supresja osi PPN

Supresja osi PPN (podwzgórze-przysadka-nadnercza) to zahamowanie prawidłowego funkcjonowania tej osi hormonalnej, co najczęściej następuje w wyniku długotrwałego stosowania egzogennych glikokortykosteroidów. W warunkach fizjologicznych podwzgórze wydziela CRH (kortykoliberynę), która stymuluje przysadkę do sekrecji ACTH (kortykotropiny), a ta z kolei pobudza korę nadnerczy do produkcji kortyzolu.

Długotrwałe podawanie glikokortykosteroidów prowadzi do ujemnego sprzężenia zwrotnego, które hamuje wydzielanie CRH i ACTH, co skutkuje zmniejszeniem endogennej produkcji kortyzolu. Efektem supresji osi PPN jest atrofia kory nadnerczy i ich niezdolność do adekwatnej odpowiedzi na stres, co może manifestować się niewydolnością nadnerczy po nagłym odstawieniu steroidów.

Klinicznie supresja osi PPN może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak przełom nadnerczowy, który stanowi stan zagrożenia życia. Z tego powodu zaleca się stopniowe odstawianie steroidów po długotrwałej terapii. Ocenę funkcji osi PPN można przeprowadzić za pomocą testów stymulacyjnych, takich jak test z ACTH (synactenowy) lub test z metyraponem.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl