schemat leczenia astmy

Schemat leczenia astmy opiera się na stopniowym podejściu terapeutycznym, dostosowanym do nasilenia choroby. Leczenie obejmuje pięć stopni intensywności, rozpoczynając od doraźnego stosowania krótko działających β2-mimetyków (SABA) w astmie sporadycznej, przez dodanie niskich dawek wziewnych glikokortykosteroidów (wGKS) w astmie przewlekłej łagodnej, do kombinacji wGKS z długo działającymi β2-mimetykami (LABA) w astmie umiarkowanej i ciężkiej.

W astmie ciężkiej stosuje się wysokie dawki wGKS w połączeniu z LABA, a w przypadku niewystarczającej kontroli dodaje się leki antyleukotrienowe, teofilinę o przedłużonym działaniu lub tiotropium. W astmie opornej na standardowe leczenie wprowadza się terapie biologiczne ukierunkowane na specyficzne mediatory zapalenia, takie jak przeciwciała anty-IgE (omalizumab), anty-IL-5 (mepolizumab, reslizumab), anty-IL-5R (benralizumab) czy anty-IL-4R (dupilumab).

Kluczowym elementem schematu jest regularna ocena kontroli astmy i odpowiednie dostosowywanie intensywności leczenia (step-up lub step-down). Oprócz farmakoterapii, schemat uwzględnia edukację pacjenta, eliminację czynników wyzwalających zaostrzenia, leczenie chorób współistniejących oraz opracowanie indywidualnego planu postępowania w przypadku zaostrzenia. Celem terapii jest osiągnięcie i utrzymanie pełnej kontroli objawów przy minimalnych skutkach ubocznych leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl