grypa sezonowa

Grypa sezonowa to ostra choroba zakaźna układu oddechowego wywoływana przez wirusy grypy typu A i B. Występuje sezonowo, głównie w okresie jesienno-zimowym, z nasileniem zachorowań między grudniem a marcem. Cechuje się wysoką zakaźnością i łatwością rozprzestrzeniania się drogą kropelkową, szczególnie w skupiskach ludzi.

Objawy kliniczne grypy sezonowej obejmują nagły początek z wysoką gorączką (powyżej 38°C), bólami mięśniowymi, głowy, gardła, suchym kaszlem oraz ogólnym osłabieniem. Przebieg choroby trwa zwykle 5-7 dni, choć niektóre objawy, jak kaszel czy zmęczenie, mogą utrzymywać się dłużej. U pacjentów z grup ryzyka (osoby starsze, z chorobami przewlekłymi, kobiety ciężarne) grypa może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie płuc, zaostrzenie chorób przewlekłych czy niewydolność oddechowa.

Podstawową metodą profilaktyki grypy sezonowej jest coroczne szczepienie, zalecane szczególnie dla grup wysokiego ryzyka. Skuteczność szczepionki zależy od zgodności zawartych w niej szczepów z krążącymi w populacji wirusami. W leczeniu stosuje się przede wszystkim leki objawowe, a w ciężkich przypadkach lub u pacjentów z grup ryzyka – leki przeciwwirusowe (inhibitory neuraminidazy). Kluczowe znaczenie ma wczesne wdrożenie leczenia, najlepiej w ciągu 48 godzin od wystąpienia objawów.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl