farmakokinetyka budezonidu

Farmakokinetyka budezonidu obejmuje procesy, jakim ten glikokortykosteroid podlega w organizmie. Po podaniu wziewnym, budezonid wykazuje szybką absorpcję przez błonę śluzową płuc, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 30 minutach. Istotnym aspektem jest wysoki efekt pierwszego przejścia przez wątrobę (około 90%), co znacząco ogranicza biodostępność ogólnoustrojową.

Budezonid wiąże się z białkami osocza w około 85-90%, a jego objętość dystrybucji wynosi 2-3 l/kg. Metabolizowany jest głównie w wątrobie przez enzymy cytochromu P450, przede wszystkim CYP3A4, do metabolitów o znacznie mniejszej aktywności glikokortykosteroidowej (mniej niż 1% aktywności związku macierzystego). Okres półtrwania budezonidu wynosi 2-3 godziny.

W przypadku formulacji dojelitowej o przedłużonym uwalnianiu (stosowanej w chorobach zapalnych jelit), budezonid jest uwalniany głównie w jelicie krętym i okrężnicy, gdzie działa miejscowo. Metabolity są wydalane głównie z moczem, a w mniejszym stopniu z kałem. Dzięki wysokiemu efektowi pierwszego przejścia oraz miejscowemu działaniu, budezonid charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w porównaniu do tradycyjnych kortykosteroidów systemowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl