mutacja aktywująca EGFR
Mutacja aktywująca EGFR (receptora naskórkowego czynnika wzrostu) to zmiana genetyczna prowadząca do konstytutywnej (stałej) aktywacji ścieżki sygnałowej EGFR, niezależnie od obecności ligandu. Najczęstsze mutacje aktywujące występują w eksonach 18-21 genu EGFR i obejmują delecje w eksonie 19 oraz substytucję punktową L858R w eksonie 21.
Mutacje aktywujące EGFR mają szczególne znaczenie w niedrobnokomórkowym raku płuca (NDRP), gdzie występują u około 10-15% pacjentów rasy kaukaskiej i 40-50% pacjentów pochodzenia azjatyckiego. Częściej są obserwowane u kobiet, osób niepalących oraz w podtypie histologicznym gruczolakoraka.
Identyfikacja mutacji aktywujących EGFR ma kluczowe znaczenie kliniczne, ponieważ pacjenci z tymi mutacjami wykazują dobrą odpowiedź na leczenie inhibitorami kinazy tyrozynowej EGFR (EGFR-TKI), takimi jak erlotynib, gefitynib, afatynib czy osimertynib. Terapie celowane znacząco poprawiają przeżycie wolne od progresji choroby w porównaniu do standardowej chemioterapii.
Diagnostyka mutacji EGFR jest obecnie standardem postępowania u pacjentów z zaawansowanym NDRP o histologii niepłaskonabłonkowej. Metody wykrywania obejmują techniki oparte na PCR, sekwencjonowanie nowej generacji (NGS) oraz płynną biopsję z analizą krążącego DNA nowotworowego (ctDNA).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Gefitinib – Właściwości farmakodynamiczne
Gefitynib jest selektywnym, małocząsteczkowym inhibitorem kinazy tyrozynowej receptora EGFR, stosowanym w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) z obecnością aktywujących mutacji w genie EGFR, takich jak delecje w egzonie 19 oraz mutacja L858R. W badaniu WJTOG3405 wykazano, że gefitynib znacząco wydłuża czas wolny od progresji (HR=0,489; 95% CI: 0,336-0,710) w porównaniu do chemioterapii dwulekowej. Skuteczność leku potwierdzono również w badaniu IFUM, gdzie odsetek odpowiedzi obiektywnych (ORR) u pacjentów z mutacją EGFR wyniósł 70%, a mediana przeżycia bez progresji (PFS) 9,7 miesiąca. Wykorzystanie testów molekularnych na materiale z guza oraz ctDNA pozwala na precyzyjną identyfikację mutacji, co jest kluczowe dla kwalifikacji do terapii. Mutacje oporności, takie jak T790M, występują u około 60% pacjentów po około roku leczenia i wymagają zastosowania inhibitorów skierowanych przeciwko tej mutacji.
apoptoza, czas wolny od progresji, czynnik angiogenezy, drobnokomórkowy rak płuca, gefitynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, jakość życia, krążące DNA nowotworowe, mechanizm oporności, mutacja aktywująca EGFR, mutacja EGFR, mutacja genu PIK3CA, mutacja L858R, mutacja T790M, naskórkowy czynnik wzrostu, niedrobnokomórkowy rak płuca, odsetek odpowiedzi obiektywnych, przeżycie całkowite, przeżycie wolne od progresji, rak gruczołowy, receptor EGFR, stadium zaawansowania nowotworu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gefitinib Synthon 250 mg
Gefitinib Synthon jest selektywnym, małocząsteczkowym inhibitorem kinazy tyrozynowej receptora EGFR, stosowanym w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) z obecnością aktywujących mutacji EGFR, takich jak delecje w egzonie 19 oraz mutacja L858R. W badaniu WJTOG3405 wykazano, że gefitynib znacząco wydłuża czas wolny od progresji (HR=0,489; 95% CI: 0,336-0,710) w porównaniu do chemioterapii dwulekowej. Oporność na leczenie rozwija się zwykle po około roku, najczęściej z powodu wtórnej mutacji T790M (około 60% przypadków), co wskazuje na konieczność stosowania inhibitorów ukierunkowanych na tę mutację w kolejnych liniach terapii. Diagnostyka mutacji EGFR może być prowadzona zarówno na materiale z guza, jak i w krążącym DNA nowotworowym (ctDNA), gdzie odsetek odpowiedzi obiektywnych (ORR) u pacjentów z mutacją wykrytą w obu materiałach wynosi 77% (95% CI: 66-86%), a u pacjentów z mutacją wykrytą tylko w guzie 60% (95% CI: 44-74%).
amplifikacja genu, angiogeneza, apoptoza, drobnokomórkowy rak płuca, gefitynib, gen PIK3CA, inhibitor kinazy proteinowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, krążące DNA nowotworowe, mutacja aktywująca EGFR, mutacja L858R, mutacja T790M, naskórkowy czynnik wzrostu, niedrobnokomórkowy rak płuca, odsetek odpowiedzi obiektywnych, proliferacja komórkowa, przerzuty nowotworowe, przeżycie całkowite, przeżycie wolne od progresji, związki platyny