beta-blokada ogólnoustrojowa

Beta-blokada ogólnoustrojowa to rodzaj terapii farmakologicznej, w której wykorzystywane są leki blokujące receptory beta-adrenergiczne w całym organizmie. Ta grupa leków, zwana beta-adrenolitykami lub beta-blokerami, hamuje działanie katecholamin (adrenaliny i noradrenaliny) na receptory beta, prowadząc do zmniejszenia częstości akcji serca, siły skurczu mięśnia sercowego oraz obniżenia ciśnienia tętniczego.

Leki beta-adrenolityczne dzieli się ze względu na selektywność działania na receptory beta1 (kardioselektywne) oraz nieselektywne, blokujące zarówno receptory beta1, jak i beta2. Kardioselektywne beta-blokery (np. metoprolol, bisoprolol) działają głównie na mięsień sercowy, podczas gdy nieselektywne (np. propranolol) wpływają dodatkowo na receptory w oskrzelach i naczyniach obwodowych.

Beta-blokada ogólnoustrojowa znajduje zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń, przede wszystkim nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, zaburzeń rytmu serca oraz niewydolności serca. Ponadto beta-blokery stosuje się w profilaktyce migreny, w leczeniu jaskry, nadczynności tarczycy czy drżenia samoistnego. Przy stosowaniu beta-blokady ogólnoustrojowej należy uwzględnić możliwe przeciwwskazania, takie jak astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy czy bradykardia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl