Dawkowanie w sedacji dorosłych pacjentów w Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej

Dexmedetomidine Kalceks przeznaczony jest do sedacji pacjentów w OIOM wymagających poziomu sedacji nie głębszego niż pobudzenie w reakcji na głos (poziom od 0 do -3 w skali Richmond Agitation-Sedation Scale (RASS)). Lek może być podawany wyłącznie w warunkach szpitalnych przez personel medyczny wyspecjalizowany w leczeniu pacjentów wymagających intensywnej opieki¹.

Dawkowanie początkowe i dostosowywanie dawki

U pacjentów już zaintubowanych i znieczulonych należy rozpocząć stosowanie deksmedetomidyny od początkowej dawki dożylnej 0,7 mikrogramów/kg m.c./h. Dawkę można stopniowo dostosowywać w zakresie od 0,2 do 1,4 mikrogramów/kg m.c./h w zależności od reakcji pacjenta, aby osiągnąć pożądany poziom sedacji. U pacjentów osłabionych zaleca się rozważenie mniejszej dawki początkowej. Należy pamiętać, że deksmedetomidyna jest bardzo silnym lekiem, a szybkość infuzji podawana jest w dawce na godzinę².

Po dostosowaniu dawki, uzyskanie stabilnego poziomu sedacji może trwać nawet godzinę³.

Dawka maksymalna

Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 1,4 mikrogramów/kg m.c./h. Pacjentom, u których nie udało się uzyskać odpowiedniego poziomu sedacji po zastosowaniu maksymalnej dawki deksmedetomidyny, należy podać inny środek do sedacji. Nie zaleca się stosowania dawki wysycającej deksmedetomidyny do sedacji w OIOM, ponieważ wiąże się to ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych. W razie potrzeby można podać propofol lub midazolam do czasu, aż deksmedetomidyna zacznie działać⁴.

Okres stosowania

Nie ma doświadczenia w stosowaniu deksmedetomidyny przez okres dłuższy niż 14 dni. Stosowanie produktu Dexmedetomidine Kalceks przez dłuższy okres wymaga regularnych ponownych ocen klinicznych⁵.

Dawkowanie w sedacji proceduralnej

Dexmedetomidine Kalceks może być stosowany do sedacji niezaintubowanych pacjentów przed i/lub podczas procedur diagnostycznych lub zabiegów chirurgicznych wymagających sedacji (sedacja proceduralna/z zachowaniem świadomości). Lek może być podawany wyłącznie przez personel medyczny przeszkolony w opiece anestezjologicznej nad pacjentami w sali operacyjnej lub podczas procedur diagnostycznych⁶.

Monitorowanie pacjenta podczas sedacji proceduralnej

Jeśli deksmedetomidyna jest podawana do wywołania sedacji z zachowaną świadomością, pacjent powinien być w sposób ciągły monitorowany przez osobę, która nie jest zaangażowana w procedurę diagnostyczną ani zabieg chirurgiczny. Pacjenta należy stale monitorować pod kątem wystąpienia wczesnych objawów niedociśnienia, nadciśnienia, bradykardii, depresji oddechowej, niedrożności dróg oddechowych, bezdechu, duszności i/lub desaturacji krwi tlenem⁷.

Tlen powinien być dostępny do natychmiastowego podania w razie wskazania. Należy monitorować wysycenie krwi tlenem za pomocą pulsoksymetrii⁸.

Dawkowanie początkowe i podtrzymujące w sedacji proceduralnej

Deksmedetomidyna jest podawana w infuzji nasycającej, a następnie w infuzji podtrzymującej. W zależności od zabiegu można równocześnie zastosować miejscowe znieczulenie lub analgezję dla osiągnięcia pożądanego efektu klinicznego. W przypadku bolesnych zabiegów lub gdy konieczne jest głębokie uspokojenie, zaleca się zastosowanie dodatkowego leku przeciwbólowego lub sedatywnego (np. opioidy, midazolam lub propofol)⁹.

Należy pamiętać, że farmakokinetyczny okres półtrwania deksmedetomidyny w fazie dystrybucji wynosi około 6 minut, co należy uwzględnić przy ocenie właściwego czasu dostosowania dawki w połączeniu z innymi podawanymi lekami¹⁰.

Rozpoczynanie sedacji proceduralnej

Zaleca się podanie w infuzji nasycającej dawki 1 mikrogram/kg m.c. przez 10 minut. W przypadku mniej inwazyjnych procedur, takich jak zabiegi okulistyczne, może wystarczyć dawka 0,5 mikrograma/kg m.c. przez 10 minut¹¹.

Podtrzymanie sedacji proceduralnej

Infuzję podtrzymującą rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 0,6-0,7 mikrograma/kg m.c./h i stopniowo dostosowuje do uzyskania wymaganego działania klinicznego, w zakresie dawek od 0,2 mikrograma/kg m.c./h do 1 mikrograma/kg m.c./h. Szybkość infuzji podtrzymującej należy dostosować do docelowego poziomu sedacji¹².

Dawkowanie u specjalnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku zazwyczaj nie jest konieczne dostosowanie dawki. Należy jednak mieć na uwadze, że ryzyko wystąpienia niedociśnienia jest zwiększone w tej grupie pacjentów, choć ograniczone dane dotyczące sedacji proceduralnej nie wskazują wyraźnej zależności od dawki¹³.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki¹⁴.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Deksmedetomidyna jest metabolizowana w wątrobie, dlatego należy stosować ją ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. W tej grupie pacjentów można rozważyć zastosowanie zmniejszonej dawki podtrzymującej¹⁵.

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność deksmedetomidyny u dzieci w wieku od 0 do 18 lat nie zostały ustalone. Obecnie dostępne dane nie pozwalają na sformułowanie zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej¹⁶.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Dexmedetomidine Kalceks należy podawać wyłącznie jako rozcieńczoną infuzję dożylną za pomocą zestawu do kontrolowanej infuzji¹⁷.

Koncentrat Dexmedetomidine Kalceks zawiera deksmedetomidyny chlorowodorek w ilości odpowiadającej 100 mikrogramom deksmedetomidyny w 1 ml. Stężenie gotowego roztworu po rozcieńczeniu powinno wynosić albo 4 mikrogramy/ml, albo 8 mikrogramów/ml¹⁸.

Schemat dawkowania produktu Dexmedetomidine Kalceks