izotoniczna sól fizjologiczna
Izotoniczna sól fizjologiczna (0,9% roztwór chlorku sodu, NaCl) to podstawowy preparat płynowy stosowany w medycynie, charakteryzujący się osmolalnością zbliżoną do osocza krwi (około 308 mOsm/kg H₂O). Stanowi standardowy środek do nawadniania pacjentów, służący do uzupełniania płynów i elektrolitów.
W praktyce klinicznej izotoniczna sól fizjologiczna znajduje zastosowanie w leczeniu odwodnienia hipertonicznego, hipowolemii, wstrząsu hipowolemicznego oraz jako płyn do rozcieńczania leków dożylnych. Jest również wykorzystywana jako płyn do irygacji ran, przepłukiwania oczu w przypadku urazu chemicznego, czy nawilżania błon śluzowych.
Należy pamiętać, że długotrwałe stosowanie dużych objętości soli fizjologicznej może prowadzić do hiperkaliemii, kwasicy hiperchloremicznej oraz przewodnienia. W porównaniu z płynami zbilansowanymi (np. roztwór Ringera), izotoniczna sól fizjologiczna zawiera wyższe stężenie chlorków, co może zaburzać równowagę kwasowo-zasadową przy masywnej podaży.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fragmin 5000 j.m. a.Xa/0,2 ml
Fragmin (dalteparyna sodowa) jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w różnych wskazaniach klinicznych, z dawkowaniem dostosowanym do masy ciała pacjenta, ryzyka zakrzepowo-zatorowego oraz rodzaju procedury medycznej. Podawanie odbywa się głównie podskórnie w dawkach od 2 500 j.m. do 18 000 j.m. anty-Xa na dobę, z możliwością podania raz lub dwa razy dziennie (np. 200 j.m./kg raz na dobę lub 100 j.m./kg dwa razy na dobę). W hemodializie i hemofiltracji Fragmin podaje się dożylnie lub do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego, z dawkami bolusowymi 5 000 j.m. lub 30-40 j.m./kg mc. oraz wlewami dożylnymi 4-15 j.m./kg mc./godz., w zależności od czasu trwania zabiegu. Monitorowanie aktywności anty-Xa jest zwykle zbędne, z wyjątkiem pacjentów o szczególnych wskazaniach, gdzie docelowe stężenia anty-Xa w osoczu wynoszą 0,5-1,0 j.m./ml (leczenie podskórne) lub 0,2-0,4 j.m./ml (hemodializa). Dawkowanie u dzieci jest dostosowane do wieku i masy ciała, z koniecznością rozcieńczania preparatu u najmłodszych oraz szczególnym uwzględnieniem braku alkoholu benzylowego u dzieci poniżej 3 lat.
alkohol benzylowy, antagonista witaminy K, choroba nowotworowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, dalteparyna sodowa, działanie przeciwzakrzepowe, hemodializa i hemofiltracja, heparyna drobnocząsteczkowa, iniekcja bolusowa, izotoniczna sól fizjologiczna, jednostka anty-Xa, kompleks protrombiny, krążenie pozaustrojowe, krwiak powierzchniowy, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, niestabilna dławica piersiowa, ostra niewydolność nerek, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przewlekła niewydolność nerek, stężenie leku w osoczu, wymiana stawu biodrowego, zakrzepica żył głębokich, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Hydrocortisone Pharmis 100 mg
Hydrocortisone Pharmis 100 mg to liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierający 100 mg hydrokortyzonu (odpowiadającego 133,7 mg hydrokortyzonu sodu bursztynianu) oraz 9,36 mg sodu w postaci soli fosforanowych. Preparat dostarczany jest w fiolkach o pojemności 4 ml wraz z ampułkami zawierającymi 2 ml jałowej wody do wstrzykiwań. Roztwór do podania dożylnego lub domięśniowego przygotowuje się przez dodanie maksymalnie 2 ml wody do jednej fiolki, co daje roztwór izotoniczny lub praktycznie izotoniczny o pH 7,0-8,0. Do infuzji dożylnej roztwór ten rozcieńcza się w 100-1000 ml 5% roztworu dekstrozy lub izotonicznej soli fizjologicznej, jeśli nie ma konieczności ograniczenia sodu. Przed podaniem należy wykonać kontrolę wzrokową roztworu, który powinien być klarowny i bez zanieczyszczeń.
hydrokortyzon, hydrokortyzon sodu bursztynian, infuzja dożylna, izotoniczna sól fizjologiczna, liofilizowany proszek, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, podanie dożylne, proszek i rozpuszczalnik, rekonstytucja, rozpuszczalnik do sporządzania roztworu, roztwór dekstrozy, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, stabilność chemiczna i fizyczna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, zanieczyszczenie mikrobiologiczne