oś przysadka-kora nadnerczy
Oś przysadka-kora nadnerczy (oś HPA, ang. hypothalamic-pituitary-adrenal axis) to skomplikowany układ neuroendokrynny, który pełni kluczową rolę w odpowiedzi organizmu na stres oraz w regulacji wielu procesów fizjologicznych. Składa się z podwzgórza, przysadki mózgowej i kory nadnerczy, które współdziałają na zasadzie ujemnego sprzężenia zwrotnego.
Podwzgórze wydziela kortykoliberynę (CRH), która stymuluje przysadkę do produkcji hormonu adrenokortykotropowego (ACTH). ACTH z kolei pobudza korę nadnerczy do wydzielania glikokortykosteroidów, głównie kortyzolu. Kortyzol wpływa na metabolizm węglowodanów, białek i tłuszczów, działa przeciwzapalnie oraz immunosupresyjnie, a także odgrywa rolę w utrzymaniu homeostazy organizmu.
Zaburzenia osi przysadka-kora nadnerczy mogą prowadzić do poważnych stanów klinicznych, takich jak choroba Cushinga (nadmierna sekrecja kortyzolu), choroba Addisona (niedobór kortyzolu) czy zespół wypalenia nadnerczy. Dysfunkcja tej osi jest również wiązana z zaburzeniami psychicznymi, takimi jak depresja czy zespół stresu pourazowego (PTSD).
Ocena funkcjonowania osi przysadka-kora nadnerczy jest kluczowa w diagnostyce zaburzeń endokrynologicznych. Stosuje się w tym celu różne testy, w tym test supresji deksametazonem, test stymulacji ACTH oraz pomiary poziomu kortyzolu w surowicy, ślinie lub moczu.