naciek eozynofilowy wątroby

Naciek eozynofilowy wątroby to stan patologiczny charakteryzujący się obecnością zwiększonej liczby eozynofilów (rodzaj białych krwinek) w tkance wątrobowej. Jest to stosunkowo rzadkie zjawisko, które może występować w przebiegu różnych chorób, zarówno pierwotnych schorzeń wątroby, jak i zaburzeń ogólnoustrojowych.

Etiologia nacieku eozynofilowego wątroby jest zróżnicowana i obejmuje: reakcje nadwrażliwości na leki (m.in. antybiotyki, leki przeciwdrgawkowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne), choroby pasożytnicze (np. toksokaroza, fascjoloza, schistosomatoza), choroby alergiczne, schorzenia tkanki łącznej, nowotworowe choroby hematologiczne (szczególnie z eozynofilią), zespół hipereozynofilowy oraz eozynofilowe zapalenie żołądka i jelit.

Objawy kliniczne nacieku eozynofilowego wątroby są niespecyficzne i mogą obejmować gorączkę, ból brzucha, hepatomegalię oraz podwyższone wartości enzymów wątrobowych. W badaniach laboratoryjnych często obserwuje się eozynofilię obwodową, choć jej brak nie wyklucza rozpoznania. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (USG, TK, MRI), które mogą ujawnić niespecyficzne zmiany, oraz biopsję wątroby, która pozwala na ostateczne rozpoznanie.

Leczenie nacieku eozynofilowego wątroby zależy od choroby podstawowej. W przypadku reakcji polekowej kluczowe jest odstawienie leku wywołującego, natomiast w chorobach pasożytniczych stosuje się odpowiednie leczenie przeciwpasożytnicze. W ciężkich przypadkach lub przy braku identyfikacji przyczyny stosuje się kortykosteroidy, które zazwyczaj prowadzą do szybkiej poprawy klinicznej i normalizacji parametrów laboratoryjnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl