przewlekła hiperkalcemia

Przewlekła hiperkalcemia to stan utrzymującego się podwyższonego stężenia wapnia w surowicy krwi (powyżej 2,6 mmol/l lub 10,5 mg/dl) przez okres dłuższy niż 6 miesięcy. Jest to zaburzenie homeostazy wapniowej organizmu, które może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, jeśli pozostaje nieleczone.

Najczęstszymi przyczynami przewlekłej hiperkalcemii są pierwotna nadczynność przytarczyc (około 80-90% przypadków) oraz nowotwory (10-20%). Inne przyczyny obejmują sarkoidozę, gruźlicę, choroby ziarniniakowe, nadczynność tarczycy, przedawkowanie witaminy D, zespół mleczno-alkaliczny oraz niektóre leki (np. tiazydowe leki moczopędne, lit).

Objawy kliniczne przewlekłej hiperkalcemii obejmują zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, zaparcia), nerkowego (poliuria, kamica nerkowa, niewydolność nerek), nerwowego (osłabienie mięśniowe, zmęczenie, depresja, zaburzenia świadomości), sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, arytmie) oraz kostnego (osteoporoza, bóle kostne).

Diagnostyka przewlekłej hiperkalcemii powinna obejmować badania laboratoryjne (stężenie wapnia całkowitego i zjonizowanego, fosforanów, PTH, witaminy D, funkcji nerek), obrazowe (RTG, USG, tomografia komputerowa) oraz ocenę gęstości mineralnej kości. Leczenie zależy od przyczyny i stopnia nasilenia hiperkalcemii, może obejmować odpowiednią hydratację, leki (bisfosfoniany, kalcytonina, cynakalcet, denosumab), a w niektórych przypadkach interwencję chirurgiczną.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl