induktor P-glikoproteiny

Induktor P-glikoproteiny to związek chemiczny, który zwiększa ekspresję lub aktywność P-glikoproteiny (P-gp), zwanej również białkiem oporności wielolekowej 1 (MDR1) lub ABCB1. P-glikoproteina jest transporterem błonowym z rodziny ATP-binding cassette (ABC), który odpowiada za usuwanie różnych substancji z komórek, w tym leków, toksyn i ksenobiotyków.

Induktory P-glikoproteiny mają istotne znaczenie kliniczne, ponieważ mogą zmniejszać biodostępność i skuteczność wielu leków będących substratami P-gp. Do najważniejszych induktorów P-gp należą: ryfampicyna, dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum), deksametazon, karbamazepina, fenobarbital i fenytoina. Wiele z tych związków indukuje również enzymy cytochromu P450, co prowadzi do złożonych interakcji lekowych.

Mechanizm indukcji P-glikoproteiny często obejmuje aktywację jądrowych receptorów, takich jak receptor pregnanu X (PXR), receptor konstytutywny androstanu (CAR) lub receptor retinoidowy X (RXR). Aktywacja tych receptorów prowadzi do zwiększonej transkrypcji genu MDR1 i zwiększonej ekspresji białka P-gp na błonie komórkowej.

W praktyce klinicznej, monitorowanie potencjalnych interakcji z induktorami P-glikoproteiny jest istotne przy planowaniu farmakoterapii, szczególnie u pacjentów przyjmujących leki o wąskim indeksie terapeutycznym lub wymagających osiągnięcia określonych stężeń leku w organizmie, jak np. leki immunosupresyjne, przeciwnowotworowe czy przeciwpadaczkowe.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl