choroba Gauchera typu I
Choroba Gauchera typu I to najczęstsza postać choroby Gauchera, która należy do grupy lizosomalnych chorób spichrzeniowych. Jest wywołana mutacjami w genie GBA kodującym enzym β-glukocerebrozydazę, co prowadzi do niedoboru tego enzymu i gromadzenia się glukozyloceramidu w lizosomach makrofagów (tzw. komórkach Gauchera), głównie w śledzionie, wątrobie i szpiku kostnym.
W przeciwieństwie do typów II i III, choroba Gauchera typu I nie obejmuje pierwotnego zajęcia ośrodkowego układu nerwowego. Charakteryzuje się hepatosplenomegalią, trombocytopenią, niedokrwistością oraz zmianami kostnymi, takimi jak osteopenia, martwica kości i złamania patologiczne. Objawy kliniczne są bardzo zróżnicowane – od przypadków bezobjawowych wykrywanych przypadkowo, po ciężkie manifestacje ujawniające się już w dzieciństwie.
Diagnostyka opiera się na pomiarze aktywności β-glukocerebrozydazy w leukocytach krwi obwodowej oraz badaniach molekularnych w kierunku mutacji genu GBA. Standardem leczenia jest enzymatyczna terapia zastępcza z zastosowaniem rekombinowanej β-glukocerebrozydazy (imigluceraz, welagluceraza alfa, taligluceraza alfa) lub terapia redukująca substrat (eliglustat, miglustat). Leczenie pozwala na znaczącą poprawę parametrów hematologicznych, zmniejszenie organomegalii oraz zapobieganie powikłaniom kostnym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Miglustat Accord 100 mg
Leczenie miglustatem (Miglustat Accord 100 mg) powinno być prowadzone przez specjalistów z doświadczeniem w terapii choroby Gauchera typu I oraz choroby Niemanna-Picka typu C. Dorośli pacjenci z chorobą Gauchera rozpoczynają terapię dawką 100 mg trzy razy na dobę, z możliwością czasowego zmniejszenia dawki do 100 mg raz lub dwa razy na dobę w przypadku biegunek. W chorobie Niemanna-Picka typu C dawka dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 200 mg trzy razy na dobę, natomiast u dzieci poniżej 12 lat dawkowanie ustala się na podstawie powierzchni ciała, np. >1,25 m² – 200 mg trzy razy na dobę, ≤0,47 m² – 100 mg raz na dobę. Leczenie wymaga regularnej oceny skuteczności, a doświadczenie u dzieci poniżej 4 lat jest ograniczone. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy odpowiednio zmniejszyć w zależności od klirensu kreatyniny, np. przy 30-50 mL/min/1,73 m²: choroba Gauchera 100 mg raz na dobę, choroba Niemanna-Picka 100 mg dwa razy na dobę; stosowanie u pacjentów z klirensem <30 mL/min/1,73 m² jest przeciwwskazane.
biegunka, choroba Gauchera, choroba Gauchera typu I, choroba Niemanna-Picka typu C, ciężkie zaburzenie czynności nerek, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, miglustat, odpowiedź terapeutyczna, pacjent pediatryczny, powierzchnia ciała, skuteczność leczenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby