Przedawkowanie
Momecutan 1 mg/g

Przedawkowanie mometazonu furoinianu (Momecutan, 1 mg/g) stosowanego miejscowo może prowadzić do zahamowania osi przysadka-kora nadnerczy, skutkującego wtórną niewydolnością kory nadnerczy. Objawy kliniczne obejmują osłabienie, zmęczenie, hipotonię, hipoglikemię oraz zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i zaburzenia gospodarki sodowej. Długotrwałe stosowanie na dużych powierzchniach skóry, zwłaszcza pod opatrunkiem okluzyjnym lub na uszkodzonej skórze, zwiększa ryzyko rozwoju zespołu Cushinga jatrogennego oraz atrofii skóry. W przypadku potwierdzonego zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza zaleca się stopniowe odstawienie leku, zmniejszenie częstości aplikacji lub zastąpienie mometazonu kortykosteroidem o słabszym działaniu, aby umożliwić powolną normalizację funkcji hormonalnej.

Przedawkowanie leku Momecutan

Przedawkowanie mometazonu furoinianu (Momecutan, 1 mg/g, roztwór na skórę) może wystąpić zarówno w wyniku długotrwałego nadmiernego stosowania na dużych powierzchniach skóry, jak i przypadkowego spożycia produktu. Należy zwrócić szczególną uwagę na konsekwencje systemowe przedłużonej aplikacji miejscowej, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń endokrynologicznych. 1

Skutki systemowe przedawkowania

Głównym skutkiem długotrwałego przedawkowania kortykosteroidów stosowanych miejscowo, w tym mometazonu furoinianu, jest zahamowanie czynności osi przysadka-kora nadnerczy. Stan ten prowadzi do wtórnej niewydolności kory nadnerczy, która charakteryzuje się obniżoną zdolnością organizmu do wytwarzania endogennych kortykosteroidów. Należy podkreślić, że zaburzenie to ma zazwyczaj charakter odwracalny po wdrożeniu odpowiedniego postępowania terapeutycznego. 2

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W razie stwierdzenia przedawkowania leku Momecutan, należy wdrożyć odpowiednie leczenie dostosowane do objawów pacjenta. W przypadku zaburzeń elektrolitowych konieczne jest ich wyrównanie. Jeśli diagnostyka potwierdzi zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zaleca się następujące podejście terapeutyczne: 3

  • Stopniowe odstawienie produktu leczniczego – nagłe przerwanie terapii może nasilić objawy niewydolności nadnerczy
  • Zmniejszenie częstości aplikacji preparatu – pozwala na powolną normalizację funkcji osi hormonalnej
  • Zastąpienie mometazonu kortykosteroidem o słabszym działaniu – umożliwia redukcję obciążenia systemowego przy utrzymaniu kontroli objawów dermatologicznych

Przypadkowe spożycie

W przypadku przypadkowego połknięcia produktu Momecutan roztwór na skórę, ryzyko wystąpienia poważnych objawów toksycznych jest niewielkie. Zawartość kortykosteroidu w każdym opakowaniu jest stosunkowo mała, co minimalizuje ryzyko wystąpienia ciężkich objawów ogólnoustrojowych po przypadkowym spożyciu. W większości przypadków działanie toksyczne nie wystąpi lub będzie miało niewielkie nasilenie. 4

Objawy przedawkowania

Objaw przedawkowania Opis Związek z dawką
Zahamowanie osi przysadka-kora nadnerczy Zmniejszenie wydzielania endogennych kortykosteroidów, prowadzące do wtórnej niewydolności kory nadnerczy Występuje przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach skóry
Wtórna niewydolność kory nadnerczy Osłabienie, zmęczenie, hipotonia, hipoglikemia, zaburzenia elektrolitowe Koreluje z czasem ekspozycji i powierzchnią aplikacji
Zaburzenia elektrolitowe Może wystąpić hipokaliemia oraz zaburzenia gospodarki sodowej Nasilenie zależne od czasu trwania przedawkowania
Zespół Cushinga jatrogennego Charakterystyczny wygląd twarzy (twarz księżycowata), otyłość centralna, rozstępy skórne, nadciśnienie tętnicze Rozwija się przy długotrwałym, intensywnym wchłanianiu systemowym
Atrofia skóry Ścieńczenie skóry, teleangiektazje, łatwe powstawanie siniaków Nasilenie proporcjonalne do czasu stosowania i stężenia preparatu
Toksyczność po przypadkowym spożyciu Zazwyczaj minimalna lub nie występuje Ze względu na małą całkowitą zawartość substancji czynnej w opakowaniu

Należy podkreślić, że w przypadku produktu Momecutan zawierającego mometazon furoinian w stężeniu 1 mg/g, prawdopodobieństwo wystąpienia ciężkich objawów ogólnoustrojowych jest mniejsze w porównaniu z silniejszymi kortykosteroidami. Niemniej jednak, długotrwałe, nieprawidłowe stosowanie (zwłaszcza pod opatrunkiem okluzyjnym lub na uszkodzonej barierze skórnej) może prowadzić do istotnych zaburzeń endokrynologicznych wymagających interwencji medycznej. 5

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl