enzym transpeptydaza
Transpeptydaza to kluczowy enzym w syntezie ściany komórkowej bakterii, odpowiedzialny za tworzenie wiązań krzyżowych między łańcuchami peptydoglikanu. Jego aktywność polega na katalizowaniu reakcji, w której dochodzi do utworzenia wiązań peptydowych między sąsiadującymi łańcuchami peptydoglikanu, co zapewnia odpowiednią wytrzymałość i integralność ściany komórkowej.
Enzym ten jest głównym celem działania antybiotyków beta-laktamowych, takich jak penicyliny, cefalosporyny czy karbapenemy. Mechanizm działania tych antybiotyków polega na wiązaniu się z transpeptydazą, co uniemożliwia jej prawidłowe funkcjonowanie i prowadzi do zaburzenia syntezy ściany komórkowej, a w konsekwencji do śmierci komórki bakteryjnej.
W kontekście klinicznym, mutacje w genach kodujących transpeptydazy mogą prowadzić do rozwoju oporności bakterii na antybiotyki beta-laktamowe, co stanowi poważny problem terapeutyczny. Poznanie struktury i funkcji transpeptydaz ma istotne znaczenie dla rozwoju nowych strategii przeciwbakteryjnych i przezwyciężania mechanizmów oporności.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Cefepime, antybiotyk beta-laktamowy z grupy cefalosporyn IV generacji (kod ATC J01DE01), działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, blokując białka wiążące penicyliny (PBP) i enzymy transpeptydazy. Oporność na cefepim może wynikać z inaktywacji enzymatycznej (beta-laktamazy ESBL), modyfikacji miejsc docelowych (mutacje PBP), produkcji dodatkowych PBP (np. MRSA), obniżonej przepuszczalności błon komórkowych oraz aktywnego usuwania leku przez pompy wypływowe. Występuje oporność krzyżowa z innymi beta-laktamami, co ogranicza opcje terapeutyczne. Wrażliwość bakterii ocenia się metodą MIC, z wartościami granicznymi ustalonymi przez EUCAST, np. Enterobacteriaceae wrażliwe przy MIC ≤1 mg/l, oporne >4 mg/l, Pseudomonas spp. wrażliwe ≤8 mg/l, oporne >8 mg/l, a leczenie wysokimi dawkami cefepimu (2 g 3x/dobę) jest kluczowe dla skuteczności.
antybiotyk beta-laktamowy, Bacteroides fragilis, bakteria atypowa, beta-laktamaza, beta-laktamaza ESBL, białko wiążące penicylinę, cefalosporyna czwartej generacji, cefepim, Clostridium difficile, działanie bakteriobójcze, Enterobacteriaceae, enterokok, enzym transpeptydaza, Haemophilus influenzae, inaktywacja enzymatyczna, Klebsiella pneumoniae, Listeria monocytogenes, MIC, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, MRSA, mukowiscydoza, oporność bakteryjna, oporność krzyżowa, peptydoglikan, pneumokok, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, synteza ściany komórkowej bakterii, szczep oporny na metycylinę, szczep wytwarzający beta-laktamazy -
Leksykon leków
Debecylina zawiera benzylopenicylinę benzatynową lecytynowaną, antybiotyk β-laktamowy o przedłużonym działaniu, stosowany w formie proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, z dawką 1 200 000 j.m. na fiolkę. Mechanizm działania polega na hamowaniu transpeptydazy, co prowadzi do zaburzenia syntezy ściany komórkowej bakterii i ich lizy. Lek jest skuteczny wobec wielu patogenów, w tym paciorkowców (z wyjątkiem Enterococcus), pneumokoków, β-laktamazo-ujemnych szczepów gronkowców i Neisseria gonorrhoeae, a także Neisseria meningitidis, Corynebacterium diphtheriae, Bacillus anthracis, Clostridium spp., Actinomyces bovis, Listeria monocytogenes, Leptospira spp. oraz Treponema pallidum, który wykazuje szczególnie wysoką wrażliwość na ten antybiotyk.
antybiotyk β-laktamowy, benzylopenicylina benzatynowa lecytynowana, biosynteza ściany komórkowej bakterii, błonica, drobnoustrój wewnątrzkomórkowy, dwoinka rzeżączki, działanie bakteriobójcze, enzym transpeptydaza, gronkowiec, kiła, krętek blady, lek przeciwbakteryjny, leptospiroza, listerioza, liza bakterii, oporność drobnoustrojów, paciorkowiec, penicylina benzylowa, penicylina wrażliwa na β-laktamazy, penicylinaza, pneumokok, spektrum przeciwbakteryjne, wąglik, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zawiesina do wstrzykiwań, β-laktamaza
