Właściwości farmakokinetyczne budezonidu zawartego w leku Miflonide Breezhaler

Miflonide Breezhaler zawierający budezonid w dawkach 200 lub 400 mikrogramów na dawkę inhalacyjną, dostępny w postaci proszku do inhalacji w kapsułkach twardych, wykazuje charakterystyczne właściwości farmakokinetyczne, które przedstawiono poniżej. Dane farmakokinetyczne obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej z organizmu po podaniu wziewnym.¹

Wchłanianie budezonidu

Budezonid po dotarciu do płuc charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga bezpośrednio po podaniu, co świadczy o jego efektywnym przenikaniu przez barierę pęcherzykowo-włośniczkową. Po uwzględnieniu części dawki leku odkładającej się w jamie ustnej i gardle, bezwzględna biodostępność wynosi 73%. Ze względu na znaczny efekt pierwszego przejścia w wątrobie, jedynie 10 do 13% połkniętej dawki podanej wziewnie jest biodostępne.²

Warto podkreślić, że ekspozycja ogólnoustrojowa na budezonid po podaniu produktu leczniczego Miflonide Breezhaler zgodnie z zalecanym dawkowaniem jest proporcjonalna do wielkości podanej dawki, podobnie jak w przypadku podawania budezonidu za pomocą innych inhalatorów.³

Dystrybucja budezonidu w organizmie

Budezonid wiąże się z białkami osocza krwi w zakresie 85-90% przy stężeniach od 1 do 100 nmol. Substancja czynna charakteryzuje się znacznym stopniem dystrybucji do tkanek. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi w przybliżeniu od 183 do 301 litrów.⁴

W badaniach na zwierzętach stwierdzono duże stężenia budezonidu w różnych narządach i tkankach, w tym w:

• śledzionie
• węzłach chłonnych
• grasicy
• korze nadnerczy
• narządach płciowych
• oskrzelach

Co istotne z klinicznego punktu widzenia, u myszy budezonid przenika przez barierę łożyskową. Stwierdzono również, że budezonid przenika do mleka matki.⁵

Metabolizm budezonidu

Warto podkreślić, że budezonid nie jest metabolizowany w płucach. Wchłonięta część dawki budezonidu jest metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych metabolitów, wśród których należy wymienić:

• 6-beta-hydroksybudezonid
• 16-alfa-hydroksyprednizolon

Budezonid jest metabolizowany głównie przy udziale enzymu CYP3A4. W związku z tym leki o działaniu hamującym lub pobudzającym ten enzym mogą wpływać na metabolizm budezonidu.⁶

Eliminacja budezonidu

U zdrowych ochotników, którym podano wziewnie budezonid znakowany radioaktywnie (za pomocą inhalatora z licznikiem dawek) około 32% wydalonej dawki zostało wykryte w moczu, a 15% w kale. Po podaniu wziewnym, nie wykryto budezonidu w moczu, natomiast zidentyfikowano jego metabolit 16-alfa-hydroksyprednizolon.⁷

Po podaniu dożylnym klirens osoczowy budezonidu jest duży i wynosi 84 l/h. Okres półtrwania w fazie eliminacji budezonidu wynosił od 2,8 do 5 godzin.⁸

Farmakokinetyka budezonidu w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono badań farmakokinetyki budezonidu podawanego w postaci produktu Miflonide Breezhaler u osób w podeszłym wieku.⁹

Dzieci i młodzież

Farmakokinetyka budezonidu podawanego w postaci produktu Miflonide Breezhaler nie była badana u dzieci i młodzieży. Jednakże dane dotyczące stosowania innych produktów do podawania wziewnego zawierających budezonid sugerują, że u dzieci w wieku powyżej 3 lat klirens znormalizowany według masy ciała jest o około 50% większy niż u osób dorosłych. Ma to istotne znaczenie przy ustalaniu dawkowania u pacjentów pediatrycznych.¹⁰

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Farmakokinetyka budezonidu nie była badana u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Ponieważ budezonid jest metabolizowany głównie w wątrobie, ekspozycja ogólnoustrojowa na budezonid może być zwiększona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Należy to uwzględnić przy stosowaniu leku w tej grupie pacjentów.¹¹

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Nie przeprowadzono badań oceniających farmakokinetykę budezonidu u osób z zaburzeniami czynności nerek. Biorąc pod uwagę głównie wątrobowy metabolizm budezonidu oraz wydalanie metabolitów przez nerki, potencjalny wpływ niewydolności nerek na farmakokinetykę leku pozostaje niezbadany.¹²