działanie heparyny

Heparyna to naturalny glikozaminoglikan o silnych właściwościach antykoagulacyjnych, stosowany powszechnie w medycynie jako lek przeciwzakrzepowy. Jej główny mechanizm działania polega na aktywacji antytrombiny III, co prowadzi do zahamowania aktywności czynników krzepnięcia, przede wszystkim trombiny (czynnika IIa) oraz czynnika Xa.

Istnieją dwa główne rodzaje preparatów heparyny stosowanych klinicznie: heparyna niefrakcjonowana (UFH) oraz heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH). Te drugie charakteryzują się lepszą biodostępnością, dłuższym okresem półtrwania i bardziej przewidywalnym efektem przeciwzakrzepowym, co umożliwia podawanie ich w stałych dawkach bez konieczności regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia.

Wskazania do stosowania heparyny obejmują profilaktykę i leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, ostrych zespołów wieńcowych, zapobieganie wykrzepianiu w krążeniu pozaustrojowym oraz w hemodializie. Do najważniejszych powikłań terapii heparynowej należą krwawienia oraz małopłytkowość indukowana heparyną (HIT), która jest groźnym powikłaniem immunologicznym występującym u 0,5-5% pacjentów leczonych heparyną niefrakcjonowaną.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl