cystopeksja
Cystopeksja to zabieg chirurgiczny, polegający na umocowaniu pęcherza moczowego do ściany jamy brzusznej. Procedura ta ma na celu zapobieganie przemieszczaniu się pęcherza moczowego i zapewnienie jego prawidłowej pozycji anatomicznej.
Wskazaniem do wykonania cystopeksji jest najczęściej wypadanie pęcherza moczowego (cystocele), nietrzymanie moczu wtórne do nieprawidłowej pozycji pęcherza lub zapobieganie przemieszczaniu się pęcherza po innych zabiegach chirurgicznych w obrębie miednicy mniejszej. Zabieg może być wykonywany metodą otwartą, laparoskopową lub z wykorzystaniem technik robotycznych.
Technika operacyjna polega na umocowaniu ściany pęcherza moczowego do powięzi przedpęcherzowej lub do ściany jamy brzusznej za pomocą szwów niewchłanialnych lub specjalnych siatek chirurgicznych. Cystopeksja często wykonywana jest jednocześnie z innymi zabiegami naprawczymi w obrębie dna miednicy, takimi jak histeropeksja czy rektopeksja.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina jelita cienkiego (enterocele) – Epidemiologia
Przepuklina jelita cienkiego (enterocele) to patologiczne obniżenie jelita cienkiego do dolnej części jamy miednicy, powodujące uwypuklenie górnej części pochwy. Schorzenie to dotyka głównie kobiety, szczególnie po menopauzie, z częstością występowania w populacji amerykańskiej szacowaną na 3-6% w kontekście wypadania narządów miednicy. Ryzyko rozwoju enterocele wzrasta wraz z wiekiem, a szczególnie narażone są pacjentki po histerektomii (64% przypadków) oraz cystopeksji (27%). Czynniki ryzyka obejmują porody drogami natury, przewlekłe zaparcia, nadwagę, przewlekły kaszel, a także predyspozycje genetyczne do osłabienia tkanek łącznych. Diagnostyka opiera się na badaniu miednicy z próbą Valsalvy oraz defekografii, która ocenia funkcję defekacyjną i wsparcie dna miednicy. Współistnienie enterocele z innymi typami wypadania narządów miednicy, takimi jak cystocele czy rectocele, jest częste.
ćwiczenia Kegla, cystocele, cystopeksja, defekografia, defekty dna miednicy, enterocele, histerektomia, kolporrafia przednia, martwica jelit, miednica mniejsza, niedokrwienie jelit, niedrożność jelita cienkiego, próba Valsalvy, proktografia, przepuklina jelita cienkiego, przestrzeń odbytniczo-pochwowa, rectocele, worek otrzewnowy, wypadanie cewki moczowej, wypadanie macicy, wypadanie narządów miednicy, wypadanie narządów miednicznych, wypadanie odbytnicy, wypadanie pęcherza moczowego, wypadanie pochwy, wytrzewienie pochwy - Leksykon chorób i schorzeń
Tyłopochylenie pochwy (rektokela) – Epidemiologia
Tyłopochylenie pochwy (rektokela) to wypadanie tylnego kompartmentu pochwy, gdzie tkanka odbytnicy przepuklina się przez ubytek w przegrodzie odbytniczo-pochwowej. Częstość występowania rektokeli w populacji ogólnej wynosi od 7% do 50%, przy czym około 80% pacjentek jest bezobjawowych i diagnoza następuje podczas badania fizykalnego. Wypadanie narządów miednicy (POP) dotyka 40-60% kobiet po porodzie, a ryzyko operacji z tego powodu wynosi 12-19% do 80. roku życia. Główne czynniki ryzyka to poród pochwowy, wielodzietność, urazy okołoporodowe (zwłaszcza poród kleszczowy), wiek, menopauza, przewlekłe zaparcia, podwyższone BMI, przewlekły kaszel, palenie tytoniu, genetyka oraz wcześniejsza histerektomia. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, rektowaginalnym, kwestionariuszach oraz defekografii, gdzie rektokela ≥20 mm z objawami jest wskazaniem do operacji. Gradient ciśnienia odbytniczo-pochwowego >27,5 cm H₂O koreluje z objawową rektokelą.
badanie fizykalne, badanie rektowaginalne, ćwiczenia Kegla, cystopeksja, defekografia, gradient ciśnienia odbytniczo-pochwowy, histerektomia, mięsień dźwigacz odbytu, nacięcie krocza, pesarium, poród kleszczowy, poród próżnociągowy, przednia ściana pochwy, przegroda odbytniczo-pochwowa, przewlekłe zaparcie, rektokela, tylna ściana pochwy, tyłopochylenie pochwy, wskaźnik masy ciała, wypadanie narządów miednicy, zapalenie oskrzeli, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół hipermobilności stawów, zespół Marfana