Interakcje leku
Tuxanuva 110 mg

Dabigatran eteksylan, substancja czynna leku Tuxanuva, jest substratem transportera P-glikoproteiny (P-gp), co determinuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na aktywność P-gp. Silne inhibitory P-gp, takie jak ketokonazol, dronedaron, itrakonazol, cyklosporyna oraz glekaprewir/pibrentaswir, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na dabigatran (AUC wzrasta 2,38-2,53-krotnie, Cmax 2,35-2,49-krotnie), co wiąże się z wysokim ryzykiem krwawień i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Inhibitory o umiarkowanym działaniu, np. amiodaron (AUC 1,6-krotnie, Cmax 1,5-krotnie) czy tikagrelor (AUC 1,46-1,73-krotnie, Cmax 1,56-1,95-krotnie), wymagają ostrożności i ewentualnej korekty dawki. Induktory P-gp, takie jak ryfampicyna, zmniejszają stężenie dabigatranu nawet o 65-67%, co może obniżać skuteczność terapii i jest wskazaniem do unikania ich łącznego stosowania. Ponadto, leki przeciwpłytkowe (ASA, klopidogrel) i inne przeciwzakrzepowe zwiększają ryzyko krwawień, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu, co potwierdzają dane z badania RE-LY, gdzie ryzyko poważnych krwawień wzrastało średnio 2,5-krotnie przy łącznym stosowaniu z innymi antykoagulantami.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Dabigatran eteksylan, substancja czynna leku Tuxanuva, wchodzi w interakcje z wieloma grupami leków, co może prowadzić do zmian w jego stężeniu we krwi, a w konsekwencji wpływać na skuteczność terapeutyczną oraz ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie krwawień. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla zapewnienia bezpiecznej farmakoterapii u pacjentów przyjmujących ten lek.1

Interakcje za pośrednictwem białek transportowych

Dabigatran eteksylan jest substratem błonowego transportera P-glikoproteiny (P-gp). Jednoczesne stosowanie leków będących inhibitorami P-gp prowadzi do zwiększenia stężenia dabigatranu w osoczu. Podczas jednoczesnego stosowania dabigatranu z silnymi inhibitorami P-gp zalecane jest ścisłe monitorowanie kliniczne, ze szczególnym uwzględnieniem objawów krwawienia lub niedokrwistości. W niektórych przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki dabigatranu.2

Inhibitory P-glikoproteiny

Inhibitory P-gp można podzielić na grupy w zależności od stopnia nasilenia interakcji z dabigatranem eteksylanem oraz zaleceń dotyczących ich jednoczesnego stosowania:3

Leki, których jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane:
  • Ketokonazol – zwiększa AUC i Cmax dabigatranu odpowiednio 2,38-krotnie i 2,35-krotnie po podaniu doustnej jednorazowej dawki 400 mg oraz 2,53-krotnie i 2,49-krotnie po podaniu doustnym wielokrotnym4
  • Dronedaron – powoduje około 2,4-krotne i 2,3-krotne zwiększenie AUC i Cmax dabigatranu przy wielokrotnym podaniu 400 mg dwa razy na dobę oraz około 2,1-krotne i 1,9-krotne przy podaniu pojedynczej dawki 400 mg5
  • Itrakonazol, cyklosporyna – na podstawie badań in vitro oczekuje się podobnego efektu jak w przypadku stosowania ketokonazolu6
  • Glekaprewir i pibrentaswir – jednoczesne stosowanie zwiększa ekspozycję na dabigatran i może zwiększać ryzyko krwawienia7
Leki, których jednoczesne stosowanie nie jest zalecane:
  • Takrolimus – wykazuje podobny hamujący wpływ na P-gp jak itrakonazol i cyklosporyna, choć prawdopodobnie słabszy niż silne inhibitory P-gp8
Leki wymagające zachowania ostrożności podczas jednoczesnego stosowania:
  • Werapamil – zwiększa Cmax i AUC dabigatranu w różnym stopniu, zależnie od czasu podania i postaci farmaceutycznej:
    • Największy wzrost występuje przy podaniu postaci o natychmiastowym uwalnianiu 1 godzinę przed dabigatranem (zwiększenie Cmax około 2,8-krotnie i AUC około 2,5-krotnie)
    • Efekt jest mniejszy przy podaniu postaci o przedłużonym uwalnianiu (zwiększenie Cmax około 1,9-krotnie i AUC około 1,7-krotnie)
    • Przy wielokrotnym podawaniu werapamilu efekt jeszcze bardziej się zmniejsza (zwiększenie Cmax około 1,6-krotnie i AUC około 1,5-krotnie)
    • Podanie werapamilu 2 godziny po dabigatranie nie powoduje istotnych interakcji9
  • Amiodaron – podawany w dawce pojedynczej 600 mg zwiększa AUC i Cmax dabigatranu odpowiednio około 1,6-krotnie i 1,5-krotnie. Ze względu na długi okres półtrwania amiodaronu interakcja może występować przez kilka tygodni po odstawieniu tego leku10
  • Chinidyna – podawana w dawce 200 mg co 2 godziny (do całkowitej dawki 1000 mg) jednocześnie z dabigatranem eteksylanem zwiększa AUCτ,ss i Cmax,ss dabigatranu średnio około 1,53-krotnie i 1,56-krotnie11
  • Klarytromycyna – powoduje około 1,19-krotny wzrost AUC i około 1,15-krotne zwiększenie Cmax dabigatranu12
  • Tikagrelor – wchodzi w złożone interakcje z dabigatranem:
    • Podanie pojedynczej dawki 75 mg dabigatranu eteksylanu z dawką nasycającą tikagreloru 180 mg zwiększa AUC i Cmax dabigatranu 1,73-krotnie i 1,95-krotnie
    • Wielokrotne podawanie tikagreloru w dawce 90 mg dwa razy na dobę zwiększa ekspozycję na dabigatran (Cmax i AUC) 1,56-krotnie i 1,46-krotnie
    • Gdy dawka nasycająca tikagreloru jest podana 2 godziny po dabigatranie, zwiększenie AUCτ,ss i Cmax,ss dla dabigatranu jest mniejsze (1,27-krotnie i 1,23-krotnie)
    • Ta naprzemienne podawanie jest zalecaną metodą rozpoczęcia leczenia tikagrelorem w dawce nasycającej13
  • Pozakonazol – wykazuje pewne działanie hamujące P-gp, jednak nie został przebadany klinicznie pod kątem interakcji z dabigatranem eteksylanem14

Induktory P-glikoproteiny

Należy unikać jednoczesnego stosowania dabigatranu eteksylanu z induktorami P-gp, takimi jak:15

  • Ryfampicyna – podawanie w dawce 600 mg raz na dobę przez 7 dni zmniejsza całkowite największe stężenie dabigatranu i całkowitą ekspozycję o 65,5% i 67%. Efekt indukcyjny zmniejsza się po zakończeniu leczenia ryfampicyną, a ekspozycja wraca do wartości referencyjnych po 7 dniach16
  • Ziele dziurawca (Hypericum perforatum)
  • Karbamazepina
  • Fenytoina
  • Inhibitory proteazy, takie jak rytonawir i jego połączenia z innymi inhibitorami proteazy – nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania z dabigatranem eteksylanem17

Substraty P-glikoproteiny

Leki będące substratami P-gp mogą wpływać na P-gp (jako inhibitory lub induktory). Ponieważ ich jednoczesne stosowanie z dabigatranem eteksylanem nie było badane, nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania.18

Wyjątkiem jest digoksyna, dla której badania z udziałem 24 zdrowych uczestników nie wykazały zmian ekspozycji na digoksynę ani istotnych klinicznie zmian ekspozycji na dabigatran podczas jednoczesnego podawania.19

Interakcje z produktami leczniczymi przeciwzakrzepowymi i hamującymi agregację płytek

Istnieje ograniczone doświadczenie lub brak doświadczenia z jednoczesnym stosowaniem dabigatranu eteksylanu z następującymi produktami leczniczymi, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia:20

  • Produkty lecznicze przeciwzakrzepowe:
    • Niefrakcjonowane heparyny (UFH)
    • Heparyny niskocząsteczkowe (LMWH)
    • Pochodne heparyny (fondaparynuks, desyrudyna)
    • Produkty lecznicze trombolityczne
    • Antagoniści witaminy K
    • Rywaroksaban lub inne doustne antykoagulanty21
  • Produkty lecznicze hamujące agregację płytek krwi:
    • Antagoniści receptora GPIIb/IIIa
    • Tyklopidyna
    • Prasugrel
    • Tikagrelor
    • Dekstran
    • Sulfinpirazon22

W badaniu III fazy RE-LY zaobserwowano, że jednoczesne stosowanie innych doustnych lub pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych zarówno z dabigatranem eteksylanem, jak i warfaryną powoduje wzrost częstości występowania poważnych krwawień średnio 2,5-krotnie, głównie w związku ze zmianą leczenia przeciwzakrzepowego. Ponadto jednoczesne stosowanie leków przeciwpłytkowych (ASA lub klopidogrelu) z dabigatranem eteksylanem lub warfaryną średnio podwajało ryzyko poważnych krwawień.23

Ważne jest jednak, że niefrakcjonowaną heparynę można podawać w dawkach niezbędnych do utrzymania drożności centralnego cewnika żylnego lub tętniczego, a także podczas ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków.24

Specyficzne interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwpłytkowymi
  • NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne):
    • W krótkotrwałym leczeniu bólu jednoczesne podawanie NLPZ z dabigatranem eteksylanem nie wykazało zwiększonego ryzyka krwawienia
    • Podczas przewlekłego stosowania w badaniu RE-LY leki z grupy NLPZ zwiększały ryzyko krwawienia o około 50% zarówno w przypadku dabigatranu eteksylanu, jak i warfaryny25
  • Klopidogrel:
    • U zdrowych ochotników skojarzone podawanie dabigatranu eteksylanu i klopidogrelu nie powodowało dalszego wydłużania czasu krzepnięcia krwi w porównaniu do monoterapii klopidogrelem
    • Wartości AUC i Cmax dla dabigatranu oraz pomiary krzepliwości i hamowania agregacji płytek pozostawały zasadniczo niezmienione
    • Po użyciu dawki nasycającej 300 mg lub 600 mg klopidogrelu, AUC i Cmax dabigatranu zwiększały się o około 30-40%26
  • Kwas acetylosalicylowy (ASA):
    • Skojarzone podawanie z dabigatranem eteksylanem 150 mg dwa razy na dobę może zwiększać ryzyko każdego krwawienia od 12% do 18% przy dawce ASA 81 mg i do 24% przy dawce ASA 325 mg27
  • LMWH (heparyny niskocząsteczkowe):
    • Nie badano dokładnie skojarzonego stosowania LMWH, takich jak enoksaparyna i dabigatran eteksylan
    • Po zmianie trzydniowego leczenia enoksaparyną (40 mg podskórnie raz na dobę) na dabigatran eteksylan, 24 godziny po ostatniej dawce enoksaparyny, ekspozycja na dabigatran była nieco niższa niż po podaniu samego dabigatranu
    • Obserwowano wyższą aktywność anty-FXa/FIIa po podaniu dabigatranu po wstępnym leczeniu enoksaparyną, co jest efektem przeniesienia leczenia, ale nie jest uznawane za klinicznie istotne28

Inne istotne interakcje

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i noradrenaliny (SNRI)

Leki z grupy SSRI i SNRI spowodowały wzrost ryzyka krwawień we wszystkich grupach leczonych w badaniu RE-LY.29

Substancje wpływające na pH żołądka
  • Pantoprazol – powoduje zmniejszenie AUC dabigatranu o około 30%. Pantoprazol i inne inhibitory pompy protonowej (PPI) były podawane jednocześnie z produktem Tuxanuva w badaniach klinicznych bez zaobserwowania wpływu na skuteczność leczenia.30
  • Ranitydyna – podawana jednocześnie z dabigatranem eteksylanem nie wywiera istotnego klinicznie wpływu na stopień wchłaniania dabigatranu.31
Interakcje związane z właściwościami metabolicznymi

Dabigatran eteksylan i dabigatran nie są metabolizowane przez układ cytochromu P450 i nie wpływają na enzymy ludzkiego cytochromu P450 w badaniach in vitro. Z tego powodu nie należy spodziewać się interakcji leków związanych z tymi mechanizmami.32

Interakcje dabigatranu eteksylanu z alkoholem

Interakcje dabigatranu eteksylanu (Tuxanuva) z alkoholem nie zostały szczegółowo zbadane w dedykowanych badaniach klinicznych. Jednakże, biorąc pod uwagę mechanizm działania dabigatranu oraz dane dotyczące innych leków przeciwzakrzepowych, można wyodrębnić kilka potencjalnych obszarów interakcji:

Mechanizm potencjalnych interakcji z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii dabigatranem eteksylanem może wiązać się z następującymi ryzykami:

  • Zwiększone ryzyko krwawienia – alkohol, szczególnie przy regularnym i nadmiernym spożyciu, wykazuje działanie antyagregacyjne na płytki krwi oraz może powodować uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, co w połączeniu z przeciwzakrzepowym działaniem dabigatranu może zwiększać ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego
  • Wpływ na funkcję wątroby – długotrwałe i intensywne spożywanie alkoholu może zaburzać funkcję wątroby, co potencjalnie może wpływać na metabolizm i wydalanie dabigatranu
  • Ryzyko interakcji farmakokinetycznych – choć dabigatran nie jest metabolizowany przez cytochrom P450, to alkohol może wpływać na inne mechanizmy związane z wchłanianiem i eliminacją leku

Zalecenia dotyczące spożywania alkoholu podczas terapii dabigatranem

Podczas stosowania dabigatranu eteksylanu (Tuxanuva) zaleca się:

  • Unikanie nadmiernego spożycia alkoholu (szczególnie picia przewlekłego i intensywnego)
  • Zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z już istniejącymi czynnikami ryzyka krwawień
  • Monitorowanie pacjentów pod kątem objawów krwawienia, jeśli spożywają alkohol podczas terapii dabigatranem
  • Edukację pacjentów na temat potencjalnego zwiększenia ryzyka krwawienia przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu i przyjmowaniu dabigatranu

W przypadku okazjonalnego, umiarkowanego spożycia alkoholu, ryzyko klinicznie istotnych interakcji z dabigatranem wydaje się być niewielkie, jednak pacjenci powinni być świadomi potencjalnie zwiększonego ryzyka krwawienia.

Tabela interakcji dabigatranu eteksylanu z innymi lekami

Grupa leków/Substancja Wpływ na dabigatran Mechanizm interakcji Zalecenia Poziom istotności interakcji
Ketokonazol, itrakonazol, cyklosporyna Zwiększenie AUC dabigatranu 2,38-2,53-krotnie i Cmax 2,35-2,49-krotnie Silne hamowanie P-gp Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane Bardzo wysoki
Dronedaron Zwiększenie AUC dabigatranu 2,1-2,4-krotnie i Cmax 1,9-2,3-krotnie Silne hamowanie P-gp Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane Bardzo wysoki
Glekaprewir/pibrentaswir Zwiększenie ekspozycji na dabigatran Hamowanie P-gp Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane Bardzo wysoki
Takrolimus Prawdopodobne zwiększenie stężenia dabigatranu Hamowanie P-gp Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane Wysoki
Werapamil Zwiększenie AUC dabigatranu 1,5-2,5-krotnie i Cmax 1,6-2,8-krotnie (zależnie od czasu podania i postaci) Hamowanie P-gp Należy zachować ostrożność, możliwa redukcja dawki dabigatranu Wysoki
Amiodaron Zwiększenie AUC dabigatranu 1,6-krotnie i Cmax 1,5-krotnie Hamowanie P-gp Należy zachować ostrożność Umiarkowany
Chinidyna Zwiększenie AUC dabigatranu 1,53-krotnie i Cmax 1,56-krotnie Hamowanie P-gp Należy zachować ostrożność Umiarkowany
Tikagrelor Zwiększenie AUC dabigatranu 1,46-1,73-krotnie i Cmax 1,56-1,95-krotnie (zależnie od dawki i schematu) Hamowanie P-gp Należy zachować ostrożność; zaleca się podanie tikagreloru 2h po dabigatranie Umiarkowany do wysokiego
Klarytromycyna Zwiększenie AUC dabigatranu 1,19-krotnie i Cmax 1,15-krotnie Hamowanie P-gp Należy zachować ostrożność Niski
Pozakonazol Potencjalne zwiększenie stężenia dabigatranu Hamowanie P-gp Należy zachować ostrożność Potencjalnie umiarkowany
Ryfampicyna, dziurawiec, karbamazepina, fenytoina Zmniejszenie stężenia dabigatranu (do 67% w przypadku ryfampicyny) Indukcja P-gp Należy unikać jednoczesnego stosowania Wysoki
Inhibitory proteazy (np. rytonawir) Potencjalne zmiany stężenia dabigatranu Wpływ na P-gp Nie zaleca się jednoczesnego stosowania Potencjalnie wysoki
Pantoprazol i inne PPI Zmniejszenie AUC dabigatranu o ok. 30% Wpływ na pH żołądka i wchłanianie Brak istotnego wpływu na skuteczność leczenia Niski
Ranitydyna Brak istotnego klinicznie wpływu Wpływ na pH żołądka Można stosować jednocześnie Bardzo niski
NLPZ – krótkotrwałe stosowanie Brak zwiększonego ryzyka krwawienia Działanie przeciwpłytkowe Można stosować z ostrożnością Niski
NLPZ – długotrwałe stosowanie Zwiększenie ryzyka krwawienia o ok. 50% Działanie przeciwpłytkowe Należy zachować ostrożność Umiarkowany
Klopidogrel – dawka nasycająca Zwiększenie AUC i Cmax dabigatranu o 30-40% Działanie przeciwpłytkowe, wpływ na P-gp Należy zachować ostrożność Umiarkowany
ASA (kwas acetylosalicylowy) Zwiększenie ryzyka krwawienia o 12-24% (zależnie od dawki ASA) Działanie przeciwpłytkowe Należy zachować ostrożność Umiarkowany
SSRI, SNRI Zwiększenie ryzyka krwawienia Wpływ na hemostazę Należy zachować ostrożność Umiarkowany
Inne leki przeciwzakrzepowe Zwiększenie ryzyka poważnych krwawień 2,5-krotnie Sumowanie działań przeciwzakrzepowych Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane (z wyjątkiem szczególnych sytuacji) Bardzo wysoki
Alkohol – okazjonalne spożycie Potencjalne zwiększenie ryzyka krwawienia Działanie przeciwpłytkowe, wpływ na błonę śluzową przewodu pokarmowego Zachować umiar i ostrożność Niski do umiarkowanego
Alkohol – przewlekłe, intensywne spożycie Zwiększone ryzyko krwawienia, potencjalny wpływ na farmakokinetykę dabigatranu Działanie przeciwpłytkowe, uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, wpływ na funkcję wątroby Należy unikać Wysoki
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl