blok komorowy I stopnia

Blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia (AV I°) to zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych z przedsionków do komór serca, charakteryzujące się wydłużeniem czasu przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym. W zapisie EKG manifestuje się wydłużeniem odstępu PR powyżej 200 ms (0,20 s), przy zachowaniu prawidłowej sekwencji pobudzeń (każde pobudzenie przedsionkowe prowadzi do pobudzenia komorowego).

Etiologia bloku AV I° obejmuje fizjologiczne zwolnienie przewodnictwa (u sportowców, podczas snu), wpływ leków (beta-blokery, antagoniści wapnia, digoksyna), choroby strukturalne serca (choroba niedokrwienna, zawał mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatia), choroby układowe oraz zaburzenia elektrolitowe. Blok ten najczęściej jest bezobjawowy i nie wymaga leczenia.

Monitorowanie pacjentów z blokiem AV I° jest istotne, gdyż w niektórych przypadkach może on progresować do wyższych stopni bloku przedsionkowo-komorowego. Jeśli blok jest objawowy lub spowodowany działaniem leków, może być konieczna modyfikacja farmakoterapii. Rzadko wymaga implantacji stymulatora serca, chyba że występuje w połączeniu z blokiem odnogi pęczka Hisa lub innymi zaburzeniami przewodzenia.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bisoratio 10

Bisoprolol, stosowany w dawce 10 mg (Bisoratio 10), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z wydłużonym odcinkiem P-R, blokiem komorowym I stopnia, cukrzycą z wahaniami glikemii, nadczynnością tarczycy oraz w trakcie leczenia odczulającego ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodnictwa, maskowania objawów hipoglikemii i tyreotoksykozy oraz zwiększonej reaktywności alergicznej. U chorych z dławicą Prinzmetala, chorobami tętnic obwodowych i guzem chromochłonnym bisoprolol może nasilać objawy chorobowe, dlatego wymagana jest ostrożność i odpowiednie przygotowanie farmakologiczne (blokada receptorów alfa przed podaniem u pacjentów z pheochromocytoma). W przypadku łuszczycy beta-adrenolityki mogą pogarszać przebieg choroby, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Leczenie niewydolności serca powinno być prowadzone z fazą doboru dawki i regularnym monitorowaniem, zwłaszcza u pacjentów z współistniejącymi schorzeniami, takimi jak niewydolność serca II stopnia wg NYHA, cukrzyca typu I, ciężkie zaburzenia nerek (kreatynina ≥300 µmol/l), wątroby, wiek >80 lat, kardiomiopatie, wady serca, istotne wady zastawkowe oraz niedawny zawał mięśnia sercowego.
adrenalina, angina naczynioskurczowa, astma oskrzelowa, beta-2-adrenomimetyk, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok komorowy I stopnia, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, cukrzyca insulinozależna, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny rdzenia nadnerczy, hipoglikemia, kardiomiopatia restrykcyjna, łuszczyca, nadczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, phaeochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, tyreotoksykoza, wada zastawkowa, wrodzona wada serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodnictwa, zarostowa choroba tętnic obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bisoratio 5

Bisoprolol fumaranu (Bisoratio 5, Bisoratio 10) wymaga szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa serca (wydłużony odcinek P-R, blok komorowy I stopnia), dławicą Prinzmetala, zarostowymi chorobami tętnic obwodowych oraz u osób w podeszłym wieku. U pacjentów z cukrzycą, zwłaszcza insulinoniezależną (typ I), bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, co wymaga ścisłej kontroli glikemii. W przypadku nadczynności tarczycy i guza chromochłonnego rdzenia nadnerczy (phaeochromocytoma) stosowanie bisoprololu wymaga dodatkowych środków ostrożności, w tym farmakologicznego zablokowania receptorów alfa-adrenergicznych przed podaniem leku. Leczenie przewlekłej stabilnej niewydolności serca powinno być rozpoczęte od fazy doboru dawki z regularnym monitorowaniem, a nagłe przerwanie terapii jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zawału mięśnia sercowego i nagłego zgonu.
adrenalina, astma oskrzelowa, beta-2-adrenomimetyk, beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, blok komorowy I stopnia, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca insulinozależna, dławica Prinzmetala, epinefryna, guz chromochłonny rdzenia nadnerczy, hipoglikemia, kardiomiopatia restrykcyjna, laktoza jednowodna, leczenie odczulające, łuszczyca, nadczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca NYHA, phaeochromocytoma, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekła stabilna niewydolność serca, reakcja anafilaktyczna, receptor adrenergiczny alfa, tyreotoksykoza, wada zastawkowa, wahania stężenia glukozy, wrodzona wada serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zarostowa choroba tętnic obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne

blok komorowy I stopnia

Powiązane wpisy

Specjalne ostrzeżenia – Bisoratio 10

Specjalne ostrzeżenia – Bisoratio 5