hemodynamiczne utrudnienie napływu

Hemodynamiczne utrudnienie napływu to zaburzenie przepływu krwi do serca, które może wynikać z różnych przyczyn patofizjologicznych. Najczęściej jest to związane z obniżeniem gradientu ciśnienia pomiędzy żyłami systemowymi a prawym przedsionkiem lub z przeszkodą anatomiczną ograniczającą przepływ krwi do jam serca.

Przyczyny tego stanu obejmują m.in. tamponadę serca, zaciskające zapalenie osierdzia, zaawansowaną niewydolność prawokomorową, ciężkie zwężenie zastawki trójdzielnej czy ucisk zewnętrzny na duże naczynia żylne. W badaniu fizykalnym można zaobserwować objawy takie jak poszerzenie żył szyjnych, objaw Kussmaula (paradoksalne zwiększenie wypełnienia żył szyjnych podczas wdechu) czy pulsus paradoxus.

Diagnostyka hemodynamicznego utrudnienia napływu obejmuje badania obrazowe (echokardiografia, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny), inwazyjne badania hemodynamiczne oraz ocenę krzywych ciśnienia w jamach serca. W echokardiografii charakterystyczne są zmiany w przepływie przez zastawki przedsionkowo-komorowe z nasileniem podczas wdechu i osłabieniem podczas wydechu.

Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową i może obejmować interwencje inwazyjne (perikardiektomia, plastyka zastawki, usunięcie masy uciskającej) lub leczenie zachowawcze (diuretyki, leki inotropowe, leczenie przeciwzapalne). Szybka diagnostyka i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjentów z hemodynamicznym utrudnieniem napływu.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl