krwotok pozaotrzewnowy

Krwotok pozaotrzewnowy to gromadzenie się krwi w przestrzeni pozaotrzewnowej, czyli anatomicznym obszarze zlokalizowanym za otrzewną pokrywającą narządy jamy brzusznej. To stan nagły, często związany z urazami lub patologiami naczyniowymi, wymagający szybkiej diagnostyki i interwencji.

Najczęstszymi przyczynami krwotoku pozaotrzewnowego są urazy tępe jamy brzusznej i miednicy, złamania kości miednicy, uszkodzenia dużych naczyń (aorty brzusznej, tętnic biodrowych, żyły głównej dolnej), urazy nerek, a także jatrogenne komplikacje po zabiegach diagnostycznych lub terapeutycznych. Rzadziej występuje spontaniczny krwotok pozaotrzewnowy, związany z zaburzeniami krzepnięcia, chorobami nowotworowymi czy pęknięciem tętniaka.

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe, przede wszystkim tomografię komputerową z kontrastem, która pozwala na ocenę rozległości krwawienia i lokalizację źródła. Ultrasonografia może być przydatna jako badanie wstępne, szczególnie w protokole FAST u pacjentów urazowych, jednak ma ograniczoną czułość w wykrywaniu krwi w przestrzeni pozaotrzewnowej.

Leczenie zależy od przyczyny, nasilenia krwawienia i stanu hemodynamicznego pacjenta. W przypadkach stabilnych może być prowadzone zachowawczo, z monitorowaniem parametrów życiowych i kontrolnymi badaniami obrazowymi. Przy niestabilności hemodynamicznej konieczna jest interwencja – embolizacja naczyń metodami radiologii interwencyjnej lub zabieg operacyjny. Postępowanie obejmuje również odpowiednią resuscytację płynową, przetaczanie preparatów krwiopochodnych oraz korekcję zaburzeń krzepnięcia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl