podciśnienie ortostatyczne
Podciśnienie ortostatyczne (hipotensja ortostatyczna) to nagły spadek ciśnienia tętniczego krwi występujący podczas zmiany pozycji ciała z leżącej na stojącą. Zgodnie z definicją to obniżenie ciśnienia skurczowego o co najmniej 20 mmHg lub ciśnienia rozkurczowego o co najmniej 10 mmHg w ciągu 3 minut po pionizacji.
Mechanizm powstawania podciśnienia ortostatycznego wiąże się z zaburzeniami adaptacyjnymi układu sercowo-naczyniowego. W warunkach prawidłowych pionizacja powoduje przemieszczenie około 500-700 ml krwi do naczyń pojemnościowych kończyn dolnych i jamy brzusznej, co jest kompensowane przez skurcz naczyń obwodowych i zwiększenie częstości akcji serca. U pacjentów z hipotensją ortostatyczną te mechanizmy kompensacyjne są niewystarczające.
Najczęstszymi objawami podciśnienia ortostatycznego są zawroty głowy, zaburzenia widzenia, ogólne osłabienie, a w skrajnych przypadkach utrata przytomności. Objawy te wynikają z chwilowego niedokrwienia mózgu i ustępują po przyjęciu pozycji leżącej. Podciśnienie ortostatyczne może być objawem pierwotnym lub wtórnym do innych schorzeń, w tym neuropatii autonomicznej, odwodnienia, niewydolności nadnerczy, czy działania niektórych leków (np. przeciwnadciśnieniowych, przeciwdepresyjnych).
Diagnostyka hipotensji ortostatycznej obejmuje próbę ortostatyczną z pomiarem ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca w pozycji leżącej oraz po 1, 3 i 5 minutach od pionizacji. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje modyfikację stylu życia (powolna zmiana pozycji, zwiększenie podaży soli i płynów), odstawienie leków mogących nasilać objawy oraz w cięższych przypadkach farmakoterapię (midodryna, fludrokortyzon).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Eslibon 600 mg
Octan eslikarbazepiny, substancja czynna leku Eslibon, wykazuje profil działań niepożądanych obserwowanych u 51% pacjentów z napadami częściowymi (n=2434), głównie o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, z typowym występowaniem na początku terapii. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, senność, ból głowy i nudności, występujące u mniej niż 3% pacjentów. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiponatremii, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, wydłużenie odstępu PR z możliwością bloku przedsionkowo-komorowego, a także potencjalne ciężkie reakcje, takie jak zahamowanie czynności szpiku, reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona i toczeń rumieniowaty układowy. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń metabolizmu kostnego, w tym osteopenii i osteoporozy.
alergiczne zapalenie skóry, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, hiponatremia, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, leukopenia, małopłytkowość, napad częściowy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, objaw neurologiczny, octan eslikarbazepiny, osteopenia, osteoporoza, podciśnienie ortostatyczne, podwójne widzenie, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, toczeń rumieniowaty układowy, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół Stevensa-Johnsona