zwężenie otworowe
Zwężenie otworowe (ang. valvular stenosis) to patologiczne zmniejszenie światła zastawki serca, które prowadzi do utrudnienia przepływu krwi przez tę zastawkę. Najczęściej dotyczy zastawki aortalnej (stenoza aortalna) lub mitralnej (stenoza mitralna), rzadziej zastawki płucnej lub trójdzielnej.
Etiologia zwężenia otworowego jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny wrodzone (np. dwupłatkowa zastawka aortalna), degeneracyjne (zwapnienia), reumatyczne (po gorączce reumatycznej), infekcyjne oraz wynikające z procesów autoimmunologicznych. Z wiekiem, szczególnie u osób po 65. roku życia, wzrasta częstość występowania zwężenia zastawki aortalnej spowodowanego zwapnieniami.
Objawy kliniczne zwężenia otworowego zależą od lokalizacji i stopnia zwężenia. Mogą obejmować duszność, zmniejszoną tolerancję wysiłku, bóle dławicowe, omdlenia oraz objawy niewydolności serca. W badaniu przedmiotowym charakterystyczne są szmery skurczowe lub rozkurczowe, zależnie od lokalizacji zwężenia.
Diagnostyka obejmuje badanie echokardiograficzne (przezklatkowe i przezprzełykowe), które pozwala na ocenę morfologii zastawki, stopnia zwężenia oraz gradientu ciśnień. W wybranych przypadkach wykonuje się cewnikowanie serca, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny.
Leczenie zwężenia otworowego zależy od stopnia zaawansowania choroby i objawów klinicznych. W przypadkach ciężkiego zwężenia metodą z wyboru jest leczenie zabiegowe: chirurgiczna wymiana zastawki, walwuloplastyka balonowa lub przezcewnikowa implantacja zastawki (TAVI). Leczenie farmakologiczne ma charakter wspomagający i objawowy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Spondyloza szyjna – Epidemiologia
Spondyloza szyjna jest powszechnym schorzeniem zwyrodnieniowym kręgosłupa szyjnego, którego częstość występowania wzrasta wraz z wiekiem – zmiany radiologiczne stwierdza się u 25% osób <40 r.ż., 50% >40 r.ż. oraz 85-90% >60 r.ż., choć większość pozostaje bezobjawowa. Objawowa spondyloza szyjna dotyczy około 13,76% populacji chińskiej, z wyższą częstością u kobiet (16,51%) niż mężczyzn (10,49%). Mielopatia spondylotyczna szyjna (CSM) jest najczęstszą nieurazową dysfunkcją rdzenia kręgowego u dorosłych, z roczną zapadalnością w Ameryce Północnej około 41/milion i chorobowością 605/milion. CSM najczęściej dotyczy mężczyzn (stosunek 3:1), średni wiek zachorowania to 64 lata, a najczęstszym poziomem ucisku jest C5-C6. Czynniki ryzyka obejmują wiek, predyspozycje genetyczne, obciążenia mechaniczne (np. noszenie ciężarów na głowie), a także styl życia (krótszy sen, praca umysłowa). Zwężenie kanału kręgowego poniżej 10 mm jest bezwzględnym kryterium ryzyka mielopatii, a zwężenie >30% może prowadzić do rozwoju CSM.
badanie fizykalne, badanie obrazowe, badanie radiologiczne, ból korzeniowy, dysfunkcja rdzenia kręgowego, dysfunkcja zwieraczy, kostnienie więzadła podłużnego tylnego, krążek międzykręgowy, lata życia skorygowane niepełnosprawnością, mielopatia, mielopatia spondylotyczna szyjna, niepełnosprawność, przepuklina, przewlekły ból szyi, radikulopatia, spondyloza szyjna, uraz rdzenia kręgowego, zwężenie kanału kręgowego, zwężenie otworowe, zwyrodnienie kręgosłupa szyjnego - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie kanału kręgowego – Diagnostyka i diagnoza
Zwężenie kanału kręgowego to patologia charakteryzująca się redukcją przestrzeni kanału kręgowego, prowadzącą do ucisku rdzenia kręgowego i korzeni nerwowych. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie medycznym, badaniu fizykalnym oraz badaniach obrazowych, z MRI jako złotym standardem. Wymiary diagnostyczne to poniżej 11 mm w odcinku szyjnym (norma 14 mm) i 12 mm lub mniej w odcinku lędźwiowym. MRI umożliwia ocenę stopnia zwężenia, ucisku na struktury nerwowe, stanu krążków międzykręgowych i więzadeł żółtych. CT i CT-mielografia stanowią alternatywę w przypadku przeciwwskazań do MRI lub niejednoznacznych wyników. Badania elektrofizjologiczne mają ograniczoną wartość diagnostyczną i nie są zalecane rutynowo, choć test chodu EMG może wspomagać ocenę neurogennego chromania przestankowego.
badanie przewodnictwa nerwowego, chromanie przestankowe, CT-mielografia, elektromiografia, korzeń nerwowy, kręgozmyk, neuropatia obwodowa, objaw Babińskiego, objaw neurologiczny, przepuklina krążka międzykręgowego, przestrzeń podpajęczynówkowa, radikulopatia, rezonans magnetyczny, środek kontrastowy, tomografia komputerowa, ucisk na rdzeń kręgowy, wskaźnik kostkowo-ramienny, zdjęcie rentgenowskie, zespół ogona końskiego, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, zwężenie kanału kręgowego, zwężenie otworowe