przezustna bezincyzyjna fundoplikacja
Przezustna bezincyzyjna fundoplikacja (Transoral Incisionless Fundoplication, TIF) to małoinwazyjna procedura endoskopowa stosowana w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD). Technika ta polega na utworzeniu zastawki zapobiegającej cofaniu się kwasu żołądkowego do przełyku, bez konieczności wykonywania nacięć w powłokach brzusznych.
Podczas zabiegu TIF wykorzystuje się specjalne urządzenie endoskopowe (najczęściej system EsophyX), które wprowadza się przez jamę ustną do żołądka. Następnie przy pomocy urządzenia wykonuje się podwinięcie (plikację) dna żołądka wokół dolnej części przełyku, tworząc barierę anatomiczną przeciw refluksowi. Procedura trwa zwykle 45-90 minut i jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym.
Główne zalety przezustnej bezincyzyjnej fundoplikacji to krótszy czas rekonwalescencji w porównaniu do klasycznej fundoplikacji laparoskopowej (operacji Nissena), mniejszy dyskomfort pooperacyjny oraz brak widocznych blizn. Metoda ta jest szczególnie polecana pacjentom z łagodną do umiarkowanej postacią GERD, którzy nie odpowiadają wystarczająco na farmakoterapię, a nie kwalifikują się lub nie wyrażają zgody na leczenie chirurgiczne.
Skuteczność TIF w kontroli objawów GERD jest potwierdzona w badaniach klinicznych, choć długoterminowe efekty mogą być nieco gorsze niż przy tradycyjnej fundoplikacji laparoskopowej. Najczęstsze powikłania obejmują ból gardła, nudności i trudności w połykaniu, które zwykle ustępują w ciągu kilku dni po zabiegu. Poważniejsze powikłania, takie jak perforacja czy krwawienie, występują rzadko.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nieżyt żołądka – Leczenie
Niestrawność (dyspepsja) to zespół objawów obejmujących dyskomfort lub ból w nadbrzuszu, często po posiłkach. Diagnostyka opiera się na wywiadzie i badaniu fizykalnym, a w razie potrzeby na badaniach dodatkowych w celu wykluczenia poważniejszych schorzeń. Leczenie farmakologiczne obejmuje stosowanie leków zobojętniających kwas solny (antacida), blokujących receptory H2 (np. cymetydyna, famotydyna) oraz inhibitorów pompy protonowej (IPP) takich jak omeprazol, esomeprazol czy lanzoprazol, które są najskuteczniejsze w leczeniu objawów GERD. W przypadku zakażenia Helicobacter pylori stosuje się terapię eradykacyjną z omeprazolem 20 mg, klarytromycyną 500 mg i amoksycyliną 1 g (lub metronidazolem 400 mg) dwa razy dziennie przez 7 dni. Leki prokinetyczne (np. metoklopramid, erytromycyna) są wskazane przy gastroparezie, a trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą być stosowane w dyspepsji czynnościowej. Kluczowe jest również wdrożenie zmian stylu życia, takich jak unikanie pokarmów tłustych, pikantnych, alkoholu, palenia tytoniu, jedzenie mniejszych posiłków oraz techniki redukcji stresu.
akupunktura, amoksycylina, antacida, antagoniści receptora H2, choroba refluksowa przełyku, cymetydyna, dolny zwieracz przełyku, dysfagia, dyspepsja, dyspepsja czynnościowa, erytromycyna, esomeprazol, famotydyna, fundoplikacja, gastropareza, Helicobacter pylori, inhibitory pompy protonowej, klarytromycyna, kwas żołądkowy, lanzoprazol, leki prokinetyczne, metoklopramid, metronidazol, motoryka przełyku, omeprazol, przezustna bezincyzyjna fundoplikacja, refluks kwasowy, terapia poznawczo-behawioralna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zgaga