podwyższenie enzymów wątrobowych
Podwyższenie enzymów wątrobowych, określane również jako hipertransaminazemia, to stan kliniczny wskazujący na uszkodzenie komórek wątroby. Najczęściej ocenianymi enzymami są aminotransferaza alaninowa (ALT), aminotransferaza asparaginianowa (AST), gamma-glutamylotransferaza (GGTP) oraz fosfataza alkaliczna (ALP).
Przyczyny podwyższenia enzymów wątrobowych są liczne i obejmują: wirusowe zapalenie wątroby (typy A, B, C, E), choroby autoimmunologiczne wątroby, toksyczne uszkodzenie wątroby (leki, alkohol, substancje chemiczne), stłuszczenie wątroby, hemochromatozę, chorobę Wilsona oraz niealkoholową stłuszczeniową chorobę wątroby (NAFLD). Warto zaznaczyć, że przejściowe podwyższenie enzymów może wystąpić również po intensywnym wysiłku fizycznym.
Diagnostyka obejmuje ocenę stopnia podwyższenia enzymów oraz proporcji między nimi. Wysokie wartości ALT w porównaniu z AST sugerują ostre wirusowe zapalenie wątroby, podczas gdy przewaga AST nad ALT w stosunku >2:1 może wskazywać na alkoholowe uszkodzenie wątroby. Dalsze postępowanie diagnostyczne obejmuje badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny), ocenę serologiczną markerów wirusowych oraz w wybranych przypadkach biopsję wątroby.
Leczenie podwyższonych enzymów wątrobowych zależy od przyczyny podstawowej. Obejmuje eliminację czynnika szkodliwego (np. odstawienie hepatotoksycznych leków), leczenie przyczynowe (np. leki przeciwwirusowe w WZW typu B lub C), modyfikację stylu życia (redukcja masy ciała, zaprzestanie spożywania alkoholu) oraz w wybranych przypadkach leczenie wspomagające preparatami hepatoprotekcyjnymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Zofran 2 mg/ml
Ondansetron, substancja czynna leku Zofran (2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym są bóle głowy (bardzo często, ≥1/10). Często zgłaszane są również zaparcia, odczyny miejscowe w miejscu wkłucia dożylnego oraz uczucie gorąca lub zaczerwienienie skóry. Niezbyt często występują zaburzenia rytmu serca, bóle w klatce piersiowej, bradykardia, hipotensja, czkawka oraz bezobjawowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadko mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego, w tym reakcje anafilaktyczne, zawroty głowy, wydłużenie odstępu QTc z ryzykiem torsade de pointes oraz przemijające zaburzenia widzenia. Bardzo rzadko odnotowano toksyczne wykwity skórne, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz przemijający zanik widzenia.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, czkawka, drgawka, dyskineza, dystonia, hipotensja, niedokrwienie mięśnia sercowego, odcinek ST, odczyn miejscowy, ondansetron, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, torsade de pointes, układ pozapiramidowy, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zanik widzenia, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – AntyGrypin 500 mg + 150 mg + 50 mg
Preparat AntyGrypin w formie tabletek musujących zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego, 150 mg kwasu askorbinowego oraz 50 mg kofeiny i wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy monitorować w praktyce klinicznej. Najczęstsze objawy dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują bóle brzucha, nudności, wymioty oraz krwawienia, zarówno jawne (fusowate wymioty, smoliste stolce), jak i utajone, prowadzące do niedokrwistości i niedoboru żelaza. Rzadziej obserwuje się owrzodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy z ryzykiem perforacji. W zakresie układu oddechowego możliwy jest napad astmy oskrzelowej, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ. Działania hematologiczne obejmują trombocytopenię, zaburzenia krzepnięcia i wydłużenie czasu krwawienia, co jest istotne przed zabiegami operacyjnymi. Objawy neurologiczne, takie jak bóle i zawroty głowy, oraz psychiczne (bezsenność, niepokój) są związane z kofeiną. Szumy uszne mogą wskazywać na przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego.
aminotransferaza, fusowate wymioty, kamica moczowa, kolka nerkowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie, napad astmy oskrzelowej, niedobór żelaza, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odczyn skórny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie błony śluzowej dwunastnicy, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, perforacja, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, smolisty stolec, szumy uszne, trombocytopenia, udar, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenie krzepnięcia krwi, zawał serca - Leksykon substancji czynnych
Kruszyna – Przedawkowanie
Kora kruszyny (Rhamnus frangula L.) zawiera związki antranoidowe, w tym glukofrangulinę A, które odpowiadają za jej działanie przeczyszczające, ale także za potencjalne toksyczne skutki przedawkowania. Objawy kliniczne przedawkowania obejmują silny ból brzucha, ciężką biegunkę prowadzącą do znacznej utraty wody i elektrolitów, zwłaszcza potasu (hipokaliemia). Hipokaliemia może skutkować poważnymi zaburzeniami rytmu serca oraz osłabieniem mięśniowym, szczególnie u pacjentów stosujących glikozydy nasercowe, diuretyki, kortykosteroidy lub preparaty z korzenia lukrecji. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek może również prowadzić do toksycznego zapalenia wątroby, manifestującego się podwyższeniem enzymów wątrobowych (AST, ALT) i potencjalnym pogorszeniem funkcji wątroby.
arytmia, biegunka, ból brzucha, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wątroby, diuretyk, działanie przeczyszczające, glikozyd nasercowy, glukofrangulina A, hipokaliemia, intensywne nawadnianie, kora kruszyny, kortykosteroid, korzeń lukrecji, monitorowanie poziomu elektrolitów, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, parestezja, podwyższenie enzymów wątrobowych, suchość błon śluzowych, toksyczne zapalenie wątroby, upośledzona funkcja nerek, uzupełnianie elektrolitów, zaburzenie pracy serca, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie wodno-elektrolitowe, żółtaczka, związek antranoidowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hiconcil combi 500 mg + 125 mg
Produkt Hiconcil combi, zawierający amoksycylinę 500 mg oraz kwas klawulanowy 125 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek składnik leku, w tym substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią ciężkich natychmiastowych reakcji alergicznych (anafilaksji) na antybiotyki beta-laktamowe, w tym penicyliny, cefalosporyny, karbapenemy i monobaktamy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób z wcześniejszymi epizodami żółtaczki lub zaburzeń czynności wątroby indukowanych przez amoksycylinę z kwasem klawulanowym, ze względu na ryzyko poważnej hepatotoksyczności o charakterze idiosynkratycznym.
aktywna choroba wątroby, amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aztreonam, cefalosporyna, ciężka niewydolność nerek, ertapenem, hepatotoksyczność, imipenem, karbapenem, łagodna reakcja alergiczna, meropenem, modyfikacja dawki, monobaktam, nadwrażliwość na antybiotyki beta-laktamowe, niewydolność wątroby, penicylina, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, wysypka skórna, zaburzenie czynności wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprex 200 mg
Ibuprex (ibuprofen 200 mg) wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla NLPZ, z działaniami niepożądanymi zależnymi od dawki (do 2400 mg/dobę), czasu stosowania oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują niestrawność, ból brzucha, nudności (częstość niezbyt często: 1/1000 do <1/100), a także poważne powikłania, takie jak choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, perforacja i krwawienie, które mogą mieć charakter śmiertelny, zwłaszcza u osób geriatrycznych. Dodatkowo obserwuje się ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu) przy wysokich dawkach, co wymaga ostrożności u pacjentów z grup ryzyka. Inne zgłaszane działania obejmują zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, bezsenność), reakcje skórne (SCAR, zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny.
agranulocytoza, alergiczny zawał serca, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie skórne działanie niepożądane, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawy wymiot, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, podwyższenie enzymów wątrobowych, retencja sodu, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, tinnitus, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Grypostop 325 mg + 30 mg + 15 mg
Produkt leczniczy Grypostop, zawierający paracetamol 325 mg, chlorowodorek pseudoefedryny 30 mg oraz bromowodorek dekstrometorfanu 15 mg, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości występowania. Do poważnych powikłań należą zaburzenia rytmu serca (częstość nieznana), które wymagają pilnej konsultacji kardiologicznej. Bardzo rzadko obserwuje się hematologiczne działania niepożądane, takie jak agranulocytoza, trombocytopenia i neutropenia, zwiększające ryzyko infekcji i zaburzeń krzepnięcia. W obrębie układu nerwowego rzadko występują objawy takie jak senność, zawroty głowy, euforia, nadmierne uspokojenie, niepokój czy pobudzenie psychomotoryczne. Grypostop może również powodować spłycenie oddechu (częstość nieznana), co jest istotne u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha i zaparcia, występują rzadko, natomiast niedokrwienne zapalenie jelita grubego jest powikłaniem o częstości nieznanej, wymagającym natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, ból brzucha, bromowodorek dekstrometorfanu, chlorowodorek pseudoefedryny, euforia, hepatotoksyczność, nerwowość, neutropenia, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niepokój, nudności, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, pobudzenie psychomotoryczne, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja alergiczna, rozdrażnienie, sedacja, senność, spłycenie oddechu, świąd, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wahania ciśnienia tętniczego, wymioty, wysypka, zaburzenie nastroju, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Edolox 30 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, substancji czynnej leku Edolox, może prowadzić do szeregu poważnych działań niepożądanych, choć badania kliniczne wykazały stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa przy dawkach do 500 mg jednorazowo oraz do 150 mg/dobę przez 21 dni bez istotnej toksyczności. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ze strony układu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, krwawienia, owrzodzenia, zwykle przy dawkach >150 mg/dobę), układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, tachykardia, obrzęki, zaburzenia rytmu, niewydolność serca, ryzyko wzrasta przy dawkach >90 mg/dobę), układu moczowego (obrzęki, zmniejszenie diurezy, ostra niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami nerek), ośrodkowego układu nerwowego (ból głowy, zawroty, senność, dezorientacja) oraz rzadko hepatotoksyczność (podwyższenie enzymów wątrobowych, żółtaczka). Nasilenie objawów koreluje z dawką i czasem stosowania.
choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, Edolox, etorykoksyb, glikokortykosteroid, hemodializa, hepatotoksyczność, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, NLPZ, ostra niewydolność nerek, ostre przedawkowanie, owrzodzenie, płukanie żołądka, podwyższenie enzymów wątrobowych, tachykardia, toksyczność, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy, zdarzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas L-asparaginowy – Działania niepożądane
Kwas L-asparaginowy, obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego Aminomel 10E (1,91 g/l) oraz Aminomel 12,5E (2,39 g/l), może wywoływać liczne działania niepożądane, w tym poważne reakcje immunologiczne takie jak anafilaksja, reakcje rzekomoanafilaktyczne oraz nadwrażliwość. Preparaty te zawierają także znaczące stężenia potasu (odpowiednio 45 mmol/l i 56,25 mmol/l), co predysponuje do hiperkaliemii. Ponadto obserwuje się zaburzenia oddychania, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego, oraz szeroki zakres dysfunkcji wątroby (hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie, zapalenie i kamica pęcherzyka żółciowego) i nerek (azotemia). Miejscowe reakcje w miejscu podania infuzji obejmują zator, zapalenie żyły, ból, rumień, obrzęk i stwardnienie tkanek. W badaniach laboratoryjnych mogą wystąpić podwyższone wartości bilirubiny oraz enzymów wątrobowych (ALT, AST), wskazujące na uszkodzenie hepatocytów.
aminotransferaza, azotemia, cholestaza, duszność, encefalopatia, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hipoksja, hipotensja, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, kwas L-asparaginowy, marskość wątroby, nadciśnienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, stłuszczenie wątroby, stridor, świąd, świszczący oddech, tachykardia, ucisk w gardle, wstrząs, wysypka, zaburzenie oddychania, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zator żylny, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pyrazinamid Farmapol 500 mg
Pirazynamid, składnik preparatu Pyrazinamid Farmapol (500 mg tabletki), wykazuje istotną hepatotoksyczność, której ryzyko wzrasta wraz z dawką i czasem terapii. Stosowanie dawki do 30 mg/kg masy ciała (do 1,5 g/dobę) w skojarzeniu z izoniazydem i ryfampicyną przez pierwsze 2 miesiące nie zwiększa istotnie ryzyka uszkodzenia wątroby, jednak przekroczenie 1,5 g/dobę znacząco podnosi ryzyko hepatotoksyczności, manifestującej się żółtaczką oraz podwyższeniem aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT). Ponadto pirazynamid często powoduje hiperurykemię, co może prowadzić do rozwoju dny moczanowej. Do częstych działań niepożądanych należą również nudności, wymioty, anoreksja, bóle stawów i mięśni oraz ogólne złe samopoczucie. Rzadziej obserwuje się niedokrwistość z niedoboru żelaza, niedokrwistość sideroblastyczną, trombocytopenię, zaburzenia krzepnięcia, reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka, świąd), a także porfirię, śródmiąższowe zapalenie nerek i trudności w oddawaniu moczu.
anoreksja, ból stawów, dna moczanowa, enzymy wątrobowe, fotouczulenie, hepatotoksyczność, hiperurykemia, kwas moczowy, niedokrwistość sideroblastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, nudności, pirazynamid, płytki krwi, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, porfiria, reakcja alergiczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, terapia przeciwgruźlicza, terapia skojarzona, trombocytopenia, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia mikcji, złe samopoczucie, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Panadol Rapid 500 mg
Przedawkowanie paracetamolu zawartego w produkcie Panadol Rapid (500 mg/tabletka musująca) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, prowadząc do ciężkiego uszkodzenia wątroby, ostrego zapalenia trzustki oraz potencjalnie śmiertelnych powikłań, takich jak ostra niewydolność wątroby wymagająca przeszczepu. Dawka toksyczna to ≥ 5 g paracetamolu (≥ 10 tabletek). Objawy pojawiają się w ciągu kilku do kilkunastu godzin i obejmują nudności, wymioty, nadmierną potliwość, senność oraz ogólne osłabienie, które mogą ustąpić mimo postępującego uszkodzenia wątroby manifestującego się później rozpieraniem w nadbrzuszu, powrotem nudności i żółtaczką. Ze względu na obecność 427 mg wodorowęglanu sodu w każdej tabletce, przedawkowanie może także wywołać objawy żołądkowo-jelitowe oraz hipernatremię (stężenie sodu > 145 mmol/l), wymagającą monitorowania elektrolitów.
acetylocysteina, encefalopatia, hipernatremia, metionina, nadmierna potliwość, ośrodek leczenia zatruć, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, podwyższenie enzymów wątrobowych, przedawkowanie paracetamolu, przeszczep wątroby, stężenie elektrolitów, stężenie paracetamolu, uszkodzenie toksyczne, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia, zatrucie paracetamolem, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Gwajfenezyna – Działania niepożądane
Gwajfenezyna, stosowana w preparacie złożonym Grypolek w dawce 200 mg (w połączeniu z paracetamolem 325 mg, pseudoefedryną 30 mg oraz dekstrometorfanem 15 mg), charakteryzuje się niskim profilem działań niepożądanych. Niemniej jednak, ze względu na złożony skład leku, obserwowane działania niepożądane mogą wynikać z działania poszczególnych składników lub ich interakcji. Do najczęściej zgłaszanych należą zaburzenia ze strony układu nerwowego (np. zawroty głowy, senność, halucynacje), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, zgaga), skóry (wysypka, zapalenie), układu oddechowego (napady astmy), sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu serca, zmiany ciśnienia tętniczego), a także rzadkie, ale poważne powikłania hematologiczne (niedokrwistość, agranulocytoza), nerkowe (ostra niewydolność nerek, martwica brodawek nerkowych) oraz reakcje anafilaktyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami nerek, wątroby, układu sercowo-naczyniowego, astmą oraz tych przyjmujących inne leki, u których ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone.
agranulocytoza, astma, bromowodorek dekstrometorfanu, chlorowodorek pseudoefedryny, choroba nerek, choroba układu oddechowego, choroba wątroby, choroba wrzodowa, ciśnienie tętnicze, dysfagia, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, funkcja nerek, gwajfenezyna, halucynacja, kamica moczowa, martwica brodawek nerkowych, methemoglobinemia, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, napad astmy oskrzelowej, niedokrwistość, niewydolność nerek, omam, ostra niewydolność nerek, paracetamol, pobudzenie psychomotoryczne, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja anafilaktyczna, środek wykrztuśny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby, wykwit skórny, wysypka, zaburzenie czucia, zaburzenie osobowości, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie skóry, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Etuxor
Etorykoksyb (lek Etuxor) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym perforacji, owrzodzeń i krwawień górnego odcinka przewodu pokarmowego, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy oraz z historią chorób przewodu pokarmowego. Ryzyko sercowo-naczyniowe, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, wzrasta wraz z dawką i czasem stosowania, co wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki i najkrótszego możliwego okresu terapii, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, hipercholesterolemią i paleniem tytoniu. Etorykoksyb nie zastępuje kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce przeciwpłytkowej i nie powinien przerywać terapii przeciwpłytkowej.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, brak laktazy, choroba zwyrodnieniowa stawów, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, doustny lek przeciwzakrzepowy, etorykoksyb, gorączka, hiperlipidemia, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy, kwas acetylosalicylowy, laktoza, lek przeciwpłytkowy, marskość wątroby, monitorowanie czynności nerek, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższenie enzymów wątrobowych, powikłania żołądkowo-jelitowe, prostaglandyna nerkowa, synteza prostaglandyn, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, warfaryna, zaburzenia górnego odcinka przewodu pokarmowego, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zelefion 250 mg
Chlorowodorek terbinafiny, stosowany w preparacie ZELEFION, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, najczęściej łagodne lub umiarkowane i przemijające. Do bardzo często obserwowanych należą zaburzenia metabolizmu (zmniejszony apetyt), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (uczucie pełności, niestrawność, nudności, ból brzucha, biegunka), zmiany skórne (wysypka, pokrzywka) oraz bóle mięśniowo-stawowe. Ból głowy występuje często. Charakterystyczne są zaburzenia zmysłów, zwłaszcza smaku (zniesienie lub brak smaku, niezbyt często) i węchu (bardzo rzadko utrata węchu), które zwykle ustępują po kilku tygodniach od zakończenia terapii, choć w pojedynczych przypadkach mogą się utrzymywać dłużej. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza, trombocytopenia, pancytopenia), reakcje immunologiczne (reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy) oraz rabdomiolizę.
agranulocytoza, cholestaza, choroba posurowicza, fotodermatoza, kinaza kreatynowa, liszaj rumieniowaty, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedoczulica, niedosłuch, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, podwyższenie enzymów wątrobowych, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szum w uszach, terbinafina, trombocytopenia, utrata węchu, wielopostaciowa osutka świetlna, zaburzenie smaku, zaburzenie węchu, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diclogel 10 mg/g
Diclogel zawiera 10 mg diklofenaku sodowego na gram żelu, a jego miejscowa aplikacja skutkuje minimalnym wchłanianiem systemowym, co ogranicza ryzyko przedawkowania przy standardowym stosowaniu. Główne zagrożenie przedawkowaniem wiąże się z przypadkowym spożyciem, gdzie 100 g żelu dostarcza 1000 mg diklofenaku sodowego, co może wywołać objawy toksyczności typowe dla NLPZ, takie jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, krwawienia), zaburzenia neurologiczne (bóle i zawroty głowy, senność, dezorientacja), niewydolność nerek, uszkodzenie wątroby, zaburzenia układu krążenia oraz rzadko depresję oddechową. W przypadku zatrucia konieczne jest szybkie wdrożenie płukania żołądka, podanie węgla aktywnego oraz leczenie objawowe zgodne z protokołami dla zatrucia NLPZ.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, diklofenak sodowy, glikol propylenowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ostra niewydolność nerek, parahydroksybenzoesan, płukanie żołądka, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asertin 100 100 mg
Lek Asertin zawierający sertralinę w dawkach 50 mg i 100 mg wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami takimi jak nudności (24%), bóle głowy (21%), bezsenność (19%), biegunka (18%) oraz suchość w ustach (14%). Zaburzenia seksualne, zwłaszcza u mężczyzn (14% zaburzeń wytrysku), stanowią istotny problem kliniczny. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym psychicznych (bezsenność, lęk, depresja, rzadziej omamy i zaburzenia psychotyczne), neurologicznych (zawroty głowy, drgawki, objawy pozapiramidowe) oraz przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, ryzyko krwawień). Profil ten jest spójny niezależnie od wskazania terapeutycznego i częstość oraz nasilenie działań niepożądanych zależy od dawki, z tendencją do zmniejszania się w trakcie kontynuacji terapii. U pacjentów pediatrycznych obserwuje się podobne działania niepożądane, z dodatkowymi ryzykami, takimi jak wydłużenie QT i próby samobójcze.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bruksizm, choreoatetoza, depersonalizacja, dysfagia, dyskineza, hiperkineza, hiperprolaktynemia, hiponatremia, krwawienie z przewodu pokarmowego, martwica naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita, myśli samobójcze, napady paniki, niewydolność wątroby, niezdolność do ejakulacji, nudności, parestezja, podwyższenie enzymów wątrobowych, senność, SSRI, suchość w ustach, TLPD, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia wytrysku, zapalenie sromu i pochwy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołędzi, zawroty głowy, zespół lęku społecznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złamanie kości, żółtaczka - Leksykon leków
Interakcje leku – Pyrazinamid Farmapol 500 mg
Pirazynamid, stosowany w leczeniu przeciwgruźliczym, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. U chorych na cukrzycę jednoczesne podawanie pirazynamidu z insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi wymaga ścisłego monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawkowania ze względu na utrudnioną kontrolę stężenia glukozy. Ponadto, pirazynamid podnosi stężenie kwasu moczowego w surowicy, co obniża efektywność leków stosowanych w dnie moczanowej (allopurynol, kolchicyna, probenecyd, sulfinpirazon) i wymaga dostosowania ich dawek oraz monitorowania poziomu kwasu moczowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z cyklosporyną, gdzie pirazynamid obniża jej stężenie, zwiększając ryzyko niedostatecznej immunosupresji, co wymaga regularnego monitorowania i dostosowania dawki cyklosporyny.
abstynencja alkoholowa, allopurynol, choroba autoimmunologiczna, cyklosporyna, dna moczanowa, enzym wątrobowy, farmakokinetyka, fluorochinolon, funkcja wątroby, hepatocyt, hepatotoksyczność, immunosupresja, insulina, kolchicyna, kwas moczowy, leczenie przeciwgruźlicze, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lewofloksacyna, monitorowanie glikemii, ośrodkowy układ nerwowy, pirazynamid, podwyższenie enzymów wątrobowych, probenecyd, stężenie glukozy, stężenie kwasu moczowego, sulfinpirazon, układ mięśniowo-szkieletowy, wydalanie nerkowe, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vincetan Forte 10 mg
Vincetan Forte, zawierający 10 mg winpocetyny, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają monitorowania, zwłaszcza na początku terapii. Do najważniejszych działań należą leukopenia (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000), zaburzenia układu nerwowego takie jak bezsenność, senność, zawroty i bóle głowy oraz ogólne osłabienie (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Zaburzenia sercowe, w tym obniżenie odcinka ST, wydłużenie odstępu QT, częstoskurcz i dodatkowe skurcze serca, również występują niezbyt często, jednak ich związek z winpocetyną nie jest jednoznaczny. Ponadto obserwuje się zmiany ciśnienia tętniczego (głównie hipotensję) i uderzenia krwi do głowy (niezbyt często), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, zgaga i suchość w jamie ustnej (niezbyt często), oraz bóle brzucha (rzadko). Podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i alergiczne reakcje skórne również klasyfikowane są jako niezbyt często występujące działania niepożądane.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz, dodatkowy skurcz serca, EKG, hipotensja, laktoza jednowodna, leukopenia, nietolerancja laktozy, nudności, obniżenie odcinka ST, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja alergiczna skórna, senność, suchość w jamie ustnej, Vincetan Forte, winpocetyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia snu, zaburzenie przewodzenia elektrycznego, zawroty głowy, zgaga, zmiana ciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lipegis 10 mg
Lek Lipegis zawiera ezetymib w dawce 10 mg i jest stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii (heterozygotycznej rodzinnej i nierodzinnej) zarówno jako monoterapia, jak i w terapii skojarzonej ze statynami. W terapii skojarzonej ezetymib uzupełnia działanie statyn poprzez hamowanie wchłaniania cholesterolu w jelicie cienkim, co pozwala na synergistyczne obniżenie stężenia cholesterolu LDL. Monoterapia ezetymibem jest wskazana u pacjentów nietolerujących statyn lub z przeciwwskazaniami do ich stosowania. Ponadto, Lipegis jest zalecany w redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów z chorobą wieńcową i po ostrym zespole wieńcowym, zarówno jako dodatek do istniejącej terapii statyną, jak i w terapii początkowej. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej (HoFH) lek stosuje się wyłącznie w terapii skojarzonej ze statyną, często w połączeniu z innymi metodami, np. aferezą LDL.
afereza LDL, cholesterol LDL, cholesterol w jelicie cienkim, choroba wieńcowa, cząsteczka LDL, dieta niskocholesterolowa, efekt hipolipemizujący, ezetymib, gospodarka lipidowa, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie hipolipemizujące, miopatia, modyfikacja stylu życia, monoterapia statyną, ostry zespół wieńcowy, pierwotna hipercholesterolemia, podwyższenie enzymów wątrobowych, ryzyko sercowo-naczyniowe, stężenie lipidów, synteza cholesterolu, terapia skojarzona ze statyną, wchłanianie cholesterolu, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoSuprid 400 mg
ApoSuprid (amisulpryd) jest lekiem przeciwpsychotycznym, którego działania niepożądane najczęściej dotyczą układu nerwowego, ze szczególnym uwzględnieniem objawów pozapiramidowych występujących bardzo często (≥1/10), takich jak drżenie, sztywność, hipokineza, nadmierne ślinienie, akatyzja i dyskineza. Objawy te są zwykle łagodne przy dawkach 50-300 mg/dobę i mogą ustępować po zastosowaniu leków przeciwparkinsonowskich. Często obserwuje się także ostrą dystonię i senność. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytoza, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes oraz żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Amisulpryd często powoduje hiperprolaktynemię, co może skutkować mlekotokiem, zaburzeniami miesiączkowania, ginekomastią i zaburzeniami erekcji. Niezbyt często obserwuje się leukopenię, neutropenię, hiperglikemię, hiponatremię, a także zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak bradykardia i niedociśnienie tętnicze.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, częstoskurcz komorowy, dyskineza, ginekomastia, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipokineza, hiponatremia, kręcz szyi, lek przeciwparkinsonowski, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nadmierne ślinienie, nadwrażliwość na światło, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia, osteoporoza, ostra dystonia, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, późna dyskineza, prolaktynoma, rabdomioliza, SIADH, szczękościsk, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychotyczne, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół odstawienia u noworodka, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symkinet MR 20 mg
Metylofenidat, substancja czynna leku Symkinet MR dostępnego w dawkach 10 mg, 20 mg, 30 mg i 40 mg w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia metabolizmu, w tym bardzo częste zmniejszenie łaknienia, które może prowadzić do istotnego zmniejszenia masy ciała i zahamowania wzrostu, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych. W zakresie zaburzeń psychicznych często występują bezsenność i nerwowość, natomiast rzadsze, ale poważne objawy to m.in. zaburzenia psychotyczne, mania, próby samobójcze oraz uzależnienie. Neurologicznie najczęstszym działaniem jest ból głowy, a rzadziej drgawki i incydenty naczyniowo-mózgowe. W układzie sercowo-naczyniowym często obserwuje się nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca i kołatanie, a bardzo rzadko nagłą śmierć sercową. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, suchość w jamie ustnej i ból brzucha, które zwykle ustępują po adaptacji do leczenia.
akatyzja, anoreksja, bezpieczeństwo farmakoterapii, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, drgawki, drgawki mięśniowe, duszność, ginekomastia, incydent naczyniowo-mózgowy, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kaszel, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok mózgowy, labilność emocjonalna, leukopenia, małopłytkowość, metylofenidat, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ruchy choreoatetotyczne, skurcz dodatkowy, śpiączka wątrobowa, szczękościsk, tachykardia, zaburzenia erekcji, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie żołądka i jelit, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie łaknienia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Simvasterol 10 mg
Przedawkowanie symwastatyny, substancji czynnej Simvasterolu (dostępnego w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg), może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, takich jak rabdomioliza, mioglobinuria, miopatia, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST), ostra niewydolność nerek oraz zaburzenia elektrolitowe, w tym hiperkaliemia. Objawy te są zależne od dawki i mogą wystąpić już przy umiarkowanym lub znacznym przekroczeniu dawki terapeutycznej, przy czym maksymalna odnotowana dawka przedawkowania wynosiła 3,6 g symwastatyny. Wczesne objawy obejmują również zaburzenia żołądkowo-jelitowe i bóle głowy. Leczenie przedawkowania jest objawowe i wymaga hospitalizacji z monitorowaniem funkcji wątroby, nerek oraz enzymów mięśniowych (CK), a także wdrożenia płynoterapii i alkalizacji moczu w przypadku rabdomiolizy. Natychmiastowe odstawienie leku jest kluczowe dla zapobiegania dalszym powikłaniom.
aktywność enzymów mięśniowych, alkalizacja moczu, analiza moczu, badania laboratoryjne, enzym mięśniowy, funkcja wątroby, funkcje życiowe, hiperkaliemia, inhibitor CYP3A4, kanaliki nerkowe, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, mioglobinuria, miopatia, oliguria, ostra niewydolność nerek, parametry funkcji wątroby, parametry hemodynamiczne, parametry nerkowe, płynoterapia, podwyższenie enzymów wątrobowych, przedawkowanie symwastatyny, rabdomioliza, Simvasterol, stężenie kreatyniny, tabletka powlekana, transaminazy, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mięśni szkieletowych, uszkodzenie nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Klonidyna – Działania niepożądane
Klonidyna w dawce 75 mikrogramów (preparat Iporel) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas indywidualizacji terapii nadciśnienia tętniczego. Do najczęstszych objawów należą senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, a także zaburzenia psychiczne takie jak pobudzenie, nerwowość, bezsenność i złe samopoczucie (częstość ≥1/100, <1/10). Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się niedociśnienie ortostatyczne, kołatanie serca, tachykardię i bradykardię, natomiast poważniejsze powikłania, takie jak blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa czy niewydolność serca, występują z nieznaną częstością i wymagają pilnej interwencji. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, wymioty i zaparcia, a także rzadziej pseudo-niedrożność jelita grubego. Klonidyna może również indukować przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych oraz uszkodzenie wątroby, co podkreśla konieczność monitorowania funkcji wątrobowych podczas terapii.
astenia, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bóle mięśniowo-stawowe, bradykardia, bradykardia zatokowa, brak łaknienia, depresja, dysuria, ginekomastia, halucynacje, hepatotoksyczność, hiperglikemia, impotencja, Iporel, klonidyna, kołatanie serca, koszmary senne, kurcze mięśni, lęk, lek moczopędny, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój nocny, niewydolność serca, nudności, objaw Raynauda, obniżenie libido, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, przyrost masy ciała, pseudo-niedrożność jelita, retencja płynów, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, uropatia zaporowa, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zapalenie ślinianki przyusznej, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zmniejszone wydzielanie łez - Leksykon leków
Działania niepożądane – Isotretinoin Aristo 10 mg
Izotretynoina (Isotretinoinum) w postaci kapsułek miękkich (10 mg i 20 mg) jest skutecznym lekiem stosowanym w terapii trądziku, jednak jej stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, których częstość i nasilenie są zależne od dawki. Najczęściej obserwuje się suchość skóry i błon śluzowych (warg, nosa, oczu), zapalenie spojówek, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia lipidowe (podwyższenie trójglicerydów i cholesterolu, obniżenie HDL). Działania te występują bardzo często (≥1/10) lub często (≥1/100 do <1/10) i wymagają regularnego monitorowania parametrów biochemicznych oraz oceny klinicznej. Rzadziej pojawiają się zaburzenia psychiczne, w tym depresja, psychoza i myśli samobójcze, które mogą wystąpić zarówno w trakcie terapii, jak i po jej zakończeniu, co wymaga szczególnej uwagi i ścisłej obserwacji pacjenta. Ponadto, izotretynoina jest silnie teratogenna, dlatego jest bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet w ciąży, a u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji oraz regularne testy ciążowe.
anhedonia, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, czerwień koszenilowa, depresja, egzostoza, epistaxis, hipercholesterolemia, hipertrójglicerydemia, hirsutyzm, izotretynoina, MedDRA, myśli samobójcze, nadciśnienie śródczaszkowe, niewyraźne widzenie, obniżenie HDL, podwyższenie enzymów wątrobowych, suchość błony śluzowej nosa, teratogenność, trądzik piorunujący, wada wrodzona, zaburzenie pigmentacji, zachowanie samobójcze, zapalenie brzegów powiek, zapalenie spojówek, zapalenie warg, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Winorelbina – Przedawkowanie
Przedawkowanie winorelbiny, stosowanej w preparatach takich jak Navelbine, Navirel, Neocitec, Vinorelbine Accord oraz Vinorelbine Zentiva, prowadzi do ciężkiej hipoplazji szpiku kostnego, manifestującej się pancytopenią i zwiększonym ryzykiem krwawień, zakażeń oraz niewydolności wielonarządowej. Charakterystyczne powikłania obejmują zakażenia wtórne do neutropenii, gorączkę oraz porażenną niedrożność jelit, objawiającą się zatrzymaniem perystaltyki, wzdęciem, nudnościami i wymiotami. W przypadku doustnej formy winorelbiny (np. Vinorelbine Zentiva) obserwuje się dodatkowo zaburzenia czynności wątroby, w tym podwyższenie enzymów wątrobowych i koagulopatię, co komplikuje obraz kliniczny. Przedawkowanie wymaga natychmiastowej interwencji, gdyż brak jest swoistej odtrutki, a leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący.
anemia, antybiotyk szerokowidmowy, czynnik wzrostu G-CSF, czynnik wzrostu hematopoezy, hepatotoksyczność, hipoplazja szpiku kostnego, koagulopatia, małopłytkowość, morfologia krwi obwodowa, neutropenia, oddział intensywnej opieki medycznej, pancytopenia, parametr hemodynamiczny, podwyższenie enzymów wątrobowych, porażenna niedrożność jelit, posocznica, transfuzja krwi, układ białokrwinkowy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atozet 10 mg + 80 mg
Przedawkowanie leku Atozet, zawierającego ezetymib i atorwastatynę, wymaga leczenia objawowego oraz monitorowania funkcji życiowych pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem czynności wątroby (aktywność enzymów AlAT, AspAT) oraz poziomu kinazy kreatynowej (CPK) w surowicy. Ezetymib wykazuje dobrą tolerancję nawet przy dawkach do 50 mg/dobę u zdrowych ochotników przez 14 dni oraz 40 mg/dobę u pacjentów z hiperlipidemią przez 56 dni, a toksykologiczne badania na zwierzętach potwierdzają wysoki margines bezpieczeństwa (dawki do 5000 mg/kg mc. u szczurów i myszy oraz 3000 mg/kg mc. u psów nie wywołały objawów toksyczności). W przypadku atorwastatyny obserwuje się ryzyko hepatotoksyczności, wzrost aktywności CPK oraz objawy mięśniowe, a ze względu na silne wiązanie z białkami osocza hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku.
atorwastatyna, białko osocza, czynność wątroby, enzym wątrobowy, ezetymib, hemodializa, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, kinaza kreatynowa, klirens atorwastatyny, objawy mięśniowe, objawy skórne, pierwotna hiperlipidemia, podwyższenie CPK, podwyższenie enzymów wątrobowych, rabdomioliza, reakcja alergiczna, zaburzenia gastryczne, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak potasowy – Przedawkowanie
Diklofenak potasowy, będący niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym m.in. w preparacie Voltaren Acti Forte, w przypadku przedawkowania może prowadzić do wielonarządowych powikłań, w tym wymiotów, krwawień z przewodu pokarmowego, biegunek, zaburzeń neurologicznych (zawroty głowy, szumy uszne, drgawki), a także do uszkodzenia wątroby i ostrej niewydolności nerek. Objawy te nie mają określonych specyficznych dawek progowych, co utrudnia diagnostykę. Szczególnie niebezpieczne są powikłania takie jak hipotensja, niewydolność nerek, drgawki oraz zaburzenia oddychania, które mogą zagrażać życiu pacjenta. W dokumentacji produktu nie wskazano konkretnych dawek diklofenaku potasowego wywołujących toksyczność, co wynika z dużej zmienności indywidualnej reakcji na lek oraz nakładania się objawów toksycznych.
dializa, diklofenak potasowy, drgawki, eliminacja pozaustrojowa, hipotensja, konsultacja toksykologiczna, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok z przewodu pokarmowego, napad drgawkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, ośrodek leczenia zatruć, ostra niewydolność nerek, ostre zatrucie, płukanie żołądka, podwyższenie enzymów wątrobowych, powinowactwo do białek osocza, przetaczanie krwi, stężenie kreatyniny, szumy uszne, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wymuszona diureza, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia oddychania, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie neurologiczne, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kostarox
Etorykoksyb, składnik preparatu Kostarox, jest selektywnym inhibitorem COX-2, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem powikłań ze strony przewodu pokarmowego, w tym perforacji, owrzodzeń i krwawień, szczególnie u osób starszych, pacjentów przyjmujących inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy oraz u osób z historią chorób przewodu pokarmowego. Jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym zwiększa ryzyko działań niepożądanych, choć badania nie wykazały istotnej różnicy w bezpieczeństwie układu pokarmowego między inhibitorami COX-2 a klasycznymi NLPZ w tej kombinacji. Ponadto, etorykoksyb może podnosić ryzyko zdarzeń zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, zwłaszcza przy wyższych dawkach i dłuższym czasie terapii, co wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki i regularnej oceny stanu pacjenta, zwłaszcza u osób z nadciśnieniem, cukrzycą, hipercholesterolemią czy nałogiem palenia.
AlAT AspAT, anafilaksja, brak laktazy, cukrzyca, doustny lek przeciwzakrzepowy, etorykoksyb, hiperlipidemia, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, perforacje owrzodzenia krwawienia, podwyższenie enzymów wątrobowych, powikłania przewodu pokarmowego, prostaglandyna nerkowa, synteza prostaglandyn, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, warfaryna, zaburzenie czynności lewej komory, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolamina – Działania niepożądane
Diklofenak epolaminy, stosowany w formie plastra leczniczego, wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne z mniejszym ryzykiem działań niepożądanych w porównaniu do form doustnych NLPZ. Na podstawie badań klinicznych obejmujących 1252 pacjentów leczonych Flector Patch oraz 734 pacjentów z placebo, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były reakcje skórne w miejscu aplikacji (często), takie jak wysypka, wypryski, rumień, świąd oraz zapalenie skóry. Rzadziej występowały wybroczyny, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcje nadwrażliwości na światło, a bardzo rzadko poważne reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. Wchłanianie ogólnoustrojowe diklofenaku z plastra jest minimalne, jednak przy długotrwałym stosowaniu na duże powierzchnie skóry mogą pojawić się działania niepożądane typowe dla doustnego podawania, takie jak podrażnienie błony śluzowej żołądka, podwyższenie enzymów wątrobowych czy upośledzenie funkcji nerek.
alergiczne zapalenie skóry, astma, ból brzucha, diklofenak epolaminy, duszność, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, plaster leczniczy, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotouczulająca, rumień, skurcz oskrzeli, uszkodzenie wątroby, wchłanianie ogólnoustrojowe, wybroczyny, wyprysk, wysypka krostkowa, zaburzenie nerek, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądkowe, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Reltebon 20 mg
Oksykodon, substancja czynna preparatu Reltebon, jest silnym opioidem o szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najpoważniejszą jest depresja oddechowa, szczególnie niebezpieczna u osób starszych i osłabionych. Inne istotne działania obejmują zwężenie źrenic, skurcz oskrzeli, zmniejszenie odruchu kaszlowego oraz typowe objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności (często na początku terapii) i zaparcia. U pacjentów podatnych może wystąpić ciężkie niedociśnienie. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem uzależnienia, zespołem odstawienia (m.in. tachykardia, kołatanie serca) oraz rzadką, ale klinicznie istotną hiperalgezją. U noworodków matek stosujących oksykodon w ciąży może rozwinąć się zespół odstawienny noworodków.
bezdech senny ośrodkowy, cholestaza, depresja oddechowa, drgawka, dysfagia, dysfonia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, hiperalgezja, hipertonia, hipogonadyzm, hipotonia, kolka żółciowa, krwiomocz, limfadenopatia, melaena, niedociśnienie ciężkie, niedrożność jelit, nudności, owrzodzenie jamy ustnej, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni gładkich, skurcz mięśni mimowolny, skurcz oskrzeli, tachykardia, uzależnienie lekowe, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie tkanki łącznej podskórnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół odstawienny noworodka, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Simvachol 10 mg
Przedawkowanie symwastatyny (SIMVACHOL) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, choć dostępne dane wskazują na względnie szeroki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym przedawkowaniu do dawki 3,6 g, co jest wielokrotnością standardowej dawki terapeutycznej (10 mg lub 20 mg). W dotychczasowych przypadkach pacjenci wyzdrowieli bez trwałych powikłań, jednak brak specyficznego antidotum wymaga stosowania standardowych procedur postępowania: leczenia objawowego, monitorowania funkcji życiowych oraz zapobiegania dalszemu wchłanianiu leku (np. płukanie żołądka). Potencjalne objawy przedawkowania obejmują rabdomiolizę, zaburzenia funkcji wątroby, bóle mięśniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, podwyższone enzymy wątrobowe i kinazę kreatynową (CK), a także ostrą niewydolność nerek wtórną do rabdomiolizy.
aminotransferazy, bilirubina, ból mięśniowy, ciemny mocz, dawka terapeutyczna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, mialgia, mioglobina, mioglobinuria, mocznik, oliguria, ostra niewydolność nerek, podwyższenie enzymów wątrobowych, podwyższenie kreatyniny, przedawkowanie symwastatyny, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, statyny, symwastatyna, transaminaza wątrobowa, uszkodzenie hepatocytów, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Simvacard 40 40 mg
Przedawkowanie symwastatyny, mimo stosunkowo niskiego potencjału toksycznego, wymaga starannej oceny klinicznej i monitorowania. Maksymalna udokumentowana dawka wynosiła 3,6 g, co znacznie przekracza standardową dawkę terapeutyczną 40 mg (Simvacard 40). W literaturze opisano jedynie nieliczne przypadki, w których pacjenci powrócili do zdrowia bez trwałych powikłań. Niemniej jednak, przedawkowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA, takich jak symwastatyna, niesie ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii, rabdomiolizy oraz hepatotoksyczności. Objawy kliniczne obejmują bóle mięśniowe, osłabienie mięśniowe, podwyższony poziom kinazy kreatynowej (CK), zaburzenia funkcji wątroby (AlAT, AspAT), nudności, a w ciężkich przypadkach ostrą niewydolność nerek wtórną do rabdomiolizy.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anuria, bilirubina, ból mięśniowy, elektrolit, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, mioglobina, mioglobinuria, miopatia, nudności i wymioty, oliguria, osłabienie mięśniowe, ostra niewydolność nerek, parametr nerkowy, podwyższenie enzymów wątrobowych, podwyższone stężenie kreatyniny, podwyższony poziom kinazy kreatynowej, przedawkowanie symwastatyny, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, uszkodzenie nerki, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dicloberl 75 mg/3 ml 75 mg/3 ml
Przedawkowanie diklofenaku sodowego (Dicloberl 75 mg/3 ml) może prowadzić do wieloukładowych powikłań klinicznych, obejmujących ośrodkowy układ nerwowy, układ pokarmowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz narządy takie jak wątroba i nerki. Objawy neurologiczne to bóle głowy, zawroty głowy, oszołomienie, a w ciężkich przypadkach utrata przytomności i drgawki miokloniczne u dzieci. Ze strony przewodu pokarmowego obserwuje się bóle brzucha, nudności, wymioty oraz groźne krwawienia, które mogą wymagać pilnej interwencji endoskopowej lub chirurgicznej. Przedawkowanie może także wywołać nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego, sinicę, depresję oddechową oraz zaburzenia czynności wątroby i nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek. Warto podkreślić, że każda 3 ml ampułka zawiera 105 mg alkoholu benzylowego i 600 mg glikolu propylenowego, które mogą nasilać toksyczność, zwłaszcza u pacjentów z dysfunkcją nerek lub wątroby.
alkohol benzylowy, ból brzucha, ból głowy, depresja oddechowa, dializoterapia, diklofenak sodowy, drgawka miokloniczne, glikol propylenowy, hipotensja, intubacja, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie podtrzymujące, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie tkanek, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, nudność, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, podwyższenie enzymów wątrobowych, sinica, utrata przytomności, wentylacja mechaniczna, wstrząs, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Panadol Menthol Active 500 mg
Panadol Menthol Active zawiera paracetamol w dawce 500 mg i może wywoływać bardzo rzadkie działania niepożądane (<1/10 000), obejmujące trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwość skórną (wysypka, obrzęk naczynioruchowy), ciężkie reakcje skórne (ostra uogólniona osutka krostkowa, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka), skurcz oskrzeli oraz zaburzenia czynności wątroby. Trombocytopenia może prowadzić do zaburzeń krzepnięcia i zwiększonej skłonności do krwawień, natomiast reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy stanowią zagrożenie życia wymagające natychmiastowej interwencji. Ciężkie reakcje skórne charakteryzują się pęcherzami, złuszczaniem skóry i uszkodzeniem błon śluzowych, a skurcz oskrzeli jest szczególnie istotny u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ. Zaburzenia wątroby mogą przebiegać od podwyższenia enzymów do niewydolności wątroby.
ciężka reakcja skórna, duszność, hipotensja, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, martwica naskórka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, obrzęk gardła, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Egidon 90 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, substancji czynnej leku Egidon, wykazuje stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa, co potwierdzają badania kliniczne. Dawki pojedyncze do 500 mg oraz powtarzane do 150 mg/dobę przez 21 dni nie wywoływały istotnych objawów toksyczności. W przypadkach ostrego przedawkowania najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, owrzodzenia), sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie, obrzęki) oraz moczowego (zmniejszenie filtracji kłębuszkowej, retencja sodu i wody, wzrost kreatyniny). Objawy te odpowiadają znanemu profilowi bezpieczeństwa etorykoksybu stosowanego w dawkach terapeutycznych (30-120 mg). Działania niepożądane układu nerwowego (ból głowy, zawroty, senność) pojawiają się częściej przy dawkach >150 mg/dobę, a reakcje skórne i podwyższenie enzymów wątrobowych mogą wystąpić niezależnie od dawki.
ból brzucha, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, Egidon, etorykoksyb, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy żołądkowo-jelitowe, obrzęk obwodowy, ostre przedawkowanie etorykoksybu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametry życiowe, płukanie żołądka, podwyższenie enzymów wątrobowych, podwyższone ciśnienie tętnicze, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, retencja sodu, stężenie kreatyniny, tabletka powlekana, technika nerkozastępcza, toksyczność, upośledzona funkcja nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azithromycin Genoptim 500 mg
Azytromycyna, makrolidowy antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji bakteryjnych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego, w tym biegunka, nudności i bóle brzucha (bardzo często), a także wymioty i wzdęcia (często). Istotne są również poważne powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit związane z Clostridioides difficile (częstość nieznana), reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz torsade de pointes – potencjalnie śmiertelny częstoskurcz komorowy związany z wydłużeniem odstępu QT. Ponadto, azytromycyna może powodować zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia), reakcje nadwrażliwości, zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy, drgawki), a także hepatotoksyczność, w tym zapalenie i niewydolność wątroby.
ageuzja, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anosmia, antybiotyk makrolidowy, bradykardia, Clostridioides difficile, częstoskurcz komorowy, drgawka, hipestezja, hipokaliemia, hipomagnezemia, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, małopłytkowość, megacolon toxicum, miastenia gravis, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parosmia, perforacja jelita, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zakażenie pochwy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z pelargonii – Działania niepożądane
Nalewka z pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt., radix), stosowana w preparatach takich jak Pelafen MED (0,8 g/ml), wykazuje udokumentowaną skuteczność w leczeniu infekcji dróg oddechowych, jednak jej stosowanie może wiązać się z działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowane działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) lub mają częstość nieznaną. Do najczęstszych należą łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty, utrudnione połykanie), łagodne krwawienia z dziąseł i nosa, reakcje alergiczne o różnym nasileniu oraz potencjalne uszkodzenie wątroby manifestujące się podwyższeniem enzymów wątrobowych. Mechanizmy tych działań obejmują miejscowe podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, wpływ na procesy hemostazy oraz reakcje immunologiczne, a także toksyczne działanie metabolitów nalewki na hepatocyty.
biegunka, ból nadbrzusza, dysfagia, działanie niepożądane, hepatotoksyczność, infekcja dróg oddechowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, lek przeciwkrzepliwy, manifestacja nadwrażliwości, nalewka z pelargonii, nudność, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, podrażnienie błony śluzowej, podwyższenie enzymów wątrobowych, proces krzepnięcia, reakcja alergiczna, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, wymioty, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon substancji czynnych
Olejek z kory cynamonowca cejlońskiego – Przedawkowanie
Olejek z kory cynamonowca cejlońskiego (Cinnamomi zeylanici corticis aetheroleum) jest składnikiem produktu leczniczego Aromatol w stężeniu 0,24 g/100 g roztworu. Pomimo braku zgłoszonych przypadków przedawkowania, należy zachować ostrożność ze względu na obecność biologicznie aktywnych związków, takich jak eugenol i aldehyd cynamonowy, które mogą wykazywać toksyczność przy nadmiernym stosowaniu. Potencjalne objawy przedawkowania różnią się w zależności od drogi podania i obejmują podrażnienie błon śluzowych, przewodu pokarmowego, reakcje skórne, podrażnienie dróg oddechowych, objawy neurologiczne, reakcje sercowo-naczyniowe, hepatotoksyczność, nefrotoksyczność, reakcje alergiczne ogólnoustrojowe oraz zwiększone ryzyko krwawień. Aromatol jest produktem wielofunkcyjnym stosowanym doustnie, do płukania jamy ustnej i gardła, na skórę oraz do inhalacji, co zwiększa ryzyko różnych form narażenia.
aldehyd cynamonowy, bronchodylator, hepatotoksyczność, hipotensja, kortykosteroid, krwiomocz, lek przeciwhistaminowy, nefrotoksyczność, objaw neurologiczny, obrzęk górnych dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, olejek z kory cynamonowca cejlońskiego, płukanie żołądka, podrażnienie błon śluzowych, podrażnienie dróg oddechowych, podrażnienie przewodu pokarmowego, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna ogólnoustrojowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja sercowo-naczyniowa, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, tlenoterapia, toksyczność, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, właściwość przeciwzakrzepowa, wyprysk kontaktowy, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diclac Lipogel 10 mg/g
Przedawkowanie diklofenaku sodowego w postaci żelu Diclac LipoGel (10 mg/g) jest mało prawdopodobne ze względu na ograniczone wchłanianie systemowe. Jednakże przypadkowe połknięcie preparatu, zawierającego 1000 mg diklofenaku w 100 g żelu, może wywołać objawy toksyczne typowe dla doustnego przedawkowania NLPZ. Objawy te obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, krwawienia), ośrodkowego układu nerwowego (bóle głowy, zawroty, senność, dezorientacja), układu sercowo-naczyniowego (hipotensja, tachykardia lub bradykardia), układu oddechowego (przyspieszenie oddechu, rzadko depresja oddechowa) oraz zaburzenia funkcji wątroby i nerek (podwyższenie enzymów wątrobowych, oliguria, ostra niewydolność nerek).
ból brzucha, bradykardia, depresja oddechowa, dezorientacja, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, hipotensja, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne, objawy neurologiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, oliguria, ostra niewydolność nerek, parametry biochemiczne, płukanie żołądka, podwyższenie enzymów wątrobowych, tachykardia, wchłanianie systemowe, węgiel aktywny, zaburzenia krążenia, zaburzenia oddychania