encefalopatia kontrastowa

Encefalopatia kontrastowa, znana również jako zespół encefalopatii wywołanej środkiem kontrastowym, to rzadkie, ostre powikłanie neurologiczne występujące po zastosowaniu jodowych środków kontrastowych podczas procedur diagnostycznych lub interwencyjnych. Charakteryzuje się przejściowym zaburzeniem funkcji mózgu, które zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po podaniu kontrastu.

Objawy kliniczne encefalopatii kontrastowej obejmują zaburzenia świadomości, dezorientację, splątanie, zaburzenia widzenia, deficyty ogniskowe, drgawki oraz zmiany zachowania. W ciężkich przypadkach może prowadzić do śpiączki. Mechanizm patofizjologiczny nie jest w pełni wyjaśniony, ale uwzględnia się przejściowe przerwanie bariery krew-mózg, bezpośrednie działanie neurotoksyczne środka kontrastowego oraz zaburzenia perfuzji mózgowej.

Diagnostyka obejmuje obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego, gdzie można zaobserwować obrzęk mózgu, wzmocnienie kontrastowe kory mózgowej oraz zmiany w istocie białej. Czynniki ryzyka rozwoju encefalopatii kontrastowej to przewlekła choroba nerek, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, podeszły wiek oraz stosowanie wysokich dawek środków kontrastowych. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, z całkowitym ustąpieniem objawów w ciągu 24-72 godzin.

Leczenie encefalopatii kontrastowej jest głównie objawowe i podtrzymujące, obejmujące nawodnienie, monitorowanie funkcji życiowych oraz w razie potrzeby leczenie przeciwdrgawkowe. Profilaktyka polega na identyfikacji pacjentów z grupy ryzyka, odpowiednim nawodnieniu przed procedurą oraz stosowaniu niskoosmolarnych lub izoosmolarnych środków kontrastowych w najmniejszej skutecznej dawce.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl