endoproteza
Endoproteza to sztuczny implant stosowany do zastąpienia uszkodzonego lub zużytego stawu lub części kości. Najczęściej stosowane są endoprotezy stawu biodrowego i kolanowego, choć mogą być też wykorzystywane w innych stawach, takich jak bark, staw skokowy czy stawy międzypaliczkowe.
Wskazania do wszczepienia endoprotezy obejmują przede wszystkim zaawansowaną chorobę zwyrodnieniową stawów, złamania, choroby reumatyczne, jałową martwicę kości oraz wady wrodzone. Zabieg alloplastyki (wszczepienia endoprotezy) znacząco poprawia jakość życia pacjentów, zmniejszając ból i przywracając funkcję stawu.
Endoprotezy dzielimy na całkowite (zastępujące wszystkie powierzchnie stawowe) i częściowe (wymieniające tylko jedną powierzchnię stawową). Ze względu na sposób mocowania wyróżniamy endoprotezy cementowe, bezcementowe i hybrydowe. Współczesne implanty są wykonywane z materiałów biokompatybilnych, takich jak stopy tytanu, ceramika i polietylen o wysokiej gęstości.
Mimo wysokiej skuteczności zabiegów alloplastyki, endoprotezoplastyka wiąże się z ryzykiem powikłań, takich jak infekcje okołoprotezowe, obluzowanie implantu, zwichnięcia czy złamania okołoprotezowe. Średni czas przeżycia nowoczesnych endoprotez wynosi 15-20 lat, po czym może być konieczna operacja rewizyjna.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Chondrosarcoma – Leczenie
Chirurgia stanowi podstawową metodę leczenia większości chondrosarcom, z celem całkowitego usunięcia guza i minimalizacji ryzyka nawrotu. Wybór techniki chirurgicznej zależy od lokalizacji, wielkości i stopnia złośliwości guza oraz stanu pacjenta. Standardowe metody obejmują resekcję en bloc z szerokim marginesem zdrowej tkanki, łyżeczkowanie z zastosowaniem cementu kostnego (polymethyl methacrylate) lub kriochirurgii dla małych, niskozłośliwych guzów kończyn, chirurgię oszczędzającą kończynę z rekonstrukcją oraz amputację w przypadku zaawansowanego nacieku na nerwy lub naczynia. Radioterapia, w tym konformalna terapia wiązką protonową i IMRT, jest stosowana w guzach trudnych do resekcji, zwłaszcza w obrębie podstawy czaszki i kręgosłupa, choć chondrosarcomy wykazują oporność na promieniowanie, wymagając wysokich dawek. Chemioterapia jest ograniczona do agresywnych podtypów, takich jak dedifferentiated i mesenchymal chondrosarcoma, z zastosowaniem schematów opartych na doksorubicynie, cisplatynie, ifosfamidzie i innych cytostatykach.
cement kostny, chirurgia oszczędzająca kończynę, chondrosarcoma, cisplatyna, cyklofosfamid, daktynomycyna, doksorubicyna, endoproteza, etopozyd, ifosfamid, inhibitor mTOR, inhibitory punktów kontrolnych, iwosidenib, konwencjonalny chondrosarcoma, kriochirurgia, krioterapia, łyżeczkowanie, mięsak Ewinga, mięsak kościopochodny, mutacja IDH1, pazopanib, przeciwciało monoklonalne, radioterapia stereotaktyczna, resekcja en bloc, terapia adjuwantowa, trabektedyna, winkrystyna