test aktywacji komórek tucznych