skala Richmond Agitation-Sedation
Skala Richmond Agitation-Sedation (RASS) to walidowane narzędzie kliniczne służące do oceny poziomu sedacji i pobudzenia u pacjentów, szczególnie w warunkach intensywnej terapii. Skala umożliwia precyzyjne określenie stanu świadomości pacjenta w 10-stopniowej skali, od głębokiej sedacji (-5) do silnego pobudzenia (+4).
RASS została zaprojektowana jako prosta i łatwa w użyciu metoda oceny, która może być przeprowadzona w ciągu kilkudziesięciu sekund. Ocena rozpoczyna się od obserwacji pacjenta, następnie werbalnej stymulacji przy braku reakcji, a w przypadku dalszego braku odpowiedzi – stymulacji fizycznej. Dzięki temu skala pozwala na monitorowanie zmian stanu świadomości pacjenta w czasie oraz dostosowanie dawkowania leków sedatywnych.
W praktyce klinicznej RASS jest powszechnie stosowana w protokołach sedacji, w ocenie majaczenia oraz jako element kompleksowej oceny pacjentów wentylowanych mechanicznie. Jej wartość w codziennej praktyce wynika z dobrej korelacji z innymi skalami oceny sedacji, wysokiej zgodności między oceniającymi oraz możliwości szybkiego przeprowadzenia badania bez specjalistycznego sprzętu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexmedetomidine Altan 4 mcg/ml
Lek Dexmedetomidine Altan to roztwór do infuzji o stężeniu 4 µg/ml, zawierający chlorowodorek deksmedetomidyny, przeznaczony do sedacji dorosłych pacjentów hospitalizowanych na Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej (OIOM). Preparat charakteryzuje się pH 3,5-5,5 oraz osmolalnością 285-315 mOsmol/kg, a jego podstawowym wskazaniem jest sedacja na poziomie od 0 do -3 w skali Richmond Agitation-Sedation Scale (RASS), co odpowiada sedacji umiarkowanej z możliwością wybudzenia pacjenta przez stymulację werbalną. Taka sedacja umożliwia utrzymanie komfortu pacjenta przy jednoczesnej ocenie stanu świadomości i współpracy z personelem medycznym.
chlorowodorek deksmedetomidyny, deksmedetomidyna, oddział intensywnej opieki medycznej, pacjent niezaintubowany, parametry fizykochemiczne, roztwór do infuzji, sedacja proceduralna, sedacja umiarkowana, sedacja z zachowaniem świadomości, skala Richmond Agitation-Sedation, zaburzenia gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexmedetomidine Kabi 100 mcg/ml
Dexmedetomidine Kabi to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 100 mikrogramów/ml, stosowany głównie w sedacji dorosłych pacjentów na Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej (OIOM) oraz w sedacji proceduralnej pacjentów niezaintubowanych. W intensywnej terapii lek umożliwia utrzymanie sedacji na poziomie od 0 do -3 w skali Richmond Agitation-Sedation Scale (RASS), co pozwala na zachowanie reakcji na polecenia głosowe i kontakt werbalny, istotny dla monitorowania stanu neurologicznego. Preparat dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 2 ml (200 mikrogramów), 4 ml (400 mikrogramów) oraz 10 ml (1000 mikrogramów), a przed podaniem wymaga rozcieńczenia do stężenia 4 lub 8 mikrogramów/ml.
deksmedetomidyna, drogi oddechowe, endoskopia przewodu pokarmowego, funkcje życiowe, infuzja dożylna, intensywna terapia, intubacja, koncentrat do sporządzania roztworu, monitorowanie stanu neurologicznego, ocena neurologiczna, OIOM, procedura endoskopowa, sedacja dorosłych pacjentów, sedacja niezaintubowanych pacjentów, sedacja proceduralna, sedacja z zachowaniem świadomości, skala Richmond Agitation-Sedation - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexmedetomidine Kabi 100 mcg/ml
Dexmedetomidine Kabi, chlorowodorek deksmedetomidyny w stężeniu 100 µg/ml, jest wskazany do sedacji pacjentów na OIOM oraz do sedacji proceduralnej z zachowaniem świadomości. W sedacji OIOM dawka początkowa wynosi 0,7 µg/kg mc./godz., z możliwością dostosowania w zakresie 0,2-1,4 µg/kg mc./godz., przy maksymalnej dawce 1,4 µg/kg mc./godz. Nie zaleca się stosowania dawki nasycającej w tej grupie pacjentów ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Sedacja proceduralna wymaga infuzji nasycającej 1,0 µg/kg mc. przez 10 minut (lub 0,5 µg/kg mc. dla mniej inwazyjnych zabiegów), a następnie infuzji podtrzymującej rozpoczynającej się od 0,6-0,7 µg/kg mc./godz., dostosowywanej w zakresie 0,2-1,0 µg/kg mc./godz. Lek podaje się wyłącznie w warunkach szpitalnych przez wykwalifikowany personel, z ciągłym monitorowaniem parametrów życiowych i saturacji tlenem.
bezdech, bradykardia, chlorowodorek deksmedetomidyny, depresja oddechowa, desaturacja krwi tlenem, duszność, farmakokinetyczny okres półtrwania, infuzja nasycająca, infuzja podtrzymująca, koncentrat do sporządzania roztworu, midazolam, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, oddział intensywnej opieki medycznej, opieka anestezjologiczna, propofol, pulsoksymetria, sedacja proceduralna, sedacja z zachowaniem świadomości, skala Richmond Agitation-Sedation, wysycenie krwi tlenem, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexmedetomidine Kalceks 100 mcg/ml
Deksmedetomidyna Kalceks jest wskazana do sedacji pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM) z poziomem sedacji nie głębszym niż pobudzenie w reakcji na głos (RASS 0 do -3). U pacjentów zaintubowanych i znieczulonych dawka początkowa wynosi 0,7 μg/kg m.c./h, z możliwością dostosowania w zakresie 0,2-1,4 μg/kg m.c./h, przy czym maksymalna dawka nie powinna przekraczać 1,4 μg/kg m.c./h. Nie zaleca się stosowania dawki nasycającej w sedacji OIOM ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Stabilny poziom sedacji może być osiągnięty do 1 godziny od dostosowania dawki. U pacjentów osłabionych wskazane jest rozważenie mniejszej dawki początkowej. Stosowanie leku powyżej 14 dni wymaga regularnej oceny klinicznej. Deksmedetomidyna jest metabolizowana w wątrobie, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność i ewentualne zmniejszenie dawki podtrzymującej. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u osób w podeszłym wieku, choć u tych ostatnich istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia.
bezdech, bradykardia, chlorowodorek deksmedetomidyny, deksmedetomidyna, depresja oddechowa, desaturacja krwi tlenem, duszność, farmakokinetyczny okres półtrwania, faza dystrybucji, infuzja dożylna, infuzja nasycająca, infuzja podtrzymująca, intubacja pacjenta, lek przeciwbólowy, lek sedatywny, midazolam, nadciśnienie, niedociśnienie, niedrożność dróg oddechowych, opioid, propofol, pulsoksymetria, sedacja proceduralna, skala Richmond Agitation-Sedation, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexmedetomidine Altan 100 mcg/ml
Dexmedetomidine Altan to koncentrat do infuzji zawierający 100 μg/ml deksmedetomidyny, stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych przez wykwalifikowany personel. W sedacji pacjentów na OIOM dawka początkowa wynosi 0,7 μg/kg mc./godz., z możliwością dostosowania w zakresie 0,2-1,4 μg/kg mc./godz., bez stosowania dawki nasycającej. Maksymalna dawka to 1,4 μg/kg mc./godz., a stabilizacja sedacji może trwać do godziny. W sedacji proceduralnej stosuje się dwufazowy schemat: dawkę nasycającą 1,0 μg/kg mc. przez 10 minut (lub 0,5 μg/kg mc. przy mniej inwazyjnych zabiegach, np. okulistycznych) oraz dawkę podtrzymującą 0,6-0,7 μg/kg mc./godz., z możliwością dostosowania do 1,0 μg/kg mc./godz. W przypadku bolesnych procedur zaleca się dodatkowe leki przeciwbólowe lub sedatywne. Preparat należy podawać wyłącznie w formie rozcieńczonej infuzji dożylnej (4 lub 8 μg/ml), bez bolusów.
analgezja miejscowa, bezdech, bradykardia, dawka wysycająca, deksmedetomidyna, depresja oddechowa, desaturacja krwi, faza dystrybucji, infuzja dożylna, infuzja nasycająca, infuzja podtrzymująca, intubacja pacjenta, lek przeciwbólowy, midazolam, monitorowanie funkcji życiowych, niedrożność dróg oddechowych, okres półtrwania leku, opieka anestezjologiczna, poziom sedacji, pulsoksymetria, roztwór do infuzji, sedacja proceduralna, sedacja w OIOM, sedacja z zachowaniem świadomości, skala Richmond Agitation-Sedation, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Deksmedetomidyna – Dawkowanie i sposób podawania
Deksmedetomidyna jest silnym lekiem sedatywnym stosowanym wyłącznie w warunkach szpitalnych przez wykwalifikowany personel, głównie w dwóch wskazaniach: sedacji dorosłych pacjentów na OIOM z poziomem sedacji od 0 do -3 w skali RASS oraz sedacji proceduralnej z zachowaniem świadomości. W OIOM dawka początkowa wynosi 0,7 μg/kg mc./godz., z możliwością dostosowania w zakresie 0,2-1,4 μg/kg mc./godz., bez stosowania dawki nasycającej ze względu na ryzyko działań niepożądanych. W sedacji proceduralnej stosuje się dawkę nasycającą 1,0 μg/kg mc. przez 10 minut (lub 0,5 μg/kg mc. dla mniej inwazyjnych procedur), a następnie infuzję podtrzymującą 0,6-0,7 μg/kg mc./godz., dostosowywaną w zakresie 0,2-1,0 μg/kg mc./godz. Maksymalna dawka wynosi odpowiednio 1,4 μg/kg mc./godz. dla OIOM i 1,0 μg/kg mc./godz. dla sedacji proceduralnej. Deksmedetomidyna wymaga podawania w formie rozcieńczonej infuzji dożylnej, nie wolno jej podawać w bolusie, a czas stosowania nie powinien przekraczać 14 dni bez regularnej oceny klinicznej.
bezdech, bolus, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, dawka dożylna, dawka nasycająca, deksmedetomidyna, depresja oddechowa, desaturacja krwi, infuzja dożylna, infuzja nasycająca, infuzja podtrzymująca, koncentrat leku, oddział intensywnej opieki medycznej, okres półtrwania, pulsoksymetria, sedacja proceduralna, sedacja w OIOM, skala Richmond Agitation-Sedation, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znieczulenie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Deksmedetomidyna – Wskazania do stosowania
Deksmedetomidyna, dostępna w formie koncentratu 100 µg/ml do sporządzania roztworów infuzyjnych o stężeniach 4 µg/ml lub 8 µg/ml oraz jako gotowy roztwór 4 µg/ml, jest wskazana do sedacji dorosłych pacjentów na Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej (OIOM). Lek umożliwia osiągnięcie sedacji na poziomie od 0 do -3 w skali Richmond Agitation-Sedation Scale (RASS), co odpowiada stanowi od spokojnego i czujnego do umiarkowanej sedacji z reakcją na bodziec głosowy. Deksmedetomidyna jest szczególnie zalecana u pacjentów wymagających zachowania możliwości oceny neurologicznej, utrzymania kontaktu oraz funkcji oddechowych, a także u tych z pobudzeniem psychoruchowym, gdzie konieczne jest uspokojenie bez głębokiej sedacji. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w sedacji proceduralnej u pacjentów niezaintubowanych podczas różnorodnych procedur diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych, gdzie wymagana jest współpraca i świadomość pacjenta.
badanie endoskopowe, biopsja, bronchoskopia, deksmedetomidyna, depresja oddechowa, ekstubacja, gastroskopia, intubacja dotchawicza, kolonoskopia, koncentrat do sporządzania roztworu, lek sedacyjny, ocena neurologiczna, oddział intensywnej opieki medycznej, pobudzenie psychoruchowe, procedura diagnostyczna, rezonans magnetyczny, sedacja niezaintubowanych pacjentów, sedacja proceduralna, skala Richmond Agitation-Sedation, stan krytyczny, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexmedetomidine EVER Pharma
Dexmedetomidine EVER Pharma jest wskazany do sedacji dorosłych pacjentów na Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej (OIOM) oraz do sedacji proceduralnej niezaintubowanych pacjentów podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych. Sedacja na OIOM powinna być utrzymywana na poziomie od 0 do -3 w skali Richmond Agitation-Sedation Scale (RASS), co odpowiada sedacji niegłębszej niż pobudzenie w reakcji na głos. Lek dostępny jest jako jałowy koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający 100 µg deksmedetomidyny na 1 ml, w ampułkach i fiolkach o pojemnościach 2 ml (200 µg), 4 ml (400 µg) oraz 10 ml (1000 µg). Przed podaniem koncentrat należy rozcieńczyć do stężenia 4 µg/ml lub 8 µg/ml, w zależności od potrzeb klinicznych. Produkt zawiera minimalną ilość sodu (<1 mmol/ml), co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie.
choroby współistniejące, deksmedetomidyny chlorowodorek, depresja układu oddechowego, intubacja pacjenta, koncentrat do roztworu do infuzji, monitorowanie parametrów życiowych, oddział intensywnej opieki medycznej, poziom sedacji, sedacja dorosłych pacjentów, sedacja niezaintubowanych pacjentów, sedacja proceduralna, sedacja z zachowaniem świadomości, skala Richmond Agitation-Sedation, stan neurologiczny, układ sercowo-naczyniowy