odczyn miejscowy
Odczyn miejscowy to odpowiedź organizmu na wprowadzenie substancji obcej, występująca w okolicy miejsca iniekcji, aplikacji leku lub innej interwencji medycznej. Jest to fizjologiczna reakcja immunologiczna, która może objawiać się zaczerwienieniem, obrzękiem, bólem, świądem lub ociepleniem skóry w miejscu podania.
Najczęściej odczyny miejscowe obserwuje się po szczepieniach ochronnych, podaniu leków (szczególnie antybiotyków), stosowaniu preparatów miejscowych czy po ukąszeniach owadów. Ich nasilenie jest zazwyczaj łagodne lub umiarkowane i ustępują samoistnie w ciągu kilku dni. Warto odróżnić normalny odczyn miejscowy od reakcji alergicznej, która może wymagać interwencji medycznej.
W ocenie klinicznej odczynu miejscowego uwzględnia się jego rozległość, nasilenie oraz czas utrzymywania się objawów. Dla większości szczepionek przyjmuje się, że odczyn o średnicy poniżej 5 cm jest normalną reakcją, natomiast większe zmiany mogą wymagać dokumentacji i obserwacji. Przedłużający się odczyn miejscowy lub towarzyszące objawy ogólnoustrojowe powinny skłonić do konsultacji medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Zofran 2 mg/ml
Ondansetron, substancja czynna leku Zofran (2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym są bóle głowy (bardzo często, ≥1/10). Często zgłaszane są również zaparcia, odczyny miejscowe w miejscu wkłucia dożylnego oraz uczucie gorąca lub zaczerwienienie skóry. Niezbyt często występują zaburzenia rytmu serca, bóle w klatce piersiowej, bradykardia, hipotensja, czkawka oraz bezobjawowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadko mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego, w tym reakcje anafilaktyczne, zawroty głowy, wydłużenie odstępu QTc z ryzykiem torsade de pointes oraz przemijające zaburzenia widzenia. Bardzo rzadko odnotowano toksyczne wykwity skórne, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz przemijający zanik widzenia.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, czkawka, drgawka, dyskineza, dystonia, hipotensja, niedokrwienie mięśnia sercowego, odcinek ST, odczyn miejscowy, ondansetron, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, torsade de pointes, układ pozapiramidowy, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zanik widzenia, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Wyczyniec łąkowy – Dawkowanie i sposób podawania
Wyczyniec łąkowy (Alopecurus pratensis) jest istotnym alergenem traw stosowanym w immunoterapii swoistej, zarówno podskórnej (SCIT), jak i podjęzykowej (SLIT). W immunoterapii podskórnej preparaty takie jak Catalet T i Pollinex+Rye stosują schematy dawkowania obejmujące fazę leczenia podstawowego (z narastającą dawką) oraz podtrzymującego (stała dawka). Dawkowanie w schemacie przedsezonowym dla Catalet T rozpoczyna się od stężenia 25 JS/ml (0,1-0,5 ml) z odstępami 7 dni, przechodząc do wyższych stężeń (do 10000 JS/ml, 0,2-1,0 ml) z odstępami 14 dni. Schemat całoroczny przewiduje zmniejszenie dawki w okresie pylenia do 20-40% dawki podtrzymującej (1 ml) i stopniowe jej zwiększanie po sezonie. Pollinex+Rye stosuje dawki od 300 SU/0,5 ml do 2000 SU/0,5 ml w fazie podstawowej z odstępami 7-14 dni, a w fazie podtrzymującej fiolkę 4000 SU/ml (0,5 ml co 1-4 tygodnie). Immunoterapia podjęzykowa (np. Perosall T13) obejmuje stopniowe zwiększanie liczby kropli od 1 do 10 w ciągu 35 dni, z dawką podtrzymującą stosowaną 2 razy w tygodniu, zakończoną 2-3 tygodnie przed sezonem pylenia.
alergen trawy, alergia na pyłki traw, epinefryna, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, immunoterapia swoista, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, objaw alergiczny, odczyn miejscowy, preparat alergenowy, reakcja niepożądana, reakcja ogólnoustrojowa, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzelowe, schemat całoroczny, schemat przedsezonowy, sezon pylenia traw, wstrząs anafilaktyczny, wyczyniec łąkowy, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zestaw ratownictwa medycznego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Azacitidine Eugia 25 mg/ml
Azacitidine Eugia to preparat zawierający 100 mg azacytydyny w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań podskórnych o stężeniu 25 mg/ml po rekonstytucji. Lek wymaga rozpuszczenia w 4 ml wody do wstrzykiwań, co daje jednorodną, mętną zawiesinę bez aglomeratów, którą należy podawać niezwłocznie lub przechowywać zgodnie z zaleceniami (do 45 minut w 25°C lub do 8 godzin w 2-8°C przy użyciu nieschłodzonej wody, a do 22 godzin w 2-8°C przy użyciu schłodzonej wody). Podanie odbywa się igłą 25 G pod kątem 45-90° w ramię, udo lub brzuch, z koniecznością rotacji miejsc iniekcji i unikaniem obszarów drażliwych. Dawkowanie oblicza się na podstawie powierzchni ciała (pc.) pacjenta, np. dla pc. 1,8 m² dawka 75 mg/m² odpowiada 135 mg azacytydyny (5,4 ml zawiesiny, 2 fiolki). Preparat jest cytotoksyczny, dlatego wymaga zachowania procedur bezpieczeństwa podczas przygotowania i podawania.
azacytydyna, dawkowanie leku, igła podskórna, liofilizacja, mannitol, odczyn miejscowy, okres ważności, powierzchnia ciała, produkt cytotoksyczny, produkt przeciwnowotworowy, rekonstytucja, stabilność chemiczna, substancja pomocnicza, wacik alkoholowy, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Jad pszczoły – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoterapia swoista jadem pszczoły (ALUTARD SQ, substancja 801) jest stosowana u pacjentów z alergią na jad owadów błonkoskrzydłych i wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania przez doświadczonych lekarzy. Leczenie dzieli się na fazę początkową, której celem jest stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnie 100 000 SQ-U (1 ml fiolki 4), oraz fazę podtrzymującą, utrzymującą efekt terapeutyczny dawkami od 10 000 do 100 000 SQ-U. W fazie początkowej stosuje się trzy schematy dawkowania: przyspieszony (7 tygodni), standardowy (15 tygodni) oraz ostrożny (17+ tygodni), z dawkami podawanymi raz w tygodniu i obserwacją pacjenta przez minimum 30 minut po iniekcji. Przykładowo, w schemacie przyspieszonym dawki rosną od 10 SQ-U do 80 000 SQ-U, a w standardowym do 100 000 SQ-U. W przypadku reakcji niepożądanych lub przekroczenia odstępów między dawkami, dawkowanie należy odpowiednio modyfikować zgodnie z wytycznymi, np. zmniejszając dawkę lub powtarzając poprzednią.
alergia na jad owadów błonkoskrzydłych, Alutard SQ, ciężka reakcja ogólnoustrojowa, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, faza początkowa, faza podtrzymująca, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, jad pszczoły, leczenie zgrupowane, lek przeciwhistaminowy, odczyn miejscowy, owady błonkoskrzydłe, reakcja alergiczna, reakcja ogólnoustrojowa, schemat przyspieszony, schemat standardowy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Immunoterapia alergenowa z wykorzystaniem wyciągów alergenowych, takich jak Alutard SQ i Novo-Helisen Depot, wymaga prowadzenia przez doświadczony personel medyczny, najlepiej alergologów, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych. Po każdym podaniu należy obserwować pacjenta przez minimum 30 minut, zapewniając dostęp do sprzętu do resuscytacji i adrenaliny. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą oskrzelową (kontrola objawów i FEV1 ≥ 70% u dorosłych, ≥ 80% u dzieci), chorobami serca, autoimmunologicznymi oraz u osób przyjmujących leki wpływające na działanie adrenaliny (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, MAOIs, beta-blokery). Zaleca się unikanie wysiłku fizycznego, gorących kąpieli, sauny i alkoholu w dniu podania. Dzieci poniżej 5 lat są przeciwwskazane do odczulania, a u starszych dzieci skuteczność jest ograniczona, choć bezpieczeństwo porównywalne z dorosłymi.
adrenalina, alergia, anafilaksja, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, badanie czynnościowe płuc, beta-blokery, biologiczny produkt leczniczy, choroba autoimmunologiczna, choroba zapalna dróg oddechowych, ciężka astma, ciężka reakcja anafilaktyczna, immunoterapia alergenowa, inhibitory konwertazy angiotensyny, inhibitory monoaminooksydazy, kumulacja glinu, lek zobojętniający sok żołądkowy, obrzęk naczynioruchowy, odczyn miejscowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, swoista immunoterapia alergenowa, terapia immunosupresyjna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wyciąg alergenowy, zaburzenie czynności nerek, zakażenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elidel 10 mg/g
Produkt leczniczy Elidel (pimekrolimus 10 mg/g, krem) wykazuje działania niepożądane, z których najczęstsze to odczyny miejscowe (pieczenie, podrażnienie, świąd, rumień) występujące u około 19% pacjentów, głównie na początku terapii, o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu i krótkotrwałym przebiegu. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z systemem MedDRA, gdzie odczyny miejscowe zaliczono do kategorii bardzo często (>1/10). Powiększenie węzłów chłonnych oraz nowotwory złośliwe, takie jak chłoniak skóry, chłoniaki innych typów oraz rak skóry, zostały zgłoszone z częstością nieznaną, a związek przyczynowo-skutkowy z pimekrolimusem nie został jednoznacznie potwierdzony.
- Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd – Przedawkowanie
Przedawkowanie polisacharydów otoczkowych zawartych w szczepionkach PNEUMOVAX 23 oraz TYPHIM Vi nie jest dobrze udokumentowane klinicznie. PNEUMOVAX 23 zawiera 25 μg polisacharydu każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae, co daje łącznie 575 μg polisacharydów w dawce 0,5 ml, natomiast TYPHIM Vi zawiera 25 μg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi w dawce 0,5 ml. W charakterystykach tych produktów brak jest danych dotyczących objawów klinicznych przedawkowania oraz specyficznych wytycznych terapeutycznych, a producent TYPHIM Vi określa kwestię przedawkowania jako „nie dotyczy”.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, odczyn miejscowy, PNEUMOVAX 23, polisacharyd otoczkowy, polisacharyd otoczkowy bakterii, polisacharyd pneumokokowy, polisacharyd Salmonella typhi, reakcja immunologiczna, reakcja lokalna, Salmonella typhi, Streptococcus pneumoniae, TYPHIM Vi - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Paracetamol Hasco o smaku pomarańczowym 120 mg/5 ml
Paracetamol Hasco w postaci zawiesiny doustnej o stężeniu 120 mg/5 ml jest wskazany do leczenia gorączki oraz łagodnych i umiarkowanych bólów, w tym bólów pooperacyjnych, bólów związanych z wyrzynaniem zębów u niemowląt oraz bólów głowy. Preparat jest również stosowany w celu łagodzenia objawów poszczepiennych, takich jak ból, gorączka i odczyn miejscowy. U niemowląt w wieku 0-3 miesiące (masa ciała do 4 kg) zaleca się krótkotrwałe stosowanie (do 3 dni) w leczeniu gorączki i łagodnych bólów. Zawiesina charakteryzuje się pomarańczowym smakiem i zapachem, co ułatwia podawanie leku dzieciom, zwłaszcza tym z trudnościami w połykaniu tabletek.
benzoesan sodu, ból głowy, ból pooperacyjny, dolegliwości bólowe, dysfagia, leczenie objawowe gorączki, niepożądane reakcje poszczepienne, objawy poszczepienne, odczyn miejscowy, paracetamol hasco, pirosiarczyn sodu, podwyższona temperatura ciała, sacharoza, stan bólowy, wyrzynanie zębów, zawartość sodu - Leksykon substancji czynnych
Antytoksyna botulinowa typu B – Dawkowanie i sposób podawania
Decyzja o zastosowaniu antytoksyny botulinowej typu B (preparat Antytoksyna botulinowa ABE, stężenie 500 j.m./ml, 5000 j.m. w ampułce 10 ml) powinna być podjęta przez lekarza po dokładnej ocenie klinicznej pacjenta. Przed podaniem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego alergii, wcześniejszego stosowania antytoksyny końskiej oraz przyjmowania leków antyhistaminowych w ciągu ostatnich 48 godzin. Wymagana jest próba uczuleniowa na białko końskie, wykonywana śródskórnie z różnym rozcieńczeniem preparatu (1:1000, 1:100 lub 1:10) i obserwacja reakcji przez 30 minut. W przypadku braku odczynu miejscowego i ogólnego, podaje się podskórnie 0,2 ml nierozcieńczonej antytoksyny, a następnie, jeśli nie wystąpi reakcja, można podać antytoksynę domięśniowo lub dożylnie. Pozytywny lub wątpliwy wynik próby wymaga zastosowania metody odczulającej.
antytoksyna botulinowa ABE, antytoksyna botulinowa typu B, białko końskie, infuzja dożylna, lek antyhistaminowy, metoda odczulająca, odczyn miejscowy, podanie domięśniowe, podanie dożylne, próba uczuleniowa, reakcja anafilaktyczna, roztwór chlorku sodu, środek przeciwwstrząsowy, toksyna botulinowa, wstrzyknięcie podskórne, wstrzyknięcie śródskórne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alutard SQ dawki do leczenia podstawowego: 100 SQ-U/ml, 1000 SQ-U/ml, 10 000 SQ-U/ml, 100 000 SQ-U/ml, dawka do leczenia podtrzymującego: 100 000 SQ-U/ml
ALUTARD SQ to preparat stosowany w swoistej immunoterapii alergenowej, zawierający wyciągi jadów owadów błonkoskrzydłych (osy i pszczoły) adsorbowane na wodorotlenku glinu. Terapia powinna być prowadzona przez doświadczonego lekarza, a pacjent pozostaje pod obserwacją minimum 30 minut po podaniu dawki ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane, uwzględniając stan zdrowia, historię alergii i wrażliwość na alergen. Leczenie dzieli się na fazę początkową, w której dawka jest stopniowo zwiększana do maksymalnie 100 000 SQ-U, oraz fazę podtrzymującą, gdzie dawka utrzymywana jest w zakresie 10 000–100 000 SQ-U. W fazie początkowej stosuje się trzy schematy dawkowania: szybki (cluster, 7 tygodni), standardowy oraz wydłużony dla pacjentów o wysokiej wrażliwości lub z historią reakcji ogólnoustrojowych. Wstrzyknięcia podaje się raz w tygodniu, a w przypadku reakcji alergicznych konieczna jest korekta dawkowania.
Alutard SQ, ciężka reakcja ogólnoustrojowa, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, faza początkowa leczenia, faza podtrzymująca leczenia, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, jad owada błonkoskrzydłego, leczenie zgrupowane, lek przeciwhistaminowy, odczyn miejscowy, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, reakcja ogólnoustrojowa, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy - Leksykon substancji czynnych
Tuberkulina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Tuberkulina (PPD RT23) zawarta w preparacie Tuberculin PPD RT 23 AJV, stosowana w dawce 2 T.U./0,1 ml (0,04 mikrograma), nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Preparat w formie klarownego roztworu do wstrzykiwań zawiera również składniki pomocnicze, takie jak disodu fosforan dwuwodny, potasu diwodorofosforan, sodu chlorek oraz potasu hydroksychinoliny siarczan, które nie powodują działań niepożądanych wpływających na funkcje poznawcze i motoryczne. Brak jest specjalistycznych badań oceniających wpływ tuberkuliny na zdolności psychomotoryczne, jednak dostępne dane kliniczne potwierdzają brak lub nieistotny wpływ na te funkcje.
- Leksykon substancji czynnych
Sodu pirofosforan – Działania niepożądane
Sodu pirofosforan dziesięciowodny, stosowany jako substancja czynna w diagnostyce medycyny nuklearnej (np. w preparacie PoltechRBC), może wywoływać działania niepożądane, choć ich częstość jest niska i szacowana na 1-5 przypadków na 100 000 podań. Działania te obejmują m.in. zaburzenia rytmu serca, bóle i zawroty głowy, nudności, wymioty, wysypki skórne, reakcje alergiczne, spadek ciśnienia tętniczego oraz odczyny miejscowe w miejscu iniekcji. Częstość występowania większości działań niepożądanych jest nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne ryzyko indukcji nowotworów i wad dziedzicznych związane z ekspozycją na promieniowanie jonizujące, jednak dawka skuteczna w standardowych badaniach diagnostycznych zwykle nie przekracza 20 mSv, co minimalizuje ryzyko powikłań onkologicznych i genetycznych.
arytmia, dawka promieniowania, dawka skuteczna, medycyna nuklearna, nadwrażliwość immunologiczna, napadowe zaczerwienienie skóry, nerw błędny, obrzęk twarzy, odczyn miejscowy, promieniowanie jonizujące, reakcja alergiczna, reakcja wazowagalna, sodu pirofosforan dziesięciowodny, spadek ciśnienia, technet 99mTc, wada dziedziczna, wysypka skórna, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Antytoksyna botulinowa A B E nie mniej niż 500 j.m. antytoksyny botulinowej typu A, nie mniej niż 500 j.m. antytoksyny botulinowej typu B i nie mniej niż 100 j.m. antytoksyny botulinowej typu E/ml
Antytoksyna botulinowa ABE jest produktem leczniczym zawierającym antytoksyny botulinowe typu A (5000 j.m. w ampułce 10 ml, tj. 500 j.m./ml), B (5000 j.m. w ampułce 10 ml, tj. 500 j.m./ml) oraz E (1000 j.m. w ampułce 10 ml, tj. 100 j.m./ml). Decyzję o jej zastosowaniu podejmuje wyłącznie lekarz po przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu medycznego, ze szczególnym uwzględnieniem historii alergii, wcześniejszego stosowania antytoksyny końskiej oraz przyjmowania leków antyhistaminowych w ciągu ostatnich 48 godzin. Przed podaniem konieczne jest wykonanie próby uczuleniowej na antytoksynę końską, stosując śródskórne wstrzyknięcia rozcieńczonego produktu (w rozcieńczeniach 1:1000, 1:100 lub 1:10) oraz podskórne wstrzyknięcie nierozcieńczonej antytoksyny. W przypadku dodatnich lub wątpliwych wyników próby uczuleniowej, a jednocześnie konieczności podania antytoksyny, zaleca się zastosowanie metody odczulającej z przygotowaniem środków przeciwwstrząsowych.
antytoksyna botulinowa ABE, antytoksyna botulinowa typu A, antytoksyna botulinowa typu B, antytoksyna botulinowa typu E, antytoksyna końska, białko końskie, infuzja dożylna, metoda odczulająca, odczulanie, odczyn miejscowy, odczyn ogólny, podanie domięśniowe, podanie dożylne, próba śródskórna, próba uczuleniowa, profilaktyka, reakcja alergiczna, roztwór chlorku sodu, środek przeciwwstrząsowy, toksyna botulinowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
DT – szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana jest przeznaczona dla dzieci z przeciwwskazaniami do szczepienia przeciw krztuścowi. Każda dawka 0,5 ml zawiera minimum 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego, adsorbowanych na wodorotlenku glinu. Schemat szczepienia podstawowego obejmuje trzy dawki: pierwszą podawaną na przełomie 3 i 4 miesiąca życia, drugą w 5 miesiącu (6 tygodni po pierwszej) oraz trzecią w 16-18 miesiącu życia (11-13 miesięcy po drugiej dawce). Po zakończeniu cyklu podstawowego zaleca się podanie dawki przypominającej w 6 roku życia, a w przypadku jej braku – w 7 roku życia. U dzieci powyżej 7 roku życia stosuje się szczepionkę Td, zawierającą zmniejszoną ilość antygenu błoniczego.
adiuwant, działanie niepożądane, mięsień naramienny, odczyn miejscowy, podanie domięśniowe, podanie podskórne, przednioboczna część uda, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana, szczepionka Td, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zawiesina jednorodna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Versatis 700 mg
Versatis to plaster zawierający 700 mg lidokainy (5% w/w), stosowany w terapii neuralgii popółpaścowej. Działania niepożądane obserwuje się u około 16% pacjentów, głównie o charakterze miejscowym, obejmującym uczucie pieczenia, zapalenie skóry, rumień, świąd, wysypkę, podrażnienie oraz zmiany pęcherzykowe w miejscu aplikacji. Reakcje te mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie, a jedynie poniżej 5% przypadków wymagało przerwania leczenia. Układowe działania niepożądane są rzadkie ze względu na niskie stężenie systemowe lidokainy, a w przypadku ich wystąpienia przypominają reakcje charakterystyczne dla amidowych środków znieczulających miejscowo.
amidowy środek znieczulający, działanie ogólnoustrojowe, lidokaina, nadwrażliwość, neuralgia popółpaścowa, odczyn miejscowy, otwarta rana, pieczenie skóry, plaster leczniczy, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna systemowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, rumień, stężenie lidokainy, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, uszkodzenie skóry, Versatis, wysypka, zapalenie skóry, zmiany pęcherzykowe - Leksykon substancji czynnych
Jad osy – Dawkowanie i sposób podawania
Jad osy, stosowany w immunoterapii alergenowej pod postacią produktu ALUTARD SQ, jest wyciągiem alergenowym adsorbowanym na wodorotlenku glinu, a jego aktywność wyrażana jest w jednostkach SQ-U/ml. Terapia składa się z fazy początkowej, podczas której dawka jest stopniowo zwiększana do maksymalnie 100 000 SQ-U (1 ml fiolki 4), oraz fazy podtrzymującej, gdzie dawka podtrzymująca mieści się w zakresie 10 000–100 000 SQ-U. W fazie początkowej stosuje się różne schematy dawkowania (7-, 15- lub 17-tygodniowe), dostosowane do indywidualnej wrażliwości pacjenta i historii reakcji alergicznych. Po każdym wstrzyknięciu pacjent powinien być obserwowany przez minimum 30 minut, a przed podaniem jadu zaleca się podanie leku przeciwhistaminowego w celu zmniejszenia ryzyka reakcji alergicznych.
aktywność biologiczna, dawka podtrzymująca, faza podtrzymująca, immunoterapia jadem osy, jad osy, lek przeciwhistaminowy, odczyn miejscowy, produkt leczniczy depot, reakcja alergiczna, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja układowa, schemat dawkowania, swoista immunoterapia alergenowa, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pseudovac –
Szczepionka Pseudovac jest poliwalentnym preparatem przeznaczonym do profilaktyki zakażeń wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa, zawierającym antygeny 7 immunotypów bakterii (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 oraz 3,7) w równych proporcjach po 0,125 ml na 1 ml roztworu. Podawana jest wyłącznie domięśniowo w formie roztworu o barwie od słomkowożółtej do jasnozielonej. Schemat dawkowania przewiduje stopniowe zwiększanie dawki od 0,2 ml w dniu 1 do 1,0 ml w dniu 10 (0,2 ml, 0,4 ml, 0,6 ml, 0,8 ml, 1,0 ml), co ma na celu optymalizację odpowiedzi immunologicznej przy minimalizacji działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest szybkie rozpoczęcie szczepienia u pacjentów z oparzeniami, najlepiej w ciągu 1-3 dni od urazu, ze względu na wysokie ryzyko zakażeń Pseudomonas aeruginosa w tej grupie.
antygen Pseudomonas aeruginosa, działanie niepożądane, immunotyp, ochrona immunologiczna, odczyn miejscowy, odczyn ogólny, odczyn poszczepienny, odpowiedź immunologiczna, pałeczka ropy błękitnej, podanie domięśniowe, Pseudomonas aeruginosa, Pseudovac, roztwór do wstrzykiwań, schemat dawkowania, szczepionka poliwalentna, zakażenie Pseudomonas aeruginosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – AulinDol 30 mg/g
Produkt leczniczy AulinDol w postaci żelu zawiera nimesulid w stężeniu 30 mg/g i jest stosowany miejscowo. W trakcie badań klinicznych na ograniczonej grupie pacjentów zaobserwowano działania niepożądane, głównie łagodne reakcje miejscowe skóry i tkanki podskórnej. Najczęściej zgłaszanymi objawami były świąd i rumień w miejscu aplikacji, występujące z częstością od 1 do 10 na 100 pacjentów (>1/100, <1/10). Objawy te mogą wskazywać na nadwrażliwość na nimesulid lub substancje pomocnicze, takie jak metylu i propylu parahydroksybenzoesan (odpowiednio 0,8 mg/g i 0,2 mg/g), które same mogą wywoływać reakcje alergiczne u predysponowanych osób.
aplikacja żelu, działanie niepożądane, metylu parahydroksybenzoesan, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na składniki, nimesulid, odczyn miejscowy, paraben, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja na substancję czynną, rumień, stan zapalny miejscowy, świąd, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, żel leczniczy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tapamol 240 mg/5 ml
Tapamol w postaci zawiesiny doustnej (240 mg/5 ml) zawiera paracetamol, wykazujący działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, stosowany u dzieci i niemowląt z dostosowaniem dawki do wieku i masy ciała. Lek jest wskazany w leczeniu gorączki różnego pochodzenia oraz bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, w tym bólów pooperacyjnych, związanych z wyrzynaniem zębów, bólów głowy oraz dolegliwości poszczepiennych (ból, gorączka, odczyn miejscowy). U niemowląt do 3 miesiąca życia (masa ciała do 4 kg) stosowanie jest możliwe wyłącznie pod nadzorem lekarskim, z ograniczeniem leczenia gorączki do maksymalnie 3 dni i koniecznością konsultacji w przypadku przedłużających się objawów lub silnego bólu.
alergia, astma, astma oskrzelowa, ból głowy, ból o różnej etiologii, ból pooperacyjny, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, glikol propylenowy, leczenie objawowe gorączki, niemowlę, nietolerancja pokarmowa, odczyn miejscowy, paracetamol, pirosiarczyn sodu, reakcja poszczepienna, sacharoza, sodu benzoesan, stan gorączkowy, zawiesina doustna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Paracetamol Hasco Forte 240 mg/5 ml
Paracetamol Hasco Forte w postaci zawiesiny doustnej (240 mg/5 ml) jest lekiem o działaniu przeciwgorączkowym i przeciwbólowym, szczególnie przydatnym w pediatrii ze względu na łatwość dawkowania i podawania. Wskazania obejmują objawowe leczenie gorączki różnego pochodzenia, w tym gorączki po szczepieniach oraz u niemowląt od 0 do 3 miesiąca życia (o masie ciała do 4 kg) – w tym przypadku leczenie gorączki nie powinno przekraczać 3 dni. Lek jest również stosowany w łagodzeniu bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, w tym bólów pooperacyjnych, bólów związanych z wyrzynaniem zębów, bólów głowy oraz dolegliwości bólowych po szczepieniach, także u niemowląt do 3 miesiąca życia i masie ciała do 4 kg.
ból głowy, ból pooperacyjny, dolegliwość bólowa, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, gorączka poszczepienia, gorączka w przebiegu infekcji, leczenie objawowe, nasilenie łagodne do umiarkowanego, odczyn miejscowy, paracetamol, stan gorączkowy, wyrzynanie zębów, zabieg chirurgiczny, zawiesina doustna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Paracetamol Hasco 120 mg/5 ml
Preparat Paracetamol Hasco w postaci zawiesiny doustnej (120 mg/5 ml) jest wskazany do leczenia gorączki oraz bólu o łagodnym i umiarkowanym nasileniu u pacjentów w różnym wieku, ze szczególnym uwzględnieniem populacji pediatrycznej. Substancja czynna, paracetamol, działa przeciwgorączkowo poprzez modulację ośrodka termoregulacji w podwzgórzu. Lek jest stosowany w stanach gorączkowych różnego pochodzenia, bólach pooperacyjnych, bólach zębów u niemowląt oraz bólach głowy. Ponadto, preparat łagodzi objawy poszczepienne, takie jak ból w miejscu wstrzyknięcia, gorączka oraz odczyn miejscowy (zaczerwienienie, obrzęk, ból).
ból, ból głowy, ból o umiarkowanym nasileniu, ból pooperacyjny, ból zęba, cukrzyca, gorączka poszczepienna, kontrola lekarska, leczenie objawowe, niemowlę, nietolerancja sacharozy, objaw poszczepienny, obrzęk i zaczerwienienie, odczyn miejscowy, ośrodek termoregulacji, paracetamol, reakcja poszczepienna, sacharoza, stan gorączkowy, substancja czynna, substancja pomocnicza, trudności w połykaniu, wyrzynanie zębów, zabieg chirurgiczny, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Antytoksyna botulinowa typu E – Dawkowanie i sposób podawania
Antytoksyna botulinowa ABE zawiera antytoksyny typu A (500 j.m./ml), B (500 j.m./ml) oraz E (min. 100 j.m./ml, 1000 j.m. w ampułce 10 ml). Decyzję o zastosowaniu antytoksyny typu E podejmuje lekarz na podstawie objawów klinicznych i wywiadu, który musi uwzględniać alergie, wcześniejsze podania antytoksyn końskich oraz stosowanie leków antyhistaminowych w ciągu ostatnich 48 godzin. Przed podaniem konieczne jest wykonanie próby uczuleniowej na białko końskie, stosując śródskórne wstrzyknięcia rozcieńczonego produktu (od 1:1000 do 1:10). Brak odczynu miejscowego lub ogólnego po 30 minutach pozwala na podanie podskórne 0,2 ml nierozcieńczonej antytoksyny, a następnie domięśniowo lub dożylnie. Wystąpienie zaczerwienienia i bąbla wskazuje na uczulenie.
antytoksyna botulinowa ABE, antytoksyna botulinowa typu A, antytoksyna botulinowa typu B, antytoksyna botulinowa typu E, antytoksyna końska, białko końskie, lek antyhistaminowy, metoda odczulająca, objawy kliniczne, odczyn miejscowy, odczyn ogólny, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, powolna infuzja, próba uczuleniowa, roztwór chlorku sodu, środki przeciwwstrząsowe, toksyna botulinowa, wstrzyknięcie śródskórne, wywiad medyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Azacitidine EVER Pharma 25 mg/ml
Azacitidine EVER Pharma jest lekiem cytotoksycznym dostępnym w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o stężeniu 25 mg/mL. Preparat występuje w fiolkach zawierających 100 mg lub 150 mg azacytydyny, które po rekonstytucji wodą do wstrzykiwań tworzą jednorodną, mętną zawiesinę. Substancją pomocniczą jest mannitol, minimalizujący ryzyko interakcji. Przygotowanie zawiesiny wymaga zachowania procedur bezpieczeństwa charakterystycznych dla leków przeciwnowotworowych, w tym stosowania rękawic i unikania kontaktu ze skórą i błonami śluzowymi. Stabilność zawiesiny zależy od temperatury wody użytej do rekonstytucji: 45 minut w 25°C, 8 godzin w 2–8°C (woda nieschłodzona) oraz do 32 godzin w 2–8°C (woda schłodzona). Nie należy filtrować ani mieszać leku z innymi preparatami poza wodą do wstrzykiwań.
azacytydyna, fiolka, guma bromobutylowa, igła do wstrzykiwań, lek cytotoksyczny, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, odczyn miejscowy, produkt przeciwnowotworowy, proszek liofilizowany, rekonstytucja, stabilność chemiczna, stabilność leku, substancje pomocnicze, właściwości cytotoksyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
życica trwała – Działania niepożądane
Życica trwała (Lolium perenne) jest istotnym alergenem stosowanym w immunoterapii swoistej w preparatach takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye. Podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane o różnym nasileniu, zarówno miejscowe (np. świąd, rumień, obrzęk 5-10 cm, podskórne guzki – ziarniniaki utrzymujące się do 6 tygodni), jak i ogólnoustrojowe (np. wstrząs anafilaktyczny, rzadko występujący, najczęściej w ciągu kilku minut po podaniu). Reakcje alergiczne obejmują wyprysk atopowy, pokrzywkę, obrzęk Quincke’go oraz objawy ze strony narządu wzroku (pieczenie, świąd, nasilenie nieżytu spojówek), układu oddechowego (kichanie, kaszel, świszczący oddech, zaostrzenie astmy), układu pokarmowego (bóle brzucha, biegunka, świąd gardła, obrzęk warg) oraz skóry (uogólniona pokrzywka, świąd, nasilenie egzemy atopowej). Częstość występowania działań niepożądanych jest w większości przypadków nieznana ze względu na dane pochodzące z monitorowania spontanicznego, z wyjątkiem wstrząsu anafilaktycznego, który jest rzadki (<1/10000).
alergia na pyłki traw, choroba posurowicza, działanie niepożądane, egzema atopowa, guzek podskórny, immunoterapia iniekcyjna, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia swoista, mieszanka alergenowa, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, odczyn miejscowy, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zaostrzenie astmy, ziarniniak, życica trwała - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoterapia swoista (SIT) z wykorzystaniem wyciągów alergenowych wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania, uwzględniającego stan zdrowia pacjenta, stopień uczulenia oraz wrażliwość na alergen. Terapia składa się z fazy początkowej (indukcyjnej), podczas której dawka jest stopniowo zwiększana do maksymalnej tolerowanej, oraz fazy podtrzymującej, w której podaje się regularnie dawkę podtrzymującą przez 3-5 lat. Przykładowo, dla preparatu Alutard SQ dawki początkowe zaczynają się od 20 SQ-U (0,2 ml stężenia 100 SQ-U/ml) i stopniowo wzrastają do 40 000 SQ-U (0,4 ml stężenia 100 000 SQ-U/ml), podawane co tydzień. W przypadku Novo-Helisen Depot dawki startowe to 0,10 ml stężenia 1, z odstępami 7 dni, które mogą być wydłużone do 14 dni, jednak dłuższe przerwy zwiększają ryzyko reakcji niepożądanych. Przerwy w terapii wymagają modyfikacji dawkowania, np. przerwa powyżej 4 tygodni w Alutard SQ wymaga rozpoczęcia fazy początkowej od nowa.
Alutard SQ, aspiracja medyczna, choroba alergiczna, dawka podtrzymująca, dawkowanie indywidualne, działanie niepożądane, faza indukcyjna, faza podtrzymująca, immunoterapia swoista, iniekcja podskórna, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość alergiczna, Novo-Helisen Depot, odczyn miejscowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja niepożądana, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja uogólniona, schemat dawkowania, sezon pylenia, test skórny, wyciąg alergenowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – PoltechRBC 13,4 mg
Produkt leczniczy PoltechRBC zawiera jako substancję czynną sodu pirofosforan dziesięciowodny w dawce 13,40 mg i jest stosowany w diagnostyce medycyny nuklearnej. Po dożylnym podaniu, zarówno znakowanych radioizotopem 99mTc, jak i nieznakowanych kompleksów, odnotowano rzadkie działania niepożądane (1-5 przypadków na 100000 podań), których częstość występowania określono jako „nieznaną”. Do działań niepożądanych należą zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia, arytmie), spadek ciśnienia tętniczego, napadowe zaczerwienienie skóry, bóle i zawroty głowy, reakcje wazowagalne, nudności, wymioty, wysypki skórne, obrzęk twarzy oraz odczyny miejscowe w miejscu wstrzyknięcia. Ponadto, mogą wystąpić reakcje alergiczne o różnym nasileniu, włącznie z anafilaksją.
arytmia, bradykardia, choroba nowotworowa, dawka promieniowania, dawka skuteczna, farmakovigilance, hipotensja, indukcja nowotworu, liofilizat, napadowe zaczerwienienie skóry, obrzęk twarzy, odczyn miejscowy, promieniowanie jonizujące, reakcja anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, sodu pirofosforan dziesięciowodny, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, technet-99m, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe