wspomagana prokreacja

Wspomagana prokreacja (ang. Assisted Reproductive Technology, ART) obejmuje szereg procedur medycznych stosowanych w leczeniu niepłodności, których celem jest uzyskanie ciąży z pominięciem naturalnego aktu płciowego. Metody te są wykorzystywane, gdy tradycyjne leczenie niepłodności nie przynosi rezultatów lub gdy istnieją bezwzględne wskazania do ich zastosowania.

Do najczęściej stosowanych technik wspomaganej prokreacji należą: zapłodnienie pozaustrojowe (in vitro, IVF), docytoplazmatyczna iniekcja plemnika (ICSI), inseminacja domaciczna (IUI), a także donacja gamet i zarodków oraz macierzyństwo zastępcze. Procedury te mogą być łączone z dodatkowymi technikami, takimi jak diagnostyka genetyczna preimplantacyjna (PGD) czy assisted hatching (wspomagany wylęg).

Skuteczność metod wspomaganej prokreacji zależy od wielu czynników, w tym wieku pacjentki, przyczyny niepłodności, zastosowanego protokołu stymulacji oraz jakości uzyskanych gamet. Średni wskaźnik żywych urodzeń po jednym cyklu IVF wynosi około 20-40% u kobiet poniżej 35. roku życia, zmniejszając się znacząco u starszych pacjentek.

Wspomagana prokreacja wiąże się z określonymi ryzykami, takimi jak zespół hiperstymulacji jajników, ciąża mnoga, poronienia czy zwiększone ryzyko wcześniactwa. Dodatkowo, procedury te generują wyzwania etyczne i prawne, różniące się w zależności od uwarunkowań kulturowych i systemu prawnego danego kraju.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl