zatorowość systemowa
Zatorowość systemowa to poważne schorzenie krążeniowe, polegające na nagłym zablokowaniu przepływu krwi w naczyniach obwodowych przez materiał zatorowy pochodzący z serca lub dużych naczyń tętniczych. Najczęstszą przyczyną zatorowości systemowej są skrzepliny powstające w jamach serca na skutek migotania przedsionków, zawału mięśnia sercowego, kardiomiopatii lub wad zastawkowych.
Objawy zatorowości systemowej zależą od lokalizacji zatoru. Najczęściej dotyka ona tętnic kończyn dolnych (około 70-80% przypadków), powodując nagły ból, bladość, ochłodzenie i zaburzenia czucia w zajętej kończynie. Rzadziej występuje zatorowość trzewna (tętnice krezkowe, nerkowe), mózgowa czy wieńcowa, które wiążą się z wysoką śmiertelnością.
Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, USG Doppler, angiografię CT lub klasyczną angiografię. Leczenie zatorowości systemowej wymaga natychmiastowej interwencji i może obejmować embolektomię chirurgiczną, trombolizę celowaną lub leczenie przeciwzakrzepowe. Profilaktyka u pacjentów z grupy ryzyka opiera się głównie na przewlekłej antykoagulacji, zwłaszcza u osób z migotaniem przedsionków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Axipio 5 mg
Apiksaban jest bezpośrednim, odwracalnym inhibitorem czynnika Xa o wysokiej selektywności, stosowanym doustnie w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu zarówno wolnego, jak i związanego z zakrzepem czynnika Xa oraz aktywności protrombinazy, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów. Apiksaban nie wymaga obecności antytrombiny III do działania, co odróżnia go od innych antykoagulantów. W dawce 5 mg na tabletkę, lek wykazuje skuteczność w modelach zwierzęcych zakrzepicy tętniczej i żylnej, przy zachowaniu prawidłowej hemostazy. Zmiany parametrów krzepnięcia (PT, INR, aPTT) są niewielkie i zmienne międzyosobniczo, dlatego nie zaleca się ich rutynowego monitorowania. Apiksaban wykazuje liniową zależność działania anty-Xa od stężenia w osoczu, co umożliwia przewidywalność efektu terapeutycznego.
agregacja płytek krwi, antytrombina III, aPTT, czas protrombinowy, czynnik Xa, działanie anty-Xa, efekt przeciwzakrzepowy, inhibitor czynnika Xa, INR, kaskada krzepnięcia, laktoza, niezastawkowe migotanie przedsionków, parametry krzepnięcia, protrombinaza, substancja przeciwzakrzepowa, tabletka powlekana, test chromogenny heparyny, test generacji trombiny, trombina, zakrzep, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Dabigatran – Działania niepożądane
Dabigatran eteksylan, stosowany w prewencji i leczeniu zakrzepicy, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, z których najczęstszym i najpoważniejszym są krwawienia. W badaniach klinicznych odsetek krwawień wynosił od 10,5% do 19,4% w zależności od wskazania i czasu terapii, z najwyższą częstością w prewencji żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (19,4% w badaniu RE-MEDY). Krwawienia mogą mieć charakter zagrażający życiu i prowadzić do trwałego kalectwa lub zgonu. Ponadto obserwowano zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość (≥1/100 do <1/10), spadek hemoglobiny (≥1/100 do <1/10), małopłytkowość (≥1/1000 do <1/100), neutropenię i agranulocytozę (częstość nieznana). Reakcje immunologiczne, w tym nadwrażliwość, wysypka, świąd, reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy, występowały z częstością od rzadkiej do niezbyt częstej.
agranulocytoza, dabigatran eteksylan, duże krwawienie, idarucizumab, inhibitor trombiny, klirens kreatyniny, krwawienie, krwawienie śródczaszkowe, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, prewencja udaru, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, spadek hematokrytu, spadek hemoglobiny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemostazy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Apiksaban – Właściwości farmakodynamiczne
Apiksaban jest silnym, doustnym, odwracalnym i wysoce wybiórczym inhibitorem czynnika Xa, działającym bez konieczności obecności antytrombiny III. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu zarówno wolnego, jak i związanego z zakrzepem czynnika Xa oraz aktywności protrombinazy, co prowadzi do zahamowania konwersji protrombiny do trombiny i zapobiega powstawaniu zakrzepów. Apiksaban nie wpływa bezpośrednio na agregację płytek, lecz pośrednio hamuje agregację indukowaną trombiną. W badaniach farmakodynamicznych wykazano wydłużenie czasu protrombinowego (PT), międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR) oraz czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT), jednak zmiany te są niewielkie i zmienne, co ogranicza ich użyteczność w monitorowaniu terapii. Test generacji trombiny potwierdza zmniejszenie endogennego potencjału trombiny, a test chromogenny heparyny Rotachrom wykazuje liniową zależność między stężeniem apiksabanu w osoczu a hamowaniem aktywności czynnika Xa.
agregacja płytek krwi, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czynnik Xa, działanie przeciwzakrzepowe, hemostaza, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, niezastawkowe migotanie przedsionków, potencjał trombiny, protezoplastyka stawu biodrowego, protrombina, protrombinaza, stan zakrzepowo-zatorowy, test chromogenny heparyny, udar mózgu, zakrzepica tętnicza i żylna, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dabigatran Eteksylan Stada 110 mg
Dabigatran eteksylan, stosowany u około 35 000 pacjentów w badaniach klinicznych obejmujących łącznie 64 000 osób, wykazuje profil bezpieczeństwa zależny od wskazań terapeutycznych i czasu leczenia. Działania niepożądane występowały u 9% pacjentów leczonych krótkotrwale (do 42 dni) po planowej wymianie stawu biodrowego lub kolanowego, u 22% pacjentów z migotaniem przedsionków leczonych do 3 lat, u 14% pacjentów z żylno-zakrzepową chorobą zakrzepowo-zatorową (ZŻG/ZP) oraz u 15% pacjentów w prewencji ZŻG/ZP. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, występujące u 14% pacjentów po zabiegach ortopedycznych, 16,6% z migotaniem przedsionków oraz 14,4% leczonych z powodu ZŻG/ZP. W badaniach prewencyjnych ZŻG/ZP odsetek krwawień wynosił 19,4% (RE-MEDY) i 10,5% (RE-SONATE). Pomimo rzadkości poważnych krwawień, istnieje ryzyko zdarzeń zagrażających życiu, kalectwem lub zgonem.
aminotransferazy, dabigatran eteksylan, enzymy wątrobowe, inhibitor trombiny, krwawienie podpajęczynówkowe, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak wewnątrzmięśniowy, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok płucny, krwotok skórny, krwotok stawowy, krwotok układu moczowo-płciowego, krwotok urazowy, krwotok z odbytnicy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, wymiana stawu biodrowego, zaburzenia czynności nerek, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Wasedoc 110 mg
Wasedoc 110 mg, zawierający 110 mg dabigatranu eteksylanu, jest wskazany w prewencji pierwotnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych po planowej alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, z zalecanym czasem terapii od 10 do 35 dni w zależności od rodzaju zabiegu. Ponadto, lek jest stosowany w zapobieganiu udarom mózgu i zatorowości systemowej u dorosłych z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka, takich jak przebyty udar lub TIA, wiek ≥75 lat, niewydolność serca w klasie ≥II wg NYHA, cukrzyca czy nadciśnienie tętnicze. Wasedoc 110 mg jest również wskazany w leczeniu i prewencji nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych, z minimalnym okresem leczenia wynoszącym 3 miesiące, a także u dzieci i młodzieży w wieku 8 do <18 lat po wstępnym leczeniu przeciwzakrzepowym trwającym co najmniej 5 dni, z indywidualnym doborem czasu terapii i formy farmaceutycznej dostosowanej do wieku i masy ciała pacjenta.
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, całkowita wymiana stawu biodrowego, całkowita wymiana stawu kolanowego, cukrzyca, dabigatran eteksylat, hemostaza, klasyfikacja NYHA, krwawienie, leczenie parenteralne, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, niezastawkowe migotanie przedsionków, przemijający atak niedokrwienny, skala CHA₂DS₂-VASc, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daxanlo 150 mg
Daxanlo, zawierający 150 mg dabigatranu eteksylanu w kapsułkach twardych, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych obejmujących około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 leczono dabigatranem. Działania niepożądane występowały u 22% pacjentów z migotaniem przedsionków (leczenie do 3 lat), 14% z żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG/ZP) oraz 15% w prewencji ZŻG/ZP. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, obserwowane u 16,6% pacjentów z migotaniem przedsionków i 14,4% z ZŻG/ZP, z różnicami w częstości w badaniach RE-MEDY (19,4%) i RE-SONATE (10,5%). Poważne krwawienia, choć rzadkie, mogą zagrażać życiu lub prowadzić do niepełnosprawności, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania pacjentów podczas terapii. Inne działania niepożądane obejmują niedokrwistość, małopłytkowość, reakcje alergiczne, krwawienia śródczaszkowe, krwawienia z przewodu pokarmowego, krwawienia skórne i hemarthrozę, z różną częstością występowania od bardzo częstych do bardzo rzadkich.
biegunka, czynnik odwracający, dabigatran eteksylan, duże krwawienie, enzymy wątrobowe, hemarthroza, hemoglobina, idarucizumab, krwawienie, krwawienie do stawu, krwawienie płucne, krwawienie skórne, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie w miejscu wstrzyknięcia, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z rany, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiak, krwiomocz, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność wątroby, powikłanie krwotoczne, prewencja udaru, reakcja anafilaktyczna, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Przetrwały otwór owalny – Patofizjologia i mechanizm
Przetrwały otwór owalny (PFO) to pozostałość krążenia płodowego, występująca u 20-34% dorosłych, będąca klapkowatym połączeniem między prawym a lewym przedsionkiem serca. Patomorfologicznie PFO tworzy tunel z klapą zastawkową, która otwiera się przy przewadze ciśnienia w prawym przedsionku, umożliwiając przepływ prawo-lewy (right-to-left shunt, RLS). Ten mechanizm jest kluczowy w patogenezie udarów kryptogennych, stanowiących 10-40% udarów niedokrwiennych, z PFO obecnym u 40-50% pacjentów z tym typem udaru. Ryzyko udaru wzrasta przy średnich (≥ 2 mm) i dużych (≥ 4 mm) rozmiarach PFO oraz współistniejącym tętniaku przegrody międzyprzedsionkowej (ASA). Zator paradoksalny, czyli przejście skrzepliny z układu żylnego do krążenia tętniczego przez PFO, wymaga obecności materiału zatorowego, chwilowego wzrostu ciśnienia w prawym przedsionku oraz anatomicznej drożności PFO. Dodatkowo PFO może sprzyjać tworzeniu skrzeplin in situ oraz zaburzeniom rytmu przedsionków, co zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych.
choroba dekompresyjna, migotanie przedsionków, migrena z aurą, obturacyjny bezdech senny, padaczka lekooporna, próba Valsalvy, przetrwały otwór owalny, skala RoPE, stan nadkrzepliwości, tętniak przegrody międzyprzedsionkowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, udar kryptogenny, zakrzepica in situ, zator paradoksalny, zatorowość systemowa, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół platypnea-orthodeoxia, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xiltess 15 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Xiltess, jest wysoce wybiórczym, bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, który hamuje zarówno wewnątrz-, jak i zewnątrzpochodną drogę krzepnięcia, prowadząc do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów. Jego działanie jest zależne od dawki i wpływa na czas protrombinowy (PT) mierzony odczynnikiem Neoplastin, z korelacją r = 0,98 ze stężeniem w osoczu. Wartości PT dla dawek 15 mg dwa razy na dobę i 20 mg raz na dobę wahają się odpowiednio od 17 do 32 sekund i od 15 do 30 sekund w maksymalnym stężeniu (2-4 godziny po podaniu). Rywaroksaban wydłuża także APTT i HepTest, jednak te testy nie są rekomendowane do monitorowania terapii. W przypadku konieczności oceny stężenia leku zaleca się skalibrowany ilościowy test anty-Xa. W populacji pediatrycznej obserwuje się liniową korelację między stężeniem rywaroksabanu a wynikami PT, aPTT i testu anty-Xa, jednak rutynowe monitorowanie nie jest wymagane.
3-czynnikowy PCC, 4-czynnikowy PCC, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, HepTest, inhibitor czynnika Xa, INR, kaskada krzepnięcia krwi, klirens kreatyniny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków, ośrodkowy układ nerwowy, płytka krwi, rywaroksaban, substancja przeciwzakrzepowa, test anty-Xa, współczynnik ryzyka, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zatorowość systemowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mirexan 150 mg
Produkt leczniczy Mirexan zawiera 150 mg dabigatranu eteksylanu i jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 8 lat zdolnych do połykania kapsułek. Standardowa dawka w prewencji udarów mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z migotaniem przedsionków wynosi 300 mg (150 mg dwa razy na dobę), z możliwością redukcji do 220 mg (110 mg dwa razy na dobę) u pacjentów ≥80 lat lub przy jednoczesnym stosowaniu werapamilu. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz prewencji nawrotów stosuje się 300 mg po co najmniej 5-dniowej terapii pozajelitowej. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest obliczenie klirensu kreatyniny (CrCL) w celu wykluczenia pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CrCL <30 mL/min), u których stosowanie Mirexanu jest przeciwwskazane. Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min) wymagają zachowania dawki 300 mg, natomiast łagodne zaburzenia (CrCL 50-80 mL/min) nie wymagają modyfikacji dawkowania.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, dabigatran eteksylat, heparyna niefrakcjonowana, hipowolemia, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, niedokrwistość, niestrawność, niezastawkowe migotanie przedsionków, odwodnienie, prewencja udaru, udar mózgu, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, werapamil, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Telexer 150 mg
Produkt leczniczy Telexer zawiera dabigatran eteksylan w dawce 150 mg w postaci kapsułek twardych i jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 8 lat, zdolnych do połykania kapsułek. Dawkowanie u dorosłych zależy od wskazania klinicznego, wieku pacjenta oraz czynników ryzyka, z dawkami standardowymi 300 mg (150 mg dwa razy na dobę) lub zmniejszonymi 220 mg (110 mg dwa razy na dobę) u pacjentów ≥80 lat, przyjmujących werapamil lub z innymi czynnikami ryzyka krwawienia. W prewencji udarów u pacjentów z NVAF stosuje się dawkę 300 mg lub 220 mg, natomiast w leczeniu i prewencji nawrotów Żylnej Choroby Zakrzepowo-Zatorowej (ZŻG/ZP) zalecana jest dawka 300 mg po co najmniej 5-dniowej terapii pozajelitowej. Kluczowa jest ocena czynności nerek (CrCL) metodą Cockcroft-Gault, zwłaszcza u osób starszych (>75 lat), z przeciwwskazaniem do stosowania przy CrCL <30 mL/min. Dawkowanie u dzieci i młodzieży jest dostosowane do masy ciała i wieku, z dawkami całkowitymi od 150 mg do 600 mg na dobę, przy czym stosowanie u pacjentów z eGFR <50 mL/min/1,73 m² jest przeciwwskazane.
ablacja cewnikowa, antagonista witaminy K, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dabigatran eteksylanu, hemostaza, hipowolemia, implantacja stentu, inhibitor P-glikoproteiny, kardiowersja, klirens kreatyniny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków, niezastawkowe migotanie przedsionków, przezskórna interwencja wieńcowa, refluks żołądkowo-przełykowy, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wzór Cockcrofta-Gaulta, wzór Schwartza, zapalenie żołądka, zapobieganie udarowi, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Bayer 20 mg
Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa (ATC: B01AF01), dostępny w tabletkach powlekanych po 20 mg, wykazuje wysoką selektywność i skuteczność po podaniu doustnym. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co przerywa kaskadę krzepnięcia zarówno w drodze wewnątrz-, jak i zewnątrzpochodnej, prowadząc do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów, bez bezpośredniego wpływu na trombinę czy płytki krwi. W badaniach klinicznych wykazano zależność dawka-odpowiedź w zakresie hamowania czynnika Xa oraz wydłużenia czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin, z wartościami PT w 5/95 percentylach dla dawki 15 mg 2x/dobę wynoszącymi 17-32 s (maksymalny efekt) i 14-24 s (najniższe stężenie), a dla dawki 20 mg 1x/dobę odpowiednio 15-30 s i 13-20 s. W przypadku migotania przedsionków wartości PT w 5/95 percentylach wynosiły 14-40 s (20 mg 1x/dobę, 1-4 h po podaniu) oraz 10-50 s (15 mg 1x/dobę u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek). Rywaroksaban wydłuża również APTT i HepTest, jednak nie zaleca się ich rutynowego monitorowania; w razie potrzeby stosuje się skalibrowany test anty-Xa. Odwracanie działania rywaroksabanu może być wspomagane przez koncentraty czynników zespołu protrombiny (PCC), gdzie trójczynnikowy PCC skraca PT o około 1 s, a czteroczynnikowy o około 3,5 s, przy czym trójczynnikowy PCC wykazuje szybsze działanie w zakresie trombiny.
analiza ITT, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, dysfagia, endogenne wytwarzanie trombiny, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, klirens kreatyniny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków niezwiązane z wadą zastawkową, profilaktyka udaru, przedział międzykwartylowy, przedział terapeutyczny, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, trombina, udar mózgu, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, współczynnik ryzyka, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zatorowość systemowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axipio 2,5 mg
Apiksaban (AXIPIO, 2,5 mg) został oceniony w badaniach klinicznych fazy III obejmujących ponad 21 000 pacjentów w trzech głównych wskazaniach: profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po protezoplastyce stawu biodrowego lub kolanowego (ponad 5000 pacjentów, średni czas ekspozycji 20 dni), leczenie niezastawkowego migotania przedsionków (NVAF) (ponad 11 000 pacjentów, średni czas ekspozycji 1,7 roku) oraz leczenie i zapobieganie nawrotom zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) (ponad 4000 pacjentów, średni czas ekspozycji 221 dni). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były krwawienia (w tym z przewodu pokarmowego, nosa, wewnątrzgałkowe), stłuczenia i krwiaki. Częstość działań niepożądanych związanych z krwawieniem wynosiła odpowiednio: 10% w profilaktyce ŻChZZ (w porównaniu z enoksaparyną), 24,3% w NVAF (w porównaniu z warfaryną) oraz 15,6% w leczeniu ZŻG i ZP (w porównaniu z enoksaparyną/warfaryną). Poważne krwawienia z przewodu pokarmowego spełniające kryteria ISTH występowały z częstością 0,76% rocznie, a poważne krwawienia wewnątrzgałkowe z częstością 0,18% rocznie u pacjentów z NVAF.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, apiksaban, enoksaparyna, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipotonia, krwawienie wewnątrzgałkowe, krwiomocz, krwioplucie, krwotok do móżdżku, krwotok dokomorowy, krwotok oczny, krwotok podtwardówkowy, krwotok pozaotrzewnowy, krwotok śródmózgowy, krwotok urazowy, krwotok wewnątrzbrzuszny, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, niedokrwistość pokrwotoczna, niezastawkowe migotanie przedsionków, obrzęk naczynioruchowy, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, rumień wielopostaciowy, udar krwotoczny, udar mózgu, warfaryna, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylaki odbytu, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba zastawek serca – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Choroba zastawek serca (VHD) jest powszechna u osób powyżej 65. roku życia i jej rokowanie zależy od stopnia zaawansowania, rodzaju zajętej zastawki, wieku oraz chorób współistniejących. Łagodna postać VHD, występująca u 44,9% pacjentów, nie wiąże się ze zwiększoną śmiertelnością (HR 1,20; 95% CI 0,96-1,51). Natomiast umiarkowane i ciężkie zwężenie zastawki aortalnej (AS) stanowi istotny czynnik ryzyka (HR 1,57 i 2,50; P < 0,001). Zaawansowane zwapnienie zastawki aortalnej i pierścienia mitralnego (MAC) znacząco pogarszają rokowanie (HR 4,38; 95% CI 1,99-9,67). Modele predykcyjne oparte na uczeniu maszynowym, takie jak Random Survival Forest, osiągają wysoką dokładność (AUC 0,83) w przewidywaniu złożonych punktów końcowych, w tym wymiany zastawki lub zgonu w ciągu 1 i 5 lat. Przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej (TAVR) jest skuteczną metodą leczenia ciężkiego AS, a modele oparte na analizie obrazów CT i danych klinicznych pozwalają na ocenę ryzyka śmiertelności z AUROC 0,725, przy czym automatyczna ekstrakcja cech z obrazów CT może zastąpić manualne pomiary bez utraty dokładności.
choroba wieńcowa, choroba zastawek serca, choroby współistniejące, cukrzyca, dławica piersiowa, duszność, infekcyjne zapalenie wsierdzia, migotanie przedsionków, model predykcyjny, niewydolność serca, omdlenie, ostra niewydolność nerek, proteza zastawki, przewlekła choroba nerek, przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej, reumatyczna choroba serca, sepsa, śmiertelność pooperacyjna, śmiertelność wewnątrzszpitalna, tomografia komputerowa, wrodzona wada serca, zakażenie gronkowcem, zakażenie paciorkowcem, zatorowość systemowa, zwapnienie pierścienia mitralnego, zwapnienie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dabigatran Etexilate Adamed 110 mg
Dabigatran eteksylat w dawce 110 mg, stosowany jako lek przeciwzakrzepowy, wykazuje zróżnicowaną częstość działań niepożądanych w zależności od wskazania i czasu terapii. W badaniach klinicznych obejmujących około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 leczonych dabigatranem, odsetek działań niepożądanych wynosił od 9% (leczenie krótkotrwałe po zabiegach ortopedycznych do 42 dni) do 22% (długotrwałe leczenie migotania przedsionków do 3 lat). Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, występujące u 10,5-19,4% pacjentów w różnych wskazaniach, w tym 14% po zabiegach ortopedycznych, 16,6% w migotaniu przedsionków oraz 14,4% w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG/ZP). Poważne krwawienia, choć rzadkie, mogą zagrażać życiu, prowadzić do niepełnosprawności lub zgonu, obejmując krwawienia wewnątrzczaszkowe, do przewodu pokarmowego i przestrzeni zaotrzewnowej. Ponadto, dabigatran może indukować niedokrwistość, małopłytkowość, neutropenię oraz agranulocytozę, co wymaga monitorowania morfologii krwi.
agranulocytoza, dabigatran eteksylat, duże krwawienie, funkcja nerek, hematokryt, hemoglobina, krwawienie, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie zaotrzewnowe, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, nadwrażliwość na lek, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, prewencja udaru, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aboxoma 5 mg
Produkt leczniczy Aboxoma, zawierający 5 mg apiksabanu w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany do zapobiegania udarom mózgu i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka, taki jak przebyty udar mózgu, TIA, wiek ≥ 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy objawowa niewydolność serca w klasie II lub wyższej wg NYHA. Ponadto, Aboxoma jest stosowana w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP), a także w profilaktyce wtórnej nawrotów tych schorzeń po zakończeniu terapii ostrej fazy. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, u których konieczna jest dokładna ocena korzyści i ryzyka stosowania apiksabanu.
antykoagulant doustny, apiksaban, cukrzyca, leczenie przeciwzakrzepowe, migotanie przedsionków niezastawkowe, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, profilaktyka wtórna, przemijający napad niedokrwienny, ryzyko krwawienia, terapia przeciwzakrzepowa, udar mózgu, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Baxiren 2,5 mg
Baxiren, zawierający 2,5 mg apiksabanu w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych po planowych operacjach protezoplastyki stawu biodrowego lub kolanowego. Ponadto, lek stosuje się w zapobieganiu udarom mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka, jak przebyty udar lub TIA, wiek ≥ 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy objawowa niewydolność serca (NYHA ≥ II). Baxiren jest również zalecany w leczeniu oraz profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), z uwzględnieniem modyfikacji terapii u pacjentów hemodynamicznie niestabilnych z ZP. Każda tabletka zawiera 52,2 mg laktozy, co jest istotne przy nietolerancji cukrów u pacjentów.
Czas terapii Baxirenem jest zróżnicowany i zależy od wskazania klinicznego: w profilaktyce ŻChZZ po operacjach ortopedycznych stosowanie trwa do pełnej mobilizacji pacjenta, w NVAF leczenie jest długoterminowe i kontynuowane tak długo, jak utrzymują się czynniki ryzyka udaru, natomiast w leczeniu i profilaktyce ZŻG i ZP czas terapii dostosowuje się indywidualnie, biorąc pod uwagę ryzyko nawrotu i krwawienia. Postać leku w formie żółtych, okrągłych tabletek o średnicy około 6 mm ułatwia podawanie doustne, co sprzyja przestrzeganiu zaleceń terapeutycznych. Stosowanie Baxirenu powinno być zawsze zgodne z aktualnymi wytycznymi klinicznymi oraz indywidualną oceną pacjenta.
apiksaban, cukrzyca, incydent naczyniowo-mózgowy, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, niezastawkowe migotanie przedsionków, powikłania zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, profilaktyka udaru, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, przemijający napad niedokrwienny, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dabigatran etexilate Orion 110 mg
Dabigatran etexilate Orion w dawce 110 mg w postaci kapsułek twardych jest wskazany do profilaktyki pierwotnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych po planowej alloplastyce całkowitej stawu biodrowego lub kolanowego, zapobiegając powikłaniom zakrzepowo-zatorowym w okresie pooperacyjnym. Ponadto, lek jest stosowany w prewencji udarów mózgu i zatorowości systemowej u dorosłych z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka, taki jak wiek ≥ 75 lat, przebyty udar mózgu, TIA, niewydolność serca (NYHA ≥ II), cukrzyca czy nadciśnienie tętnicze. Dabigatran jest również wskazany w leczeniu i prewencji wtórnej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych, z indywidualizacją czasu terapii w zależności od charakteru epizodu i ryzyka nawrotu. W terapii pediatrycznej lek stosuje się w leczeniu i zapobieganiu nawrotom ŻChZZ u dzieci i młodzieży do 18. roku życia, z koniecznością dostosowania dawki i formy farmaceutycznej do wieku i masy ciała pacjenta.
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, dabigatran eteksylat, hemostaza, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, niezastawkowe migotanie przedsionków, prewencja wtórna, profilaktyka pierwotna, przemijający atak niedokrwienny, skala CHA₂DS₂-VASc, skala HAS-BLED, terapia przeciwzakrzepowa, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dabigatran Etexilate Viatris 150 mg
Dabigatran Etexilate Viatris jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci powyżej 8 lat zdolnych do połykania kapsułek. Dawkowanie u dorosłych zależy od wskazania klinicznego: w profilaktyce udarów i zatorowości systemowej (SPAF) oraz leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej (ZŻG/ZP) standardowa dawka wynosi 300 mg na dobę (150 mg dwa razy dziennie), a dawka zmniejszona 220 mg na dobę (110 mg dwa razy dziennie). Obowiązkowe zmniejszenie dawki do 220 mg dotyczy pacjentów ≥80 lat oraz tych przyjmujących werapamil, natomiast rozważenie zmniejszenia dawki dotyczy osób w wieku 75-80 lat, z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min), chorobami błony śluzowej przewodu pokarmowego lub zwiększonym ryzykiem krwawienia. Przed rozpoczęciem terapii należy ocenić czynność nerek (CrCL), wykluczając pacjentów z CrCL <30 mL/min. Monitorowanie czynności nerek jest zalecane szczególnie u osób starszych i z zaburzeniami nerkowymi. Czas leczenia SPAF jest długotrwały, natomiast w ZŻG/ZP dostosowany indywidualnie, minimum 3 miesiące w przypadku czynników przejściowych. W przypadku pominięcia dawki, można ją przyjąć do 6 godzin przed kolejną, bez podwajania dawki.
ablacja cewnikowa, antagoniści witaminy K, dabigatran eteksylat, hemostaza, kardiowersja, klirens kreatyniny, leki przeciwpłytkowe, migotanie przedsionków, niedokrwistość, powikłania zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka udaru, przezskórna interwencja wieńcowa, refluks żołądkowo-przełykowy, ryzyko krwawienia, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dabigatran Etexilate Viatris 110 mg
Dabigatran Etexilate Viatris w dawce 110 mg, dostępny w postaci twardych kapsułek, jest lekiem przeciwzakrzepowym stosowanym w profilaktyce i leczeniu stanów zakrzepowo-zatorowych u dorosłych i dzieci. Wskazania obejmują profilaktykę żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowych zabiegach ortopedycznych, takich jak całkowita endoprotezoplastyka stawu biodrowego i kolanowego, profilaktykę udarów mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka (np. wiek ≥75 lat, przebyty udar, niewydolność serca NYHA ≥II, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze), a także leczenie i profilaktykę nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). W populacji pediatrycznej lek jest stosowany w leczeniu i profilaktyce ŻChZZ, z koniecznością dostosowania postaci farmaceutycznej do wieku pacjenta.
cukrzyca, dabigatran eteksylan, endoprotezoplastyka stawu biodrowego, endoprotezoplastyka stawu kolanowego, funkcja nerek i wątroby, hypromeloza, klasyfikacja NYHA, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, niezastawkowe migotanie przedsionków, objaw krwawienia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, profilaktyka udaru mózgu, profilaktyka wtórna, przemijający napad niedokrwienny, stan zakrzepowo-zatorowy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Banxiol 2,5 mg
Apiksaban (Banxiol) w dawce 2,5 mg lub 5 mg stosowany jest doustnie w różnych wskazaniach przeciwzakrzepowych, z precyzyjnym dostosowaniem dawki do schorzenia i cech pacjenta. W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po protezoplastyce stawu biodrowego lub kolanowego zaleca się 2,5 mg dwa razy na dobę, rozpoczynając 12-24 godziny po zabiegu, przez 32-38 dni (biodro) lub 10-14 dni (kolano). W profilaktyce udarów u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) standardowa dawka to 5 mg dwa razy na dobę, z redukcją do 2,5 mg dwa razy na dobę u osób ≥ 80 lat, z masą ciała ≤ 60 kg lub stężeniem kreatyniny ≥ 1,5 mg/dL. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej stosuje się schemat 10 mg dwa razy na dobę przez 7 dni, następnie 5 mg dwa razy na dobę, a w profilaktyce nawrotów 2,5 mg dwa razy na dobę po 6-miesięcznej terapii. Dawkowanie wymaga ostrożności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens 15-29 mL/min) oraz w chorobach wątroby, gdzie stosowanie jest przeciwwskazane przy koagulopatii i ciężkich zaburzeniach.
ablacja cewnikowa, antagonista witaminy K, antykoagulacja, apiksaban, bilirubina całkowita, echokardiografia przezprzełykowa, enzymy wątrobowe, INR, kardiowersja, klirens kreatyniny, koagulopatia, kreatynina w surowicy, lek przeciwpłytkowy, niezastawkowe migotanie przedsionków, ostry zespół wieńcowy, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, przezskórna interwencja wieńcowa, skala Child-Pugh, skrzeplina w lewym przedsionku, udar mózgu, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, zgłębnik nosowo-żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Axipio 5 mg
Lek Axipio zawiera apiksaban w dawce 5 mg w postaci tabletek powlekanych i jest wskazany do zapobiegania udarom mózgu oraz zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka, taki jak przebyty udar mózgu, przemijający napad niedokrwienny (TIA), wiek ≥ 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca lub objawowa niewydolność serca klasy II lub wyższej wg NYHA. Ponadto, Axipio jest stosowany w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych, z uwzględnieniem stanu hemodynamicznego pacjenta, szczególnie w przypadku niestabilności hemodynamicznej, gdzie konieczne jest stosowanie dodatkowych środków ostrożności i ewentualne leczenie parenteralne przed włączeniem apiksabanu. Tabletki mają wymiary około 11 mm x 6 mm x 4,2 mm, zawierają 5 mg apiksabanu oraz 1,60 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
apiksaban, cukrzyca, funkcja nerek, klasyfikacja NYHA, leczenie parenteralne, linia podziału, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niezastawkowe migotanie przedsionków, ostra faza choroby, powikłanie krwotoczne, profilaktyka wtórna, przemijający napad niedokrwienny, ryzyko sercowo-naczyniowe, stan hemodynamiczny, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, udar mózgu, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bigetra 150 mg
Bigetra 150 mg, zawierająca dabigatran eteksylanu w postaci mezylanu, jest wskazana do prewencji udarów mózgu i zatorowości systemowej u dorosłych z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF), zwłaszcza u pacjentów z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka: przebyty udar mózgu lub TIA, wiek ≥75 lat, niewydolność serca kl. II lub wyższa wg NYHA, cukrzyca lub nadciśnienie tętnicze. Ponadto, lek jest stosowany w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych, po wstępnym leczeniu parenteralnym. W populacji pediatrycznej (8-<18 lat) Bigetra jest zarejestrowana do leczenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) z koniecznością dostosowania dawki do wieku i masy ciała pacjenta.
dabigatran eteksylat, kapsułka twarda, leczenie przeciwzakrzepowe, niewydolność serca, niezastawkowe migotanie przedsionków, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka wtórna, przemijający napad niedokrwienny, udar mózgu, układ krzepnięcia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Wasedoc 110 mg
Dabigatran eteksylat (Wasedoc) w dawce 110 mg jest wskazany dla dorosłych oraz dzieci powyżej 8 lat zdolnych do połykania kapsułek. Dawkowanie wymaga indywidualizacji w zależności od wskazania, wieku i funkcji nerek (klirens kreatyniny, CrCL). W prewencji pierwotnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po zabiegach ortopedycznych dawka początkowa wynosi 110 mg (1 kapsułka) podana 1-4 godziny po zabiegu, a dawka podtrzymująca to 220 mg (2 kapsułki) raz na dobę, z redukcją do 75 mg i 150 mg odpowiednio u pacjentów z CrCL 30-50 mL/min, ≥75 lat lub stosujących werapamil, amiodaron czy chinidynę. Czas leczenia wynosi 10 dni po alloplastyce stawu kolanowego i 28-35 dni po alloplastyce stawu biodrowego. W przypadku opóźnionego rozpoczęcia terapii dawkę podtrzymującą stosuje się od razu.
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, amiodaron, chinidyna, dabigatran eteksylat, hemostaza, heparyna, hipowolemia, inhibitor P-glikoproteiny, klirens kreatyniny, lek przeciwzakrzepowy, metoda Cockcroft-Gault, niezastawkowe migotanie przedsionków, werapamil, zaburzenia czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dabigatran Eteksylan Stada 150 mg
Dabigatran Eteksylan Stada w dawce 150 mg jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 8 roku życia zdolnych do połykania kapsułek. W prewencji udarów i zatorowości systemowej u dorosłych z niezastawkowym migotaniem przedsionków zalecana dawka wynosi 300 mg (2×150 mg) na dobę. W leczeniu i prewencji nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się tę samą dawkę, rozpoczynając terapię po co najmniej 5-dniowym leczeniu pozajelitowym. U pacjentów ≥80 lat oraz u osób przyjmujących werapamil zaleca się zmniejszenie dawki do 220 mg (2×110 mg) na dobę. Dawkowanie u pacjentów w wieku 75-80 lat, z umiarkowaną niewydolnością nerek (CrCL 30-50 ml/min) lub z chorobami błony śluzowej przewodu pokarmowego wymaga indywidualnej oceny ryzyka krwawień i powikłań zakrzepowo-zatorowych. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena czynności nerek metodą Cockcroft-Gault, wykluczająca pacjentów z CrCL <30 ml/min.
ablacja cewnikowa, antagonista witaminy K, ciężkie zaburzenia czynności nerek, hemostaza, hipowolemia, implantacja stentu, kardiowersja, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenia czynności nerek, leczenie przeciwpłytkowe, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, metoda Cockcroft-Gault, niefrakcjonowana heparyna, niezastawkowe migotanie przedsionków, przezskórna interwencja wieńcowa, refluks żołądkowo-przełykowy, wskaźnik INR, współczynnik eGFR, zaburzenia czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Danengo 150 mg
Danengo, zawierający 150 mg dabigatranu eteksylanu w kapsułkach twardych, jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 8 lat zdolnych do połykania kapsułek. Dawkowanie zależy od wskazań klinicznych: w prewencji udarów u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (SPAF) standardowa dawka wynosi 300 mg (150 mg dwa razy dziennie), z możliwością redukcji do 220 mg (110 mg dwa razy dziennie) w określonych sytuacjach, takich jak wiek ≥80 lat czy jednoczesne stosowanie werapamilu. W leczeniu i prewencji nawrotów zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej (ZŻG/ZP) stosuje się podobne dawkowanie, rozpoczynając terapię po co najmniej 5-dniowym leczeniu pozajelitowym. Ocena czynności nerek (CrCL) jest kluczowa przed i w trakcie terapii, z przeciwwskazaniem do stosowania przy CrCL <30 mL/min. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min) oraz u osób starszych (≥75 lat) zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki do 220 mg, szczególnie przy wysokim ryzyku krwawień. Monitorowanie kliniczne i testy krzepliwości są istotne dla oceny ryzyka krwawienia i dostosowania dawki.
ablacja cewnikowa, antagonista witaminy K, ciężkie zaburzenia czynności nerek, czynność nerek, dabigatran eteksylat, hipowolemia, implantacja stentu, inhibitor P-glikoproteiny, klirens kreatyniny, lek przeciwzakrzepowy, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, niezastawkowe migotanie przedsionków, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przezskórna interwencja wieńcowa, refluks żołądkowo-przełykowy, ryzyko krwawienia, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dabigatran Etexilate Viatris 110 mg
Dabigatran Etexilate Viatris w formie kapsułek twardych jest wskazany u dorosłych oraz dzieci powyżej 8 lat zdolnych do połykania kapsułek. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania, masy ciała, wieku oraz czynników ryzyka. W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po endoprotezoplastyce stawu kolanowego lub biodrowego zaleca się dawkę początkową 110 mg podaną 1-4 godziny po operacji, następnie 220 mg raz na dobę przez 10 dni (staw kolanowy) lub 28-35 dni (staw biodrowy). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami nerek (CrCL 30-50 mL/min), w wieku ≥75 lat lub stosujących amiodaron, chinidynę bądź werapamil, dawkę podtrzymującą zmniejsza się do 150 mg/dobę. W profilaktyce udarów i zatorowości systemowej u dorosłych z migotaniem przedsionków (SPAF) oraz w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej i zatorowości płucnej (ZŻG/ZP) standardowa dawka wynosi 300 mg (150 mg dwa razy na dobę), z możliwością redukcji do 220 mg u pacjentów ≥80 lat lub stosujących werapamil. Leczenie SPAF jest długotrwałe, natomiast czas terapii ZŻG/ZP dostosowuje się indywidualnie, minimum 3 miesiące dla czynników przejściowych.
ablacja cewnikowa, antagonista witaminy K, dabigatran eteksylat, endoprotezoplastyka stawu biodrowego, endoprotezoplastyka stawu kolanowego, hemostaza, heparyna niefrakcjonowana, hipowolemia, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor P-gp, kardiowersja, klirens kreatyniny, niezastawkowe migotanie przedsionków, odwodnienie, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przesączanie kłębuszkowe, przezskórna interwencja wieńcowa, refluks żołądkowo-przełykowy, zaburzenia czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dabigatran Eteksylan Stada 110 mg
Dabigatran Eteksylan Stada w dawce 110 mg w kapsułkach twardych jest doustnym lekiem przeciwzakrzepowym stosowanym w prewencji i leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), w tym po alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP), a także w prewencji udarów mózgu u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF). Dawkowanie jest dostosowane do wskazań klinicznych i profilu ryzyka pacjenta, np. 110 mg raz na dobę po alloplastyce stawu, 150 mg dwa razy na dobę w leczeniu ZŻG/ZP po wstępnym leczeniu parenteralnym, z możliwością redukcji dawki do 110 mg u pacjentów ≥80 lat lub przy jednoczesnym stosowaniu werapamilu. U pacjentów z NVAF poniżej 75 lat bez czynników ryzyka stosuje się 150 mg dwa razy na dobę, natomiast u osób ≥75 lat lub z czynnikami ryzyka krwawienia – 110 mg dwa razy na dobę. W populacji pediatrycznej dawkowanie jest indywidualizowane, a kapsułki 110 mg stosowane tylko u dzieci zdolnych do ich połknięcia.
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, czynnik ryzyka zakrzepowo-zatorowy, dabigatran eteksylan, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, inhibitor P-gp, klirens kreatyniny, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, niezastawkowe migotanie przedsionków, ostra faza zakrzepicy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, prewencja pierwotna ŻChZZ, przemijający atak niedokrwienny, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dabigatran Eteksylan Stada 150 mg
Dabigatran Eteksylan Stada w dawce 150 mg, podawany w postaci kapsułek twardych, jest wskazany przede wszystkim do zapobiegania udarom mózgu i zatorowości systemowej u dorosłych z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka, taki jak przebyty udar mózgu lub TIA, wiek ≥75 lat, niewydolność serca w klasie II lub wyższej wg NYHA, cukrzyca czy nadciśnienie tętnicze. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych, a także w prewencji nawrotów tych schorzeń po zakończeniu terapii wstępnej. Dabigatran stanowi alternatywę dla heparyny i antagonistów witaminy K, oferując doustną formę podania bez konieczności monitorowania parametrów krzepnięcia. W populacji pediatrycznej lek jest stosowany w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) oraz zapobieganiu jej nawrotom, jednak dawkowanie i postać farmaceutyczna muszą być dostosowane do wieku i masy ciała dziecka, z uwzględnieniem zdolności do połykania kapsułek.
antagonista witaminy K, cukrzyca, dabigatran eteksylat, funkcja skurczowa lewej komory, klasyfikacja NYHA, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, niezastawkowe migotanie przedsionków, parametr krzepnięcia, prewencja wtórna, przemijający atak niedokrwienny, skala CHA₂DS₂-VASc, stan zakrzepowo-zatorowy, terapia przeciwzakrzepowa, TIA, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, ŻChZZ, ZP, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ZŻG - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Axipio 2,5 mg
Apiksaban (lek AXIPIO) jest dostępny w dawce 2,5 mg w postaci tabletek powlekanych i stosowany w różnych schematach dawkowania w zależności od wskazania klinicznego. W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po protezoplastyce stawu biodrowego lub kolanowego zaleca się 2,5 mg doustnie dwa razy na dobę, rozpoczynając podanie 12-24 godziny po zabiegu, przez 32-38 dni (biodro) lub 10-14 dni (kolano). W profilaktyce udarów u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) standardowa dawka to 5 mg dwa razy na dobę, z redukcją do 2,5 mg dwa razy na dobę u pacjentów ≥ 80 lat, z masą ciała ≤ 60 kg i stężeniem kreatyniny ≥ 1,5 mg/dL. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się 10 mg dwa razy na dobę przez 7 dni, następnie 5 mg dwa razy na dobę, a w profilaktyce nawrotowej dawkę 2,5 mg dwa razy na dobę po 6-miesięcznym leczeniu. Dawkowanie wymaga indywidualizacji w zależności od czynności nerek i wątroby, z ostrożnością u pacjentów z klirensem kreatyniny 15-29 mL/min oraz przeciwwskazaniem przy klirensie < 15 mL/min i u dializowanych. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub koagulopatią.
ablacja cewnikowa, antagonista witaminy K, apiksaban, echokardiografia przezprzełykowa, enzym wątrobowy, kardiowersja, klirens kreatyniny, koagulopatia, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, niezastawkowe migotanie przedsionków, ostry zespół wieńcowy, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, przezskórna interwencja wieńcowa, skrzeplina w lewym przedsionku, udar mózgu, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, zgłębnik nosowo-żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Daxanlo 150 mg
Daxanlo (dabigatran eteksylat) w dawce 150 mg w kapsułkach twardych jest stosowany u dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 8 lat, zdolnych do połykania kapsułek, w leczeniu i prewencji żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) oraz prewencji udarów i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF). Standardowa dawka u dorosłych wynosi 300 mg/dobę (150 mg 2× dziennie), z możliwością zmniejszenia do 220 mg/dobę (110 mg 2× dziennie) u pacjentów ≥80 lat, przy jednoczesnym stosowaniu werapamilu lub w przypadku innych czynników ryzyka krwawień, takich jak umiarkowane zaburzenia czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min), zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego czy wiek 75-80 lat. Przed rozpoczęciem terapii i w trakcie leczenia należy monitorować czynność nerek (klirens kreatyniny metodą Cockcroft-Gault), gdyż CrCL <30 mL/min stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku. Czas terapii zależy od wskazania klinicznego: długotrwały w NVAF oraz indywidualnie ustalany w ŻChZZ, z minimalnym okresem 3 miesięcy przy czynnikach przejściowych ryzyka. Dawkowanie u dzieci i młodzieży jest dostosowane do masy ciała i wieku, z dawkami od 150 mg do 600 mg/dobę, a stosowanie u pacjentów z eGFR <50 mL/min/1,73m² jest przeciwwskazane.
ablacja cewnikowa, antagonista witaminy K, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dabigatran eteksylat, hemostaza, heparyna niefrakcjonowana, hipowolemia, kardiowersja, klirens kreatyniny, krwawienie, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy, niedokrwistość, niezastawkowe migotanie przedsionków, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przezskórna interwencja wieńcowa, refluks żołądkowo-przełykowy, stent, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie żołądka, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Dabigatran – Dawkowanie i sposób podawania
Dabigatran eteksylat jest stosowany u dorosłych i dzieci powyżej 8 lat zdolnych do połykania kapsułek, z dawkowaniem dostosowanym do masy ciała, wieku oraz wskazania klinicznego. W prewencji pierwotnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po alloplastyce stawu kolanowego podaje się 110 mg w dniu zabiegu (1-4 godziny po operacji), a następnie 220 mg raz na dobę przez 10 dni; po alloplastyce stawu biodrowego leczenie trwa 28-35 dni. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (CrCL 30-50 mL/min), w wieku ≥75 lat lub przyjmujących werapamil stosuje się zmniejszoną dawkę 150 mg raz na dobę (2 kapsułki po 75 mg). W profilaktyce udaru w migotaniu przedsionków (SPAF) oraz w leczeniu i prewencji nawrotów zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej dawka wynosi 300 mg (2×150 mg) po co najmniej 5-dniowej terapii pozajelitowej, z możliwością redukcji do 220 mg (2×110 mg) w zależności od ryzyka krwawienia. U dzieci dawkowanie jest indywidualizowane na podstawie masy ciała i wieku, z podawaniem dwa razy na dobę co 12 godzin.
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, dabigatran eteksylat, implantacja stentu, inhibitor P-glikoproteiny, kardiowersja, klirens kreatyniny, leczenie przeciwpłytkowe, lek przeciwzakrzepowy, metoda Cockcroft-Gault, migotanie przedsionków, niefrakcjonowana heparyna, niezastawkowe migotanie przedsionków, prewencja udaru, przezskórna interwencja wieńcowa, terapia przeciwzakrzepowa, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zapobieganie udarowi, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Baxiren 5 mg
Baxiren, zawierający apiksaban w dawce 5 mg w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany do profilaktyki powikłań zakrzepowo-zatorowych u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka, takich jak przebyty udar mózgu lub TIA, wiek ≥ 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca oraz objawowa niewydolność serca klasy ≥ II wg NYHA. Ponadto lek znajduje zastosowanie w leczeniu oraz profilaktyce wtórnej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, gdzie decyzja o zastosowaniu apiksabanu powinna być oparta na indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka oraz prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalistycznym.
apiksaban, cukrzyca, czynniki ryzyka zakrzepowo-zatorowe, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niezastawkowe migotanie przedsionków, objawowa niewydolność serca, powikłania zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, profilaktyka wtórna, przemijający napad niedokrwienny, udar mózgu, zaburzenia wchłaniania węglowodanów, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Danengo 150 mg
Profil bezpieczeństwa dabigatranu eteksylatu (Danengo) został oceniony na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 otrzymywało ten lek. Działania niepożądane występowały u 22% pacjentów z migotaniem przedsionków (do 3 lat terapii), 14% leczonych z powodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG/ZP) oraz 15% w prewencji ZŻG/ZP. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, których częstość wynosiła od 10,5% do 19,4% w zależności od wskazania i badania. Poważne krwawienia, choć rzadkie, mogą stanowić zagrożenie życia, prowadzić do niepełnosprawności lub zgonu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Inne często obserwowane działania to niedokrwistość, spadek hemoglobiny, małopłytkowość, reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, anafilaksja), zaburzenia czynności wątroby oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, dyspepsja).
choroba von Willebranda, dabigatran eteksylat, duże krwawienie, dyspepsja, epistaxis, hematemeza, idarucyzumab, incydent zatorowy, induktor glikoproteiny P, inhibitor trombiny, interakcja lekowa, krwawienie, krwawienie do stawów, krwawienie skórne, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiomocz, krwioplucie, małopłytkowość, melena, migotanie przedsionków, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, niesteroidowy lek przeciwzapalny, prewencja udaru, reakcja anafilaktyczna, spadek hemoglobiny, wybroczyny, zatorowość systemowa, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bigetra 150 mg
Dabigatran eteksylan, dostępny m.in. w postaci Bigetra 150 mg, jest szeroko stosowanym bezpośrednim inhibitorem trombiny, którego profil bezpieczeństwa oceniono na podstawie danych od około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 leczono dabigatranem w różnych wskazaniach klinicznych. Działania niepożądane występowały z różną częstością: u 22% pacjentów z migotaniem przedsionków stosujących lek w prewencji udarów i zatorowości systemowej, u 14% leczonych z powodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻŻG/ZP) oraz u 15% w prewencji ŻŻG/ZP. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, które wystąpiły u 16,6% pacjentów z migotaniem przedsionków oraz u 14,4% pacjentów z ŻŻG/ZP. W badaniach RE-MEDY i RE-SONATE częstość krwawień w prewencji ŻŻG/ZP wynosiła odpowiednio 19,4% i 10,5%. Pomimo rzadkiego występowania ciężkich krwawień, ryzyko poważnych, zagrażających życiu krwotoków pozostaje istotne i wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
dabigatran eteksylat, duże krwawienie, hemostaza, idarucizumab, inhibitor trombiny, klirens kreatyniny, krwawienie, lek przeciwpłytkowy, migotanie przedsionków, morfologia krwi, niesteroidowe leki przeciwzapalne, powikłanie krwotoczne, powikłanie terapeutyczne, prewencja żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zabieg chirurgiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Treftenin 5 mg
Treftenin, zawierający 5 mg apiksabanu w formie tabletek powlekanych, jest wskazany przede wszystkim do zapobiegania udarom mózgu i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka, taki jak przebyty udar mózgu, przemijający napad niedokrwienny (TIA), wiek ≥ 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy objawowa niewydolność serca w klasie NYHA ≥ II. Lek ten jest również stosowany w leczeniu oraz profilaktyce nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), z uwzględnieniem konieczności oceny stabilności hemodynamicznej pacjentów z ZP, co może wymagać modyfikacji terapii zgodnie z aktualnymi wytycznymi.
apiksaban, cukrzyca, laktoza, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niezastawkowe migotanie przedsionków, powikłania zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka wtórna, przemijający napad niedokrwienny, stabilność hemodynamiczna, tabletka powlekana, TIA, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ZŻG - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tuxanuva 110 mg
Lek Tuxanuva zawierający dabigatran eteksylan w dawce 110 mg w postaci kapsułek twardych jest wskazany do prewencji pierwotnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych po planowej alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, a także do prewencji udarów mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezwiązaną z wadą zastawkową migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka: przebyty udar lub TIA, wiek ≥ 75 lat, niewydolność serca klasy II lub wyższej wg NYHA, cukrzycę lub nadciśnienie tętnicze. Ponadto, Tuxanuva jest stosowana w leczeniu i prewencji nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych, a także w leczeniu ŻChZZ u dzieci i młodzieży do 18 roku życia, z koniecznością dostosowania postaci farmaceutycznej i dawki do wieku i masy ciała pacjenta. Kapsułki mają rozmiar 1 (19,4 mm ± 0,4 mm) i zawierają 110 mg dabigatranu eteksylanu w formie mezylanu.
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, cukrzyca, dabigatran eteksylan, dabigatranu eteksylanu mezylan, klasyfikacja NYHA, migotanie przedsionków, migotanie przedsionków niezastawkowe, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przemijający atak niedokrwienny, terapia przeciwzakrzepowa, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Baxiren 2,5 mg
Apiksaban, będący bezpośrednim, odwracalnym i wysoce selektywnym inhibitorem czynnika Xa, jest stosowany jako lek przeciwzakrzepowy w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy tętniczej oraz żylnej. Mechanizm działania polega na hamowaniu zarówno wolnego, jak i związanego z zakrzepem czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i zapobiega powstawaniu zakrzepów. Apiksaban nie wymaga obecności antytrombiny III do wywołania efektu przeciwzakrzepowego i nie wpływa bezpośrednio na agregację płytek krwi, choć pośrednio hamuje agregację indukowaną trombiną. W badaniach przedklinicznych wykazano skuteczność działania przeciwzakrzepowego w dawkach zachowujących prawidłową hemostazę. Farmakodynamicznie apiksaban wydłuża czas protrombinowy (PT), INR oraz aPTT, jednak zmiany te są niewielkie i zmienne, co ogranicza ich użyteczność w monitorowaniu terapii. Test generacji trombiny oraz test chromogenny heparyny Rotachrom potwierdzają hamowanie aktywności czynnika Xa przez apiksaban.
agregacja płytek krwi, badanie koagulologiczne, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, efekt przeciwzakrzepowy, endogenny potencjał trombiny, hamowanie czynnika Xa, hemostaza, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nietolerancja laktozy, niezastawkowe migotanie przedsionków, prewencja udaru mózgu, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, test chromogenny heparyny, test generacji trombiny, zakrzep, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dabigatran Etexilate Adamed 110 mg
Dabigatran Etexilate Adamed 110 mg, zawierający 110 mg dabigatranu eteksylanu (w postaci mezylanu), jest wskazany w prewencji pierwotnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowej alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, a także w prewencji udarów i zatorowości systemowej u dorosłych z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka (np. przebyty udar/TIA, wiek ≥ 75 lat, niewydolność serca kl. II+ wg NYHA, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze). Lek jest również stosowany w leczeniu i długoterminowej profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). W populacji pediatrycznej (8–<18 lat) dabigatran jest wskazany w leczeniu i profilaktyce ŻChZZ, z koniecznością dostosowania dawkowania do wieku i masy ciała zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego.
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, antykoagulacja, dabigatran eteksylat, endoprotezoplastyka stawu biodrowego, migotanie przedsionków niezastawkowe, niewydolność serca, powikłania krwotoczne, profilaktyka wtórna, przemijający atak niedokrwienny, ryzyko krwawienia, śródbłonek naczyniowy, tendencja prozakrzepowa, terapia przeciwzakrzepowa, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Baxiren 5 mg
Baxiren (apiksaban) jest stosowany w różnych wskazaniach przeciwzakrzepowych z precyzyjnie określonym schematem dawkowania zależnym od choroby i indywidualnych cech pacjenta. W profilaktyce udarów mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) standardowa dawka wynosi 5 mg doustnie dwa razy na dobę, z możliwością redukcji do 2,5 mg dwa razy na dobę przy spełnieniu co najmniej dwóch kryteriów: wiek ≥ 80 lat, masa ciała ≤ 60 kg, stężenie kreatyniny ≥ 1,5 mg/dL (133 µmol/L). W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się dawkę początkową 10 mg dwa razy na dobę przez 7 dni, następnie 5 mg dwa razy na dobę. Zapobieganie nawrotom ZŻG i ZP wymaga dawki 2,5 mg dwa razy na dobę po zakończeniu 6-miesięcznej terapii. Długość leczenia powinna być dostosowana indywidualnie, z minimalnym okresem 3 miesięcy przy przemijających czynnikach ryzyka. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest zwykle konieczna modyfikacja dawki, natomiast w ciężkich zaburzeniach (klirens kreatyniny 15–29 mL/min) zaleca się ostrożność i zmniejszenie dawki do 2,5 mg dwa razy na dobę w NVAF. Apiksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i koagulopatią.
ablacja cewnikowa, aktywność enzymów wątrobowych, antagonista witaminy K, apiksaban, badanie czynnościowe wątroby, dawka nasycająca, kardiowersja, klirens kreatyniny, koagulopatia, lek przeciwzakrzepowy, niezastawkowe migotanie przedsionków, ryzyko krwawienia, skala Child-Pugh, skrzeplina, stężenie bilirubiny, stężenie kreatyniny, udar mózgu, wartość INR, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, zgłębnik nosowo-żołądkowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mirexan 150 mg
Mirexan, zawierający 150 mg dabigatranu eteksylanu w postaci kapsułek twardych, jest bezpośrednim inhibitorem trombiny stosowanym w prewencji udarów mózgu i zatorowości systemowej u dorosłych z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) oraz co najmniej jednym czynnikiem ryzyka zakrzepowo-zatorowego, takim jak przebyty udar lub TIA, wiek ≥75 lat, niewydolność serca klasy II lub wyższej wg NYHA, cukrzyca czy nadciśnienie tętnicze. Ponadto lek jest wskazany w leczeniu i długoterminowej prewencji nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych, a także w terapii żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u dzieci i młodzieży do 18 roku życia, z uwzględnieniem odpowiedniej postaci farmaceutycznej dostosowanej do wieku i masy ciała pacjenta.
dabigatran eteksylat, dysfunkcja lewej komory, inhibitor trombiny, klasyfikacja NYHA, krwawienie, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niewydolność serca, niezastawkowe migotanie przedsionków, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, skrzeplina, śródbłonek naczyniowy, terapia przeciwzakrzepowa, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Bluefish 15 mg
Rywaroksaban, będący bezpośrednim, wysoce wybiórczym inhibitorem czynnika Xa, skutecznie hamuje kaskadę krzepnięcia poprzez blokadę aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów. Jego działanie jest dawkozależne i wpływa na czas protrombinowy (PT) mierzony odczynnikiem Neoplastin, z wartościami PT w zakresie 14-40 sekund w zależności od dawki (15 mg dwa razy na dobę lub 20 mg raz na dobę) oraz czasu od podania leku. W praktyce klinicznej nie zaleca się rutynowego monitorowania parametrów krzepnięcia, jednak w sytuacjach klinicznych możliwy jest pomiar stężenia rywaroksabanu za pomocą skalibrowanego testu anty-Xa. W badaniach farmakodynamicznych wykazano także możliwość odwracania działania rywaroksabanu za pomocą koncentratów czynników zespołu protrombiny (PCC), przy czym trójczynnikowy PCC szybciej odwracał zmiany w endogennym wytwarzaniu trombiny niż czteroczynnikowy PCC.
antykoagulant, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, krwawienie klinicznie istotne, lek przeciwarytmiczny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków niezwiązane z wadą zastawkową, profilaktyka udaru mózgu, stan zakrzepowo-zatorowy, substancja przeciwzakrzepowa, trombina, układ krzepnięcia, zaburzenie czynności nerek, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zatorowość systemowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Daroxomb 150 mg
Dabigatran eteksylan w postaci kapsułek twardych Daroxomb (150 mg) jest wskazany dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 8 lat zdolnych do połykania kapsułek. Dawkowanie u dorosłych zależy od wskazania: w prewencji udarów u pacjentów z NVAF zalecana dawka standardowa to 300 mg (150 mg dwa razy dziennie), z możliwością zmniejszenia do 220 mg u osób ≥80 lat, przy jednoczesnym stosowaniu werapamilu lub u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień. W leczeniu i prewencji nawrotów ZŻG i ZP dawka standardowa to również 300 mg po co najmniej 5-dniowej terapii pozajelitowej, z możliwością indywidualnego zmniejszenia do 220 mg. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena czynności nerek (CrCL), szczególnie u osób >75 lat, z zaleceniem monitorowania co najmniej raz w roku u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami nerek (CrCL 30-50 mL/min). Dabigatran jest przeciwwskazany u pacjentów z CrCL <30 mL/min. Dawkowanie u dzieci i młodzieży jest dostosowane do masy ciała i wieku, z dawkami od 150 mg do 600 mg na dobę, a stosowanie wymaga wcześniejszej terapii pozajelitowej i oceny eGFR (przeciwwskazanie przy eGFR <50 mL/min/1,73 m²).
ablacja cewnikowa, antagonista witaminy K, dabigatran eteksylat, hemostaza, implantacja stentu, inhibitor P-glikoproteiny, INR, kapsułka twarda, kardiowersja, klirens kreatyniny, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, migotanie przedsionków, niedokrwistość, NVAF, powikłania zakrzepowo-zatorowe, prewencja nawrotów ZŻG, prewencja udaru, przesączanie kłębuszkowe, przezskórna interwencja wieńcowa, refluks żołądkowo-przełykowy, werapamil, wzór Cockcrofta-Gaulta, wzór Schwartza, zaburzenia czynności nerek, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie żołądka, zatorowość systemowa, ŻChZZ, ZŻG i ZP - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Apixaban Orion 2,5 mg
Apixaban Orion w dawce 2,5 mg jest doustnym lekiem przeciwzakrzepowym stosowanym u dorosłych pacjentów w trzech głównych wskazaniach: profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowych zabiegach protezoplastyki stawu biodrowego lub kolanowego, zapobieganiu udarom mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) z dodatkowymi czynnikami ryzyka (np. wiek ≥ 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, przebyty udar lub TIA, niewydolność serca klasa NYHA ≥ II), oraz leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Terapia powinna być dostosowana do indywidualnego ryzyka krwawienia i korzyści, z uwzględnieniem specyficznych warunków klinicznych, takich jak funkcja nerek i wątroby oraz stabilność hemodynamiczna pacjenta. W profilaktyce pooperacyjnej dawkę rozpoczyna się zwykle 12-24 godziny po zabiegu, natomiast w leczeniu ZŻG i ZP stosuje się początkowo wyższe dawki, a następnie 2,5 mg dwa razy na dobę w terapii podtrzymującej.
apiksaban, cukrzyca, krwawienie, lek przeciwzakrzepowy, mechaniczna proteza zastawki serca, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niezastawkowe migotanie przedsionków, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, przemijający napad niedokrwienny, udar mózgu, udar niedokrwienny mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Apiksaban – Wskazania do stosowania
Apiksaban jest doustnym antykoagulantem niebędącym antagonistą witaminy K (NOAC), działającym poprzez bezpośrednie hamowanie czynnika Xa. W praktyce klinicznej znajduje zastosowanie przede wszystkim w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej protezoplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, gdzie zmniejsza ryzyko zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej. Ponadto, apiksaban jest wskazany w zapobieganiu udarom mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka, taki jak wiek ≥ 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, przebyty udar lub TIA, czy niewydolność serca klasy NYHA ≥ II. W leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) apiksaban stanowi skuteczną alternatywę dla antagonistów witaminy K, oferując wygodę stosowania bez konieczności monitorowania parametrów krzepnięcia.
antagonista witaminy K, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, doustny antykoagulant NOAC, działanie przeciwzakrzepowe, hamowanie czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, leczenie przeciwzakrzepowe, niestabilność hemodynamiczna, niezastawkowe migotanie przedsionków, profilaktyka udaru, profilaktyka ŻChZZ, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, przemijający napad niedokrwienny, tabletka powlekana, udar niedokrwienny mózgu, uszko lewego przedsionka, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Roxan 20 mg
Rywaroksaban jest bezpośrednim, wysoce wybiórczym inhibitorem czynnika Xa, stosowanym doustnie w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy oraz zatorowości. Jego działanie polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów, bez bezpośredniego wpływu na trombinę czy płytki krwi. Farmakodynamicznie rywaroksaban wydłuża czas protrombinowy (PT) w sposób zależny od dawki, z korelacją r=0,98 przy użyciu odczynnika Neoplastin, jednak wyniki PT należy podawać w sekundach, nie w INR. Przykładowo, u pacjentów z zakrzepicą żył głębokich i zatorowością płucną, PT w 5/95 percentylach wynosi 17-32 s dla dawki 15 mg 2x/dobę (maksymalny efekt) oraz 15-30 s dla dawki 20 mg 1x/dobę. W migotaniu przedsionków wartości PT wahają się od 14 do 40 s (20 mg 1x/dobę, maksymalny efekt). Rywaroksaban wydłuża również APTT i HepTest, jednak nie są one rekomendowane do monitorowania terapii. W razie potrzeby stężenie leku można oznaczyć testem anty-Xa.
amiodaron, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, endogenne wytwarzanie trombiny, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, klirens kreatyniny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków niezwiązane z wadą zastawkową, ośrodkowy układ nerwowy, profilaktyka udaru, rywaroksaban, test HepTest, trójczynnikowy PCC, udar mózgu, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zatorowość systemowa - Leksykon substancji czynnych
Apiksaban – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Apiksaban, jako lek przeciwzakrzepowy działający poprzez selektywną inhibicję czynnika Xa, wymaga szczególnej ostrożności w monitorowaniu pacjentów ze względu na ryzyko krwawień, zwłaszcza w stanach predysponujących do tego powikłania. W przypadku ciężkiego krwawienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Choć rutynowa kontrola ekspozycji na lek nie jest wymagana, kalibrowany test anty-Xa może być pomocny w sytuacjach klinicznych takich jak przedawkowanie czy pilne zabiegi chirurgiczne. Dostępność antidotum przeciwko apiksabanowi jest istotna w nagłych przypadkach krwawienia. Jednoczesne stosowanie apiksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi jest przeciwwskazane, a szczególną ostrożność należy zachować przy kojarzeniu z lekami przeciwpłytkowymi, SSRI/SNRI oraz NLPZ, w tym ASA, ze względu na istotne zwiększenie ryzyka krwawienia (np. wzrost ryzyka poważnego krwawienia z 1,8% do 3,4% rocznie przy stosowaniu ASA u pacjentów z migotaniem przedsionków). U pacjentów po PCI i OZW stosowanie apiksabanu z ASA zwiększa ryzyko dużego krwawienia według kryteriów ISTH z 16,4% do 33,1% rocznie.
ablacja cewnikowa, antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, aPTT, ASA, azolowy lek przeciwgrzybiczny, czas protrombinowy, czynnik Xa, doustny antykoagulant, embolektomia płucna, hemostaza, heparyna niefrakcjonowana, induktor CYP3A4, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor proteazy HIV, krwiak nadtwardówkowy, krwiak podpajęczynówkowy, leczenie trombolityczne, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nietolerancja galaktozy, niezastawkowe migotanie przedsionków, NLPZ, ostry zespół wieńcowy, produkt trombolityczny, proteza zastawki serca, przeciwciała antykardiolipinowe, przeciwciała przeciwko β2-glikoproteinie I, przezskórna interwencja wieńcowa, ryzyko krwawienia, SNRI, SSRI, terapia przeciwpłytkowa, test anty-Xa, udar niedokrwienny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, zespół antyfosfolipidowy, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dabigatran Etexilate Adamed 150 mg
Dabigatran eteksylan w dawce standardowej 300 mg (2×150 mg/dobę) jest wskazany u dorosłych i dzieci powyżej 8 lat do prewencji udarów i zatorowości systemowej w migotaniu przedsionków niezastawkowym (NVAF), leczenia oraz prewencji nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Terapia w leczeniu ZŻG i ZP powinna być poprzedzona co najmniej 5-dniowym podawaniem pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych. Dawka może być zmniejszona dobowo do 220 mg (2×110 mg) u pacjentów ≥ 80 lat oraz u osób stosujących jednocześnie werapamil, a także rozważana u pacjentów 75-80 lat, z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min) lub z chorobami zapalnymi błony śluzowej przewodu pokarmowego. Monitorowanie czynności nerek (klirens kreatyniny) jest obligatoryjne przed rozpoczęciem i okresowo podczas terapii, szczególnie u osób starszych i z zaburzeniami nerkowymi.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, dabigatran eteksylan, hipowolemia, klirens kreatyniny, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, niefrakcjonowana heparyna, niestrawność, niezastawkowe migotanie przedsionków, objawy ze strony układu pokarmowego, odwodnienie, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, refluks żołądkowo-przełykowy, udar związany z migotaniem przedsionków, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zatorowość płucna, zatorowość systemowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Axipio 5 mg
Apiksaban (lek AXIPIO) w dawce 5 mg podawany jest doustnie dwa razy na dobę w leczeniu niezastawkowego migotania przedsionków (NVAF) oraz w terapii zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). W NVAF dawka powinna zostać zmniejszona do 2,5 mg dwa razy na dobę u pacjentów spełniających co najmniej dwa z kryteriów: wiek ≥ 80 lat, masa ciała ≤ 60 kg lub stężenie kreatyniny ≥ 1,5 mg/dL (133 µmol/L). W leczeniu ostrej ZŻG i ZP stosuje się dawkę nasycającą 10 mg dwa razy na dobę przez 7 dni, następnie 5 mg dwa razy na dobę. W profilaktyce nawrotowej ZŻG i ZP po 6-miesięcznej terapii dawka wynosi 2,5 mg dwa razy na dobę. Dawkowanie należy indywidualizować, uwzględniając ryzyko krwawienia. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć lek niezwłocznie i kontynuować terapię zgodnie z harmonogramem. Zmiana terapii między apiksabanem a antagonistami witaminy K wymaga monitorowania INR i odpowiedniego przejścia, aby uniknąć ryzyka krwawienia lub niedostatecznej antykoagulacji.
ablacja cewnikowa, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antagonista witaminy K, apiksaban, dawka nasycająca, echokardiografia przezprzełykowa, enzymy wątrobowe, kardiowersja, klirens kreatyniny, koagulopatia, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, niezastawkowe migotanie przedsionków, ostry zespół wieńcowy, przezskórna interwencja wieńcowa, skala Child-Pugh, skrzeplina w lewym przedsionku, stężenie kreatyniny, tomografia komputerowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, zgłębnik nosowo-żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Apixaban Aurovitas 2,5 mg
Apixaban Aurovitas w dawce 2,5 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych po planowej endoprotezoplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, profilaktyki udarów mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka (np. przebyty udar lub TIA, wiek ≥ 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, niewydolność serca NYHA ≥ II), a także w leczeniu i zapobieganiu nawrotom zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP). Szczególną uwagę należy zwrócić na hemodynamiczną stabilność pacjentów z ZP, co może wymagać modyfikacji terapii. Tabletki mają jasnożółty kolor, są okrągłe, o rozmiarze około 6,2 mm, zawierają 2,5 mg apiksabanu oraz 51,64 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
apiksaban, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niezastawkowe migotanie przedsionków, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przemijający napad niedokrwienny, udar mózgu, wymiana stawu biodrowego, wymiana stawu kolanowego, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa