telomery
Telomery to wyspecjalizowane struktury nukleoproteionowe zlokalizowane na końcach chromosomów, składające się z powtarzających się sekwencji nukleotydowych (u człowieka TTAGGG) oraz białek wiążących. Pełnią kluczową rolę w utrzymaniu integralności genomu, zapobiegając fuzji chromosomów i chroniąc kodujący DNA przed degradacją.
Z każdym podziałem komórki telomery ulegają skróceniu ze względu na problem niepełnej replikacji końców DNA. Enzym telomeraza, aktywny głównie w komórkach macierzystych i nowotworowych, może wydłużać telomery poprzez dodawanie nowych powtórzeń telomerowych. W większości somatycznych komórek człowieka telomeraza jest nieaktywna, co prowadzi do stopniowego skracania telomerów i ostatecznie do starzenia komórkowego.
Skrócenie telomerów poniżej krytycznej długości aktywuje punkty kontrolne cyklu komórkowego, prowadząc do senescencji komórkowej lub apoptozy. Długość telomerów jest uznawana za biomarker starzenia biologicznego oraz czynnik prognostyczny w niektórych chorobach. Nieprawidłowości w strukturze i funkcji telomerów wiążą się z zespołami przyspieszonego starzenia (np. dyskeratoza wrodzona), chorobami nowotworowymi oraz schorzeniami związanymi z wiekiem.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Progeria – Etiologia i przyczyny
Progeria, czyli zespół Hutchinsona-Gilforda (HGPS), jest rzadkim autosomalnie dominującym zaburzeniem genetycznym wywołanym mutacją punktową C1824T w genie LMNA, prowadzącą do produkcji patologicznego białka progeryny. Progeryna, będąca skróconą i trwale farnesylowaną formą lamin A, zaburza integralność jądra komórkowego, powodując deformacje jądra, utratę heterochromatyny, niestabilność genomu, przyspieszone skracanie telomerów, zmiany epigenetyczne, senescencję komórek oraz dysfunkcje mitochondriów i proteostazy. Kluczowym mechanizmem patogenezy jest zaburzenie mechanotransdukcji, szczególnie w komórkach śródbłonka, co prowadzi do profibrotycznych zmian, sztywnienia układu sercowo-naczyniowego i przerostu serca. W około 90% przypadków mutacja powstaje de novo, a ryzyko ponownego wystąpienia u kolejnego dziecka wynosi 2-3% z powodu mozaicyzmu germinalnego u rodziców.
angiopoetyna-2, blaszka jądrowa, choroba autosomalnie dominująca, choroba autosomalnie recesywna, dysfunkcja mitochondriów, edytor zasad adeninowych, fibroblast, gen LMNA, helikaza DNA, heterochromatyna obwodowa, jądro komórkowe, komórki śródbłonka, lonafarnib, mechanotransdukcja, miejsce splicingowe, mozaicyzm genetyczny, mutacja de novo, mutacja genetyczna, mutacja punktowa, naprawa DNA, progeryna, przewlekły stan zapalny, telomery, terapia genowa, zespół Hutchinsona-Gilforda, zespół Wernera, zmiana epigenetyczna - Leksykon chorób i schorzeń
Znamiona – Epidemiologia
Znamiona melanocytowe są powszechne, z liczbą od 10 do 40 u większości osób, pojawiając się głównie w dzieciństwie i adolescencji. Częstość występowania znamion atypowych waha się od 2% do 18%, z wyższą częstością w populacjach europejskich (7-24%) i u osób o jasnej karnacji. Czynniki ryzyka obejmują jasną karnację, ekspozycję na UV oraz predyspozycje genetyczne, w tym zespół FAMMM, który wiąże się z 10,7% 10-letnim ryzykiem rozwoju czerniaka i niemal 100% ryzykiem transformacji znamienia atypowego w czerniaka in situ. Ryzyko rozwoju czerniaka wzrasta wraz z liczbą znamion – osoby z ponad 100 znamionami mają siedmiokrotnie wyższe ryzyko niż osoby z mniej niż 15 znamionami. Wskaźnik transformacji pojedynczego znamienia w czerniaka wynosi od 0,0005% u osób <40 r.ż. do 0,003% u mężczyzn >60 r.ż. Nadzór nad znamionami, w tym fotografia mole mapping i dermatoskopia cyfrowa, jest kluczowy w profilaktyce i wczesnym wykrywaniu czerniaka, zwłaszcza u pacjentów z licznymi lub atypowymi znamionami oraz z rodzinną historią choroby.
czerniak, czerniak in situ, czynnik predykcyjny, dermatologia, dermatoskopia, dermatoskopia cyfrowa, ekspozycja na słońce, jasna karnacja, krem z filtrem przeciwsłonecznym, mapowanie znamion, profil ryzyka, ryzyko czerniaka, samobadanie skóry, telomery, transformacja złośliwa, zespół FAMMM, zespół znamion atypowych, znamiona