astma przewlekła
Astma przewlekła jest przewlekłą chorobą zapalną dróg oddechowych, charakteryzującą się nawracającymi epizodami duszności, świszczącego oddechu, ucisku w klatce piersiowej i kaszlu. Kluczową cechą astmy przewlekłej jest nadreaktywność oskrzeli, która prowadzi do ich zwężenia w odpowiedzi na różne bodźce wyzwalające.
W patofizjologii astmy przewlekłej istotną rolę odgrywa zapalenie dróg oddechowych, przebudowa dróg oddechowych (remodeling) oraz skurcz mięśni gładkich oskrzeli. Proces zapalny prowadzi do zwiększonej produkcji śluzu, obrzęku błony śluzowej i zwężenia światła oskrzeli, co skutkuje ograniczeniem przepływu powietrza.
Leczenie astmy przewlekłej opiera się na farmakoterapii stopniowanej zgodnie z kontrolą objawów. Podstawę stanowią wziewne glikokortykosteroidy (działanie przeciwzapalne) oraz długo działające β2-mimetyki (działanie rozszerzające oskrzela). Istotnym elementem postępowania jest edukacja pacjenta, regularna ocena kontroli astmy oraz indywidualizacja terapii.
Astmę przewlekłą klasyfikuje się według stopnia ciężkości (łagodna, umiarkowana, ciężka) oraz poziomu kontroli (kontrolowana, częściowo kontrolowana, niekontrolowana). Prawidłowe rozpoznanie i skuteczne leczenie pozwala większości pacjentów prowadzić normalne, aktywne życie przy minimalnych objawach choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Singulair 10 10 mg
Singulair 10 to preparat zawierający montelukast sodowy w dawce 10 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym beżowym kolorze i kwadratowym kształcie z zaokrąglonymi bokami. Lek jest wskazany jako terapia pomocnicza u pacjentów z astmą przewlekłą łagodną lub umiarkowaną, u których standardowe leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Montelukast wykazuje także podwójne działanie u pacjentów z astmą i sezonowym alergicznym nieżytem nosa, łagodząc objawy obu schorzeń jednocześnie.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, astma przewlekła, astma wysiłkowa, beta-agoniści krótko działający, glikokortykosteroidy wziewne, laktoza jednowodna, montelukast, montelukast sodowy, nietolerancja laktozy, profilaktyka skurczu oskrzeli, skurcz oskrzeli, terapia przeciwastmatyczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast Aurovitas 4 mg
Montelukast Aurovitas w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany jako terapia wspomagająca u dzieci w wieku 2-5 lat z astmą przewlekłą o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, szczególnie gdy standardowe leczenie wziewnymi kortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Lek może również stanowić alternatywę dla małych dawek wziewnych kortykosteroidów u dzieci z astmą łagodną, które nie doświadczyły niedawno ciężkich napadów wymagających doustnych kortykosteroidów lub mają trudności z prawidłowym stosowaniem inhalatorów. Montelukast jest także rekomendowany w profilaktyce astmy wysiłkowej u pacjentów od 2. roku życia, u których dominującym objawem jest skurcz oskrzeli indukowany wysiłkiem fizycznym.
aspartam, astma oskrzelowa u dzieci, astma przewlekła, astma wysiłkowa, ciężki napad astmy, fenyloketonuria, kortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, leczenie pomocnicze, montelukast sodowy, profilaktyka astmy, skurcz oskrzeli wysiłkowy, tabletka do rozgryzania i żucia, wziewny kortykosteroid - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Singulair Mini 4 mg
Singulair Mini zawiera montelukast w dawce 4 mg granulatu w saszetce, przeznaczony do leczenia astmy oskrzelowej u dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat. Standardowa dawka to 1 saszetka raz na dobę, podawana wieczorem, bez konieczności dostosowywania u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek można podawać bezpośrednio doustnie lub po wymieszaniu z zimnym lub o temperaturze pokojowej miękkim pokarmem (np. mus jabłkowy, lody, marchewka z ryżem). Granulat należy podać niezwłocznie po otwarciu saszetki, w ciągu 15 minut, a po wymieszaniu z pokarmem nie wolno go przechowywać. Montelukast wykazuje terapeutyczny efekt już po pierwszej dobie stosowania, jednak skuteczność u dzieci poniżej 2 lat jest ograniczona i wymaga oceny po 2-4 tygodniach terapii, z przerwaniem leczenia w przypadku braku odpowiedzi.
astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynność płuc, doustny glikokortykosteroid, glikokortykosteroid wziewny, kontrola objawów astmy, lek przeciwzapalny, montelukast, montelukast sodowy, napad astmy, niewydolność nerek, objaw astmy, objawy nocne, parametr kontroli astmy, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania i żucia, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Comboterol (25 mcg + 125 mcg)/dawkę inh.
Comboterol to preparat łączący salmeterol, długo działający selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych, oraz flutykazonu propionian, wziewny kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym. Salmeterol zapewnia efekt bronchodilatacyjny utrzymujący się co najmniej 12 godzin, natomiast flutykazon redukuje nasilenie objawów astmy i częstość zaostrzeń, przy mniejszej liczbie działań niepożądanych niż kortykosteroidy ogólnoustrojowe. W badaniu GOAL, obejmującym 3416 pacjentów, terapia skojarzona wykazała wyższą skuteczność w osiąganiu kontroli astmy (71% pacjentów z dobrą kontrolą i 41% z pełną kontrolą) w porównaniu do monoterapii flutykazonem (odpowiednio 59% i 28%), przy jednoczesnym zastosowaniu niższych dawek kortykosteroidu i szybszym czasie do uzyskania kontroli (16 dni vs 37 dni). Podwójna dawka leku przez 14 dni wiązała się z nieznacznym wzrostem działań niepożądanych związanych z β-agonistą, takich jak drżenia mięśniowe (1%), kołatanie serca (3%) i skurcze mięśni (3%), natomiast częstość działań niepożądanych ze strony kortykosteroidów (grzybica jamy ustnej 6-8%, chrypka 2%) pozostawała podobna.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, astma przewlekła, chrypka, czynność płuc, długo działający β2-mimetyk, drżenie mięśniowe, działanie przeciwzapalne, efekt bronchodylatacyjny, grzybica jamy ustnej, kołatanie serca, kortykosteroid ogólnoustrojowy, krótko działający β2-mimetyk, salmeterol i flutykazonu propionian, skurcz mięśni, szczytowy przepływ wydechowy, terapia skojarzona, wziewny glikokortykosteroid, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie astmy, zgon związany z układem oddechowym - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Comboterol (25 mcg + 250 mcg)/dawkę inh.
Comboterol to preparat łączący salmeterol, długo działający selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych, oraz flutykazon propionian, wziewny kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym. Salmeterol zapewnia przedłużone działanie bronchodilatacyjne trwające co najmniej 12 godzin, natomiast flutykazon propionian redukuje stan zapalny dróg oddechowych, co przekłada się na zmniejszenie nasilenia objawów astmy oraz częstości zaostrzeń. W badaniu GOAL, obejmującym 3416 pacjentów z astmą, terapia skojarzona wykazała wyższą skuteczność w osiąganiu dobrej (WC) i pełnej kontroli astmy (TC) w porównaniu do monoterapii flutykazonem, przy jednoczesnym zastosowaniu niższych dawek kortykosteroidu. Czas do uzyskania pierwszego tygodnia dobrej kontroli astmy wynosił 16 dni dla terapii skojarzonej versus 37 dni dla monoterapii. Podwojenie dawki Comboterolu przez 14 dni wiązało się z niewielkim wzrostem działań niepożądanych związanych z β-agonistami (drżenia mięśniowe 1%, kołatanie serca 3%, skurcze mięśni 3%), natomiast częstość działań niepożądanych typowych dla wziewnych kortykosteroidów pozostawała porównywalna.
astma oskrzelowa, astma przewlekła, badanie GOAL, badanie podwójnie ślepe, badanie randomizowane, badanie SMART, chrypka, Comboterol, czynność płuc, drogi oddechowe, drżenie mięśniowe, działanie bronchodylatacyjne, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, grzybica jamy ustnej, kołatanie serca, kontrola astmy, kortykosteroid, krótko działający β2-mimetyk, lek przeciwcholinergiczny, leki adrenergiczne, monoterapia flutykazonu propionianem, placebo, przedział ufności, punkt końcowy, receptor β2-adrenergiczny, ryzyko względne, salmeterol, skurcz mięśni, stan zagrożenia życia, steroid, szczytowy przepływ wydechowy, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie choroby, zwiększanie dawki leku, β2-agonista - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neuair Airmaster (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Neuair Airmaster jest lekiem wziewnym dostępnym w dwóch dawkach: 50 μg flutykazonu propionianu + 100 μg formoterolu oraz 50 μg flutykazonu propionianu + 250 μg formoterolu na dawkę. Zalecane dawkowanie to jedna inhalacja dwa razy na dobę, dostosowana indywidualnie do ciężkości astmy oskrzelowej u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Dawka 50 μg + 100 μg jest wskazana jako początkowe leczenie podtrzymujące w umiarkowanej astmie, natomiast dawka 50 μg + 250 μg stosowana jest u pacjentów wymagających wyższej dawki kortykosteroidu. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U osób starszych oraz pacjentów z niewydolnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast brak jest wytycznych dotyczących stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
astma ciężka, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła umiarkowana, droga wziewna, flutykazonu propionian, kontrola objawów, kortykosteroid wziewny, leczenie podtrzymujące, monoterapia kortykosteroidem wziewnym, proszek do inhalacji, technika inhalacji, terapia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, β2-mimetyk długodziałający - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Buventol Easyhaler 200 mcg/dawkę
Buventol Easyhaler, zawierający salbutamol w postaci siarczanu, jest lekiem wziewnym dostępnym w dawkach 100 oraz 200 mikrogramów na dawkę inhalacyjną, przeznaczonym do leczenia objawowego astmy oraz zaostrzeń POChP u dorosłych i dzieci powyżej 6 roku życia. Salbutamol, jako selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych, działa rozszerzająco na oskrzela, co umożliwia szybkie złagodzenie objawów napadów astmy, zaostrzeń oraz zapobieganie napadom wywołanym wysiłkiem fizycznym lub ekspozycją na alergeny. W dawce 200 μg/dawkę inhalacyjną, jedna dawka odmierzona zawiera 200 μg salbutamolu (siarczan 241 μg), a dawka dostarczona 180 μg (siarczan 217 μg), z dodatkiem laktozy jednowodnej (9 mg w dawce odmierzanej, 8,18 mg w dawce dostarczonej).
agonista receptorów β2-adrenergicznych, alergeny, astma przewlekła, astma wysiłkowa, laktoza jednowodna, leczenie przeciwzapalne, napad astmy, odwracalna obturacja dróg oddechowych, opór w drogach oddechowych, parametry wentylacyjne płuc, POChP, proszek do inhalacji, rozszerzenie oskrzeli, siarczan salbutamolu, wziewne kortykosteroidy, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Astmodil 5 mg
Montelukast w dawce 5 mg (Astmodil) jest wskazany jako leczenie uzupełniające u dzieci w wieku 6-14 lat z łagodną lub umiarkowaną astmą przewlekłą, szczególnie gdy kontrola objawów jest niewystarczająca pomimo stosowania wziewnych glikokortykosteroidów i krótko działających β-agonistów. Mechanizm działania montelukastu opiera się na blokowaniu receptorów leukotrienowych, co uzupełnia działanie przeciwzapalne glikokortykosteroidów wziewnych. Ponadto, montelukast może być stosowany jako monoterapia u pacjentów pediatrycznych, którzy nie doświadczyli ciężkich napadów astmy wymagających doustnych kortykosteroidów i mają trudności z prawidłowym stosowaniem leków wziewnych, co stanowi istotną alternatywę terapeutyczną w przypadku niskiej adherencji lub problemów technicznych z inhalatorami.
aspartam, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna, astma wysiłkowa, beta-agoniści krótkodziałający, glikokortykosteroidy wziewne, kortykosteroidy doustne, montelukast, montelukast sodowy, napad astmy, objawy astmy, receptory leukotrienowe, skurcz oskrzeli, tabletki do rozgryzania i żucia, terapia skojarzona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Promonta 10 mg 10 mg
Montelukast w dawce 10 mg (Promonta 10 mg) jest lekiem stosowanym jako terapia uzupełniająca w leczeniu astmy oskrzelowej o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, szczególnie u pacjentów, u których standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Jako antagonista receptora leukotrienowego, montelukast wykazuje działanie przeciwzapalne i rozszerzające oskrzela, co przekłada się na poprawę kontroli astmy. Ponadto, lek jest wskazany w profilaktyce astmy wysiłkowej, gdzie stosowany przed wysiłkiem fizycznym zmniejsza ryzyko wystąpienia skurczu oskrzeli. Montelukast jest również skuteczny w łagodzeniu objawów sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, co jest istotne u pacjentów z współistniejącą astmą i alergicznym nieżytem nosa, umożliwiając jednoczesne leczenie obu schorzeń.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, antagonista receptora leukotrienowego, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma wysiłkowa, glikokortykosteroid wziewny, montelukast, napad duszności, profilaktyka astmy, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, terapia uzupełniająca, β-agonista krótko działający - Leksykon substancji czynnych
Montelukast – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Montelukast, jako antagonista receptora leukotrienowego, jest stosowany w leczeniu astmy oraz alergicznego nieżytu nosa, jednak nie jest wskazany do terapii ostrych napadów astmy. Pacjenci powinni mieć dostęp do krótkodziałających β-agonistów wziewnych jako leków doraźnych. Nie należy nagle odstawiać glikokortykosteroidów podczas stosowania montelukastu, gdyż brak jest dowodów na możliwość redukcji ich dawki. Należy monitorować pacjentów pod kątem rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych, takich jak układowa eozynofilia i zespół Churga-Straussa, zwłaszcza przy zmianach w terapii glikokortykosteroidami. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy takie jak eozynofilia, wysypka naczyniowa, nasilenie objawów płucnych, powikłania kardiologiczne oraz neuropatie.
alergiczny nieżyt nosa, alkohol benzylowy, antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, astma przewlekła, działanie przeczyszczające, eozynofilia układowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikokortykosteroid, kortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, laktoza, mannitol, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, pulmonolog, reakcja alergiczna, skłonność samobójcza, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Straussa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ventolin 100 mcg/dawkę inh.
Ventolin w postaci aerozolu inhalacyjnego, zawierający 100 µg salbutamolu w jednej dawce, jest wskazany w leczeniu zaburzeń oddechowych związanych ze skurczem oskrzeli oraz odwracalną obturacją dróg oddechowych u pacjentów dorosłych, młodzieży oraz dzieci w wieku 4-11 lat. Lek działa jako szybkorozszerzający oskrzela β2-mimetyk i jest stosowany zarówno w terapii objawowej astmy oskrzelowej o różnym stopniu nasilenia (łagodnym, umiarkowanym i ciężkim), jak i profilaktycznie przed wysiłkiem fizycznym lub kontaktem z alergenami wywołującymi skurcz oskrzeli. W przypadku niemowląt i dzieci poniżej 4 lat dawkowanie i farmakokinetyka wymagają indywidualnej analizy zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego.
aerozol inhalacyjny, astma ciężka, astma łagodna, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma umiarkowana, astma wysiłkowa, glikokortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, nadwrażliwość na składniki, obturacja dróg oddechowych, salbutamol, siarczan salbutamolu, skurcz oskrzeli, substancja czynna, terapia przeciwzapalna, zaburzenia oddechowe, zwężenie światła oskrzeli - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Singulair Mini
Przed rozpoczęciem terapii montelukastem w dawce 4 mg (Singulair Mini) u dzieci w wieku 6 miesięcy do 2 lat, konieczne jest precyzyjne rozpoznanie astmy przewlekłej przez specjalistę. Montelukast nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy, gdzie zaleca się stosowanie krótkodziałających β2-agonistów wziewnych. Nagłe odstawienie glikokortykosteroidów, zarówno wziewnych, jak i doustnych, jest niewskazane i nie powinno być zastępowane montelukastem bez nadzoru lekarskiego. W trakcie terapii należy monitorować objawy zespołu Churga-Strauss, zwłaszcza eozynofilię, wysypkę naczyniową, pogorszenie funkcji płuc, powikłania kardiologiczne oraz neuropatię, które mogą wymagać leczenia glikokortykosteroidami ogólnoustrojowymi. Pacjenci z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy powinni unikać jego stosowania oraz innych NLPZ, gdyż mogą one nasilać objawy astmy mimo terapii montelukastem.
antagonista receptora leukotrienowego, astma przewlekła, depresja, eozynofil, eozynofilia układowa, glikokortykosteroid ogólnoustrojowy, glikokortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, ostry napad astmy, pediatra, powikłanie kardiologiczne, pulmonolog, skłonność samobójcza, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaostrzenie astmy, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Strauss - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolamina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Diklofenak epolamina w postaci plastra leczniczego (Flector Patch) wymaga aplikacji wyłącznie na nieuszkodzoną skórę, z wykluczeniem błon śluzowych i oczu, aby uniknąć poważnych reakcji miejscowych. Należy unikać stosowania pod opatrunkiem okluzyjnym oraz podczas kąpieli, co mogłoby zwiększyć wchłanianie substancji czynnej i ryzyko działań ogólnoustrojowych. Plaster zawiera substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy, metylu i propylu parahydroksybenzoesan oraz kompleks aromatów Dalin PH, które mogą wywoływać reakcje alergiczne, w tym typu późnego. Pacjentów należy ostrzec przed ekspozycją na promieniowanie UV, aby zapobiec nadwrażliwości na światło manifestującej się nasilonym rumieniem lub wysypką w miejscu aplikacji. W przypadku wysypki lub innych reakcji skórnych konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii.
astma przewlekła, choroba alergiczna, choroba zapalna jelita grubego, diklofenak epolaminy, działanie ogólnoustrojowe, fotowrażliwość, glikol propylenowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieuszkodzona skóra, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, opatrunek okluzyjny, ostry nieżyt nosa, plaster leczniczy, pokrzywka, promieniowanie UV, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, wrzód trawienny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast Aurovitas 4 mg
Przedawkowanie montelukastu, choć rzadkie, wymaga uwagi ze strony personelu medycznego ze względu na potencjalne konsekwencje kliniczne. W badaniach klinicznych montelukast podawano w dawkach nawet do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez tydzień bez istotnych działań niepożądanych. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki ostrego przedawkowania, z dawkami sięgającymi 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka w wieku 42 miesięcy). Objawy przedawkowania, jeśli występują, są zgodne z profilem bezpieczeństwa montelukastu i obejmują ból brzucha, senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierną aktywność psychoruchową. Dokładne dawki wywołujące poszczególne objawy nie zostały precyzyjnie określone, jednak większość działań niepożądanych obserwowano przy dawkach powyżej 900 mg lub przy znacznym przekroczeniu dawki terapeutycznej.
astma przewlekła, bezpieczeństwo montelukastu, ból brzucha, ból głowy, dializa otrzewnowa, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie bezpieczeństwa, Montelukast Aurovitas, montelukast sodowy, nadaktywność psychoruchowa, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, przedawkowanie montelukastu, senność, węgiel aktywowany, wymioty, wzmożone pragnienie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asmenol PPH 10 mg
Asmenol PPH (tabletki powlekane 10 mg) zawiera montelukast sodowy (10,40 mg odpowiadające 10 mg montelukastu) i jest wskazany jako terapia uzupełniająca w leczeniu przewlekłej astmy o nasileniu łagodnym do umiarkowanego u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat. Lek stosuje się u pacjentów, u których pomimo regularnego stosowania wziewnych kortykosteroidów oraz doraźnych krótko działających β-agonistów utrzymują się objawy dzienne (duszność, kaszel, świszczący oddech), nocne zaburzenia snu, ograniczenia aktywności oraz częste zapotrzebowanie na leki doraźne. Montelukast wykazuje także skuteczność w łagodzeniu objawów sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (wodnisty wyciek, zatkanie nosa, kichanie, świąd) u pacjentów z astmą oraz w profilaktyce astmy wysiłkowej, zmniejszając ryzyko napadów duszności, kaszlu i świszczącego oddechu indukowanych wysiłkiem fizycznym. Zaleca się przyjmowanie leku raz na dobę, najlepiej wieczorem, niezależnie od posiłków, z zachowaniem regularności i bez przerywania terapii bez konsultacji lekarskiej.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma wysiłkowa, krótko działający β-agonista, laktoza jednowodna, leczenie przeciwzapalne, montelukast sodowy, napad duszności, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skurcz oskrzeli, spirometria, świszczący oddech, terapia astmy, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie choroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orilukast 4 mg
Montelukast, substancja czynna leku Orilukast, był badany klinicznie u około 4000 dorosłych i młodzieży (tabletki 10 mg), 1750 dzieci 6-14 lat (tabletki 5 mg), 851 dzieci 2-5 lat (tabletki 4 mg) oraz 1038 dzieci 6 miesięcy-5 lat (granulat/tabletki 4 mg) z astmą przewlekłą i okresową. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz nadmierne pragnienie u dzieci 2-5 lat. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci). Często obserwowano podwyższone aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), co wymaga monitorowania funkcji wątroby. Rzadkie, ale poważne działania obejmowały zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), zespół Churga-Strauss oraz eozynofilię płucną.
anafilaksja, astenia, astma przewlekła, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawów, drgawki, eozynofilia płucna, gorączka, kołatanie serca, krwawienie z nosa, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, naciek eozynofilowy wątroby, nadaktywność psychoruchowa, niedoczulica, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania, trombocytopenia, wysypka, wzmożone pragnienie, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, zaburzenia snu, zaburzenia uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss, złe samopoczucie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Asaris (100 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Asaris to lek łączący flutykazonu propionian (500 µg lub 100 µg) i salmeterol (50 µg), stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Salmeterol, długo działający β2-agonista, zapewnia rozszerzenie oskrzeli utrzymujące się co najmniej 12 godzin, natomiast flutykazon wykazuje silne działanie przeciwzapalne w płucach, redukując objawy i zaostrzenia astmy. Badanie GOAL na 3416 pacjentach wykazało, że terapia łączona szybciej i skuteczniej osiąga kontrolę astmy (50% pacjentów uzyskało dobrą kontrolę w 16 dni vs 37 dni przy monoterapii flutykazonem), przy mniejszej dawce kortykosteroidu. Podwójna dawka leku przez 14 dni zwiększała nieznacznie częstość działań niepożądanych związanych z β-agonistą (drżenia mięśniowe 1%, kołatanie serca 3%, skurcze mięśni 3%) bez istotnego wzrostu działań niepożądanych kortykosteroidów.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, astma przewlekła, choroba obturacyjna dróg oddechowych, chrypka, długo działający β2-mimetyk, drżenie mięśniowe, duszność, działanie niepożądane, działanie przeciwzapalne, działanie terapeutyczne, flutykazonu propionian, grzybica jamy ustnej, kołatanie serca, kontrola astmy, kortykosteroid ogólnoustrojowy, krótko działający β2-agonista, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol, skurcz mięśni, stan zagrożenia życia, wziewny glikokortykosteroid, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie choroby, zapalenie płuc, złamanie kości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Singulair 4 4 mg
Montelukast w dawce 4 mg, dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia (Singulair 4 mg), stanowi ważną opcję terapeutyczną u dzieci w wieku 2-5 lat z astmą oskrzelową o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Lek jest stosowany jako terapia wspomagająca u pacjentów, u których standardowe leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Montelukast może być również alternatywą dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów u dzieci, które mają trudności z ich prawidłowym stosowaniem, pod warunkiem braku ciężkich napadów astmy wymagających doustnych glikokortykosteroidów. Preparat zawiera 4 mg montelukastu sodowego, 1,2 mg aspartamu (E 951) oraz do 0,36 mg alkoholu benzylowego (E 1519) w każdej tabletce, co należy uwzględnić przy przeciwwskazaniach.
alkohol benzylowy, aspartam, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna, ciężki napad astmy, doustny glikokortykosteroid, kontrola kliniczna, krótko działający β-agonista, lek przeciwastmatyczny, montelukast sodowy, schemat leczenia astmy, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania, terapia długoterminowa, wziewny glikokortykosteroid - Leksykon chorób i schorzeń
Astma wysiłkowa – Zapobieganie i profilaktyka
Astma wysiłkowa (EIA/EIB) dotyka do 90% pacjentów z przewlekłą astmą, ale może występować także u osób bez astmy podstawowej. Profilaktyka obejmuje zarówno metody niefarmakologiczne, takie jak 10-15 minutowa rozgrzewka, ochrona dróg oddechowych w zimnych warunkach (np. noszenie szalika), wybór odpowiednich warunków i form aktywności (preferowane sporty o krótkich, intensywnych wysiłkach lub pływanie w ciepłych, wilgotnych warunkach), oddychanie przez nos oraz stopniowe dostosowanie intensywności treningu. Regularna aktywność fizyczna, odpowiednio dostosowana, może długoterminowo zmniejszać objawy astmy, poprawiając funkcję układu oddechowego. Kluczowe jest indywidualne podejście i edukacja pacjenta, w tym posiadanie pisemnego planu działania oraz dostęp do leku ratunkowego podczas wysiłku.
albuterol, astma przewlekła, astma wysiłkowa, budezonid/formoterol, drogi oddechowe, formoterol, funkcja płuc, kromoglikan sodowy, lek rozszerzający oskrzela, leki przeciwcholinergiczne, leki przeciwleukotrienowe, montelukast, produkcja śluzu, reaktywność oskrzeli, salbutamol, salmeterol, skurcz oskrzeli indukowany wysiłkiem, stabilizator komórek tucznych, stan zapalny, szczytowy przepływ wydechowy, wziewne glikokortykosteroidy, zafirlukast, zanieczyszczenie powietrza, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na pleśń – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Alergia na pleśń stanowi przewlekły problem zdrowotny, którego rokowanie zależy od czasu ekspozycji, rodzaju pleśni oraz współistniejących chorób układu oddechowego. Ekspozycja na pleśń lub wilgoć w okresie niemowlęcym zwiększa ryzyko rozwoju astmy przewlekłej (OR 1,73; 95% CI 1,20-2,50) oraz utrzymywania się objawów aż do wieku dojrzewania (16 lat), zwłaszcza w fenotypach niezwiązanych z uczuleniem IgE-zależnym. Występowanie alergii na pleśnie zarówno wewnątrz-, jak i zewnątrzdomowe, a także długotrwała, niezidentyfikowana ekspozycja, pogarszają rokowanie. Szczególnie niekorzystne są pleśnie wydzielające mykotoksyny oraz wywołujące alergiczną aspergilozę oskrzelowo-płucną (ABPA), która dotyka 1-2% pacjentów z astmą i znacząco obniża jakość życia.
alergen pleśniowy, alergia na pleśń, alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna, Aspergillus, astma o późnym początku, astma przewlekła, badanie kohortowe, duszność, fenotyp astmy, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, mykotoksyny, napad astmy, narażenie na pleśń, nieżyt nosa, predyspozycja genetyczna, rokowanie długoterminowe, układ oddechowy, zaostrzenie astmy, zarodniki pleśni - Leksykon chorób i schorzeń
Kostochondryt – Etiologia i przyczyny
Kostochondryt to zapalenie chrząstki łączącej żebra z mostkiem, o etiologii najczęściej idiopatycznej, choć zidentyfikowano liczne czynniki predysponujące. Do najważniejszych należą powtarzające się mikrourazy połączeń żebrowo-mostkowych, bezpośrednie urazy klatki piersiowej (np. wypadki, urazy sportowe, resuscytacja), infekcje wirusowe (w tym po COVID-19) oraz bakteryjne (Staphylococcus aureus, Actinomyces, Salmonella, Escherichia coli) i grzybicze (Candida albicans, Aspergillus). Schorzenie współwystępuje także z chorobami reumatycznymi (RZS, ZZSK, łuszczycowe zapalenie stawów), fibromialgią, chorobami zapalnymi jelit oraz osteoartrozą. Czynniki anatomiczne i posturalne, takie jak skolioza, niewłaściwa postawa, wiązanie klatki piersiowej, a także przewlekła astma, zwiększają ryzyko rozwoju kostochondrytu.
Actinomyces, Aspergillus, astma przewlekła, ból mięśniowo-powięziowy, Candida albicans, choroba Leśniowskiego-Crohna, COVID-19, deformacja klatki piersiowej, Escherichia coli, etiologia idiopatyczna, fibromialgia, infekcja wirusowa dróg oddechowych, kostochondryt, łuszczycowe zapalenie stawów, niedobór witaminy D, osteoartroza, połączenie żebrowo-mostkowe, reumatoidalne zapalenie stawów, Salmonella, skolioza, Staphylococcus aureus, staw żebrowo-kręgowy, torakotomia, uraz klatki piersiowej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakażenie grzybicze, zapalenie chrząstki, zapalenie neurogenne, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Sandoz 4 mg
Montelukast Sandoz w postaci granulatu 4 mg był oceniany pod kątem bezpieczeństwa u różnych grup wiekowych pacjentów z astmą, w tym u 175 dzieci w wieku 6 miesięcy do 2 lat z astmą przewlekłą oraz 1038 dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat z astmą okresową. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były: u dorosłych i młodzieży (≥15 lat) ból głowy, u dzieci 6-14 lat ból głowy i hiperkineza, u dzieci 2-5 lat ból brzucha, biegunka, astma oskrzelowa, wypryskowe zapalenie skóry i wysypka, a u najmłodszych (6 miesięcy do 2 lat) biegunka, wymioty, gorączka, ból brzucha i pragnienie. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałej terapii (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci 2-14 lat, do 3 miesięcy u dzieci 6 miesięcy do 2 lat).
aminotransferaza, anafilaksja, astma okresowa, astma oskrzelowa, astma przewlekła, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, enureza, eozynofilia, eozynofilia płucna, hiperkineza, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie z nosa, lunatykowanie, małopłytkowość, montelukast, naciek eozynofilowy wątroby, napad drgawkowy, neuropatia, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, powikłanie kardiologiczne, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, wypryskowe zapalenie skóry, wysypka, wysypka naczyniowa, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aspulmo 100 mcg/dawkę inh.
Lek Aspulmo w postaci aerozolu inhalacyjnego zawiera 100 mikrogramów salbutamolu (siarczanu) na dawkę inhalacyjną i jest wskazany do leczenia skurczu oskrzeli oraz odwracalnej obturacji dróg oddechowych. Salbutamol, jako selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych, skutecznie rozszerza oskrzela, co umożliwia szybkie złagodzenie objawów takich jak duszność, świszczący oddech czy ucisk w klatce piersiowej. Lek jest stosowany zarówno w terapii doraźnej astmy oskrzelowej o różnym nasileniu (łagodnym, umiarkowanym i ciężkim), jak i w profilaktyce napadów duszności wywołanych wysiłkiem fizycznym (astma wysiłkowa) oraz ekspozycją na alergeny. Każda dawka inhalacyjna zawiera również 3 mg etanolu, co należy uwzględnić u pacjentów z chorobami wątroby lub uzależnieniem od alkoholu.
aerozol inhalacyjny, agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma wysiłkowa, choroba wątroby, duszność, ekspozycja na alergeny, etanol, leczenie przeciwzapalne, napad duszności, objaw bronchospastyczny, odwracalna obturacja dróg oddechowych, salbutamol, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, terapia przeciwzapalna, ucisk w klatce piersiowej, wziewny glikokortykosteroid - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Duexon (25 mcg + 50 mcg)/dawkę odmierzoną
Duexon to lek wziewny dostępny w postaci aerozolu inhalacyjnego, zawierający salmeterol (25 μg na dawkę odmierzoną) oraz flutykazon propionian w trzech dawkach: 50 μg, 125 μg lub 250 μg na dawkę odmierzoną, co odpowiada dawkom dostarczonym odpowiednio 44 μg, 110 μg i 220 μg flutykazonu. Lek stosuje się codziennie, nawet w okresach bezobjawowych, w celu utrzymania kontroli astmy przewlekłej o różnym stopniu nasilenia. Dawkowanie standardowo wynosi dwie inhalacje dwa razy na dobę, z możliwością redukcji do jednej dawki na dobę u pacjentów wymagających długodziałających beta2-mimetyków, przy czym pora podania powinna być dostosowana do pory występowania objawów (rano lub wieczorem). Produkt o najmniejszej dawce flutykazonu (25 μg + 50 μg) nie jest wskazany u dorosłych i dzieci z ciężką astmą. U dzieci powyżej 4 lat maksymalna dawka flutykazonu wynosi 100 μg dwa razy na dobę, a u pacjentów z trudnościami w synchronizacji inhalacji zaleca się stosowanie komory inhalacyjnej AeroChamber Plus.
aerozol inhalacyjny, astma przewlekła, astma przewlekła ciężka, astma przewlekła umiarkowana, beta2-mimetyk, flutykazon propionian, komora inhalacyjna, kortykosteroid wziewny, leczenie podtrzymujące, ograniczenie przepływu powietrza, salmeterol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pulmicort Turbuhaler 200 mcg/dawkę inh.
Pulmicort Turbuhaler to wziewny glikokortykosteroid zawierający budezonid, dostępny w dawkach 100 μg oraz 200 μg na dawkę inhalacyjną, stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Mechanizm działania opiera się na miejscowym efekcie przeciwzapalnym w drogach oddechowych, co umożliwia kontrolę objawów astmy, redukcję częstości zaostrzeń oraz poprawę funkcji płuc u pacjentów z POChP. Lek jest wskazany zarówno do terapii podtrzymującej, jak i w leczeniu zaostrzeń, szczególnie u pacjentów wymagających regularnej terapii przeciwzapalnej lub u tych, którzy nie osiągają kontroli choroby przy stosowaniu wyłącznie leków rozszerzających oskrzela.
astma oskrzelowa, astma przewlekła, budezonid, dawka inhalacyjna, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid wziewny, komponenta zapalna, kontrola astmy, leczenie przeciwzapalne, leki rozszerzające oskrzela, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, technika inhalacji, terapia podtrzymująca astmy, zaostrzenie astmy, zaostrzenie POChP - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Veriflo (25 mcg+ 50 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Veriflo, zawierający salmeterol (50 µg) i flutykazonu propionian (100 µg) w dawce podawanej dwa razy na dobę, łączy długo działający β2-agonista z wziewnym kortykosteroidem, co umożliwia skuteczną kontrolę astmy przewlekłej. Salmeterol wykazuje działanie bronchodilatacyjne utrzymujące się co najmniej 12 godzin dzięki specyficznemu wiązaniu z miejscem pozareceptorowym, natomiast flutykazonu propionian zapewnia silne działanie przeciwzapalne w obrębie dróg oddechowych, redukując częstość zaostrzeń i objawy astmy. W badaniu GOAL, obejmującym 3416 pacjentów, terapia skojarzona wykazała wyższą skuteczność w osiąganiu pełnej kontroli astmy (TC) i dobrej kontroli (WC) w porównaniu do monoterapii flutykazonem, przy jednoczesnym stosowaniu niższych dawek kortykosteroidu. Czas do uzyskania pierwszego tygodnia dobrej kontroli u 50% pacjentów wynosił 16 dni dla terapii skojarzonej versus 37 dni dla monoterapii. Badania AUSTRI i VESTRI potwierdziły bezpieczeństwo terapii skojarzonej, wykazując brak istotnego wzrostu ryzyka ciężkich zdarzeń astmatycznych (hospitalizacja, intubacja, zgon) w porównaniu do monoterapii flutykazonem.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, astma przewlekła, chrypka, ciężkie zaostrzenie astmy, długo działający agonista receptora β2-adrenergicznego, drżenie mięśniowe, duża wrodzona wada rozwojowa, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, grzybica jamy ustnej, intubacja dotchawicza, kołatanie serca, monoterapia kortykosteroidem wziewnym, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol, skurcz mięśni, szczytowy przepływ wydechowy, terapia skojarzona, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asmenol 5 mg
Asmenol (montelukast) w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany jako leczenie pomocnicze u pacjentów pediatrycznych z astmą oskrzelową o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, u których standardowa terapia wziewnymi kortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Montelukast może być również stosowany jako alternatywa dla małych dawek wziewnych kortykosteroidów u pacjentów bez ciężkich zaostrzeń wymagających doustnych kortykosteroidów lub u tych, którzy nie tolerują lub nie mogą stosować wziewnych kortykosteroidów. Ponadto, lek jest efektywny w profilaktyce astmy wysiłkowej, zapobiegając skurczowi oskrzeli indukowanemu wysiłkiem fizycznym poprzez hamowanie procesów zapalnych w drogach oddechowych.
astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna, astma wysiłkowa, beta-agoniści krótko działający, kontrola astmy, kortykosteroidy doustne, kortykosteroidy wziewne, leczenie przeciwastmatyczne, montelukast, nadreaktywność oskrzeli, napad astmy, ostry napad astmy, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, tabletki do rozgryzania, zaostrzenie astmy, zapalenie dróg oddechowych - Leksykon chorób i schorzeń
Astma wysiłkowa – Objawy
Astma wysiłkowa, znana również jako skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem (EIB), dotyczy 40-90% pacjentów z astmą oraz do 20% populacji ogólnej bez rozpoznania astmy. Objawy, takie jak kaszel, świszczący oddech, duszność i uczucie ucisku w klatce piersiowej, pojawiają się zwykle w ciągu 5-20 minut od rozpoczęcia wysiłku lub 5-15 minut po jego zakończeniu, osiągając szczyt 5-10 minut po aktywności i ustępując w ciągu 30-90 minut. U niektórych pacjentów obserwuje się fazę późną objawów (4-12 godzin po wysiłku) oraz fazę refrakcyjną, trwającą do 3 godzin po początkowym wysiłku, podczas której objawy są mniej nasilone lub nie występują. Czynniki nasilające objawy to zimne, suche powietrze, zanieczyszczenia, infekcje dróg oddechowych, alergeny oraz niektóre pokarmy spożywane do 2 godzin przed wysiłkiem.
astma przewlekła, bliznowacenie płuc, duszność, dysfunkcja strun głosowych, ekspozycja na alergeny, funkcja płuc, infekcja dróg oddechowych, kaszel, nasilenie objawów, niewydolność oddechowa, produkcja śluzu, skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem, stan astmatyczny, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, zadyszka, zanieczyszczenie powietrza, zaostrzenie astmy, zmniejszona wydolność fizyczna, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Felogel Мax 23,2 mg/g
Felogel Max, zawierający dietyloamoniowy diklofenak w stężeniu 23,2 mg/g (odpowiadający 20 mg diklofenaku sodowego), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak, kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Przeciwwskazania obejmują także uczulenie na substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (50 mg/g) i butylohydroksytoluen (E 321) (0,2 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje skórne. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z przewlekłą astmą, zwłaszcza jeśli w wywiadzie występowały napady astmy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka lub ostry nieżyt błony śluzowej nosa po ekspozycji na NLPZ. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany do stosowania na uszkodzoną skórę, w tym na rany, stany zapalne, infekcje skórne, wyprysk oraz błony śluzowe, ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji i nasilenia działań niepożądanych.
astma przewlekła, błona śluzowa, butylohydroksytoluen, czynność skurczowa macicy, diklofenak, diklofenak dietyloamoniowy, glikol propylenowy, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na składniki leku, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przewód tętniczy płodu, reakcja krzyżowa, stan zapalny skóry, trzeci trymestr ciąży, wyprysk, zakażenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Promonta 5 mg 5 mg
Promonta 5 mg (montelukast sodowy) w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany jako leczenie pomocnicze u pacjentów z astmą przewlekłą łagodną lub umiarkowaną, u których standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Montelukast może również stanowić alternatywę dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów u pacjentów bez ciężkich napadów astmy wymagających doustnych steroidów oraz u tych, którzy mają trudności z prawidłowym stosowaniem inhalatorów. Ponadto, Promonta 5 mg jest skuteczna w profilaktyce astmy wysiłkowej, szczególnie u osób aktywnych fizycznie, w tym młodzieży uczestniczącej w zajęciach wychowania fizycznego. Tabletki zawierają 6 mg aspartamu, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią lub na diecie niskofenylalaninowej.
aspartam, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna, astma wysiłkowa, beta-agonista krótkodziałający, dysfagia, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, lek przeciwleukotrienowy, montelukast, montelukast sodowy, napad astmy, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania, terapia wziewna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast LEK-AM 10 mg
Montelukast LEK-AM to lek zawierający 10 mg montelukastu sodowego w formie tabletek powlekanych, stosowany jako terapia pomocnicza u pacjentów z łagodną do umiarkowanej astmą przewlekłą, u których standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Lek wykazuje podwójne działanie – przeciwastmatyczne oraz łagodzące objawy sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, co jest korzystne u pacjentów z oboma schorzeniami. Ponadto Montelukast LEK-AM jest wskazany w profilaktyce skurczu oskrzeli indukowanego wysiłkiem fizycznym, poprawiając jakość życia pacjentów, u których aktywność fizyczna nasila objawy astmy.
astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna do umiarkowanej, astma wysiłkowa, działanie przeciwastmatyczne, krótko działające β-agoniści, laktoza jednowodna, leczenie pomocnicze, montelukast sodowy, nietolerancja laktozy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skurcz oskrzeli, tabletki powlekane, terapia uzupełniająca, wziewne glikokortykosteroidy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diclogel 10 mg/g
Lek Diclogel, zawierający 10 mg/g diklofenaku sodowego, jest miejscowym preparatem przeciwzapalnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze (propylu parahydroksybenzoesan 0,5 mg/g, metylu parahydroksybenzoesan 0,5 mg/g, glikol propylenowy 80 mg/g). Przeciwwskazania obejmują także pacjentów z astmą lub reakcjami alergicznymi (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy) indukowanymi przez NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, dzieci i młodzież poniżej 14 lat (brak danych o bezpieczeństwie i skuteczności), a także kobiety w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz zwiększonego ryzyka krwawienia i wydłużenia porodu.
astma przewlekła, diklofenak sodowy, działanie przeciwzapalne, glikol propylenowy, kwas acetylosalicylowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na diklofenak, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, reakcja alergiczna, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flixodil Combo (25 mcg + 250 mcg)/dawkę inh.
Flixodil Combo to preparat łączący salmeterol, długo działający β2-agonista (50 µg), oraz flutykazonu propionian (100 µg), wziewny kortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, stosowany dwa razy dziennie w leczeniu astmy oskrzelowej. Badanie GOAL wykazało, że terapia skojarzona umożliwia szybsze i skuteczniejsze osiągnięcie kontroli astmy (pełna kontrola u 41% vs 28% przy monoterapii flutykazonem), przy jednoczesnym stosowaniu niższych dawek kortykosteroidu. Czas do pierwszego tygodnia dobrej kontroli astmy wynosił 16 dni w grupie skojarzonej terapii, w porównaniu do 37 dni w monoterapii. Badania AUSTRI i VESTRI potwierdziły bezpieczeństwo terapii skojarzonej u dorosłych, młodzieży i dzieci, wykazując brak istotnego wzrostu ryzyka ciężkich zdarzeń astmatycznych (hospitalizacja, intubacja, zgon) w porównaniu do monoterapii flutykazonem. W badaniu SMART odnotowano jednak zwiększoną liczbę zgonów z powodu astmy u pacjentów stosujących salmeterol bez jednoczesnego stosowania wziewnych kortykosteroidów.
agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, astma ciężka, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła umiarkowana, beta-2-agonista, chrypka, ciężkie zdarzenia związane z astmą, drżenie mięśniowe, działanie przeciwzapalne, dziecięca astma oskrzelowa, grzybica jamy ustnej, inhalator aerozolowy, inhalator typu Dysk, intubacja dotchawicza, kołatanie serca, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, monoterapia kortykosteroidem wziewnym, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol z flutykazonem, skurcz mięśni, szczytowy przepływ wydechowy, wrodzona wada rozwojowa, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish 5 mg
Montelukast Bluefish w dawkach 4-10 mg, stosowany u pacjentów z astmą przewlekłą i okresową, był szeroko badany w różnych grupach wiekowych, obejmując około 4000 dorosłych i młodzieży ≥15 lat, 1750 dzieci 6-14 lat, 851 dzieci 2-5 lat oraz 175 dzieci od 6 miesięcy do 5 lat. Badania długoterminowe (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały zmian w profilu bezpieczeństwa. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 to bóle głowy (dorośli i młodzież), ból brzucha (dzieci 6-14 lat), biegunka, nudności, wymioty, wysypka, gorączka oraz zwiększona aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT). Warto podkreślić, że niektóre z tych objawów, jak zakażenia górnych dróg oddechowych, biegunka czy wysypka, występowały z podobną częstością w grupach placebo, co sugeruje możliwy związek z chorobą podstawową.
aminotransferazy wątrobowe, astma okresowa, astma oskrzelowa, astma przewlekła, hepatotoksyczność, hiperkinezja, hipoestezja, koszmar senny, myśli samobójcze, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podwyższone aminotransferazy, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, wypryskowe zapalenie skóry, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast Aurovitas 10 mg
Montelukast Aurovitas w dawce 10 mg w formie tabletek powlekanych jest wskazany jako terapia uzupełniająca u pacjentów z astmą przewlekłą o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, u których standardowe leczenie wziewnymi kortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Lek ten jest również skuteczny w łagodzeniu objawów sezonowego alergicznego nieżytu nosa współistniejącego z astmą oraz w profilaktyce astmy wysiłkowej, gdzie skurcz oskrzeli jest indukowany wysiłkiem fizycznym. Montelukast Aurovitas pełni rolę terapii add-on i nie zastępuje podstawowego leczenia astmy, a jego regularne stosowanie jest kluczowe dla utrzymania kontroli choroby.
alergiczny nieżyt nosa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna lub umiarkowana, astma wysiłkowa, działanie przeciwastmatyczne, krótko działający β-agonista, laktoza jednowodna, leczenie pomocnicze, leczenie przeciwastmatyczne, leczenie uzupełniające, lek rozszerzający oskrzela, montelukast sodowy, napad astmy, nietolerancja laktozy, profilaktyka astmy, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli indukowany wysiłkiem, terapia astmy, wziewny kortykosteroid