roztwór lidokainy
Roztwór lidokainy to preparat zawierający lidokainę – popularny lek miejscowo znieczulający z grupy amidów. Stosowany jest w różnych stężeniach (najczęściej 1%, 2% lub 10%) w zależności od wskazań klinicznych.
Lidokaina działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonie komórkowej, hamując powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych. Charakteryzuje się szybkim początkiem działania (około 2-5 minut) i średnim czasem trwania efektu (1-2 godziny). W praktyce klinicznej roztwory lidokainy wykorzystywane są do znieczulenia miejscowego, regionalnego, nasiękowego oraz powierzchniowego.
W zależności od drogi podania i stężenia, roztwór lidokainy znajduje zastosowanie w różnych dziedzinach medycyny: stomatologii, dermatologii, okulistyce, laryngologii, a także podczas drobnych zabiegów chirurgicznych. Preparaty z dodatkiem adrenaliny (epinefryny) przedłużają działanie znieczulające poprzez miejscowe zwężenie naczyń krwionośnych, co zmniejsza odpływ leku z miejsca podania i redukuje ryzyko krwawienia.
Warto pamiętać o potencjalnych działaniach niepożądanych lidokainy, które mogą obejmować reakcje alergiczne, toksyczność układu nerwowego i sercowo-naczyniowego przy przekroczeniu dawek terapeutycznych oraz przeciwwskazaniach, takich jak nadwrażliwość na amidowe leki znieczulające.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, zawierająca 10 mg propofolu na 1 ml emulsji, dostępna w ampułko-strzykawkach o pojemnościach 10 ml (100 mg propofolu), 20 ml (200 mg) oraz 50 ml (500 mg). Produkt charakteryzuje się pH 7,5-8,5 oraz osmolalnością 270-330 mOsmol/kg, a jego skład obejmuje m.in. olej sojowy (50 mg/ml), triglicerydy MCT/LCT, fosfolipidy jaja kurzego, glicerol i kwas oleinowy. Ampułko-strzykawki wykonane są ze szkła klasy hydrolitycznej I lub kopolimeru cykloolefinowego, wyposażone w nasadkę i korek z gumy bromobutylowej oraz tłok z polipropylenu. Produkt należy przechowywać w temperaturze do 25°C, nie zamrażać, a okres ważności wynosi 2 lata w oryginalnym, nieotwartym opakowaniu.
ampułko-strzykawka, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, fosfolipidy jaja, glicerol, guma bromobutylowa, kwas oleinowy, niezgodność farmaceutyczna, olej sojowy, osmolalność, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, temperatura przechowywania leku, triglicerydy kwasów tłuszczowych, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefuroxime TZF 1500 mg
Cefuroxime TZF to preparat zawierający cefuroksym sodowy, dostępny w dawkach 750 mg i 1500 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Zawartość sodu wynosi odpowiednio 40,65 mg i 81,3 mg na fiolkę. Lek może być podawany domięśniowo (zawiesina) lub dożylnie (roztwór) z różnymi objętościami rozpuszczalnika, co wpływa na stężenie cefuroksymu: 216 mg/mL (domięśniowo) oraz 94-116 mg/mL (dożylnie). Roztwory przygotowuje się w szerokim zakresie rozpuszczalników, m.in. w wodzie do wstrzykiwań, roztworach chlorku sodu, glukozy, roztworach Ringera i innych, z zachowaniem pH 5,5-8,5. Po przygotowaniu roztwór powinien mieć barwę jasnożółtą do bursztynowej i być wolny od widocznych cząstek. Produkt nie zawiera substancji pomocniczych, a okres ważności nieotwartej fiolki wynosi 3 lata w temperaturze poniżej 25°C, z ochroną przed światłem.
aminoglikozyd, cefuroksym, cefuroksym sodowy, heparyna, infuzja dożylna, mleczanowy roztwór Ringera, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór ksylitolu, roztwór lidokainy, roztwór Ringera, roztwór wodorowęglanu sodu, współczynnik przesuwu fazowego, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ceftazidime Kabi 2000 mg
Ceftazidime Kabi to preparat zawierający 2000 mg ceftazydymu pięciowodnego w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Produkt zawiera 4,6 mmol (104 mg) sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Preparat wymaga rozpuszczenia w wodzie do wstrzykiwań lub innych zgodnych roztworach (np. 1% roztwór lidokainy, 0,9% NaCl, roztwór Ringera z mleczanami, 10% glukoza) i może być podawany dożylnie (wstrzyknięcie powolne przez 5 minut lub infuzja trwająca 15-30 minut) lub domięśniowo (dla dawek 500 mg i 1000 mg). Przygotowanie roztworu wymaga zachowania aseptyczności, wstrząsania do uzyskania klarownego roztworu oraz stosowania igły odbarczającej dopiero po całkowitym rozpuszczeniu proszku, aby zapewnić jałowość. Roztwór po przygotowaniu jest stabilny fizycznie i chemicznie przez 6 godzin w 25°C i 12 godzin w 5°C. Należy unikać mieszania ceftazydymu z roztworami o pH >7,5 oraz aminoglikozydami ze względu na ryzyko wytrącenia osadu.
aminoglikozyd, ceftazydym, chlorek sodu, chlorowodorek lidokainy, dieta niskosodowa, endotoksyna bakteryjna, infuzja dożylna, podanie domięśniowe, podanie dożylne, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, roztwór Ringera, sól fizjologiczna, wankomycyna, warunki aseptyczne, węglan sodu, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tarcefoksym 2 g
Tarcefoksym 2 g to preparat zawierający 2 g cefotaksymu w formie soli sodowej, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Zawartość sodu w jednej fiolce wynosi 96 mg (4,2 mmol), co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych i interakcji. Cefotaksym można podawać domięśniowo (rozpuszczając proszek w 10 ml wody do wstrzykiwań lub 1% roztworze lidokainy), dożylnie (w 10 ml wody do wstrzykiwań, 0,9% NaCl lub 5% glukozy) lub w formie infuzji dożylnej (rozcieńczenie w 50-100 ml 0,9% NaCl lub 5% glukozy, podawanej przez 20-60 minut). Roztwór 1 g cefotaksymu w 14 ml wody do wstrzykiwań jest izotoniczny. Roztworu nie należy łączyć z aminoglikozydami ani rozcieńczać w roztworach o pH >7,5 lub wodorowęglanie sodu, aby nie obniżyć aktywności leku.
aminoglikozyd, cefotaksym, infuzja dożylna, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, sód, sól sodowa cefotaksymu, stężenie terapeutyczne, temperatura przechowywania leku, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefazolin Phagecon 1 g
Cefazolin Phagecon to preparat zawierający 1 g cefazoliny (1,048 g cefazoliny sodowej) w postaci białego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Istotnym parametrem jest zawartość sodu – 2,2 mmola (48,3 mg) na fiolkę, co stanowi 2,5% maksymalnej dobowej dawki sodu zalecanej przez WHO (2 g). Brak substancji pomocniczych minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Preparat wymaga rekonstytucji: do podania iv. lub im. rozpuszcza się 1 g cefazoliny w 2 ml wody do wstrzykiwań (zalecane 5 ml wody do iv.) lub w 4 ml 1% roztworu lidokainy (tylko do im.). Roztwory po rekonstytucji mogą mieć żółte zabarwienie, co jest normą i nie wpływa na skuteczność. Roztwory z lidokainą nie mogą być podawane dożylnie. Do infuzji roztwór po rekonstytucji rozcieńcza się do 50 ml za pomocą chlorku sodu 0,9%, glukozy 5% lub ich mieszanin, roztworu Ringera lub mleczanowego roztworu Ringera.
cefazolina, cefazolina sodowa, chlorek sodu, dieta niskosodowa, kauczuk chlorobutylowy, mleczanowy roztwór Ringera, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, roztwór Ringera, stabilność fizykochemiczna, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Cefazolina – Przeciwwskazania stosowania
Cefazolina, jako cefalosporyna pierwszej generacji, jest przeciwwskazana u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na substancję czynną lub inne cefalosporyny ze względu na wysokie ryzyko reakcji krzyżowych. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią ciężkich reakcji alergicznych na beta-laktamy, takich jak penicyliny, monobaktamy czy karbapenemy, które mogą manifestować się anafilaksją, zespołem Stevensa-Johnsona czy toksyczną nekrolizą naskórka. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, a w razie wątpliwości rozważenie testów skórnych, choć ich negatywny wynik nie wyklucza ryzyka reakcji alergicznej. Dodatkowo, preparaty cefazoliny zawierają różne ilości sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi lub niewydolnością nerek podczas długotrwałej terapii.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, blok serca, cefalosporyna pierwszej generacji, cefazolina, choroba sercowo-naczyniowa, duszność, karbapenem, lek znieczulający amidowy, lidokaina, łuszczenie skóry, monobaktam, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, podanie domięśniowe, podanie dożylne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja natychmiastowa typu I, reakcja niepożądana, roztwór lidokainy, substancja pomocnicza, test skórny, toksyczna nekroliza naskórka, wywiad alergologiczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Provive 10 mg/ml
Provive 10 mg/ml to emulsja do wstrzykiwań lub infuzji zawierająca propofol w stężeniu 10 mg/ml, dostępna w fiolkach o pojemnościach 10 ml (100 mg propofolu), 20 ml (200 mg), 50 ml (500 mg) oraz 100 ml (1000 mg). Substancją nośnikową jest oczyszczony olej sojowy w stężeniu 100 mg/ml, co jest istotne u pacjentów z alergią na soję. Preparat zawiera także glicerol, lecytynę z jaja kurzego, sodu oleinian, sodu wodorotlenek oraz wodę do wstrzykiwań. Emulsja ma fizykochemiczne parametry: osmolalność 250-390 mOsm/kg oraz pH w zakresie 6,00-8,50, co zapewnia zgodność z płynami ustrojowymi. Propofol może być podawany nierozcieńczony lub po rozcieńczeniu, z zastosowaniem precyzyjnych pomp infuzyjnych w celu kontroli dawkowania i uniknięcia przedawkowania.
alfentanyl, atrakurium, biureta, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, filtr membranowy, fiolka szklana, guma bromobutylowa, kroplomierz, lecytyna, lek zwiotczający mięśnie, miwakurium, olej sojowy, osmolalność, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, pompa wolumetryczna, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, sodu oleinian, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ceftriaxon AptaPharma 1 g
Ceftriakson jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ceftriakson, inne cefalosporyny, beta-laktamy (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy) oraz substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężkimi reakcjami anafilaktycznymi w wywiadzie, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Lek zawiera znaczną ilość sodu (około 82,8 mg/3,6 mmol w dawce 1 g i 165,6 mg/7,2 mmol w dawce 2 g), co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Przy podawaniu domięśniowym ceftriaksonu rozpuszczonego w lidokainie należy wykluczyć przeciwwskazania do lidokainy, a roztworu nie wolno podawać dożylnie.
antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, ceftriakson, encefalopatia bilirubinowa, hiperbilirubinemia, hipoalbuminemia, karbapenem, kwasica, monobaktam, nadwrażliwość na ceftriakson, osmolalność, penicylina, pH, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór lidokainy, sól wapniowa ceftriaksonu, wcześniak, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Propofol 1% Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% Fresenius to emulsja do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml, dostępna w ampułkach 20 ml (200 mg propofolu), butelkach 50 ml (500 mg) oraz 100 ml (1000 mg). Preparat jest emulsją typu olej w wodzie, zawierającą jako substancje pomocnicze olej sojowy (100 mg/ml), lecytynę jaja kurzego, glicerol, kwas oleinowy, wodorotlenek sodu oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt wymaga wstrząśnięcia przed użyciem, aby zapewnić jednorodność emulsji; obecność dwóch warstw po wstrząśnięciu dyskwalifikuje preparat do podania. Propofol 1% Fresenius jest przeznaczony do podawania dożylnego, zarówno w formie bolusa, jak i infuzji, z zachowaniem aseptycznych warunków przygotowania i podawania.
dieta niskosodowa, emulgator, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, lecytyna jaja kurzego, olej sojowy, podanie dożylne, podawanie ciągłe, produkt leczniczy, propofol, regulator pH, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, środek izotonizujący, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ampicillin/Sulbactam Bausch Health 1 g + 0,5 g
Produkt leczniczy Ampicillin/Sulbactam Bausch Health dostępny jest w dwóch dawkach: 1 g ampicyliny + 0,5 g sulbaktamu oraz 2 g ampicyliny + 1 g sulbaktamu, w formie jałowego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka zawiera odpowiednio 115,1 mg (5 mmol) lub 230,2 mg (10 mmol) sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Produkt nie zawiera innych substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Preparat wymaga rekonstytucji w odpowiednim rozpuszczalniku, a jego stabilność fizykochemiczna zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika oraz temperatury przechowywania. Niezgodność farmaceutyczna z aminoglikozydami wymaga oddzielnego przygotowania i podawania tych leków, aby uniknąć inaktywacji aminoglikozydów in vitro.
aminoglikozyd, aminopenicylina, ampicylina, chlorek sodu, cukier inwertowany, fiolka ze szkła, infuzja dożylna, korek z gumy bromobutylowej, mleczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór dekstrozy, roztwór lidokainy, roztwór Ringera, sód, sulbaktam, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefazolin Sandoz 1 g
Cefazolin Sandoz 1 g (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefazolinę (1048 mg soli sodowej w fiolce), inne cefalosporyny oraz substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowej u osób uczulonych na beta-laktamy, w tym penicyliny, monobaktamy i karbapenemy, zwłaszcza jeśli w przeszłości wystąpiły ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne, które mogą prowadzić do anafilaksji z hipotensją, obrzękiem krtani, skurczem oskrzeli i wstrząsem. U dzieci poniżej 1 roku życia nie zaleca się stosowania cefazoliny rozpuszczonej w lidokainie ze względu na ryzyko działań niepożądanych lidokainy. Preparat zawiera 50,6 mg sodu na fiolkę, co wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością nerek, zwłaszcza przy długotrwałej terapii.
anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, Cefazolin Sandoz, cefazolina, ciężka reakcja nadwrażliwości, hipotensja, karbapenem, monobaktam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na cefalosporyny, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk krtani, penicylina, reakcja krzyżowa, reakcja rzekomoanafilaktyczna, roztwór lidokainy, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tarcefoksym 1 g
Tarcefoksym 1 g to preparat zawierający 1 g cefotaksymu w postaci soli sodowej, stosowany do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Produkt nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko interakcji i reakcji alergicznych. Zawartość sodu w jednej fiolce wynosi 48 mg (2,1 mmol), co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Preparat wymaga rekonstytucji: do podania domięśniowego cefotaksym rozpuszcza się w 4 ml wody do wstrzykiwań lub 1% roztworze lidokainy (ten ostatni podawany natychmiast po sporządzeniu), do dożylnego – w 10 ml wody do wstrzykiwań, 0,9% roztworu NaCl lub 5% roztworu glukozy. Roztwór izotoniczny uzyskuje się rozpuszczając 1 g cefotaksymu w 14 ml wody do wstrzykiwań. Infuzję dożylną przygotowuje się w 50–100 ml 0,9% NaCl lub 5% glukozy, podając przez 20–60 minut.
aminoglikozyd, antybiotykooporność, cefotaksym, działanie przeciwbakteryjne, infuzja dożylna, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór infuzyjny, roztwór izotoniczny, roztwór lidokainy, sód, sól sodowa cefotaksymu, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biotrakson 1 g
Biotrakson (ceftriakson) jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn, którego stosowanie wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań, aby uniknąć poważnych powikłań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ceftriakson lub inne cefalosporyny oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości na antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy). W populacji pediatrycznej lek nie powinien być stosowany u wcześniaków do 41 tygodni łącznego wieku ciążowego i chronologicznego oraz u noworodków do 28 dni z hiperbilirubinemią, żółtaczką, hipoalbuminemią lub kwasicą, ze względu na ryzyko encefalopatii bilirubinowej wynikającej z wypierania bilirubiny z miejsc wiązania na albuminach. Ponadto, u noworodków do 28 dni przeciwwskazane jest stosowanie Biotraksonu przy konieczności dożylnego podawania preparatów wapnia z powodu ryzyka wytrącenia się soli wapniowej ceftriaksonu.
antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, ceftriakson, droga dożylna, encefalopatia bilirubinowa, hiperbilirubinemia, hipoalbuminemia, karbapenem, kwasica, nadwrażliwość na ceftriakson, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, roztwór lidokainy, sól wapniowa ceftriaksonu, wcześniak, wiązanie bilirubiny, wstrzyknięcie domięśniowe, zawartość sodu, żółtaczka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefazolin Phagecon 2 g
Cefazolin Phagecon to preparat w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierający 2 g cefazoliny (2,096 g cefazoliny sodowej) na fiolkę. Produkt nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Cefazolinę można podawać dożylnie lub domięśniowo po odpowiedniej rekonstytucji: wodą do wstrzykiwań (1 g cefazoliny stabilny w 2 ml, zalecane 5 ml dla i.v.) lub 1% roztworem lidokainy (1 g w 4 ml, wyłącznie i.m.). Roztwory po rekonstytucji wykazują stabilność fizykochemiczną do 8 godzin w 25°C i do 24 godzin w 2-8°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia powinny być zużyte natychmiast, a ewentualne przechowywanie nie powinno przekraczać tych czasów. Po rekonstytucji wodą do wstrzykiwań roztwór można rozcieńczyć do 50 ml odpowiednimi roztworami infuzyjnymi (np. NaCl 0,9%, glukoza 5%, roztwory Ringera), zachowując podobne warunki stabilności.
Cefazolin Phagecon, cefazolina, cefazolina sodowa, chlorek sodu, glukoza, infuzja, kauczuk chlorobutylowy, mleczanowy roztwór Ringera, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór lidokainy, roztwór Ringera, stabilność fizykochemiczna, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Biotrakson 2 g
Biotrakson to preparat zawierający ceftriakson sodowy, dostępny w dawkach 1 g i 2 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każdy gram produktu zawiera 83 mg sodu (3,6 mmol), co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych i wymaga odpowiedniego przygotowania roztworu, który powinien być przezroczysty, bez nierozpuszczalnych cząstek. Dawkowanie i sposób rozpuszczania różnią się w zależności od drogi podania: domięśniowo (3,5 ml rozpuszczalnika dla 1 g, 7 ml dla 2 g), dożylnie bolusowo (10 ml dla 1 g, 20 ml dla 2 g) oraz w infuzji dożylnej (40-50 ml rozpuszczalnika dla obu dawek). Roztwór do podania domięśniowego można sporządzić z wodą do wstrzykiwań lub 1% roztworem lidokainy, jednak roztworu z lidokainą nie wolno podawać dożylnie. Dawkę powyżej 1 g należy podzielić na więcej niż jedno miejsce podania, a dawki powyżej 2 g podawać wyłącznie dożylnie.
amsakryna, antybiotyki aminoglikozydowe, ceftriakson, ceftriakson sodowy, dieta niskosodowa, flukonazol, guma bromobutylowa, infuzja dożylna, lidokainy chlorowodorek, niezgodność fizyczna, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstranu, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór lidokainy, roztwór Ringera, sól wapniowa ceftriaksonu, wankomycyna, właściwości higroskopijne, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie i infuzja, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Biotrakson 1 g
Biotrakson, zawierający ceftriakson w dawkach 1 g i 2 g (odpowiednio 83 mg sodu na gram), jest dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Preparat wymaga rozpuszczenia w odpowiedniej objętości wody do wstrzykiwań lub 1% roztworu lidokainy (tylko do podania domięśniowego), z zachowaniem aseptyki i kontroli klarowności roztworu. Dawkowanie i objętość rozpuszczalnika różnią się w zależności od drogi podania: domięśniowo (3,5 ml dla 1 g, 7 ml dla 2 g), dożylnie bolusowo (10 ml dla 1 g, 20 ml dla 2 g) oraz dożylnie w infuzji (40-50 ml). Roztwory do infuzji należy rozcieńczać w 0,9% NaCl, 5% lub 10% glukozie, 6% dekstranie w 5% glukozie lub 0,45% NaCl w 2,5% glukozie, unikając rozpuszczalników zawierających wapń ze względu na ryzyko wytrącania się ceftriaksonu. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych i ma okres ważności 2 lata, a sporządzony roztwór należy stosować bezpośrednio lub przechowywać do 24 godzin w 2-8°C.
antybiotyki aminoglikozydowe, ceftriakson, ceftriakson sodowy, infuzja dożylna, lidokaina chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstranu, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór lidokainy, roztwór Ringera, sól wapniowa ceftriaksonu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wytrącanie osadu, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefotaxim-MIP 2 g 2 g
Cefotaxim-MIP to preparat zawierający cefotaksym w postaci soli sodowej, dostępny w dawkach 1 g (1,048 g cefotaksymu sodowego) oraz 2 g (2,096 g cefotaksymu sodowego) w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Każdy gram substancji czynnej zawiera 48 mg sodu (około 2,1 mmol), co jest istotne przy leczeniu pacjentów z ograniczeniem podaży sodu. Lek nie zawiera substancji pomocniczych i wymaga rozpuszczenia w odpowiedniej objętości wody do wstrzykiwań: 4 ml dla dawki 1 g i 10 ml dla dawki 2 g. Podanie dożylne może odbywać się jako szybkie wstrzyknięcie (3-5 minut) lub infuzja krótkotrwała (20 minut, 40-50 ml rozcieńczalnika) bądź długotrwała (50-60 minut, 100 ml roztworu izotonicznego). Dopuszczalne rozcieńczalniki to woda do wstrzykiwań, 0,9% roztwór chlorku sodu oraz 5% roztwór glukozy. Należy unikać łączenia cefotaksymu z roztworami wodorowęglanu sodu, roztworami o pH >7 oraz aminoglikozydami ze względu na niezgodności farmaceutyczne.
aminoglikozyd, cefotaksym, cefotaksym sodowy, infuzja długotrwała, infuzja dożylna, infuzja krótkotrwała, iniekcja domięśniowa, niezgodność farmaceutyczna, podanie donaczyniowe, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, roztwór wodorowęglanu sodu, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcia i infuzje, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie przewodzenia bodźców